337 resultaten.
Sjakie
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.028 'K zie onze kinderen voor het weiland staan.
Tijdens ons verblijf, het ging zo vlug
is Sjakie terug naar Shetland gegaan.
Hij maakte zijn laatste overzees reisje
maar wij hebben een Sjakie in huis.
Op de foto, in een wissellijstje
hangt hij, vereeuwigd, bij ons thuis.…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
200 De beukenlaan door
weilanden geeft tehuis aan
wespen en bijen
De grond vol dor loof
wordt opgewekt door varens
met hun jong, licht groen.
Eikjes, twee duim hoog,
staan dicht opeen. Wie zal hun
groeiruimte geven?
In dicht loof weergalmt
kwakend gezang uit nabij
wijd, open moeras.…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Restant religie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd wat of zij na haar sterven
-De veerboot lag te wachten aan de kust-
Zou zien, groen weiland…
Restant religie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd wat of zij na haar sterven
-De veerboot lag te wachten aan de kust-
Zou zien, groen weiland…
GOEDE VRIJDAG
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Het laken door de voorjaarmist geweven
Bedekt nog water, weilanden en veren
De bloemen, nu nog dicht, zullen floreren
Wanneer de zon het sein daartoe zal geven
Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even
Het wordt snel stil en roze bloesems eren
De maand april zoals talloze keren
Al werd bezongen en is neergeschreven
Het levensbidsnoer zegt…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Gedartel in het weiland
het ultiem gevoel van vrijheid
met gespartel in het water
bouwen zij met zorg hun verblijf.
Het is een nieuw begin
waar de merel mij ontwaakt
tijdens het blauwe uur
en het eerste zonlicht mijn netvlies raakt.…
Storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Ik kan houden van het weiland
dat dampt na een regenbui.
Als ik in een echt nostalgische bui ben,
kan herfstweer ook nog iets hebben,
mits het vooruitzicht op een haardvuur.
Een stukje wild en een glas stevige rode wijn.
Maar donder en bliksem, noodweer,
daar word ik gewoon bang van.…
vandaag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
497 Toch nog werd het zomer
de banden mochten opgepompt
we gingen fietsen met dat kind
de dijken over
dwars door groene weilanden
haast was geboden
de dag diende geplukt
en weken bbq nog in te halen
Terrasstoelen
stonden verregend in de tuin
het zwembad
was allang geleden opgeruimd
en iedereen zei niet klagen
We zwommen maakten vrienden…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen.
Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan.…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 De geur van helder gras, ongenoten in een weiland.
Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier.
Gevoelens, stromend door lichaam en gedachten.
Gouden lucht, ongenaakbaar als de sterren.
Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm.
Oneindig zoals niets anders.
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Onder mijn laarzen
ligt Hollands weiland altijd vlak en groen
met koeien die het nog veel vlakker grazen
of traag en treurig hun behoefte doen.
Later bij het ontbijt krijg ik een visioen:
het melkpak draagt van Willy Vandersteen
Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen
wil, de school moet het nu maar eens zónder mij doen.…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien
over de uitgestrekte korenlanden
Dauwdruppels drogen aan de halmen
Zacht wuift het kaf door mijn handen
In het zomers genieten van deze morgen
laat ik mijn ogen glijden over de weilanden…
de zwarte ibis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
775 rondeel (zwarte ibis)
een zwarte ibis in de polder van Huisduinen
een winter lang in dezelfde sloot
die smal was, maar blijkbaar steeds voldoende voedsel bood
voor een vogel, zo ver gevlogen en zo groot
zie, hoe de vogelaars met verrekijkers door het weiland struinen
gaan over het pad tussen vuurtoren en volkstuinen
een zwarte ibis in de…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 Verbijsterd zie ik over 't weiland gloren
een spiegelende ruit, het koper van de toren,
het hoge koor, de muren glansomspreid.
Er zijn daar in vervlogen kindertijd
verwachtingen zo veel en schoon geboren.
In 't welkend loof lispelt een zucht: Verloren!…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
‘t Kon een droom zijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 ‘k Reed langs de gevangenis,
verbaasd hoeveel
auto ’s op de parkeerplaats
Dan langs weiland,
waar veel schapen vrij,
en frisse lucht
maar ‘k bedacht
te zijner tijd worden zij geslacht
Na trein en veer,
naar afspreekpunt:
een oude kerk die nu
een hostel, restaurant verworden was
waar we pompoensoep aten
Daarna liepen we door…
Winter o6.2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Midwinterbloei
Impromptu dissonante
Schadevrij afwachten
Schandeloos loslaten
Yesterday's blues
Over the rainbow
Unforgettable
Loze aspiraties, vloeiend
In vertigo bloedt de
Kiem die ooit als
Eenzame springbalsemien openbarstte
Condens wordt rijp
Rusteloos ligt de mist op 't weiland
Argeloos trekt de zon erover
Bizar, zo'n oplosbare…
dagdromen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
767 Als de zuidwester storm
het vermoeide land geselt
en lichamen teistert
dwars door winterkleding heen,
als Pluvius zijn toorn botviert
op ondergelopen weilanden
en de natuur gelaten wacht
op atmosferische rust,
dan dagdroom ik
over goudgele korenvelden,
waarboven de van hitte
bezwangerde lucht
een dansende ode brengt
aan de zomer.…
De plantjes water geven
gedicht
2.0 met 3041 stemmen
177.458 .
-----------------------------------------------
uit: 'Een leeuwerik boven een weiland', 1996.…
GODS SCHEPPING
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 We lopen hand in hand
het bos is dicht en donker
door de bomen zien we de zon
het weiland sappig groen
de koeien dampen in de warmte
een paard hinnikt en rent
onze hond blaft en springt
een patrijs vliegt op
de geur van het dennenbos
gaat met ons mee
we gaan zitten en genieten
samen van de stilte
een paddenstoel kleurt zijn omgeving…
Alden Biesen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
590 Zeldzaam haast zich nooit, half toegeknepen
blijft de glans zichtbaar op hun gezichten gloeien
naar de immens fruitige bloesem weilanden,
luchtschepen schuiven statig voorbij.
In de verte raakt men verknocht tot aan het begin
het omvangrijke kasteel ontspiegelt elke weerzin.…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 In een weiland koeien die hem na staren.
Terwijl in de verte een boer zojuist
met zijn hond in een praam aan komt varen.
Even later meert hij af, de hond blaft
luidkeels en het in stilte gehulde
mistroostige landschap wordt oorverdovend
verstoord.
Daarna is er weer de serene stilte, de boer
en zijn hond verdwijnen uit het zicht.…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Witte avonddamp
verspreidt zich, langzaam stijgend,
over het weiland:
hoge bomen verijlen,
zijn vage spookgedaantes.
Op de brede berm
staat een dichte rij beuken
met kromme stammen;
je ziet nog altijd de wind,
die hen als boompjes duwde.…
Ego borduren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
513 ik mij voel
het naaiwerk was prima
tot in de naadjes
de kleuren volmaakt
zoals in een droom
maar nog steeds
heb jij niet in de gaatjes
mijn verwaaide gewoel
zonder liefdesstoom
ik ben geen locomotief
die reist naar een eiland
of een passagiersschip
met een zwembad aan dek
ik ben ook geen paard
dat met je graast in een weiland…
Het denken en het meisje
gedicht
3.4 met 7 stemmen
6.379 Weilanden en huizen verglijden in mijn ooghoek
terwijl ik me probeer te concentreren op het meisje
dat tegenover me zit. Er past veel in een ooghoek.
Een huis dat ik herken een sloot een koe en zelfs
het grazen en verloren turen van het dier dat de nek
strekt gespannen van een onbekend geluid.
Of wacht het strammer op een teken?…
Wat zou ik graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
82 Wat zou ik graag het kerkorgel
weer willen laten galmen
Onder andere met Cantates van Bach
blijde lofgezangen en vrolijke psalmen
Wat zou ik graag mijn stem weer
laten zingen juichen
Om God de lof te zingen en
van zijn grootheid te getuigen
Wat zou ik graag weer uren
willen fietsen in de weilanden
langs rivieren genieten van
de prachtige…
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
453 de fiets
voor door de groene velden
kale vlakten
Niet uit je hoofd te krijsen
tot de grens
meezingen helpt niet meer
Als dit liedje niet
maar bijna echt zou lijken
zou ik
klinken als water
van de rotsen
geslagen
Waterwolken in de lucht
water in de straten
als dit
dit liedje was geweest
Dan wat waren wij
Leven in de weilanden…
VLOEIWEIDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Wijde, luchtige eikenkruinen geven
frisse adem aan akker en weiland,
strelen verkwikkend de broederlijke band
van het blije, tevreden boerenleven.
De lange bomenslingers omgeven
beschermend teer bosbestaan: dit houdt steeds stand.
Veldjes glanzen, dankzij beken langs hun rand,
waarbij vogel- en krekellied wordt verheven.…
Alleen voor ons!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 onze warme kleren
van zelfbedrog
Kijk, we vinden ons geluk
weer terug
achter de dijken
We kleuren onze blauwe lucht weer in
We tekenen wat witte wolkjes
Het is weer genoegelijk en behaaglijk
Een beetje gif en aangename dromen
Wat we niet zijn dat we niet zijn
Wat we wel zijn dat zijn we wel
Een buik vol voorspoed en geluk
Een weiland…