3338 resultaten.
Oproep
gedicht
3.4 met 60 stemmen
14.895 Blèr voortaan t’rug, stampvoet, ga op uw vingers fluiten!
Laat zó de oren van zo’n hufter ook eens tuiten!…
Onbeheerst
hartenkreet
2.6 met 24 stemmen
1.492 't Begint doorgaans met de
bekende vinger die doelbewust
de lucht ingaat, geclaxoneer en
een vloekkannonade volgt door een
open raam, de meest schunnige
woorden vliegen door de lucht!
Kijk die vent daar toch eens gáán,
hoe bedoel je héér in 't verkeer,
doet ie vást de volgende keer?!…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
Paasvuur
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.013 Jij brandt in mij
magmaat rond mijn kern
Heet als vers gestampte
Madame Janet in zonnezoet verpakt
geplukt met jouw vingers
vlammen werpend in mijn mond
rasp jij in mij de woorden los
Deze wonde schrijnt
schurende pijn verbonden
met jou zijn, jou buiten
in mijn binnen, weerhaakt
laat niet los, koestert zich
onder de harde rand
maakt…
een vagebond streelt bergen rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 een vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
de vingers van zijn handen
slijten door de jaren heen
de tanden van de kammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit het vuur verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
en blaast met wangen vol
de wolken…
Een vuist
netgedicht
2.6 met 172 stemmen
40.921 Een hand, vijf vingers: top van inspiratie
kan men buigen licht en knakken,
maar als zij zich samenpakken
zal geen vijand kunnen vlakken
word één vuist, mijn poëzie!…
Berenklauw in blauw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
794 zonnehemel
haar dorre klauwen in gebed
De brandewijn is al verdampt
toch blijft vergane glorie wenken
ze prevelt zonder na te denken
geheest accent, bekroond en stram
Ze dompelt polsslag in het blauw
laat daar haar slinken verder rijpen
zonder het helder te begrijpen
In schemering keert pril bravoure
terug in haar geveld contour
vingers…
hemelse orgelpijpen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.285 achter het klavier
zing ik mijn poezie
de vingers schrijven
ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven
ik bespeel mijn ziel
laat fibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen
waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen
het spel…
slagader
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.394 ik zoek de slag in de ader
een gekrulde vinger
haakt naar die regelmaat
ja, nee, ja
gedempt door huid
hij sluipt over de pols
als een worm die stuipt
over de muis van jouw hand
hij duikt op aan de weke kant van jouw arm
stuwend langs de strot
van kin naar kaak naar slaap
bolt hij over bot
liever leg ik hem dieper bloot
in het…
De Kerstgedachte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.747 De maan strijkt met haar slanke vingers
Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond
Wind fluistert door de kale bomen
Danst met de sneeuw, rond en rond
Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn
Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen
Sterren knipogen vanuit de heldere hemel
Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen
Het knerpende…
Dodelijke omarming
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.753 Adder gilde jij en kronkelde rond mijn arm
En terwijl je het gif in mijn onderlip spoot
Voelde ik vloeiend de warmte in mijn lendenen
Mijn angel vulde zich klaar om toe te steken
Het strekken van jouw slanke schoonheid
Bevochtigde mijn hand en onderarm
En rusteloos gleden mijn vingers in jou weg
Je ontspande en gleed slijmerig onder mij in…
Zwakheid, verlangen
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.698 Het moeilijkste is zwakheid te tonen
het zijn van warme handen, vingers
die niet houden kunnen, knieën die
omknikken, angstige ogen en, finaal
de monstrans van zwakte: twijfel
Gemakkelijk is het kracht te meten
elkaar strelen en diep voelbaar zijn
heet tot genotvolle uitputting; sterk
als steppegras; groen, filigraan mooi
zo is passie:…
Het kleine sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Door stramme vingers aangedreven
persen snaren schrille tonen
die snerpend door de geest
geen lof meer aan het spel betonen
zoals dit vroeger is geweest
Realiteit heeft zich gewroken
haar meervoud werd verstomd
Een taal wordt gedacht
en dus gesproken
en al de andere verdomd
Bij het zoeken naar de waarheid
spreken de gedachten
Gestuurd…
Adieu
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.521 Je praat heel anders dan voorheen
het lijkt wel of de uren door je
vingers glippen je onze band nog
niet door kan knippen ik merk de
diepe rimpel die om je mond verscheen
Kunnen we niets meer verzinnen
dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen
ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn
toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel
dankbaar maar het…
clown en trieste circusdirecteur
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.141 clown een ander
clown zijn, hij grijnst naar het gelach, men zag
zijn clown geslaagd mislukken, de clown slaat
zijn figuur bij het verlaten van de piste,
daar hij faalde
mijn clown, hij valt maar niet in slaap, hij grient
ik zie zijn schokschouderende schoenen, als ik ben
afgeschminkt troost ik hem met zijn tantième
en knoop, als hij z'n vingers…
Lust aan de Kust
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
3.123 gaat de zon onder
Op het Scheveningse strand
Wij liggen innig verstrengeld
In het rulle natte zand beland
Jouw handen zoeken warmte
Glijden subtiel over mijn huid
Tongen versmolten aan elkaar
Langzaam trek je mijn string uit
Jouw geur maakt me zo uitzinnig
Maak je hard door zacht te strelen
Je fluistert woordjes maakt me gek
Als je vingers…
een eeuwige zucht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
881 wanneer ik sterf
herinner jij je dan nog
hoe zacht jouw handen zich
over mijn vingers legden
zo verwonderd
keek je me aan, alsof
je nog nooit in liefde had geslapen
jouw mond werd geboren
op de mijne en ieder woord
bond zich aan onsterflijkheid
je was nooit vreemd
niet in verdriet, niet in pijn
niet in nauwelijks verstaanbaar gefluister…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 Ik zei jij half nog maar ontwaakt
jij tastend in het ochtendlicht
jij rillend nog in kamerjas en
vechtend met je slaperige vingers
en zoekend nog naar nachtelijke warmte:
het staat er niet er waren enkel
letters, leestekens, een regel of
wat.…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend van ernst doordrongen
pa danste voor de dooi aan de kant
ma's vingers…
Ik wil je vangen...
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
6.012 Ik wil je vangen
in een woord
zacht uitgesproken,
je warm wegbergen
in de palm van mijn hand
en mijn vingers voorzichtig
om je sluiten
zoals een kind een vogeleitje.…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 Vader komt binnen
beweegt dromerig speels
een vinger langs glas
het dier volgt met plezier
hun dans kan beginnen.
De eenvoudige goudvis
ontvangt zichtbaar zacht
liefde van een stille man
sereen gescheiden door
de glazen muur alleen.…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 In het duister hoor ik alleen de regen
geen voetstappen op de grond, geen geluid
ik sta op de brug, het water nodigt uit
niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar…
ik heuvel venus
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
787 ik beeldhouw je,
weerbarstig blok graniet
je grote lijnen heb ik al
details nog even niet
ik splijt wat
nog verbonden is
volg aders van onstaan
zoek wat niet ontgonnen is
ik modelleer je
naar mijn hand in
strakke jonge vormen
je gezicht oogt al markant
je tepels spitsen
vingers kunnen ze niet ronden
borsten lichtjes aangezet zijn…
Mijn liefste...
hartenkreet
3.6 met 76 stemmen
6.009 Ondeugend flirt je met mij
Speels laten je ogen mij gloeien
Je warme handen strelen
Je vingers laten mij sidderen...
Langzaam kleed je mij uit
Plagend laten je lippen mij rillen
Je zachte tong likt mijn huid
Je lichaam nu om mij heen...…
Mijn oud dagboek
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.007 Het verdriet laat nog steeds
mijn vingers niet los.
Krampachtig vertellen ze een verhaal,
mijn nagels breken honderdmaal.
Vellen papier volgeschreven
met een zwijgende stem,
verloren kind,
gesneden door hem.
Het verstand verloren,
het afwenden van koele ogen.
Tranen rollen over mijn wangen,
ruw geschaafd door verlangen.…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…
Over schat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
990 over lijnen
die te strak gespannen staan
en voel de latten die jij legde
zijwaarts hellen
de vensterloze wanden
van het hokje waar
ik volgens jou in pas
blijken mijn vrijheid te beknellen
ik vraag je daarom mij
te accepteren zo ik ben
zonder het keurstempel
waar ik je nooit om vroeg
want
ik wil niet over de toppen
van jouw vingers…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 zij vlecht heur haar,
lang van eeuwig groeien
en zwart van jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende…
reik mij je hand
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
4.333 een hand
zoals die van jou
ja, jij daar
je gaat net voorbij
die hand
hij lijkt gedwee
en is nog vrij
zou jij die van mij
willen raken
voelen, pakken
naar smachten
met liefde vlakken
of als gift
ontvangen in de jouwe
even omsluiten
wellicht
delen om te helen
of gewoon uit vertrouwen
mijn vingers zijn zacht
omhuld met een…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.796 Mijn vingers staan afgeleefd vastgezogen
aan een ingevroren grafzerk.
Hier ligt de Herinnering
aan de zomers van ons leven.
Ik ratel nog altijd van
de rillingen wanneer het korreligkloppende
gras me influistert dat
zij de zomers korter en
de winters kouder maakt.
echo
Wortels verstenen
in de ingedampte klei.…