1456 resultaten.
Prachtig
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.224 Een explosie
sprankelend
in schitterende
lichtstralen
van overgoten
zonlicht.
De lente
begroet
de dorre takken
omhelst ze
met haar zachte
nieuwe
groen.
Bekleedt hen
met een
doorzichtige mantel
van fluweel.…
Zij is.......
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.549 Zij is zijn lente
de regendruppel
langs het raam
van zijn ziel
Zij is zijn zomer
zacht en stralend
in de kille kou
van de eenzame nacht
Zij is zijn herfst
omstuimig
als de wind
door zijn donkere haar
Zij is zijn winter
schitterend in facetten
van gebroken pegels
diep in zijn gevoel…
Golfslag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.659 De duif op het dak
De zon op een tak
De wind in mijn haar
Een arm om elkaar
Een schelp op het strand
Een kneep in mijn hand
Het zout op mijn huid
Een zoen op mijn kuit
Mijn voet in het zand
De vloed over land
Een golf en een lach
Een schitterende dag…
verdedigingswallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
932 als er grind wordt gevoeld
wanneer edelstenen zijn bedoeld
tijdens mijn gesprek met jou,
mag ik mij dan beklagen
over het stille onbehagen
over wat schitteren en klinken zou
als geslepen bergkristallen
die nu stukslaan op de wallen
opgeworpen tegen het woord
niet gezegd, door jou gehoord?…
uitgesleten
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
1.835 kijk haar maar niet aan
ogen vliegen alle kanten uit
achter oogkassen geen houvast
uitgesleten in kijken van de wereld
beelden hangen te wiegen voor haar ogen
onherkenbaar gaan ze voorbij
objecten schitteren wazig
in de mistigheid van beeld…
gebed voor de verdwenen lente
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
639 je schittering?
moge het groen
de lucht de geur
het gegons en gezoem
ons verlossen
van deze over alle seizoenen heentrekkende eeuwige herfst
(uit de reeks gedichten over "climate change")…
Waar staal klieft
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
548 Vaar mee
in die splinter van tijd
Leef nu, bruis heden
waar staal klieft,
ijs schitterend splijt…
Kwijt
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
935 Geschilderde onmacht
Vertelt het verhaal
Van de dingen
Die niet mochten zijn
Verscheurde herinneringen
Dwarrelen om ons heen
Gevangen in de ochtendzon
Schitteren zij nog een laatste maal
Al snel rest niets
Dan duisternis en ben ik
De vraag op alle antwoorden
Voorgoed verloren…
Regen op mijn raam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Regen op mijn raam
Water en glas
Vervloeien geruisloos
tot een kus
Traag samenrollend
in hun omarming
Versterken ze onbewust
elkaars schittering
Een doorzichtige samensmelting
Nauwelijks merkbaar
alleen als je er doorheen kijkt
Verandert de breking…
Storm en de kust.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Het is geweldig aan de kust,
als het stormt
het is schitterend
als die zee tegen de wind
optornt.
Het is fenomenaal,
als je die watermassa
tegen de elementen in ziet vechten
het blijft een prachtig gezicht,
die natuur, zand, wind en water
tracht te vlechten
tot één geheel!…
IJsboeket
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 ik kus de bloemen op de ramen
om hun schoonheid te beamen
ik heb de vaas al neergezet
tot ze opnieuw gaan bloeien
op het glas zullen groeien
zal ik ze rangschikken tot en met
tot ze ooit zullen vergaan
was de reden van hun bestaan
schitteren als 'n fragiel boeket…
Vroege winter.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
652 Het is een schitterende sfeer...
De takken van de bomen
buigen onder de zware last.
De winter is nu echt gekomen
en heeft ons vroeg verrast.…
Portret
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Een mooie belijning, sierlijk
Een ritme op een doek
Je ogen meegaand in elke beweging
Beweging van passie
Je helemaal geven
Bijna oogverblindend als een schittering zo mooi
Vermengde kleuren samengesmolten
Voor altijd vereeuwigd
Portret van de Liefde…
de onbekende kleur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 de uiterst kwetsbare plek
openbaart zich met
de komst van het kind
dat een onbekende
schitterende kleur toevoegt
aan het spectrum
we willen behoeden
het lot ontwijken
die achtste kleur is
het vermogen
om steeds een
nieuw begin te maken…
De kleine diamant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
730 nee niks
met glas
zag je pas toen
je gebroken was
mocht je
kleuren tellen
in het opgaan
van de zon
zag de kleine
diamant een
schittering in
het ochtendgloren
je facet nog
steeds in nieuw
bekoren mag ik nu
eindelijk je setting zijn…
Zevenkampgoud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 Haar vader, lekker nuchter, wil meteen
al aan haar hardloopprestaties gaan
werken, maar Anouk Vetter mag naar Rio
om te schitteren onder de Olympische vlam.…
medaille
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 jij verlangt
naar de dood
misschien omdat
het leven
absurd is
ik houd
de dood op afstand
misschien omdat
ik naar het leven
verlang
beiden klemmen
we die pijnlijk
schitterende medaille
van dood en leven
tussen onze handen…
opengewerkt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 in de schittering van
net dat ene plekje zon
vouwt een knop zich uit
de ontluiking is compleet
als er een glimlach door
ontstaat
het gaat vanzelf, die knop
een glimlach ook
wanneer je de reflectie ziet
van licht,
van zachte kleuren
en de hoop op je gezicht…
Pluimpje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 lieve dichters
vandaag complimentendag
dit schrijf
ik met
een stralende
lach
hoedje af
voor jullie
schitterende gedichten
hiep hiep
hoera
lijst dit
vers in
als herinnering
of geef
het een
eervol plaatsje
in de
opgeruimde la…
Plafond spiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
557 Iedere avond het warme gevoel
stralend zoals zij naast mij ligt
daalt haar passionele schittering
die ik vang in één oogopslag.…
scheermessen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 de woorden hangen als
scheermessen in de lucht
kijk maar niet omhoog
ze hangen daar gewoon
zeven scheermeswoorden
aan een scherpe draad
vervaarlijk te
schitteren in de zon
we raapten ze op
langs de kustlijn
aan de Noordzee toen
zij schelpen en wij
vrienden waren…
BLADERSPEL
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Op de geliefde Efteling
geven korte regenbui
en haastige zonneschijn
het najaarslover
opduikende schittering
en neerdalende dofheid
tonen sprookjesgebeuren
van het kleurrijke bos
hoe het zich bij de mensen
zowel terug mag trekken
als weer verschijnen.…
Winternacht...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.018 De dauw in een winternacht,
legt een deken over het landschap,
rijping in fonkelende kristallen,
weerspiegelen in het maanlicht,
verlengen grillige takken,
met glazige ijspegels,
sterren schitteren aan een luchtgewelf,
tegen een gitzwart decor,
de horizon heeft de honneur,
van waterdampen in vlokvorm...…
Mooi mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.041 Een straaltje zon
raakt haar wang
de glimlach verdiept
en bereikt haar ogen
Handen bewegen
gedachteloos door
schitterende haren
plots rustend in haar nek
Gezicht geheven
richting horizon
gedachten onpeilbaar
niet in licht te vangen…
bevrijding
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.178 zal ik zon wezen
de schittering
het verhelderend ontwaken
dat dageraad smaakt
een druppel regen
welgevormd
uit het mooiste van tranen
in stil verdriet
de herinnering
het vervagen
wat nevelslierten
aan flarden scheurt
het verlangen
in beklemmende mist
neergeslagen
als sprankelende dauw…
nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 maanlicht is bescherming
en stille intimiteit
zwijgen onder de sterren
in de warme mantel
van de geur van lindes
donker tegen zilverlichte luchten
met stille bergwolken
daarboven de verre schittering
van melkweg en planeten
verwondering om de
stille grootsheid
van een moment…
Groen groet dauw
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
561 de natuur ontwaakt
na een nachtelijke douche
dauwdruppels glinsteren
groen transparant
frisse parels
vangen het licht
reflecteren een groet
met natuurlijke charme
in serene stilte
druppelt de tijd
ongestoord schitterend
naar zuiver zicht…
Per seconde wijzer
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
641 ik schrap de ogentroost
en plant een kijkerskus
op je gesloten leden
pluk de parels uit je wimpers
in ruil voor het ontluikende blauw
dat nu ongezouten kan schitteren
je oesterblik
wordt een
open vizier
en waar ik stop zei
ga ik door
tot de halve maan
zich heeft gewend…
Wintertinten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
705 Nog gisteren
zag ik de wereld wit
een spinneweb verijsd
een snoer van glazen kralen
een schitterend stralen
reflecties van de ochtendzon
oh, als toch zó
de winter blijven kon...
vandaag helaas
zie ik de wereld grijs
mijzelf verijsd…
Voorstelling
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
1.038 Met ogen gesloten
belichaam jij de liefde
danst blootsvoets
in vochtig donkerzilver gras
spetters lichten rond jouw
schitterend lichaam
raken het verdoofde gezicht
gesloten blijven mijn ogen
omdat ik liefde niet bezit.…