177214 resultaten.
Het Geitenweitje
poëzie
3.3 met 27 stemmen
8.118 Op het geitenweitje
Staat het kleine geitje
Bij de grote geit.
Geiteke, wat moet je
Met je fijne snoetje,
Dat zo klaaglijk schreit?
Met je bleke bekje?
Geiteke wat rek je,
Trek je aan het touw?
Snuffelende aan mijn mouwen...
Met je lief vertrouwen
In zo'n vreemde vrouw!
In mijn hand...
Gruwel
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
556 waar zit
jouw verstand
met jouw
stroomstootwapen in
je hand
de Nederlandse
varkens zij
gillen van
angst naarling
dat jij
bent
varkens in nood
mensen hebben
jou gelukkig
gefilmd jij
bent een
laffe vent
onze dierenpartij
is speciaal
voor jouw
soort opgericht
alle figuurl...
Argenta
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 Kromzwaardig baardige
langkrulhaar dragende
duvelstatoeagejager,
waart gij in de krochten
van uw ondergronds
maniakaal subterrane
universum
doorwadend labyrinten
der gestigmatiseerde
grofstoffelijk vibrerende
zilvermijnen?
Moge god en de zijnen
mitsgaders u en de uwen
behoeden...
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Als rest van een herfstwolk
residu van onvermoeibare nazomerreizen
langs hemelgewelven
die nutteloos zwerft
door zilvergrijs zwerk
zo ben ik, o luisterrijke
illustere zon
Uw aanraking
heeft mijn damp
nog niet vervluchtigd
mij eenmakend met uw
duisternis verdrijvend licht
zo dr...
Zonder jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Herfstblaadjes trillen
in de ondergaande zon
een eenzame bank
Tot de receptie belt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Uit de mode, uit de tijd, het is
niet anders, dan ben ik maar
onaantrekkelijk, erom afgekeurd
dat ik me zo opvallend vertoon
en overbodig de aandacht trek
Zo word ik gezien. Ik word gezien
en het smoezen vermaakt me
al praat er niemand met mij
En jij laat me weer wachten
tot de receptie...
namiddag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 in de namiddag waar gisteren
haar glans verniste met het grijs
van afschuw verviel mijn zijn
in de afgrond waar zwavel
en vuur elkander omarmden
onwetend van mijn eigen ik
bracht de macht van de duivel
de uitwasemingen van de hel
in het lichaam dat mij dan
tóch toebehoorde?
uren van ...
Nuanceren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist
als geen ander
met haar blik
dromen te kleuren
hoewel zij al met liefde
zijn toegedekt en de
pijn snel vermindert
waar woorden
tekort hebben
geschoten om
voorzichtig
emoties aan
de oppervlakte
te brengen en
om ze het daglicht
te laten zien
omdat zij al zo lang
in het...
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
863 Ik heb iets gekregen
Van Sinterklaas
Voor het eerst in mijn leven
Heb ik iets gekregen
Van deze goede oude baas
Ik dank U
Lieve Sinterklaas
'Principe'
snelsonnet
4.9 met 9 stemmen
597 We zouden uit principe niet gaan kijken,
Toch wordt het morgenavond stil op straat.
Als Denzel Dumfries als de brandweer gaat
Dan moeten de principes maar eens wijken.
Principes zijn best mooi maar ook wel lastig,
Alleen als het ons past zijn wij standvastig.
Met zen achten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
6.356 Wat, kan in ‘t Gooi, een schuldloos kind,
Met rozen op de frisse kaken,
Daar ‘t niets dan leven in zich vindt,
Van dood of sterven maken?
Een meisje trippelde aan mijn zij
Van zes, of mooglijk zeven, jaren:
Wat schitterde dat oogje blij
Van onder ‘t zwart der haren.
Een aardig lach...
ACHTUREN-MARS
gedicht
4.2 met 79 stemmen
14.959 Wijze: Vooruit!
Acht uur ! zo klinkt door alle landen,
Acht uur zij onze arbeidstijd
Acht uur aan d'arbeid onzer handen
En ook van onze geest gewijd.
Wij willen flink en krachtig werken,
Maar 't lichaam geven zijne eis!
Wij willen maag en geest versterken,
En vrijheid - zelfs tot elke p...
Mìjn orka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Mijn orka springt amechtig uit
z'n kieuwen
In 't zilte nat, zijn oog gespind
op vis
Verscholen in een bolvormige
nis
Die telkens weer zich flitsend
blijft vernieuwen
Onneembaar transparant is 't
bastion
Uit wanhoop haalt hij dan z'n broer erbij
Vangt bot - de vissenkom gaat ni...
Meinorca
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
815 Neen, ik kan haar niet negeren.
Engelenstof in veertien tinten rood.
Rücksichtlos laat ze mij begeren.
Amechtig verlangend ga ik alle dagen dood.
Krijgt de keizer steeds wat hij wilt,
de honger van de bedelaar wordt nooit gestild.
gevleugelde tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
434 een kraai zwerft
tussen de bomen
en krast vol stromend
bloed zijn zwarte schreeuw
aan de rand van het
stoppelveld landt hij
in het hart van de
gevleugelde tijd
surprise
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 de startbaan
verlaat de aarde
terwijl
het vliegtuig
zich ingraaft
tussen knollen en mollen
onthutst
bereikt hij zijn bestemming
Gescheidenheid van het Zelf
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Elke
behoefte
komt voort
uit angst
voor gescheidenheid
van het Zelf
Relaties
zijn bedoeld
om gescheidenheid
te helen
Als je die
gescheidenheid
heelt
Zijn
je behoeften
niet langer
een afspiegeling
van angst en
onzekerheid
koffieautomaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 de man boetseerde
holle gesprekken
en vervormde
belegen grappen
dorheid en droogte
bevolkten zijn
mentale landschap
‘s nachts dacht hij aan
oude wijn in nieuwe zakken
het was hem nog niet
opgevallen dat er steeds
minder mensen
bij de koffieautomaat
stonden
Gender en de Dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
579 de dood is geen man
de dood is een vrouw
zij geeft
en neemt
het leven
op afspraak
of heel onverwacht
dag of nacht
het is haar
om het even
het zal mij varen
terug te keren in haar armen
naar de warmte van haar schoot
na de zwerftocht al die jaren
mijn handje in haar hand te leggen...
Bij oma op het balkon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Oma verveelt zich, ze wacht
op mijn huwelijk en fantaseert
misschien wel dat ik zwanger word
Hoe zou dat geweest zijn
met opa en haar in bed?
Daar praten we niet over
wel over de middagen
in de zon, alvast wat kleur
opdoen voor de zomer
Dat had zij ook wel gewild, maar
toen werd daar...
Verbroedering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik schoof
gedachten tot
herkenbare woorden
voor iedereen
maar waar het
kruimelde en brak
werd het met het
vlak van de hand
van tafel geveegd
restanten die toch
de spanning en sfeer
hadden gesmaakt
van het vergaderstuk
dat door iedereen tot
maaltijd was gemaakt
van producte...
Recycled
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
570 Op dit WK moet Nederland alweer
Het winnen van die sterke Argentijnen.
Of zegevieren Messi en de zijnen?
In één huis komt dat op hetzelfde neer.
Geen leuke avond daar in Huis ten Bosch,
Want wie er straks ook wint, de hel breekt los.
Heel iemand anders
gedicht
3.3 met 103 stemmen
37.057 Volgens de bovenmeester was ik een mulo-kandidaat
voorbeeld van grijze middelmaat, onopvallend
verlegen, tot niet bijster veel in staat
Toen mijn vader verhaal kwam halen
keek meester peinzend voor zich uit
zat zo'n jongen werkelijk in zijn klas?
Vader kwam briesend thuis: hij wist
niet ...
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.488
O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen ru...
Amazone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
616 De grande dame
onder de rivieren
met armen donker
als de rio grande
vernoemd naar martiale
vrouwenstammen
een niet te temmen volk
op edele dieren
in duistere
wouden van een
mythisch verleden
trokken vrouwelijke
ruiters onversaagd
ten strijde
een reuzenslang
meandert...
EEUWENLANG DOORVERTELD
hartenkreet
5.0 met 17 stemmen
1.332 De engelen zongen geknield voor Gods troon
Zij zongen een loflied voor Zijn goddelijke zoon.
De nachtelijke wolkgordijnen schoven uiteen
en de engelenscharen hoorden op aarde geween.
in een wonderlijk licht stond het hele heelal
een grote ster flikkerde boven een schamele stal
een lichtend t...
NAGELSALON
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
602 In het vertrek vol weelde
laten dames hun handen
vooral de vingertoppen
kneden strelen insmeren
met welriekende zalven
vele geuren komen samen
tot één aangename smaak
die de zinnen licht verdooft
naar een wereld brengt
waar wensen en betaling
zonder zorgen feest vieren
in een pretpaleis...
een plek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
585 het denken probeert de weg te vinden
het denken woont in een labyrint omdat
je moet altijd aan iets denken
er is het tobben en piekeren je
raakt verdwaald verder van huis
ik denk dat denken is wat het zegt:
een plek in je hoofd waar je moet zijn
je blijft er hangen en vastlopen
het ...
Eropuit met de boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Zeilen in een boot
omringd door de open zee
dorstig naar water
Hoe zachtjes glijdt de eenmaster over water
waar ik aan bakboord en stuurboord begeleid word
door voorbijtrekkende vissen, dolfijnen en walvisfamilies
drijven op de golven, gladgestreken in een oorverdovende stilte.
Het gewa...
Exodus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 sterven
doe je
heel alleen
niemand nog
die naast je staat
als de poort
uiteindelijk opengaat
met het voetlicht in de ogen
aan de grote podiumrand
stil en donker is de zaal
het doek gaat dicht
je bent nu aan de overkant