3008 resultaten.
Mokum in de mist
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 De ochtend is in dikke mist gehuld
Je kijkt maar net aan twintig meter weg
Ontwaart nu zelfs geen heg, laat staan een steg
De stad heeft zich met waterdamp gevuld
Een deken over het Thorbeckeplein
De kroegen onverlicht en uitgeblust
Alleen gerammel van het lege fust
En ’t kuchen van een vroege kastelein
‘t Gerinkel van de tram hoor je…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ontvluchtend haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos…
Op de Petrus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Vanuit een rots in
de eeuwige stad tot
miljarden splinters;
menselijkerwijs betekent
zoiets wat voor wie niet
blind is. Symboliseert
zo'n stoel heiligheid;
tegen de duivels van
de nieuwe tijd.…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 de zin van het leven
de zin van de dood
te moeten aanvaarden
probleem levensgroot
ik zie de natuur
als normaal proces
dit aardse bestaan
vormt mijn levensles
de dood niet ontlopen
hij woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En waar ik ieder blad zag groenen,
Ontbloeid der bloemen blij gezicht,
En later achter de plantsoenen
Met elke dag het avondlicht;
De stad met feestlijke geluiden,
De vogels in de' ontloken boom,
Doortoog, als in het wit der bruiden,
Mijn ziel haar schoonste levensdroom.…
Vreemde maan, vertrouwde wol
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
628 In de stad ben ik weer
door grenzeloze noodzaak
zie ik een blauw schijnsel
door de gordijnen
van een vreemde maan
die de nacht straalt
wind waait emoties
over spiegelende meren
een stille ik in jou
wandelt over water
geluidloos
het hart, vol sentiment
gaat hevig te keer
mensen zijn onderweg
er is geen alternatief
voor onderbewustzijn…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
ben je onbevangen in mijn dromen
een nieuwe minnaar, een ongetemd dier
jij wilt geen geheimen
meer verbergen
voor de nevel in Amsterdam
want het is dorstig in de stad…
Leugen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 maar je hebt weer geen bewijzen
er zwemt onschuld in jouw dromen
bij de psychiater ben je gekomen
die jou nu uit moet leggen
dat er veel over jouw gekte
is te zeggen
ga je weer weg, heb je pech
want ze willen je vol spuiten
maatschappij kost flink wat duiten
laat je het zitten
lig je straks te pitten
naast een standbeeld in de stad…
Waar moet dat heen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 De vlucht
uit de stad. Waar ligt
de zin?
Het verlangen
om in de zomer de teugels
eens te laten vieren.
Waar ligt het hart,
dat dan in zijn verlangen
de vrijheid tart?
Iets van zijn emotie met
de massa deelt.…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Verre werelden, voor later, vouwden waaiers
open als in stadse dranklokalen. Maar nee:
er zijn geen verre werelden, geen waaiers meer.
-----------------------------------------------
Uit: 'Bepaling van Plaats', 2010.…
Winter in Meierijstad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 om over het koude zeil op de
slaapkamervloer maar te zwijgen
neen, zo'n jeugdervaring
wil ik niet meer overdoen
de buurman en ik passeren
met hond het geasfalteerde veld
van Antonius uit Padua, een school
in onze stad, daar vult een tuinslang
onder lage druk het oppervlak;
een ijsbaan is in de maak,
dat moet toch wel voor vrijdag
lukken…
Ademland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 verwelken
nu alle bomen zuurstof geven
en verschijnen in onze dromen
zie hoe de natuur tot leven komt
de volle maan die straalt bij nacht
er zit geen bijgeloof in kracht
luister naar de zachte fluistering
een diepe adem bevracht de nacht
nu ik al zolang op jou wacht
er dwaalt een bijzondere gedachte
door de voorjaarsparken van de stad…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde bent gestorven
omdat je mij hebt gezien
terug in jouw stad…
MOED BLIJFT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 De stad Rome, onder wreed, verward bevel
van keizer Nero, is vol soldaten,
loerend op pleinen, in smalle straten,
verdrukt door harde, benauwende knel.
Dag en nacht waken tart vermoeid gestel.
Maar de krijgsman houdt strak in de gaten
wie zich verschuilt of vlucht. Dat mag niet baten
voor de Christusvolgeling; vat hem snel!…
moeder zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
524 Dat je de hele stad zal afspeuren
omdat Piet Konijn
ergens vergeten is.
Je beseft niet hoe vaak je ‘neen’
zal moeten zeggen tegen het kind
dat je zo graag wou.
Neen, geen Play Station.
Je weet gewoon niet hoe diep
dat geschenk jou verandert.
Hoe je zal genieten van een lach,
maar ook zal wakker liggen van een kuch.…
Black friday
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
698 Opwinding bedekt de stad beperkt
het verstand van de opgewonden meute met
het oog gericht op de vriendelijk
verlichte etalages
dat gebied om te kijken
Kijk daar; op rood fluweel ligt
een schitterend juweel
voor de helft van de prijs wordt het jouw deel
de zorgen verdwijnen als men het sieraad in
gedachten onder de vrolijk versierde
boom…
overvleugelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 toen stenen en glas door de straten vlogen
toen monden schreeuwden door de koude
muren heen
toen tollende lijven met groot lawaai de stad in stormden
en alles tot puin was gewalst
toen het licht begon te worden
en een vreemde stilte binnensloop
en jij je in gesnik verloor
en duiven onverstoord koerden
en je rondkeek naar wat over was
en…
Gitaar
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
534 in jouw handen
afscheidslied klinkt in de nacht
gevoelig breekbaar zoals liefde
sombere gedachten overmeesteren ons
rivieren vervoeren verlangen
wij zijn onze stemmingen
niet kwijtgeraakt
volgen steeds
lichtgevende sterrenstelsels
onderweg naar de grens
jij brengt ons naar jouw diepe dromen
jouw befaamde song klinkt in de stad…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kermen en zwaarden
losrukken van de lijken, natte
sandalen, rode voeten gewassen
in bloed, en dat het uren duurt
om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden…
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 De Alpenhut, binnen rotswanden gevat,
en het Noorse huis der schone bezinning
schenken eendracht aan de lusthof van de stad.…
SLOTERMEER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
362 De bomenkring om het meer is een bond
van wachters; ze waken streng, vergroten
de opwekkende geest bij de stad Sloten
en diens vertier op schepen, elke stond.
De Friese wind geeft blije siddering
aan 't onvaste, waaiende oeverleven,
brengt de sterke grond steeds verademing.…
Nachttoneel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 De stad slaapt, slapen wij
wanneer iedereen leeft?
Kunnen we elkaar aanraken
en laten blozen, of zijn we
schimmen op het lege toneel
van onze vervreemding?
Wat doen we hier, in dit decor
van gestorven vrede? Dromen we
van laatste meesterzetten?…
Diep in de geest een reservoir van moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 al eerder overkwam
De appel valt weer niet ver van de stam
J.C raadt mij mentaal herrijzen aan
Staalblauw en strak vandaag de hoge lucht
Een reepje meeuw, restant van lendendoek
De zon zet schijnwerpers op bloem en blad
Ik val opeens ten prooi aan twijfelzucht
Want sta sinds kort als moedeloos te boek
Ik aarzel, in de verte rookt een stad…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
Si On Chantait
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 het fornuis
Trok ik haar mee naar zomers feestgedruis
En neuriede voor haar Cette Melodie
Zij was het aan wie ik mijn liefde schonk
Een meisje moest wel heel erg op haar lijken
Zou ik mij omdraaien en naar haar kijken
Marie was het bij wie ik zuiver klonk
We stonden samen voor een Bruidsboetiek
Het leven was bedoeld om te beminnen
De stad…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.
Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.…
Surprise
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
484 Onwetend wilde zij zijn, als de dieren
Gevleugeld in de tijd zonder een plek
Waar liefde sterkt, des ochtends en namiddags
Ontstond nog tijdens deze monstertocht
Een romance uit hun laaiend gesprek
Bij wijze van een wijsgerige troost
Was Rose als dichteres èn erudiet
- Gepromoveerd in gender en de dood
Die op de loer ligt in de grote stad…
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Eigen stad Breda stuwt zegenrijk en port
om te onthullen wat samengaan kan:
hoe toonkunst de tolk van wijze schrijftaal wordt.…