2702 resultaten.
wil je vliegen, hoger vleugelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
897 uit het nest waar je begon
verdicht dan stukjes leven
lees ze uit op kleur en weet
dat boodschap vorm en toon
je maximaal applaus zal geven
en vooral heel weinig hoon
zuiver zacht zal je de roos gaan raken
maar je lauweren weer moeten vragen
want ze worden boos op jouw gedicht
niemand gunt je dat geluk
normaal schrijft iedereen je stuk…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 Zwartgalligheid, je biedt
Slechts bitter brood aan Barden
Ik schiet vergaan verdriet
Aan stukken en aan flarden
Je levensvatbaarheid
Berust op 'n oude lering
Je bent verpilde tijd
Een slechte spijsvertering
Vaarwel Melancholie
Spijt van gedane zaken
Jouw stroop van apathie
Wil ik niet langer smaken
Ik open mijn fontein
Ik ben niet…
help! model zoek!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
764 de schilder moe bij de vrouw
aan de koffie saampies knus
biechtte ’s avonds laat
de schoenen vol lood
het model was plots zomaar zoek
hij stond droog achter het doek
uiteraard zwoel in zijn gevoel
kunst een stuk dat inspiratie bood
knielde en bad tot Sint Antonius
geef mij die schoonheid vlug terug
hij sprak mijn bede werd stante pede…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 schreeuwend zweven meeuwen
rond zijn troosteloos verlaten dek
de oude driemastschoener
weerloos, openluchtig opgelegd
dansend op onberekenbare golven
een stip op de oceaan
koerste het begeerde waren
duizend mijlen aan één stuk
met dank aan heldere sterren
langs Kaap de Goede Hoop
over de delende evenaar
en door Straat Magellaen..…
van moeders doe overdrijven en voorbijgaan
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
762 het is de straffe wind die mij de achterzijde
van de bladeren laat zien, zo heftig krommen
de populierentoppen, het ratelt gestaag en de
bulderende zee op afstand schreeuwt verhalen
ik luister in één stuk door naar wolkenranden
die mijn polderland verstoppen achter zonlicht
kolossale gezichten blijken moeders die zingen
over koren, veranderlijk…
herfst
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.726 je uitgevouwen warme deken,
geplaveid met liefde en geluk
die voor altijd onafscheidelijk leken
nee beiden konden niet meer stuk.
Herfst met je bladerbedje
gevuld met je prachtig levenslied,
verguisd en ook bewonderd
wat een ander vaak niet ziet.…
Dichter zonder naam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 uit het nest waar je begon
verdicht dan stukjes leven
lees ze uit op kleur en weet
dat boodschap vorm en toon
je maximaal applaus zal geven
en vooral heel weinig hoon
zuiver zacht zal je de roos gaan raken
maar je lauweren weer moeten vragen
want ze worden boos op jouw gedicht
niemand gunt je dat geluk
normaal schrijft iedereen je stuk…
Mijn gedicht voor jou
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.676 overheerst
verdriet en pijn verbleken
en dan nog voor het eerst
verrassend orgineel
op wit papier verschijnen
niet als een luchtkasteel
dat langzaam zal verdwijnen
maar eeuwig weet te leven
als deel van jouw bestaan
het klinkt wat overdreven
maar wen er maar vast aan
want ooit gaat het me lukken
vertel ik je nu even
dat jij geschreven stukken…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Doornen scheuren hun tanden stuk op steen
schuren als betonnen zon rinkelt
op bepoederd ijs. Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.
Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
Depressief
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.391 Zo ken ik je niet, je bent in één keer omgeslagen
in een stuk verdriet?
Altijd lol en gezellig met z'n twee?
Maar nu, nu is alles nog maar nee.…
Eenzame Kerst?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.011 Bij Kerst denk je aan liefde
samenzijn, harmonie en geluk
Bij Kerst denk je niet aan bedrog
haat, verdriet, verlies of stuk
Bij Kerst hoop je op een wonder
en oprechtheid diep van binnen
Bij Kerst denk je aan alles
wat je met openheid kunt winnen
Bij Kerst voel je intensiever
dan je het hele jaar hebt gevoeld
Bij Kerst weet je…
Morgengroet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
5.255 Ik mis de zachtheid van jouw bestaan
omdat jij met mij een stuk op weg bent gegaan.
Tussen vallen en opstaan help jij me recht,
“vertrouw op mij “ is het mooiste wat je hebt gezegd.
In een doolhof heb je mijn ogen ontdekt,
je geeft mij een beetje zelfrespect.…
ik, ...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 ik, de dromer die de toekomst omver fantaseerde
ver voorbij de grenzen van werkelijkheid vertoefde
in een niet bestaand heelal en daar de feesten vierde
van wat het zou zijn als mijn handen de wereld maakten
en dan tekende ik jou in de kleuren die je toekomen
ik, de denker die alles altijd aan stukken bedacht
met meer kracht dan de waarheid…
een appelgedicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.034 handen zedig afzijdig
als was ik een vreemde
een melaatse aidslijder
en mocht je kunnen die
muur naast je negeren om
zomaar van me af te gaan zitten
wie weet kunnen we zelfs proeven
van die verrekte gore appels
en misschien kan ik wel
een muilpeer op die van jou
verkopen voor een dag of twee
misschien dat je dan iets voelt
van een stuk…
Opa
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.155 Als ik naar ‘t huis in Marken ga
en langs de dijk het laatste stuk insla
weet ik mijn kleinkind aan de einder
Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn
drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht
Dan kan het regenen of schijnt volop de zon;
stormt het of slaakt de wind geen zucht
Als ik naar Rotterdam toe ga
mij langs…
de hengelaar
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.405 , hier die dit leest
had je het goed vandaag
ben je omringd geweest
met goedgezinden
of trof je weer het beest
in hen die je beminde
brak je hart opnieuw
vluchtte je weer in
nietszeggende woorden
waarbij je gevoel
een betonnen muur optrok
zodat de pijn jou niet doorboorde
of trof je het wervelend geluk
in schoonheid of een lekker stuk…
Op de versiertoer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
711 Hij zet zich op de naast 'r staande kruk
en haar profiel ziend denkt-ie: 'Wat een stuk!'
Hij zegt: 'Dag schat' en streelt terloops d'r dij.
Hij voelt triomf. Z'n blauwe ogen blinken.
De vrouw kijkt voor zich uit. Hij wil de moed
niet in z'n stoute schoenen laten zinken.…
Wie ben ik?
hartenkreet
4.5 met 24 stemmen
2.051 Het is net alsof ik mijn leven negeer en mijn leven door iedereen laat stuk maken!
Het lijkt alsof iedereen me diep in mijn hart wil raken!
Raken in negatieve zin!
Wat hebben ze toch tegen mij?
Voor andere meisje staan ze te wachten in een lange rij!
Wie ben ik?
Wanneer komt er die klik?
Zullen ze ooit in mij geloven?…
mama
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.344 als klein kind al
mocht ik ervaren
pijn verdriet
pech-geluk
vier jaartjes pas
zo klein en onschuldig
ging mijn leven al stuk
opgesloten op zolder
door mijn moeder die zei
enge mensen buiten
zo gingen we slapen
gerust en blij
niet wetend
dat ons moeder
koos voor een ander partij
op zoek naar haar man
zonder kindjes daar bij
zo kreeg…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 .
--------------------------------------
uit: 'In duizend stukken', 1995.…
Antiheld
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
942 Ooit wilde ik een ander leven
Zat niet zo lekker in mijn vel
Wat ik wou kon zij niet geven
Samen verder werd een hel
Los van haar, gescheiden wegen
Niets ging beter, voor geen tel
Het viel zo vreselijk vies tegen
Ik krepeerde dubbel snel
Knetterdepri al die jaren
Los geslagen al die tijd
Met alle winden meegevaren
Grote stukken weg of kwijt…
Anne-Rose
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
862 Sterker nog het is mij al eerder overkomen, ook met een buurvrouw, ook een stuk jonger dan ik...ik tref het wel, misschien is een hutje op de hei iets voor mij, geen buren!…
klare taal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
454 ik hou niet van de turbotaal van,
gozers en van loosers,
vaak gedrenkt in gal en azijn,
woeste woorden
vol dubbele bodems
waarmee ze proberen hun tegenstanders te overdonderen
en hen meteen lik op stuk te geven,
met verwijtende krachttermen
of daardoor hopen de label te verdienen
van ongelikte beer
in het kamp van wolven
die meehuilen…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt
gespeld door een beker die stuk viel
scherven waarin afdrukken van duimen
het rilschrift van naalddunne takjes staan.
Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets
wat er was en er is in de sporen van greppels
en staanders en lang gedoofd houtvuur.…
Handlezing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Mag ik u de hand eens lezen
Schikt u dat op dit moment
Het staat geschreven ‘t is bekend
Van mij heeft u dus niets te vrezen
Nee u hoeft niet zo te beven
Ai uw levenslijn loopt stuk
Dat duidt op een ongeluk
Gelukkig duurt dat nog wel even
Oei en dat lijkt ook niet pluis
Heeft u soms een grote hond
Ach nu lijkt ie nog gezond
Houd hem voorlopig…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten
verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten
de klok staat stil, de poes is dood
het huis is kil, geen kruimel brood
van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden
het leven hier vindt ook zijn weg
de stank is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie…
Een verband over de situatie van afghanistan
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
688 Een stuk van welke kleur?
Welke vlag?
Wat moet ik hangen op mijn huis ?
Om me jou te doen herkennen als een burger
Welk symbool?
Moet ik hangen op mijn dak
om je te doen begrijpen dat mijn kinderen geen terroristen zijn
Vertel het
Wat moet ik doen?…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden haar jeugd verloren
restte nu nog snijden onder dwang
Vergeten waren ook de mooie zaken
die ene lach, dat simpele geluk
de mensheid kon haar blijven raken
zij maakte elke dag een draadje stuk…
Tuin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
979 Achter ons huis ligt een tuin
hij is niet eens zo klein
een stuk of dertig aren
moet hij zo wel zijn
éénmaal in de week
dan maai ik het gras
en loop daarbij te wensen
dat het gazon kleiner was
ik maakte ook wat perken
een bloemetje staat fris
ik weet nu ondertussen
wat onkruid wieden is
over het hele karwei
loop ik te klagen en te…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.642 En nu dezelfde haast:
de zeespiegel in stukken in de ochtendkrant
was verder van je bed dan nu je keek
voorbij de opgebolde horizon. Een stip
als een begin; we konden alle kanten op.
-----------------------------------------
uit: 'We konden alle kanten op', 2011.…