275 resultaten.
Proeve van dichterlijke waarnemingen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.124 't Is een onwederlegbre waarheid.
- T.J. Kerkhoven.
Een onwederlegbre waarheid
Is het, dat bij middag klaarheid,
De avond zelden duister spreidt;
Daarentegen biedt het duister
Ons zeer zelden zonneluister;
Dit is zelfs een duidelijkheid.
Zo kan men, op de dag van morgen,
Niet…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Nos poma natamus.
Zo hopen dwaze paardevijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren, dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat gaad'loos bluffen slaan
Tot ooger glorie nog te stijgen,
Een eretitel…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
Voor- en nageslacht
poëzie
4.2 met 14 stemmen
2.640 Voorgeslacht:
Ruige borst en brede schouders,
Leeuwenhart en adlaars oog:
Rijzig kroost van reuzenouders
Vorstlijk zaad, in adel hoog:
Onvergeetbaar voorgeslacht.
Nageslacht:
Bleke kindren, kranke moeders,
Neven met een breukband aan,
Schele zusters, bochelbroeders,
Vaders, die uit kuchen gaan,
Ramlend vee, met kwik bevracht…
De leeuw en de rat. Een fabel
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.504 Een bejaarde leeuw zat geweldig in het nauw;
Want hij had juist de jicht, en de jager was hem te gauw:
Hij was dus in een net gelopen, door vernuftige mannen,
Een week te voren, ten behoeve van ZEd. gespannen.
Dit ziet een bejaarde rat,
Die, door grijze ervaring op alles gevat,
Bij zijn eigen dacht: ‘het kan mij nooit hinderen:
Helpt het mij…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
Uit eten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
744 Gisteren, opnieuw, blij verrast
door mijn attente, mooie vrouw.
Heel lief zei ze en heel enthousiast,
“ik neem je mee, ik hou van jou.”
Zij vergeet nooit een datum,
die relateert aan ‘belangrijkheid’.
Voor haar geldt ook geen ultimatum,
dit is gewoon haar, ‘modaliteit’.
“Ik neem je mee uit eten,
vandaag is toch weer heel bijzonder.”…
Integriteit
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
569 Politieke, bestuurlijke integriteit,
“hoe snel ben je het kwijt”,
zegt een onkreukbare overheid.
Geld, status en macht,
dat is wat ‘hen’ bracht
tot het ‘Von Münchhausen beleid.…
Haiti
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Haïti, berooid land op het westelijk halfrond.
Schandelijk verlaten door Europese kolonisten.
Een volk, een land, zwaar gewond.
Door plunderaars vernederd, velen noemden zich christen.
Haïti, land van imperialisten, de slavenopstand fanatiek.
Vrijheidsstrijd gewonnen, tegen het Franse bewind.
Keizerrijk, koninkrijk, republiek.
Haïti, verloren…
Op iemand ontevreden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.776 Zeg, wandelaar, zeg,
Je moet niet denken, dat ik voor mijn plezier hier leg.…
De slang
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.291 Een slang
Is niet heel dik, maar naar proportie te lang;
Schoon sommige slangen, die van Amerika komen,
Bijna zo dik zijn als eikenbomen:
En menige Leidse diender maakt een mens niet half zo bang,
Als zulk een Amerikaanse slang.
Over het geheel wordt een slang zelden geprezen
Of het moet zijn bij het Brandspuitwezen.
Voorts zou hij, zoals…
Baanvegerslied
poëzie
4.0 met 1 stemmen
952 Leg reis aan! leg reis aan!
't Leven is een gladde baan.
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertje, bind mij mijn schaatsjes eens aan. -
'k Heb het voor grotere lui wel gedaan.
Leg reis aan!
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertjelief, hoe leg ik het aan?
Vegertje! 'k ben hier voor 't eerst op de baan. -
Wil je niet…
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 net over de bocht in de dijk
die kerktoren
de groene prikkeldraadwei
koeien, eeuwig
gedomesticeerde koeien
maar ook Przwalski paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt, de luiken kleurig,
linden verstrengeld
wortels duwen m’n pad omhoog
maar m…
spitsuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
756 binnen de stipellijnen
het profiel van zijn banden
de oliestand, het onderstel,
de dimlampjes van het boordpaneel
gisteren nog gekeurd
geen knip in mijn kaart
dan pink ik en wijk uit naar het klaverblad
hij kleeft aan het asfalt in de lange, egale bocht
mijn kont in een kuipzetel van kalfsleer
de gestroomlijnde neus
een sliert van linden…
Ons eigen land
poëzie
2.0 met 9 stemmen
2.250 Ons eigen land, in zilvr- en parelwazen,
Omspeeld van zijden zilte zeeëwinden,
Belommerd koel van olmen, wilge’ en linden,
Hoe houdt ge ons gevangen in uw mazen!…
nymph gered bij papendal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
658 voor een der satyrs
boosaardige gedrochten half god
Bang in groot verdriet
rende zij door een tranendal
haar blonde dos in sliert
wonderwimpers liepen door
bevrijd metterdaad door Helios
die al langer op haar viel
De griezel werd vergruisd
Anatole noemden zij de plek
waar zij elkaar uit-en-te-na beminden
onder zachte ruis van eiken en linden…
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 leerden ons anders mijn lief
naast vreugde bleek er ook verdriet
we droegen het moedig en namen
de dagen zoals ze ons kwamen
verloren het zicht op de horizon niet
nu sluipt het afscheid stil dichterbij
stopt bestaan voor mij definitief
kus me nog eens zoals onder de boom
laat mij daar straks rusten met de laatste droom
dat ons hart in de Linde…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 het gonzen in de malle uren
de weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt…
Boek van jeugd
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.762 't Was al zó oud: 'k had d'inhoud half vergeten,
Zo liefdezoel als heimweegeur van linden.
Maar gele bladen uit dat boek gereten,
Gedragen op erinnrings sidderwinden,
Wezen waar 't lag, omrankt van blanke winden,
Of me uit elk blad een bloem wou welkom heten.…
Thee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 De lichte linde luidt de lindelucht,
een zwoele zucht van zoetheid zucht
als argeloos ik onder bomen fiets
en 'k zoek naar 't bladerdak
ja, zie witte klokjes bung'lend luiden
lichtgroen doorzichtig lover dat flankeert
en plotsklaps ben ik weer in de sfeer
en alles wat 'k ermee associeer,
van toen ik over haar geuren schreef...…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Op vakantie in Duitsland doen mijn man en ik om de 2 jaar Berlijn aan
lopende op de ‘Unter den Linden’ van Oost naar West Berlijn
raak ik bevangen door de zo verkregen verenigde vrede van de Duitslanden en haar hoofdstad Berlijn
maar nog meer van de nog zo gewenste vredes voor de zovele nog lopende conflicten in zovele werelddelen
de tranen…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Een zachte zomernacht
Verlicht door volle maan
Jij kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Weet je nog, Jetje, die middag, hoogzomer,
jij onder de linde bij de hofpoort
met het spel van licht en schaduw op je
grote ogen, lievrouwkesblauw
en over de gouden sproetjes langsheen je neus.
Je lachte verlegen en boodt me een mandje
met kersen die geurden naar zomer en spijt.
We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje.…
en nooit gevonden willen worden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.633 en nooit gevonden willen worden
laat ons daar heimelijk gaan
waar linden door winden gestreeld
stil in hun bladeren wiegen
de roos zich in de nieuwe morgen
het ‘t vroegste dauw weer steelt
waar vogels in de hoogste toppen dansen
om d’ allereerste zonnestralen
te bereiken en waar de lente jou begroet
met vuurwerk van wel duizend kleuren…
Onzichtbare muren
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.629 delen
hij was pas 32 jaar
Onvrijheid draagt altijd een gezicht
altijd een verhaal
altijd een naam
ook als muren er onzichtbaar zijn
Ik zucht
en twijfel aan de vrijheid
die vanzelfsprekend wordt geleefd
maar misschien is het ook beter zo
Ik weet het niet
ik ben een kind van de bevrijding
geboren op 5 mei
Het regent
Unter den Linden…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 De varens trilden daar; zij kroop tevoorschijn bij de linde,
die sluierfantasie, dat elfje. Zie je, zij bestaan!
Een elfenkring bij volle maan, dat is allemaal geen waan.
Die Godina, sneller dan een kind, bevallig als een hinde.
Terwijl ze vliegt, verguldt de zon haar lijf en vleugels.…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 Ik bewaarde het mooiste tot het laatste
voor al mijn beminden, gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
mij om het even, overstemt het geluid
de bloeiwijze van de linde, moment van
twijfel, z’n geur gelost in spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 verbruien door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben
nooit kunnen bereiken dat
ze rijmen op het zwerk dus
beperk u tot de berk
wilt u dolen tussen linden…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 Te slapen met de beuk
geworteld in de aarde,
te strijden met de muze
in een ongeboren lied,
verliezen beelden hun
zin en waarde, gedragen door
de vleugels van verdriet, voor
voor vrienden die wegvloeiden
uit de boezems van de linden.…
Populieren
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.622 In zwart moeras, waar mirt noch oleander tieren,
Waar ernstige eik noch teedre linde hoogtij vieren,
Daar valt uw donkre voorhang voor ‘t Beloofde Land.
O populieren!
O wereldvliedende in verheven hemelzucht!
‘k Zie goudlicht gloren door uw blauwe bladerklieren,
Uw ruisen roert me als reizang van gewijde lieren….…