233 resultaten.
Gezonde honger
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 Stop met overdadig eten.
Zie honger verdwijnen.
Heb uw naasten lief.
Bemin elkaar vurig.
Als ook uzelf.
Rust wat.
Lééf.
Vertrouw, geloof en wees gerust.
Vrees geen ongezonde honger meer.…
Wonder...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 Alsof ze altijd al bestonden
en overdadig bloeiden overal.
We vlochten kransjes
heel gewoon.
Versierden onze haren,
met een mooie bloemenkroon.
We vroegen niet,
waarom of hoe.
We speelden onze spelletjes.
Wat deed het er eigenlijk toe.
De blaadjes aan de bomen,
de dieren klein en groot.…
Een Nieuwe Winterreis in Liefde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Hoe zwart staan al de bomen in
de witheid, onverwacht,
van 't overdadig sneeuwen, dat 't gedaan heeft,
van de nacht! Ze staan daar, als gekoolzwart.
Je voelt je teloor gaan aan deze grootmacht,
maar ik snap het echt niet, velen zeggen van wel,
dus kan iemand het mij uitleggen?…
NAVELSTRENG NOOIT DOORGEKNIPT.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
137 Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend prinsje ter wereld; een sinaasappeltje zo sappig en gezapig rond
Klein lachebekje en zonlicht scheen waar je snoetje opdook, overal ter wereld
Ons contact was oprecht, intens en oh zo close; een droeve traan, overdadig geluk, alles kon en mocht; vrijheid blijheid
Nu ben je een beetje ziek…
NAVELSTRENG NOOIT DOORGEKNIPT.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
683 Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend prinsje ter wereld; een sinaasappeltje zo sappig en gezapig rond
Klein lachebekje en zonlicht scheen waar je snoetje opdook, overal ter wereld
Ons contact was oprecht, intens en oh zo close; een droeve traan, overdadig geluk, alles kon en mocht; vrijheid blijheid
Nu ben je een beetje ziek…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 De nacht strijkt alle plooien glad,
De Visserstraat wordt wijder dan een plein
En langs het Lage der Aa wordt de schijn
Van maanlicht zomerzon in overdaad
En mensen dansen als gekken op straat.…
Orvieto
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.009 schittering
het goud van een heel verleden uit
getemperd, wijngeel licht valt
door wat marmeren triten lijken, met een nervatuur
van verkoolde bliksemschichten, van eeuwen terug geronnen
levenslopen, van vloedlijnen, opgestuwd
en onderaards nagolvend bloed dat in gebergten
strandde, zich daar begroef -
iemand brengt een grafstuk, vol overdadig…
Meibok
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.023 Bont gesponnen beeld van mooie woorden,
raadselachtig boeiend, 't is soms te vol,
Te veel, te groot, te overdadig, ja,
wanneer ik drinkend met mijn ogen,
Langs 's dichters gouden regels ga.
Zo vol van klanken, kleuren, geuren,
Een Mei te kort, één groot gebeuren.…
De Omdenker?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 De creatieve waarde lijkt verstomd
in niet aflatende vertelsels en verhalen
waarin het denken van gedachten
uit de sagen en legenden, ontstaat
voor iedereen in een mystiek geloof,
tussen feit en fictie, elk verwoord
met een eigen dictie in de genen
de realiteit heeft ons ingehaald, de
vloed van de overdaad in pixels op een
mythische…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 Wat hem bracht
wat hij nooit had verwacht
dat hij daar ooit komen zou
waar hij zich op dit moment bevond
boven het plafond van zijn dromen
[uitgestegen als een ware Icarus
zou de jaloerse classicus beweren]
de warmte radicaal absorberend
turbulentie kerend in zijn voordeel
geleerd door overdadig gehobbel
in luchtzakken van het algehele…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 Overdag of 's nachts zie ik de maan en zoek ik de verschillen
Een overdaad aan sterren, daar ligt het aan.
Het schijnsel dat mijlen verbindt
het omsluit mij, maar ik vind de afstand te groot
eenzaam verdwaald in een donkere zee, toe,
wie vaart er mee?…
Ambivalent?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
475 serene grond, achter
uitgestoten stikstof te verschuilen, het
raakt de toekomst in onzekerheid en
creëert een onvrije overdracht, die in
een andere creatie wacht, genereert
gevoel van onmacht in alle vezels
waarin we zijn groot gebracht ,
dan verdwijnt een horizon van idealen
die we lang hebben gekoesterd, onbehagen
gevoed door overdaad…
HUIS VAN VRIENDSCHAP EN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 je elkaar ooit geriefde
en ga daar samen je huis van liefde van bouwen
neem cement die nooit meer loslaat
uit componenten als aanraking koestering
verhalen vertellen en aanhoren doordrenkt
met liefde – de beste mix die er bestaat
neem vonken die ooit overvloedig over sprongen
en tot de aller intiemste liefde dwongen
zorg dat je van die overdaad…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 en in mijn stam
nestelen vogels
talloze insecten
vinden er voedsel
en bescherming
mijn zaden en vruchten
voeden velerlei dieren
mijn gevallen blad
de bodem van het bos
ik deel mijn adem
met alle leven;
Ik leef
met de seizoenen
ik groei
en bloei in de lente
rijp tot wasdom
in de zomer
in de herfst
deel ik mijn overvloed
wat overdadig…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 waar blijft het vuur
We zoeken naar de hoogverheven paddestoel
Vragen ons af hoe smaakt fall-out
Unieke kans dat eens te proeven
Dan openen de hemelsluizen
Het licht neemt af de waterstromen kletsen
Bakken water dalen op ons neer
De Heer heeft ons wederom behoed
Voor splijtende atomen
Maar ons welhaast verzopen
In een rijkelijk overdadige…
De vegetariërs!
poëzie
3.4 met 19 stemmen
4.324 In hun reine restauratie,
is voor arm en rijk een plaasie,
overal, tot in de keuken,
hangen christelijke spreuken,
die de ziel zo zeer versterken,
en zo spijsverterend werken,
die voor overdaad behoeden,
ons met idealen voeden.
't Is zo deftig en zo fijn,
vegetariër te zijn.…
Liever niet!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
919 Uitgerust worden ze wakker
In hun luxe villa geurt de koffie
Is de effectenbeurs hun speelveld
Is onverantwoordelijk risico’s nemen verworden tot dogma
Uitgerust worden zij wakker
Een nieuwe dag vol kansen gloort aan de horizon
Een nieuwe dag vol spel
Een nieuwe dag vol overdadig eten
En drinken
Een nieuwe dag vol ……..…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 traagheid
schietend pistool, en de perverse stad
heeft de hemel weer gitzwart gevat
zij het dat veertigduizend mijlen onder de leest
het lente was, en met het eerste stemgeluid
van het wijsgerig lichaam brult het beest
varende wolken en flikkering van water
vluchten in een schaar boven het gras
een gruwelijke dolk van inkt serveert
mij overdadig…
Liefde overwint lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 huis en haard, was ‘t enige dat telde
Op onze prachtige planeet draaide alles
om ego, roem, bezit en macht
Ik denk dat je wel voor kunt stellen
Hoe blij ik was te ontwaken uit deze nare droom
Weer rond te lopen in een wereld zonder rellen
agressieve links of rechts extremen
of ander haatdragend geweldssyndroom
Onze aardbol biedt immers overdaad…
Bramenplukgeluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
736 Over de roem van Victor Hugo was ik ook niet helemaal
meer zeker, want die fantast heeft riant en overdadig
geleefd en vast zijn woordenstroom gekaapt van arme
lieden, die door hem spiritistisch zijn leeggeroofd.…
GEESTIG LIED
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.519 een bedroefd gemoed
En een hart zeer verwoed
Van duizend naberouwen
Van overdaad en lust,
Met een ziel ongerust
Heb ik in ’t lest behouwen.
Hoe streng breekt mij dit op,
Mijn kruifde, krulde kop
Die brengt mijn voor de jaren,
In mijn tijds lenten voort
Op ’t zwart en ’t zwetig zwoord
Veel grijze, grauwe haren.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 esthetiek worden; het bewijs voor
wat zich afspeelde [hier wordt gehint op de waarheid] in
ieder afzonderlijk, of in elkaar overlopend, overlappend,
aanvullend en contrasterend, tijdsgewricht, is
wat zich wellicht laat vangen in dit Ginsberg-achtig
[het kan ook Dylanesk lijken voor wie de klassiekers
niet kent] gedicht dat door de overdaad…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…