24594 resultaten.
Het blaadje en de boom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
838 Het was de boom
die haar mooiste blad verloor.
Want de wind had haar lief,
maar hield teveel van haar
om haar aan te kunnen horen
zonder dat hij bij haar kon zijn.
En de wind liep weg van haar
omdat hij niet meer zou kunnen
zeggen, en niet minder
dan dat hij haar miste,
ook al verdroeg hij dat niet.
Het blaadje jammerde,
losgeraakt…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 Mijn vader weet dat hij gaat overlijden
Doktoren kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen…
Mijn pijn, mama..
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
948 Maar daar kan ik wel tegen,
ook al doet 't me verdriet.
Want ik kan mijn eigen pijn verdragen,
maar mama, de jouwe niet.…
Ik heel nooit zo snel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.129 Mijn spiegelbeeld
Is reeds geheeld
Van zware klappen
Mijn schaduw
Is nog steeds grijs
Van die ene, verre reis,
Naar land van ooit
En dan weer terug,
Maar ik,
Ik genees
Nooit zo vlug.…
Verleden doet toch nog pijn
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.333 En toch na al die jaren
voelde ik zelfs nog iets van verdriet.…
Hier houdt het op
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
955 Alle kracht komt nu naar voren,
maar mijn stem is niet te horen,
ik kan verdriet van zoveel jaren,
niet in 1 dag ervaren.
Ik probeer alles mee te geven,
van wat ik gister heb opgeschreven,
treurend kijk ik dan de menigte in,
en pers de woorden van de 1e zin.…
Na tranen stromen vragen
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
2.976 Hoe kan dat,
al die mensen opeens dichter bij elkaar
verbonden door een onzichtbare band
verdriet om de scheiding van hem met het leven,
dat we toch steun vinden in elkaars hand?…
Zure appel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.082 Vraag me niet mijn ogen te sluiten
voor alle ellende en verdriet
vraag me niet mijn gevoelens te verstoppen
want negeren, dat kan ik niet
Vraag me niet mijn mond te houden
over de harde werkelijkheid
Vraag me niet te doen alsof
Alles goed is in deze tijd
Ik moet hier even doorheen
deze appel is erg zuur
laat me maar even alleen…
ongehoord
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.056 ogen
vertrouwen
jou
breken
liefde
vragen
stom
luister
verdoof
mij
niet…
Citroenmelissen tranen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
890 zijn woorden vlammend rood gekleurd
steken af tegen het licht
weerkaatsen in de dauwdruppels
als parels langs haar gezicht
de grauwe schaduwmeren
versluieren langzaam
vallen stil over haar oren
in het schijnsel van de maan
al voor zij verloren
de nacht bezingt…
Woestijnroos
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.242 zij verzon stilte
op het dromenkleed
van gewezen bloemen
tekende zandcirkels
over het venster heen
waar schaduwschelpen
haar gezicht omringden
alleen in de vallei
hoor je nog krekels zingen…
onuitwisbare liefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.899 je kijkt door de holle ramen
van een gebannen toekomst
ik drijf af uit jouw horizon
verslonden in ogenblikken
in een vingerafdruk van verdriet
onuitwisbare liefde
ik kon je niet meer troosten
mijn woorden niet sterk genoeg
jij was het gebroken wit
wat verloren ging
in het zintuig van vergeten
door het zure heen…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 ik huil jouw tranen
langs oude muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij…
slechte gewoonte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
984 ’t is weer avond en mijn bed krijst
voor de zoveelste dag op een rij
de trap wordt hoger rond twaalven
en een voetstap wordt een mijl
ik tel mijn doden
- de levenden zijn de deur uit-
sleep en sleur mijn voeten vooruit
want ik heb het mezelf beloofd
morgen ga ik vroeger slapen
morgen tel ik geen dood…
pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.141 steeds weer
vraag ik
me af
waarom
hebben jullie
mij dit aangedaan
mij weggehaald
waarvoor ik zoveel
liefde
voorhad
mij zomaar aan de kant hebben gezet
mij zo kapot hebben gemaakt
waarom…
Dat het mag rusten voorbij de troost
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.005 de tijd verkleurt ons hart
heb je niet alles onder controle
langzaam breken beelden
gesproken woorden
vervagen meer en meer
is voorbij de laatste post
blijft het verleden zwijgen
als ik terug denk aan hoe jij was
het samen lachen, samen huilen
samen waren we sterk
vliegen dagen de tijd voorbij
blijft dit vooralsnog onvolledig
kon…
Ooit.
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
4.510 Huiselijk geweld; nergens kan ik heen
vastgeketend aan jou, afhankelijk verklaard
Vrijheid ontnomen, de deur is op slot
Eenzaam wacht ik op de vrijheid die ooit zal komen,
eens zul je vergeten mij op te sluiten, en dan ren ik,
dan vlucht ik
Nergens kan ik heen, zonder vrienden…
Alles heb je mij ontnomen
zelfs mijn vertrouwen, liefhebben…
Onlijmbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.371 het gebroken hart
lag in duizend stukken
op de drempel
waar het zo even
nog overliep van
haar
had hij signalen
als paardenbloemen
in de wind geblazen
verblind door zonnestralen
die zijn blik hadden
vertroebeld
maandenlang had het geluk
geregend waar hij door
werd overspoeld
nu lag het daar in splinters
en drong de bittere…
Je bent niet
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.281 Je bent niet
Onvruchtbaar gebleken
Jouw komst
Heeft pijn gezaaid
En verdriet
Geboren doen worden…
Zwijgzaam opperhoofd Kaken-toe
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
940 De vloek die viel
zou zijn verbroken
door een enkel woord
of simpel teken.
Maar dat woord
werd nooit
gesproken
toen de lange dagen
duurden tot weggedragen
weken.
En stilte bleef
tot spijt
dat er nog steeds
niet veel te spreken viel.
en zo verging
de tijd.…
voorbij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.352 Dat was het dan
geen tastbare herinnering blijft er over
niets om te koesteren
gewoon niets
Enkel de doordringende pijn
van gebroken dromen
en het verdriet
van nooit nog “wij” te zijn…
zo koud
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.163 het voelt zo koud
als tranen even vloeien
en stilte leeft in jou…
Lief kind..
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.464 Dagenlang heb ik gehuild,
want ik wou je niet kwijt;
geloof me, lief kind, pijn en verdriet
is waar ik nu onder lijd.
Ik vraag me af hoe je er nu uit zou zien
als je nog geleefd had,
ik zou je knuffelen
en alles geven, mijn schat.…
Slotsom
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.263 Definitiever
gaat het niet
het einde van de berekening
onder de streep
in getallen
eenvoudig om te zetten
in gevoel
wat minder
wat bracht je er toe
te weten
wat beter is voor mij
naar het blijkt
heb je een rekenfout gemaakt
bovenaan of in het midden
ergens voorbij
het delen vergeten
de uitkomst van verdriet
is het negatieve resultaat…
De laatste keer
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
4.664 Voor de laatste keer hou ik
je in mijn armen
Ik wil me nog een keer aan je warmen
Dan moet ik je loslaten, je laten gaan
Langzaam glij jij bij mij vandaan
Ze zeggen dat het mooi is waar jij nu bent
Vaarwel, rust zacht m'n lieve vent.…
Ontkenning
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.696 heel verschil
De verwaarlozing
en liefdeloosheid
waren zo duidelijk daar
Waarom bleef zij
zich zo verschuilen
achter de waarheid van haar
Nimmer heeft hij
dat kunnen begrijpen
totop de dag van vandaag
Blijft het hoe, en het
waarom ik, voor hem
voor altijd een vraag
Zo ziet hij haar
dagelijks lopen over haar
dunne laagje geluk…
conclusie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.482 Laten we even wel zijn
het is geen kwestie
van wel of niet
er is geen optie
zonder verdriet
zodoende…
Mereldrama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Kat loert lui
met één groen oog
zie ze daar bouwen
onder de schuttingboog
ze berekent haar kans
en wacht de tijd
al spinnend spiedt zij
hoe moeder merel gedijt
dan wordt het onrustig
rondom het nest
met hapjes gevlogen
naar jonkies in `t nest
poes kijkt en gaapt
geen beweging bij het huis
van fladderende vleermuis
slechts schemergeruis…
Missen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.020 Ondanks mijn groot verdriet
probeer ik mij een weg te banen
Hoe moet ik verder zonder jou
alle glans begint te tanen
God weet alleen waarom
ik je zo snel moest laten gaan
De herinneringen zijn al wat ik heb
een warme deken in mijn bestaan
Maar toch doet het zo’n pijn
dit enorm gemis
Om diegene los te laten
die er niet meer is…
Kris Suiker
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
945 De man was eenzaam
hij schreef slechte gedichten
en berichten
aan zichzelf
vol lof
hij hunkerde
naar erkenning en licht
maar verborg zich
met zijn denkbeeldige vrienden
in de schaduw van hunnebedden.…