586 resultaten.
Jaloezie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
470 het plaatje
is compleet
niets ontbreekt
de kroon
op de schepping
is haar lach
die dreigt nu
te worden afgepakt
door streken jaloezie
de eerste hints
zijn genegeerd
zonder boze sneer
pas later wordt
de puzzel gelegd als
iemand afgunst zegt
het meer
beter best begint
zijn tol te eisen
wij zijn niet
allemaal gelijk het…
narcissus pseudonarcissus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.176 wilde narcis bolgewas
Griekse praal
schittert in het gras
je verwacht heel wat
maar wat een prutbloem
in de vaas
slappe was
kroon diepgeel
toont trompet
matgele slippen
vormen bloemdek
kleurt zoals het voelt
alles zo week
de schede kan
ermee door
bruin kleurt
van perkament
eenmaal gesneden
droge doosvrucht
ongelogen
nat m…
Tot ver boven de sterren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
742 Mij zou je meevoeren naar je
paleis en kronen. We zouden
alle grenzen overschrijden,
zei je. Maar zolang ik niet
eigenhandig driehonderd vossen
vang en naar de Filistijnen ga,
werp ik me aan de voet van
een kruis en weet dat ik pas.…
Sprookje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 mijn leven is een sprookje
en ik woon met een prins
die kan winden
en kan boeren
als een pasgeboren kind
hij heeft geen paard
en ook geen zwaard
geen mantel of een kroon
hij heeft een bus
een trainingspak
en de tuinstoel
is zijn troon
wij eten geen vijf gangen
en drinken ook geen wijn
wij eten aardappels met jus
en…
Toonkunstkoor Aalsmeer opgeheven!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 Als het moet dan mot het maar
het ontkronen van een niet
mis te verstaan Aalsmeers Koor
ze laten ons nog eenmaal kronen
om elkander lof toe te zingen
ter ere van Hem:
die onuitsprekelijke Goddelijke kracht
en ter ere van hen:
de heren en dames concertbezoekers
dan mag de stekker eruit
maar in het donker klinken
nog mooier,helderder, lichter…
oude kerk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
783 in de holte van een torenspits
een kreupele kroon in de mist
glipt de duif door een kier
het gebinte kreunt onder een dunne mantel
trefzeker als de naald van een kompas
strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool
ribbels in een vlies van slijk
herinneren aan de gebochelde dwerg
die schichtig maar sluw
achter orgelpijpen wegduikt…
verjaardag
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.924 De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.
Nu krijg ik een rode strik rond mijn hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
De lucht was geel als gele chrysanthemen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.018 Troonden onz' harten in het gouden duister,
in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
BOSANEMONENZIEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
588 De kleine woudbloempjes
van de vroege lente
bloeien dicht bij elkaar
geven met hun glanzend wit
de kleur der reinheid
kale bomen en struiken
in de omgeving
bemoediging voor weldra
alvorens zelf te gaan
de blanke kronen hebben soms
wazige wijnvlekken
waaruit de vreugde
van licht dronken-zijn straalt
genieters van het voorjaar…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 wel koning zonder kroon dan toch
met onderdanen die zich wanen
als een zwart paard zonder manen
de grote stal die staat er nog
dat zei zijn moeder hem zo boos
toen hij verhit met vuur en zwaard
de draken de oorlog had verklaard
maar was hij dan zo argeloos?…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten
die met bestuiven
en honing de aarde
weer tot koning
zouden willen laten
kronen…
Kijken, voelen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.063 Een fris groen weiland
Sprietjes gras dichtbij
Een solitaire boom
Stevig, vol van kroon, vrij
Zwaaiend met zijn takken
In ’t frisse blauw
Iemand staat
Iemand zit, heeft een
Paarse bal te pakken:
Van mij? Van jou?
Communicatie behangt de lucht
Niet vast te leggen met strepen,
Verf en klodders, kwast
Wat speelt er in dit tafereel?…
Als jonge loot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 tegen constante wind
al als jonge loot
vocht ik met struiken
die woekerden in ruimte
groeide snel maar
werd afgevlakt door
een hoog bladerdak
toen ik dat overwon
kreeg ik als vriend
de warm stralende zon
heb nog geprobeerd
mijn bast te draaien zodat
het scheve recht zou waaien
heb mij toch verzoend
met de plaats van mijn kroon…
Niemandsland
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.684 geerfd
maar gebogen door de regen gaat
een arm om zichzelf slaat
en tussen de gevreesden
als een stenen boom versterft
Er is geen ruimte voor de loze
die zijn luiken heeft verstaald
gebukt zoekt naar de sporen
die anderen toebehoren
en tenslotte als een broze
in niemandsland verdwaalt
Er is geen plaats meer voor papavers
die met kronen…
gebogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen schaduwen
werpt over haar kinderschaar
wie waant zich veilig wie
zal zijn schaduw verliezen
of kan haar bedwingen
wie ontbeert het licht
voelt zich ongezien
moeder is een boom
haar schaduw spant de kroon
ze onderschept het licht in
een schimmenspel…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene kroon…
vorstenbed
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
607 de koude buitenwacht weeft harde vingers
rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen
ons zachte bed geeft warmte
binnen streelhanden vol lust, je kust
waar al mijn toppen dansen
minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen
het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf
de liefde die zichzelf vergaf
en honderd lauwerkransen…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 toast en wijn voor elke gast
wij praten niet over de kroon
met doornen. schreeuwend rood
de troon die Hem verried
zwart en tinten grijs, begraven
wij dromen de zon. snuiven blauwe
hyacinten. maar het gras is smal
vingernagels in blossom gel geverfd
zo reiken wij naar tulpen
verzinnen onze regenboog…
Oktoborshow voor wozoco
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 oh, droomboom zo doorwrocht
ooit blo opschot, doch vlot ontsproten
voorts zo fors, hoog op poten
toont vol trots zonder schroom,
ofschoon voor dor of dood ontloken,
boven boomschors onttroond zomerschoon
door rode toon omvlochten
looft zo'n glorend oktobershow
zo doorschoten kop'ren kroon
wordt ontbloot voor groots vertoon
voor ozo gewoon…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
trouwen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
3.876 Trouwen is geen kroon op vriendschap
maar de belofte deze nooit te breken.
Het is geen onmetelijk grote stap,
maar de belofte van een warme deken,
wanneer je denkt alleen te zijn.
Trouwen is geen gods' stil zegen,
maar een vriendschaps groot festijn,
dat zich zegt niet op te geven.…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 de koningin is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
Liefde
poëzie
3.1 met 8 stemmen
3.959 Wat van der zonne doortinteld de rozen de paarlende dauw is,
Wat op het zodentapijt glinstrende sterrekens zijn,
Wat diamant en karbonkel, vereend in der krone des vorsten,
Dat is liefde, gespreid over een maagdlijk gelaat.…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Adam en Eva
poëzie
2.7 met 32 stemmen
10.456 Wat de kroon is voor een koning,
Voor de huisvrouw is haar schort.
Draag de uwe steeds met ere
En 't ontbreek't u nooit aan - gort.…
Mensenzoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.054 Kerstklokjes klinken
zo helder
in de nacht
wijzen mij de weg
naar het kind
dat op mij wacht
Daar ligt hij
reine onschuld
met gouden kroon
ik word heel stil
van deze
mensenzoon
Zijn ogen stralend
als een ster
ik zie de hemel
en weet
de liefde
is niet ver
Hij kijkt naar mij
en schenkt me
zijn lach
ik warm zijn voetjes
in goddelijk…