787 resultaten.
ingredienten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.104 Dat onwetendheid slaapt
en kennis kwelt
Dat leugens worden geboren
in de schoot van de waarheid
Dat enkelingen wegkwijnen
en samenhorigheid sterkt
Dat haat woekert
waar men liefde ontbeert
en twijfel ebt
bij vloed
Dat ijdelheid
het embleem is der dwazen
Hoe afgunst de oogst is
van onkunde
En dat vriendschap als liefde is…
Geschreven op ons lijf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 voelde de eerste
herfstdraden
op mijn lijf ze
leken me te binden
kon het begin
niet vinden
met zomer nog als
dagelijks verblijf
toch gaan ze samen
met de tijd er komt
meer spanning op de draden
wat jou en mij ook drijft
open maar in kleuren
ze laten eindelijk
de oogst weer geuren die
staat geschreven op ons lijf…
je oesterde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
814 je lach
parelt plezier
maar je ogen
donkeren
de zachte glans
van de ketting
die een levenlang
je hals al siert
je oesterde
was bang
dat wie de
parel oogstte
geen garantie
voor een mooie
toekomst samen
kon beloven
je koestert
nog de kleur
maar weet
dat ooit
zal blijken
jouw sieraad
kent geen
andere vergelijken…
Dat geluk zal ontkiemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
888 we ontdekten
de klavers telden
de bladeren ieder apart
we kwamen tot vier
zagen ze bloeien
zomerden samen
in groeien en herfst
oogstte de knolletjes fier
het winters verval
gaf rust en verademing
maar weten dat geluk zal
ontkiemen brengt lente al hier…
Haar ogen nog wenken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
784 zag weer
een vlinder
donker van kleur
rook de geur
van hooien de
grassen het rooien
zij dwarrelde
zacht op een
oppertje neer
zag op vleugels
van boven haar ogen
nog wenken in laatste keer
warmte heeft ze gesloten
maar haar leven en dood
zal onze lente weer oogsten…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
NAZOMERZONLICHT
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
574 Lange vooruitgeworpen schaduwen op een late septembermiddag
gekoesterd in het gloedvolle licht van een voorbijgaand seizoen
Wetend dat deze laatste wijkende zonnestralen
de aankondiging zijn van een naderende inkeer
In de zon gerijpte aarde
vrucht van de jaarlijkse kringloop
Het moment van oogsten is aangebroken
van wat ooit gezaaid…
Raadselen van herfst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
823 Het herfst weer
wind blaast zich
een weg
met regen als trawant
Blad bloost
aan oudere takken
het bos
vergroent, vergeelt
Zijn wij niet verdeeld
over het najaar
tijd van oogst?
tijd van dood?
Paddenstoelen kleuren
vlammend rood
ondergrondse raadselen
aan bosrand, waterkant.…
roest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 passeer als een kind
de brug schiet voorbij
vanuit het raam kijkt hij
op een snelweg
een cirkel
het oogst vanuit grafen
dubbel eind in linnen
vocht stijgt omlaag
potgrond op een doelloos schip
brug na brug
het fundament schudt
je wakker
zo zie je maar
je ziet maar…
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende slaven uitgespeeld
------------------------------------------
uit: 'Oogsten…
Van start tot finish
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Want van de volharder kan men
leren, dat men aan de finish al
de palmares kan oogsten met
het juiste gevoel.…
De pruimenboom
snelsonnet
2.2 met 8 stemmen
953 (Naar Hiëronymus van Alphen)
Wopke zag eens mooie pruimen hangen
Plukte grif, ze waren ó zo groot
Én…geen strikte wet die oogst verbood
Nee, voor één gat laat hij zich niet vangen
Zó speelt hij het spel van Haagse stayer:
Handelend als nette farizeeër…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten.
De onderwerping, is zo gemeen!…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
Naam
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
734 Camelia is mijn naam
kind van de Filipijnen
waar mijn zoete geur
en schoonheid
begeerd werd door reizigers
uit verre oorden
zij hebben mij ontvoerd,
gevoerd en mijn voeten
in vreemde klei gezet
hier zou ik aarden
roem oogsten
geur en kleur verspreiden
naar alle windstreken
tot aan de boer die
mij niet kende
Camelia is mijn naam…
dichten is knokken
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
607 soms is dichten
ledigheid verbergen
achter wollige woorden
dan weer is dichten
vertedering oogsten
in willige woorden
doch meestal blijkt dichten
kwetsbaarheid verbloemen
het met fragiele woorden
weerstand bieden...
maar voor de meeste dichters
blijft het knokken
voor elke strofe die met
wegstrepen wordt bedreigt…
Veteranen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.095 De oudstrijders marcheren achter elkaar,
in de veteranenparade volgt de man met de zeis
en daarna nog vele skeletten van de strijders
uit eerdere tijden van de mensheid
een verbeten blik in de fonkelende oogkasssen
het einde is nog lang niet in zicht
en de dood oogst met zijn zeis
veel nieuwe strijders
ongeacht leeftijd of ras.…
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
Koppig en fruitig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
542 wij hebben de druiven
samen geplant
de oogst als primeur kunnen drinken
proefden in fermenten
de schraalheid van het land
koppig en fruitig zomer in de hand
toch waren er jaren
van misoogst door schimmel en rot
droogde door wind de suikers kapot
aan ons heeft het niet gelegen
wij hebben altijd warmte en liefde gegeven
aan de wijn…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 Het herfstig gele blad
belicht de rijke oogst
van peren vol met sap
en roept kom dans met mij.
De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Angst
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
5.023 plots spreekt ze dan
ik weet niet, zoiets van
ik blijf bij jou
ik blijf je eeuwig trouw
toen wist ik niet
dat ze loog, me bedroog
toen wist ik niet
dat zij angst oogst!…
Met herfstbloemen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
721 ik moet niet
niet meer dromen
je gewoon laten komen
handen raken
je lippen laten
smaken in samenzijn
vergeten wat
we al een leven weten
weg met die pijn
met herfstbloemen kan
ik je niet boeien onze
oogst zal zelfstandig bloeien
nog winteren we samen maar
de lentebollen zijn geplant in
hun ontluiken vraag ik jou de hand…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
Liefdesdromen
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
945 Nu de wind ons heeft verstoven
over de eindeloze zee
overbruggen wij de kloven
tussen het beest en toverfee
boven sneeuwgrenzen bevroren
tot eeuwig innerlijke pracht
kunnen wij de tonen horen
uit zielsverwantschap voortgebracht
bliksem zal ons hier ontdooien
tot de allerwildste stromen
ik zal zoete zaaiers strooien
voor jouw oogst van…