854 resultaten.
De zoektocht gaat verder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.103 ik breng nu offers in een poging
het denken en voelen te beheersen
een kwestie van zwakke punten te mijden
een wachten op het moment
dat toekomst weer lacht
in het licht van een zon
die schijnt te weten…
Monsterlijk
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
2.028 Met steeds meer lef,
steeds meer openheid,
rekruteert het vooral
de zwakken van geest.
Weg dat negativisme!
Weg dat onderbuikgevoel!
Vat die valse duivel
bij zijn horens beet.
Bestrijd uit alle macht
dat kortzichtige monster:
het monster dat racisme heet.…
Stoelendans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 Ondanks zoveel problemen in het land
Volgen de media vooral de laatste stand
Of Balkenende president van Europa gaat worden
Het is een schaakwedstrijd op vele borden
Waarbij onduidelijk wie schaakstuk en wie schaker is
De uitkomst blijft nog even ongewis
Maar wat een verrassing en eer dat hij is genoemd
Want tot nu toe werden toch alleen zwakke…
Dat apart gevoel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
601 mooi zijn ze niet
dingen die afwijkend zijn
zaken die de norm ontsnappen
als kind al
had je dat apart gevoel
nooit kunnen bevatten
kwetsbaar zijn
maakte zo onzeker
negeren leek toen beter
pas jaren later geven zij
een mystiek entree
voor warme zielsverwante liefde
wat zwak en anders leek
is nu een ongecompliceerd ontmoeten
van…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Oud
en zwak zou ik worden, in deze
plooien zou mijn huid gaan hangen
om mijn knoken.
-----------------------------------------
uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…
Sterrenstof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Hun tijd lag nog omsloten
bij sterren en planeten
maar stuurde steeds zwak licht
door diepe duisternis.
Na eeuwen stille voortgang
kwamen zij flitsend aan
lieten een droom ontstaan
door vallend uit te gaan.…
Grijze golf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
624 De grijze golf, verdubbeld
met de jaren,
Stemt ons tot nadenken en overwegen
De geest mag helder zijn -
is het een zegen
Om dagelijkse mantelzorg te plegen
Aan wie een zwak gestel heeft meegekregen
Een boomer speelt voor god
en zal gaan wegen
't Gewicht dat het bestaan
hem liet vergaren
Ondragelijk de lichtheid, zijn bezwaren
Het…
Hollands leesplankje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
486 Bed Bad Brood
Strijd Bloed Rood
Angst Vlucht Vloot
Storm Wrak Boot
Land Grens Sloot
Bed Bad Brood
Nacht Praat Quote
Weg Pijn Groot
Tent Vuil Nood
Straat Kou Goot
Zwak Ziek Dood…
Overstekend wild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Vermomd als weerbare held
zwaar getand en gehelmd
heeft hij nog niet te vrezen
van laagvliegende jagers
loerend op een zwakke plek
Tot ze uiteindelijk ontdekken
dat het slechts een façade is
dan slaan ze genadeloos toe
hem verscheurd achter latend
als aas voor gieren en jakhalzen
Tot die tijd vecht hij door
vanuit de ijdele hoop
die…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
DE GEEST IS GEWILLIG, MAAR HET VLEES IS ZWAK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
707 Ik voel me af en toe ’n wrak
Lichamelijk klaar voor de sloop
Maar dan spreekt m’n geest
En geeft het lichaam een duwtje
En dat zijn duwtjes in de goede richting
Zonder navigatie vind ik ook mijn wegen
En mijn wegen zijn talrijk en kleurrijk
Ik blijf nog steeds door de bomen het bos zien
Want mijn geest is niet alleen gewillig maar ook…
Jouw aansteker .....
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.563 Jouw aansteker
in mijn tas
herinnert aan
hoe 't was
Jouw nummer
in mijn mobiel
opgeslagen
toen ik voor je viel
Nu geblokkeerd
en gewist
terwijl ik weet
dat je mij mist
Geestelijk sterk
'n verleden
lichamelijk zwak
contact vermeden
Eeuwig verloren
onbereikbaar
voor jou
ongenaakbaar
Opgeslagen
in hart en ziel
vanaf de…
Onze rok
gedicht
2.5 met 144 stemmen
24.019 Met een zwak
voor luitmuziek: sssst!
wind in riet. We houden nu het meest
van zaken die je nauwelijks hoort of ziet.
Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water
troost. Ondiep. Onze rok.
hebben we hoog opgetrokken.…
Computer-Storing!
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
4.193 Elf dagen zonder vrienden
Elf dagen geen contact
Elf dagen zwak en misselijk
Elf dagen mentaal geknakt.
Met 'n hoofd als een biet
zit ik nu te tikken
gelukkig dat je me niet ziet
anders zou je schrikken.
Grauw gezicht, kilo's lichter
de storing maakte me gestrest
maar nu doet mijn pc'tje
het weer opperbest.…
Binnen zonder kloppen...
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.099 Zwakke momenten
onbeheersd,
ze voelen het
en treden binnen
in mij geest
en komen ongevraagd
en onbevreesd
binnen zonder kloppen...
Waar ging het mis,
mijn bescherming,
in de mist van het denken
en het doen
van vandaag,
ik wil het,
moet het stoppen,
het binnen zondere kloppen...…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Over de kleuren is een sluier gewaaid,
dun, zwak doorzichtig.
Als je goed kijkt zie je nog
het felle rood
zachtjes neigen naar roze
en het helderste geel
- als de zon achter bewolking -
soms even oplichten
lang niet zo fel.
Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
Eenzame hoek
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.605 Ik zie je zitten
Alleen in je hoek
Je lijkt zo leeg
Als een onbeschilderd doek
Je oogt zo zwak
Maar als ik in je ogen kijk
Zie ik de kracht
Die in jouw hart blijkt
Je deed me altijd denken
Aan iemand zonder persoonlijkheid
Maar nu ik je zie
Is het tegenovergestelde een feit
Je hebt zoveel woorden
Maar te weinig moed
Je denkt dat…
Wens
netgedicht
2.7 met 34 stemmen
4.168 Een ambitieus jong schrijvertje
Beklaagt zijn zwak geheugen
"Niet één vondst blijkt een blijvertje
Mijn brein wil maar niet deugen"
"Gelijk een zeef, zo voel ik mij
Helaas, maar 't feit dat ligt er
Wel heb 'k er een ambitie bij
De wens te worden: dichter."
Warempel, na een hele poos
Schreef hij zijn eerste liedje
Over een lelie en…
Captatio
poëzie
3.4 met 7 stemmen
6.197 ’t Is een zwak, en ik erken ’t als gij;
Maar zwakheên zijn er veel bij grijze en schaarse haren,
En deze hoort er bij.
----------------------------------------------------
Captatio benevolentiae (lat.):
beroep doen op welwillendheid…
Klein beetje kleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 Dat kleine beetje kleur in mijn bestaan
zal ik koesteren in al haar schoonheid
zonder haar wil ik niet verder gaan
met haar raak ik mijn angsten kwijt
Als een regenboog in mijn geest
verrijkt het mijn hart en ziel
wat donker en zwak is geweest
is nu helder licht en stabiel
Ik vraag helemaal niet zo veel
er zijn weinig dingen waar ik om…
Lust of onrust
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 roepend zich richtend
tegen de wijzers van de klok
het lid, een heet hangijzer dat
onrust zaait en zich manifesteert
tot de pooier van de teelbal, geen weg terug
maar slechts bekrompenheid bij
het wegebbend tij
spreek niet van liefde als lust
de emotie is die tijdloos de
werkelijkheid verontrust met
bezigheden op en aan het zwakke…
met een grote korrel zout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 altijd wat
haastige gebaren
(te) luide lach
innerlijke zucht
van mijn kant
zaken, ze gaan me
niets aan, ik hoef
het niet te weten
mijn tuin lonkt…
uit beleefdheid
luister ik
zwak – ziek - misselijk
niet te veel reageren
al is het geen persoon
die snel los laat
gelukkig al klinkt dit
niet aardig
vandaag is de…
verband
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 mijn handen lijken wel
op die van jou, als vrouw
en als persoon
verlies ik, doodgewoon mijn
kalme levenslust
angst vergrijpt
zich, aan mijn zwakke moment
hoe lang ik jou al heb gekend
doet er nu
niet toe
jij was moe -en ik
ik blies de dagen
naar een ander stervensuur
een oude muur, gekerfd vol letters
schrijft ons testament…
Was het nog maar even
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
550 ik dek de tafel voor twee
net als gisteren
en wacht
wacht tot niemand komt
in stilte eet ik
de nu nog warme maaltijd
en kijk nog een keer
op een zwijgende iPhone
wetend dat ook jij kijkt
zal ik zwak zijn
de onaangeroerde maaltijd
verdwijnt de vuilnisbak in
het theewater kookt
teken hartjes op het raam
dat naar buiten loert
tegen…
waarom herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 waarom herfst het zó
goed doet in gedichten
wellicht door het verkleuren
van het bos in herfsttij
het vallen van blad raakt
een melancholische snaar
als heimwee naar weerom
een vervlogen zomer
zwak zonlicht laat dauwdruppels
nog glinsteren aan de herfstdraden
alles is essentieel voor 't gedicht
en het maakt het de dichter
iets lichter…
de schemering ontbloten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 ik heb gewacht
op dit moment
de toekomstlacht
er is zoveel
verkracht door woorden
die te sterk raakten
die zwakke punten
zichtbaar maakten
in samenkomen van gevoel
met jou ontdekte ik
dat zinnen spreken
in het woord vergeten
dat licht er atijd is
in zon die schijnt te weten
hoe misverstaan begon
ik zie je nu al vaag
de schemering…
Uitermate bekorend
netgedicht
5.0 met 201 stemmen
427 ik zag
hoe haar pen
de schoonheid
beschreef van
gedachten
die zachtjes in
het verborgene
lachten met
heimelijk plezier
de binnenpretjes
die zij op papier
zette hadden
een heel eigen
stemming en
mystieke sfeer
geen tierelantijnen
in verpakking maar
een directe clou
meteen
ontwapenend
zonder aanval
rakend in de
zwakke plekken…
Vader heeft kamp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
195 Hij leefde nog
om bij haar te zijn
Het Rode Kruis wist van niets
toch was hij er, te zwak
om haar op te vangen
een skelet in circuskleren
geen geluk meer op de botten
Ze had hem lief
de man die zij wilde kennen
een zieke, rokend tegen de tbc
en pratend tegen de herinneringen
waarin hij woonde, en tegen ons
voor wie hij een vreemdeling…