3044 resultaten.
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 Aaneengeregen prachtige tijd, voortijlend naar de eindstreep,
jeugdherinneringen in kleur komen steeds dichterbij,
traag en onverbiddelijke is de vaste kille greep.
De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.
Hoopvol wachtend op…
Mallemolen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.054 vanmorgen sliep vader een gat
in de muur naar zijn geheugen
hij keek daar binnen en zag
het wenken van een kind
dat draaide in een reuzenrad…
stotteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 (mama)
nu ik vastklamp aan gewone dingen
rusteloos de was van links naar rechts
in vouwen leg
besef ik, dat er waardes lekken
tussen alles wat ik heb geleerd
mijn stem zegt dat er oude bloemen
achter nieuwe knoppen sterven, maar
gevoel weet dat de tussenfases meer nog
in het leven staan
ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
Depressie 2000
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.203 Mist
Geen kleur
Geen verschil
Grijze brei
Geen vooruitzicht
Malen en
Meer malen
Dwalend op een vlot
En geen oevers meer te zien
Geen nacht en geen dag
Geen leven meer…
TE
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.322 Nog niet volledig hersteld, overmoedig gewerkt
Spijtig dat je 't te laat opmerkt.
Terug wat pijn en ook chagrijn
Capituleren vond ik nooit echt fijn.
Rusten, niet veel kunnen doen, onmacht
Medicatie, rusten, staren in de nacht.
Saai, je voelt je ook niet nuttig
Hulp inroepen, tuttig.
Hoogmoed is zelden doeltreffend, een eng karaktertrekje…
Gemartelde liefde*
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
609 (Hemelwerk)
Mijn wil leek gebroken
Voor even
Soms lang
Al jaren weer werk ik
Met soms nog
Die hang
Die lust
De waarheid van
Boven
Die heldere ogen
Zij spraken en
Zeiden: 'jij hebt het
Gehaald'
Terwijl ik toen kroop
Door het oog
Van de naald
*
Uit: 'Het oog' van Vladimir Nabokov…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Verten lachen toekomst dichterbij
en tijden verdwijnen in luchtledig
verleden door gaten zo zwart
als nacht zonder kennis of weten.
Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.
Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd…
Wees welkom DOOD!
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.203 Als de dood
zo welkom is
maar zo lang
op zich
laat wachten
verzacht dan
wat nog
aan leven is.
Dood de
helse pijnen
en bied
de stervende
de hemelse zijnen
de dierbaren
die hem of haar
zijn voorgegaan
vooruitzicht
tot spoedige
hereniging!
-------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan de Werkgroep voor Liturgie Heeswijk…
gezond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.287 ooit lag ik op het strand
te bruinen in het zand
wist ik veel van die
kankerlichtstralen,
nu weet ik dat wie
uva zegt ook uvb moet zeggen
stralend gaf ik mij over aan de zon
dit lijf genoot met teugen
dit lijf wordt bestraald en
vecht tegen de leugen…
Dankbaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.286 Ik neem de dag zoals hij is
soms gaat het goed en soms gaat het mis
maar een keer in de zoveel tijd
kan ik in een dag heel veel kwijt
dan voel ik mij zo fijn
dankbaar en geen pijn
eigenlijk is het een simpel iets
voor u zegt het misschien niets
maar voor een ander weer wel
daar is ook iets mis met hun gestel
die begrijpen wat ik bedoel
en…
kanker
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 Verborgen onder het zoekend oog
van de oncoloog
die je gerust stelt
het is maar de grootte van een speld.
Wat zegt hij nu
Wat is er aan de hand
Het was maar iets kleins
Onbenulligs zei de huisdokter.
In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met…
Maar ik mag niet mopperen!
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.416 Soms zit ik een beetje in een dip,
soms zit alles een beetje tegen
Toch mag ik niet mopperen
Soms zit ik een beetje in de knoop,
soms met mezelf wat overhoop
Toch mag ik niet klagen
Soms zie ik het even niet zitten,
soms is het leven erg moeilijk
Toch mag ik niet simpen
Maar soms: wil ik even tegen alle raadgevingen in,
alles…
vergif van de waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.330 Ik was altijd bang voor het vergif
Het vergif
dat wordt verspreid onder ons
Nu heb ik het vergif
en ja het was pijnlijk
maar dat is nu voorbij
het hoort bij mij
Ik was altijd bang voor het vergif
Het vergif
dat wordt verspreid onder ons
Maar het is niet het vergif
dat hoort bij mij
waar ik bang voor ben
Maar het vergif…
In stilte loop ik naast je!
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.646 Een hart onder de riem wil ik je steken,
een arm om je schouder wil ik leggen,
een schouder wil ik je lenen om te huilen,
een zakdoek om je tranen te drogen.
Een bemoedigende glimlach wil ik je geven,
mijn oren om naar je te luisteren,
mijn hart om met je mee te voelen,
maar de weg, die voor de je uitgestippeld is,
moet je alleen gaan…
zorg en welzijn
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.784 Ben ik een nummer of een mens
10 minuten, dat is een grens
het is de tijd die een dokter heeft
en in die 10 minuten alle aandacht geeft
nu kan hij het nog doen
maar volgend jaar wordt er gekort in zijn poen.
Straks durf je niet meer om zorg te vragen
het gaat steeds meer om hogere bedragen
en sommige dingen worden niet meer vergoed
dat is…
allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 allerlaatste keer
strak haar gezicht
gespannen lijnen
vaag een blos
ogen met verre blik
lippen een streep
honderd glazen bollen
in alle kleuren van de regenboog
kijken op haar neer
als ze naar de lift loopt
voor de allerlaatste keer
zegt ze monter
even iets dat op een glimlach lijkt
op het bed een bruin hemd
haarkap en broekje…
Gevangen in een web?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.363 Er zijn van die dagen
dat positieve dingen even vervagen
ik voel me dan gevangen
gevangen in een stevig web
kan dan erg naar rust en vrijheid verlangen
opbeurende woorden voelen dan als nep.
Gelukkig zijn die dagen
er niet heel veel, het helpt niet als je gaat klagen
ieder mens krijgt zo een deel
al vind ik wel..... de ene krijgt minder…
Overal rond haar hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Zij moet iedere dag een berg beklimmen
om niet te verzuipen in ‘t zilte water
wandelt zij eerzaam dwalend over zee
en ook de vogels weten van haar falen
in zang reeds voor een droevig later
haar rugzak torst zij moedig mee
in zielenstormen van eenvoud
overal rond haar hoofd
zwemt er een zoute wereld
en klimmen er mensen uit de put.…
RUILPIJN
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.476 Daar lig je dan weer
rollend hulpeloos op ons bed
je huilt van krampende pijn
die rottige zwarte migraine
heeft je weer eens te grazen
ik voel me zo machteloos
ik kan niet veel voor je doen
‘k Wilde dat ik je kon verlossen
van die smerige duivelse kwaal
als ik met je hoofd kon ruilen
dan deed ik het, direct, subiet
al komt van ruilen vaak…
Kindvrouwtje
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.028 je wilt me lezen
met je vingertoppen
in je ogen die bevreemde blik
je trage stem vraagt wie ik ben
sjjjj
stil maar
sluit je ogen
en luister naar muziek van toen
ik wieg ons
met het kind, dat geen weet heeft
van wat leeft
in de diepte die ik ken…
Bezet een Bed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 het quotum van
MRI-scans
is al op
in oktober
tegen de pijn
kunt U
-uiteraard tegen betaling-
extra pillen krijgen
het aantal ligdagen
zal volgend jaar
verminderd worden
in verband met
Kerstbonussen
van de ziekenbazen
“Occupy een bed”
wordt patiëntenleus…
Laten we zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 want afstand scheppen
en in beweging zetten
daarvoor neem je het woord
benoem iets en je raakt het kwijt
of dekt het af als een geheim
met verhullende oppervlakkigheid
de grens waar mensen over
en langs gaan of door worden
geraakt en afgetast
niet verder dan de schil
de eerste lijn een kom
niet dichterbij, tot hier
de verte achter…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 De dagen schuiven voorbij
waarin ik besef dat geluk
een ver van mijn bed show
is geworden.
Stilletjes kijk ik steeds vaker
uit het raam - iets wat me zegt
dat de kracht niet te vinden is soms
zoals vandaag.
Mijn hoofd speelt een spelletje
met mij en ik speel mee
door de chaos er maar opnieuw
te laten zijn.
Het is me niet meer zo…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 Er is geen noodzaak om de drup
van de regen te scheiden
of het licht van de dageraad te mijden
bij een eerste oogopslag
Er heeft niet meer dan verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van…
Door de pijngrens heen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
650 Een vlakte dor en kaal
zonder oneffenheid of gewelf
geen hoogte of ravijn
slechts een dode lijn
en de vraag, waar ben ikzelf
geen leven aan de horizon
of ruis door het riet
een rimpeling die water streelt
briesje dat met gebladerte speelt
maar ergens klinkt toch een lied.…
ademnood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 de badjas ademt dons, rond
roosjes op een oud gezicht
ze lacht
het wrange dat voor ogen stond verzacht
als zonlicht rond een schaduwrand
met in haar handen
slechts nog dat
wat niet meer verder ligt dan wat
de morgen haar zal brengen
het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen
rond zijn handen op haar hart
ligt het zwarte onvermogen…
Vergezicht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
911 Vanuit haar stoel
dicht bij het raam
kijkt ze over de velden,
weerspiegeling van
braakliggende akkers
achter haar ogen
waar oude bekenden
ooit verwaaiden,
haar gelaat
bleek en verlaten,
het licht dat langzaam
achter de einder verdwijnt.…
Ma met Alzheimer
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.190 Ze gaat terug,
Terug in de tijd.
Soms verward,
Soms boos.
Ook blij,
Ook tevreden
Verdrietig en klein,
Alleen en stil.
Praten over vroeger,
Praten over Pa.
Blij als ik kom,
Boos als ik weer ga
Dat is mijn Ma.…
Houdt moed, lieve vriend!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.328 Mijn lieve vriend,
Het nieuwe jaar nog net van start
dan hoor je, koppen moeten er rollen
Het jaar net een dag oud en je hoort:
noten moeten worden gekraakt.
Het jaar nog zo vers dat we allemaal
goede wensen horen
Het jaar 2012 zo aan het begin
we krijgen alleen maar slechte tijding.
Wat doe je dan met goede wensen
Wat doe je…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 Wat als de wereld van binnen
gaat beven, hevig de korsten doet
scheuren en alles buiten de banen wordt geleid.
Wanneer het zilt vervangen wordt voor lava
en een moeder haar handen rond haar hart legt
om het ritme van de angst in te tomen.
Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.
Opdat de opvliegende schreeuw lichtjes dooft…