489 resultaten.
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
helverlichte nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 je stapt de helverlichte
nacht in, blijft verstoken
van dromen die anders
zouden komen
je voetstappen weerklinken
tegen de gevels van de huizen
je raakt de weg kwijt
in je gedachten
je hoort of ziet niets meer,
merkt niet eens dat
sommigen je aanstaren,
dan haastig doorlopen
je praat zachtjes in jezelf,
gesticuleert met beide handen…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
Wolkenrafels
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
479 zon warmte
te laten schijnen
op de bijna
al geknakte ruggen
door energie gebrek
in een liefdevolle
koestering met
vaardige handen
zij die altijd
geklaagd hebben
over de hitte
van hun schaduw
lopen nu voorover te
zoeken naar hun beeld
in het veranderlijke
weer lijken het
iedere keer anderen
die op het uitgesleten
pad hun voetstappen…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
Het laatste oordeel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag je
lopen met
voetstappen
die de aarde
raakten en
in contact het
schijnsel van
verbondenheid
afgaven door
licht te geven
door
veranderingen
van de spanning
lichtten moleculen
op als zij elkaar
raakten en zo
een mensen
spoor achter
zich lieten dat
langzaam doofde
en in de loop der
tijd opgeslagen
werd in het
silicium…
Open horizon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Het pad achter mij fluistert
in oude voetstappen
verhalen van waarom.
Schaduwen wijzen terug
naar kruispunten van toen,
waar keuzes nog zacht waren.
Ik lees mijn leven
als rimpels in stil water
dat allang is doorstroomd.
Voor mij ligt licht,
onbeschreven en open,
zonder uitleg.…
Breken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
999 niemandsland
waar oktober zich laat horen
en duisternis in zwermen neerstrijkt
binnen beweegt hij door de kamer
alsof hij kan weglopen van een gedachte
maar de beelden klampen zich vast
en beuken zingend in zijn rug
angstig hoort hij zijn leven breken
beent nog dieper naar voren
en denkt iets als: ik ben verloren
de echo van haar voetstappen…
verloren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.109 Uren tikken langzaam weg
Het wordt steeds sneller nacht
De voetstappen maken weinig sporen
Langzaam kom ik op kracht
Verloren
Ik blijf altijd zaaien
De wijsheid heb ik soms in pacht
Zoek naar iemand die mij kan horen
Langzaam kom ik op kracht
Verloren
Ik ben op zoek naar handvaten
Niet specifiek naar de macht
Kijk in…
Einder
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.244 heb ik me vanochtend
door je woorden gesleept
en er lag niemand
in mijn armen
voorzichtig
vouwde ik je brief
tot een witte schelp
maar zelfs de zee
was van karton
en op het strand
waar ik bellen blies
winterde een bladstroom
mijn huid ijzig wit
neerwaarts naar de kale takken
afgesneden van het middaglicht
ik heb je voetstappen…
Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 mijn ogen zoeken de jouwe
maar vinden doe ik ze niet
struinend naar jouw voetstappen
verruim ik mijn zoekgebied
het kan toch niet zo zijn
dat je al verdwenen bent
hart begint sneller te kloppen
oogt niet alleen de pas meer stringent
vol ongeloof door het niet stoffelijk kunnen zien
ervaar ik duidelijk jouw aanwezigheid
gevolgd door immens…
Warme Kerst
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
2.525 Een tijd van verlichtte nacht
De poedersneeuw die alle voetstappen verzacht
De winterziel helder wit en koud,
de verlichte kerk met warm rood en goud.
Grootse maaltijden met vele dranken en spijzen,
Kerst laat al ons goede herrijzen.
De warme Kerst in ons aldaar,
onder een witte deken, ieder jaar.…
Richting zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 nog sporen
je voetstappen
richting zee
onuitwisbaar
de indrukken
ik liep met je mee
nog jaren later
tekent de omgeving
jouw gelopen tracé
er lijkt niets
veranderd in
water en zand
gehalmde duinen
de basalten pier
zij zijn nog hier
weer springen wij
over de laatste golf
die onze afdrukken wist
ik kijk naar jou
zie eeuwige…
nocturne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 restanten licht strekken zich lui
spelen met wolkenflarden
drijvend boven het rode uur
dat langzaam de ogen sluit
schaduwen verlengt en
voetstappen tot stilte maant
de wind zingt een requiem
op het ritme van ritselend blad
tot elk geluid verstilt
wanneer een onzichtbare mond
zich opent. hapt
en kleur en klank vermaalt
tot de kleinste…
één moment
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
980 langzame voetstappen
op bladeren
die knisperen
zonnestralen die 't bos
nog één keer goudgeel
willen schilderen
zacht fluisterende
stemmen
die zwijgen spontaan
om bij gekerfde namen
in oude bomen nog
één moment stil te staan
schoorvoetend gaan
aarzelende passen verder
tussen de kalende bomen
wervelende gedachten
over vroegere…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 holle voetstappen dreunende laarzen
klinken door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 In een droom
zie ik de blik
in je ogen
flonkering
en diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 wij zijn toch van alles
van het leven van het begin
van het eind tot de dood
in een bootje stappend
dat wankelt, onze voetstappen
erin en schommelend
beginnend, we zijn fris
door kou en gewassen zijn
maar ook verward door
de vroegte van dit uur en
de mist, en dan er doorheen:
het zonlicht.…
"Geluk!"
hartenkreet
3.5 met 29 stemmen
2.915 Steeds geruislozer
draaien de radertjes
in m'n brein
Ik geniet van alle
geluidjes die hierdoor
weer hoorbaar zijn
Rare fratsen
en allerlei onzin
op onze pc
Stommelende voetstappen
zaterdag 's morgens
naar benee
Alles valt op z'n plek,
en ik voel me zoals
ik me wílde voelen
Jullie sámen
geregeld om me heen…
Fijnvandraad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 ze van een regenbui
als de zon stralend aan de hemel staat
vangt ze de storm met haar ogen
bij het windstille
wil ze eitjes
als de kippen
van de leg af zijn
men denkt ze kijkt bozig
te lezen op haar gezicht
wat heeft men het grandioos mis
want in haart hart
speelt de liefde
de hoofdrol
het is de regie van de warmte
die haar voetstappen…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Waar zijn mijn vaders voetstappen
in het zand getekend?
Waar is mijn huis op rots gebouwd?
Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?…
Herinneren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 buurt ben
en dan omhoog kijk
Zo dichtbij
Zou je eens per week
nog aan me denken, of twee keer
als iets jou herinnert aan mij
Misschien als het
stortregent en je iemand
doorweekt ziet fietsen
Ik zal me je stem herinneren
en warme hand, zo vertrouwd
om die van mij
Jouw aanstekelijke lach
en eindeloze luisteren
't geluid van je voetstappen…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De voetstappen die ik achterliet langs de
kustlijn werden al snel
weggevaagd.
Door de kabbelende
golven,
die altijd onberekenbaar zijn.
Gelukkig bracht zonsopkomst
feeërieke beelden.
Een zeiljacht kwam wel heel dichtbij
en zorgde voor wat opschudding.…
'k Heb je ...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.484 niet storen
in je stilte
'k wou je alleen maar geven
een hand
jouw stem heeft nu
een klank gekregen
en in mijn vreugde
wou ik je mijn liefde geven
'k heb je gekwetst
maar al moet ik
een eeuwigheid wachten
wachten zal ik doen
om terug te keren
naar onze breekbare band
want ook de zon
kent een wonderlijke stilte
in onze voetstappen…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.074 Onzichtbaar krijg ik
steeds meer tranen
wanneer de echo
van jouw voetstappen
mijn pijn niet aanhoort.
Schuw dwaal ik
steeds meer in mezelf
wanneer een sprong
in het duister
mijn leven moe doorboort.
Schrijvend raken mijn woorden
steeds meer in de war
wanneer mijn geschrei
dit doelloos schrijven
op wit papier verstoort.…
Westerbork
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.060 Hier liggen duizenden
voetstappen
van doodsbange mensen.
Luister goed,
misschien hoor je het nog?
Dit, nooit meer.
Hoor je de stemmen
in de bomen?
Zwijgend gedenken wij.…
Westerbork
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.342 Hier liggen duizenden
voetstappen
van doodsbange mensen.
Luister goed,
misschien hoor je het nog?
Dit, nooit meer.
Hoor je de stemmen
in de bomen?
Zwijgend gedenken wij.…