Alle inzendingen over voetstappen

489 resultaten.

Sorteren op:

Schijnbaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Tot op de lengte der dagen schijn jij nog altijd op eeuwig durende golven dansen vogels in de wind worden verlaten voetstappen langzaam opgeslokt zijn schelpen stille getuigen van 'n leven voor zij op het zand werden geworpen rent een viervoeter achter een bal tot in de branding haren wapperen mijn jas dicht knopend proef ik jou…
LadyLove21 december 2012Lees meer >

helverlichte nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
je stapt de helverlichte nacht in, blijft verstoken van dromen die anders zouden komen je voetstappen weerklinken tegen de gevels van de huizen je raakt de weg kwijt in je gedachten je hoort of ziet niets meer, merkt niet eens dat sommigen je aanstaren, dan haastig doorlopen je praat zachtjes in jezelf, gesticuleert met beide handen…

AL WAT WAS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Dat met een knip van vingers alles zomaar voorbij is gegaan niets meer over is te doen en met de wind is meegereisd al wat eens was in alle richtingen uitwaaiend je kwijnende roep naar wie er niet meer zijn alleen hun namen nog sjokkend over de wegen die je eens met ze liep waar je voetstappen zo meervoudig klinken alsof stemloze onzichtbaren…

Wolkenrafels

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 479
zon warmte te laten schijnen op de bijna al geknakte ruggen door energie gebrek in een liefdevolle koestering met vaardige handen zij die altijd geklaagd hebben over de hitte van hun schaduw lopen nu voorover te zoeken naar hun beeld in het veranderlijke weer lijken het iedere keer anderen die op het uitgesleten pad hun voetstappen…
wil melker15 februari 2025Lees meer >

Merlijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Ik neurie mezelf in slaap met echte dromen, feeën om me heen, en een haag vol doornen De uil roept, ja ik kom, ik ga weg van het schuilen voor vreemde mensen Het witte licht draagt me door de zomervelden, klaver groeit in mijn voetstappen we zijn weer thuis in de echte wereld zoals toen het begon en het leven van gisteren lijkt…
Zywa7 november 2019Lees meer >

Het laatste oordeel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
ik zag je lopen met voetstappen die de aarde raakten en in contact het schijnsel van verbondenheid afgaven door licht te geven door veranderingen van de spanning lichtten moleculen op als zij elkaar raakten en zo een mensen spoor achter zich lieten dat langzaam doofde en in de loop der tijd opgeslagen werd in het silicium…
wil melker27 december 2022Lees meer >

Open horizon

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 257
Het pad achter mij fluistert in oude voetstappen verhalen van waarom. Schaduwen wijzen terug naar kruispunten van toen, waar keuzes nog zacht waren. Ik lees mijn leven als rimpels in stil water dat allang is doorstroomd. Voor mij ligt licht, onbeschreven en open, zonder uitleg.…

Breken

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 999
niemandsland waar oktober zich laat horen en duisternis in zwermen neerstrijkt binnen beweegt hij door de kamer alsof hij kan weglopen van een gedachte maar de beelden klampen zich vast en beuken zingend in zijn rug angstig hoort hij zijn leven breken beent nog dieper naar voren en denkt iets als: ik ben verloren de echo van haar voetstappen…
Ruud Linssen15 december 2003Lees meer >

verloren

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Uren tikken langzaam weg Het wordt steeds sneller nacht De voetstappen maken weinig sporen Langzaam kom ik op kracht Verloren Ik blijf altijd zaaien De wijsheid heb ik soms in pacht Zoek naar iemand die mij kan horen Langzaam kom ik op kracht Verloren Ik ben op zoek naar handvaten Niet specifiek naar de macht Kijk in…

Einder

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.244
heb ik me vanochtend door je woorden gesleept en er lag niemand in mijn armen voorzichtig vouwde ik je brief tot een witte schelp maar zelfs de zee was van karton en op het strand waar ik bellen blies winterde een bladstroom mijn huid ijzig wit neerwaarts naar de kale takken afgesneden van het middaglicht ik heb je voetstappen…

Weg

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
mijn ogen zoeken de jouwe maar vinden doe ik ze niet struinend naar jouw voetstappen verruim ik mijn zoekgebied het kan toch niet zo zijn dat je al verdwenen bent hart begint sneller te kloppen oogt niet alleen de pas meer stringent vol ongeloof door het niet stoffelijk kunnen zien ervaar ik duidelijk jouw aanwezigheid gevolgd door immens…
LadyLove5 november 2010Lees meer >

Warme Kerst

hartenkreet
2.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.525
Een tijd van verlichtte nacht De poedersneeuw die alle voetstappen verzacht De winterziel helder wit en koud, de verlichte kerk met warm rood en goud. Grootse maaltijden met vele dranken en spijzen, Kerst laat al ons goede herrijzen. De warme Kerst in ons aldaar, onder een witte deken, ieder jaar.…
Tim de Jonge20 december 2010Lees meer >

Richting zee

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
nog sporen je voetstappen richting zee onuitwisbaar de indrukken ik liep met je mee nog jaren later tekent de omgeving jouw gelopen tracé er lijkt niets veranderd in water en zand gehalmde duinen de basalten pier zij zijn nog hier weer springen wij over de laatste golf die onze afdrukken wist ik kijk naar jou zie eeuwige…

nocturne

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
restanten licht strekken zich lui spelen met wolkenflarden drijvend boven het rode uur dat langzaam de ogen sluit schaduwen verlengt en voetstappen tot stilte maant de wind zingt een requiem op het ritme van ritselend blad tot elk geluid verstilt wanneer een onzichtbare mond zich opent. hapt en kleur en klank vermaalt tot de kleinste…
Kees Visser10 januari 2022Lees meer >

één moment

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 980
langzame voetstappen op bladeren die knisperen zonnestralen die 't bos nog één keer goudgeel willen schilderen zacht fluisterende stemmen die zwijgen spontaan om bij gekerfde namen in oude bomen nog één moment stil te staan schoorvoetend gaan aarzelende passen verder tussen de kalende bomen wervelende gedachten over vroegere…

in de sprakeloze nacht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 872
je opent de hand op de deur je ogen zijn al binnen een vleugje van je geur je komt niet dichterbij je voetstappen ontbreken net de laatste meter je verwondering bekijkt niet mij je blikken zoeken naar onzeker ik wacht tot uren trager worden het licht mij niet meer ziet ik ben er nog voor ons omdat mijn ring het me gebiedt…

putten oktober 1944

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
holle voetstappen dreunende laarzen klinken door de stille dorpsstraat straks zullen dronken brallers vernielend zuipend en brandstichtend de hemel verduisteren zullen vrouwen en kinderen in doodsnood vluchten voor het kwaad waarvan ze het bestaan niet wilden weten en dat hun leven voor altijd zal verwoesten als ze maanden later zullen…

Droom

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.332
In een droom zie ik de blik in je ogen flonkering en diepe schaduw mijn adem stokt ik sta genageld aan de grond de pelgrim in mijn ziel zoekt onbeholpen over spoorbanen in straten vol verkeer naar de afdrukken van jouw voetstappen handen knopen de afwezigheid los stof dwarrelt als sterren naar beneden ik tel…
Carin10 september 2006Lees meer >

schommelboot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
wij zijn toch van alles van het leven van het begin van het eind tot de dood in een bootje stappend dat wankelt, onze voetstappen erin en schommelend beginnend, we zijn fris door kou en gewassen zijn maar ook verward door de vroegte van dit uur en de mist, en dan er doorheen: het zonlicht.…
c. paris11 januari 2010Lees meer >

"Geluk!"

hartenkreet
3.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.915
Steeds geruislozer draaien de radertjes in m'n brein Ik geniet van alle geluidjes die hierdoor weer hoorbaar zijn Rare fratsen en allerlei onzin op onze pc Stommelende voetstappen zaterdag 's morgens naar benee Alles valt op z'n plek, en ik voel me zoals ik me wílde voelen Jullie sámen geregeld om me heen…
4u215 februari 2010Lees meer >

Fijnvandraad

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
ze van een regenbui als de zon stralend aan de hemel staat vangt ze de storm met haar ogen bij het windstille wil ze eitjes als de kippen van de leg af zijn men denkt ze kijkt bozig te lezen op haar gezicht wat heeft men het grandioos mis want in haart hart speelt de liefde de hoofdrol het is de regie van de warmte die haar voetstappen…
windwhisper20 september 2010Lees meer >

sneeuw !

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
De Goden schudden hun bedden op Vlokjes van onschuld dansen met pluisjes van dons Zuiverder wit kan niet bestaan als van een maagd die zich behoedzaam neervleit in de straat Die zichzelf niet meer herkent Stemmen niet ver van stilte Voetstappen die alles verraden Lijdzaam dragen takken hun nieuwe last en buigen diep voor de passanten…

Als ik.....

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Waar zijn mijn vaders voetstappen in het zand getekend? Waar is mijn huis op rots gebouwd? Als ik een Jood zou zijn: waar vind ik een haven gevuld met blauwe schepen onder witte zeilen? Waar zijn de mannen in ijzeren pakken die mijn kant op kijken?…

Herinneren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
buurt ben en dan omhoog kijk Zo dichtbij Zou je eens per week nog aan me denken, of twee keer als iets jou herinnert aan mij Misschien als het stortregent en je iemand doorweekt ziet fietsen Ik zal me je stem herinneren en warme hand, zo vertrouwd om die van mij Jouw aanstekelijke lach en eindeloze luisteren 't geluid van je voetstappen…
Sanne11 september 2014Lees meer >

KEER WEEROM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Je voetstappen door de stille verlaten straten waar sommige ramen streepjes lamplicht doorlaten het geluid van de stilte neemt met je gedachten een loop je indruk achtergelaten hoop plaveisel tot kiezels en zand groots naar klein neemt mij bij de hand in de verte het geluid van een voortgaande trein die zijn eigen spoor…

De zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
De voetstappen die ik achterliet langs de kustlijn werden al snel weggevaagd. Door de kabbelende golven, die altijd onberekenbaar zijn. Gelukkig bracht zonsopkomst feeërieke beelden. Een zeiljacht kwam wel heel dichtbij en zorgde voor wat opschudding.…
Dick15 mei 2018Lees meer >

'k Heb je ...

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.484
niet storen in je stilte 'k wou je alleen maar geven een hand jouw stem heeft nu een klank gekregen en in mijn vreugde wou ik je mijn liefde geven 'k heb je gekwetst maar al moet ik een eeuwigheid wachten wachten zal ik doen om terug te keren naar onze breekbare band want ook de zon kent een wonderlijke stilte in onze voetstappen…

Niet of nooit geweest

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Onzichtbaar krijg ik steeds meer tranen wanneer de echo van jouw voetstappen mijn pijn niet aanhoort. Schuw dwaal ik steeds meer in mezelf wanneer een sprong in het duister mijn leven moe doorboort. Schrijvend raken mijn woorden steeds meer in de war wanneer mijn geschrei dit doelloos schrijven op wit papier verstoort.…

Westerbork

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Hier liggen duizenden voetstappen van doodsbange mensen. Luister goed, misschien hoor je het nog? Dit, nooit meer. Hoor je de stemmen in de bomen? Zwijgend gedenken wij.…

Westerbork

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Hier liggen duizenden voetstappen van doodsbange mensen. Luister goed, misschien hoor je het nog? Dit, nooit meer. Hoor je de stemmen in de bomen? Zwijgend gedenken wij.…