48273 resultaten.
Al weer een jaar geleden..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.722 Lieve Opa,
alweer een jaar geleden
heel de familie bij elkaar
zakdoeken werden uitgedeeld,
het voelde toch zo naar..
Alweer een jaar geleden,huilend aan uw bed,
De laatste woorden tegen u gezegd,
de laatste streling door uw haar,
het voelde toch zo naar..…
The jazzman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
683 bloemen
geplukt om dood
te versieren met leven
emoties
applaus op de kist
wit gezicht in een glimlach
een leven en drie maten vooraf
gaven toon aan de band ze wiegden
gevoel met familie en vrienden
verstrooiden de dood
zochten troost in hun eigen verhaal
klarinet en sax fluisterden taal
hij was hun ziel zong met elan
hun donkerste…
jachtgeweer
netgedicht
3.6 met 202 stemmen
21.862 Hij stuurde liever Nero in het riet
waartussen elk natuuroog vurig is
en een parmantige fazant
voornaam, rechtop en gezond
koddig gekleurde familie van de lis is.
Vanavond zijn de ribben kaal
en eten wij gegrilde kip
met gebarsten billen.
Opa knikt schalks over zijn bril.…
Komaf
gedicht
2.5 met 100 stemmen
37.129 Vertoeven in familie voor een keer.
Wij zitten om de tafel bij elkaar.
Hetzelfde woordgebruik en handgebaar
komen nog altijd op hetzelfde neer.
Ik mag wel oppassen of ben alweer
geworteld en voortdurend in gevaar
dupe te worden van de evenaar
die alles afweegt op een vast weleer.
Ik wil niet meer. Het is te veel verzuurd.…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
kerstmis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.914 als je nog leeft
realiteit
kerstmis
speciaal feest
voor ieder anders
gevierd, eenvoud of luxe
speciaal
kerstmis
de nachtmis
overdag kan ook
prachtig gezongen liturgische liederen
kerkkoor
kerstmis
de kerstboom
met vele lampjes
en gekleurde glanzende ballen
feestelijk
kerstmis
veel kaarten
met lieve wensen
van familie…
De kleine bedrieger
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
615 Speelt mijn familie
wie ze moeten zijn,
of ben ik nu verfranst,
dan ga ik af
en laat het doek hier vallen,
ik ren niet buiten adem meer
om meneer Bergers hand,
ik draaf die van mijn moeder in
vanaf haar buitenkant.…
Holst van de nacht (Lied over geleende ogen)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Ik kon niet blijven, zonder escorte
reisden we onder de zeven hemelen
en pas later besefte ik dat
daarboven de zielen wonen
van Adam – verdreven net als wij
Johannes en Jezus – de boodschappers
Jozef – door zijn familie verstoten
en Henoch – de levende leraar
Aäron – nog steeds geliefd
Mozes – de geduldige
in de woestijn van ongeloof…
LIEVER EEN ZWART SCHAAP, DAN EEN WOLF IN SCHAAPSKLEREN
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
824 Vind mijn weg langs hobbelige wegen,
en kijk de familie schaapachtig aan.
Een mak lammetje ben ik nooit geweest,
want als er één schaap over de dam was,
liep ik beslist niet in dezelfde pas.
Ik ben een door de wol geverfd beest.
Men heeft van alles over mij gedacht,
en ze zijn zich heel vaak lam geschrokken.…
Stadse oorden
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
485 de jaren
hebben ons
gevouwen
langs vroeger
onzichtbare lijnen
die ooit als
sterke baleinen
ons als een
front bij elkaar
hebben gehouden
wij presenteerden
familie en kracht
door generaties
met straffe hand
groot gebracht
vrijheid en welvaart
gaven aan eigen
zinnen ruimte
zonder bevoogding
in samen beginnen
we zagen dorpen
verworden…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 In je herinneringen d'une vacance
Op kiekjes van een zomer
die nooit slijt
Is 't prettig toeven in een ambiance
Met moeder in je chèr pays d'enfance
Memoires aan een zoete kindertijd
Je hebt veel fans, zie ik,
op de tribune
Familie, in die stad
achter de dune?…
De kat van de buren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.294 De zwart-witte kat van de buren
van onze buren is een ware plaag
voor alles wat vliegt en fladdert.
Het jagende beest roeit gestaag
de merels in onze tuin uit, neemt
tussendoor een spreeuw te grazen,
bijt het winterkoninkje dood, zit
genoeglijk, terwijl ik sta te razen.…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 ons rusten (vrij van angsten) op
de nok; de tijd voor twee
is een geschenk eender waar
de blije dans ons brengt
wij fluisteren onze namen in
de nacht en hebben het begrepen
want in ons is een weten.…
Nieuw Begin
hartenkreet
2.1 met 94 stemmen
7.086 …
We geven Elkaar Liefde, ongeremd …
21 Juni 2010, Onze Verbintenis …
Dat ik zoveel Ontvangen Mag …
Dit wordt een Ware Geboortedag …
De Dag van de Zonnewende …
Het Ja-woord geven we Elkaar …
Echte Liefde, het Bestaat ……
Menselijke sporen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 In de prestatie wereld
klopt de geest van morgen
al ‘s nachts op onze deuren
Vermoeid hollen we mee
met de tijd die
alsmaar sneller gaat
Werelden die veranderen
waar we bij staan
als razende tekeer gaan
Verdoofd door het…
Als stilte taal geworden is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.816 Woorden schieten me tekort
Je tranen vloeien in mijn armen
Het is niet onze eenheid waar het aan schort
Verdriet verdampt niet door het te verwarmen
Het praten is fluisterend veranderd in begrijpen
Het leven opgelost als het zout in de traan
Samen zullen we de rest van ons leven rijpen
De stevige omarming zegt; “ Ik laat je nooit meer gaan”…
Zwoel oktober
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 tijdens kerven
onze namen in die berkenboom
hij daar nog stond in al zijn glorie
wij glimlachend op de knieën vielen
tastend langs de schors omlaag
onze namen lazen met een pijl in ’t hart…
Hoe zal ik onze kamer noemen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 Hoe zal ik onze kamer noemen?
waar wind en getij
algenstromen streelt
en jij
met halfgesloten ogen
de zee verstilt
tot kleine golvenbogen,
en wij
in stamelende tederheid
letters prevelen,
handen kijkend glijden
en tijd onvergetelheid gaat beitelen.
Hoe zal ik onze kamer noemen?…
In een sprakeloos troosten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 wij lopen in een zon
die zonder woorden schijnt
voelbaar is de diepe pijn
in de koude vingers van je hand
lijken te verdwalen
in de openheid van strand
waar golven onze sporen halen
in het verbreken van de band
wij zijn gaan zitten op het zand
in een sprakeloos troosten
scheren meeuwen sierlijk over
schreeuwend naar het land
zacht…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Het is jouw ware stemming die ontpopt
en als een souvenir zich kleurrijk uit
zo glijdt iedere druppel vertrouwd
als een omhulsel om mijn lichaam.
Het wegdrijvend gedonder oostwaarts
herken ik als onze eerste opschudding
die boze impulsieve ongeremde galm
die zich verbergt in een aambeeld.…
Oversteken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Het is leeg op de Grote Markt
De gids vertelt over vroeger
Zijn woorden waaien over
Vogels boven de daken
witte wolken, het duurt lang
voor we iets gaan drinken
In het café steken we
in elkaars taal over
naar de straten waar we wonen
en alles anders hetzelfde is
We zingen mee met de liedjes
van onze tienerjaren en toosten
op de wereld…
Exodus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
651 (Cicadensopranenkoren klinken in onze oren, ze zingen Rachmaninovs Vocalise.)…
SAMEN MET DE ZANGLIJSTER AAN DE VINKENSLAG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 van te doen en nog te doen
zo niet dan kan ik er naar fluiten, doch
fluitend vink ik af en voeg ik toe
werk af wat afgewerkt moet worden
voor nu huis en haard voor hierna lichaam en geest
in respect naar mijn kleine gezins-familie-samenstelling
waar ligt dit en dat en 'Wat te doen!"…
Overal waar hij is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
740 Want hij is ver weg
als de ware beul die ik ken
wanneer de schaamte me laat zwijgen.
Wat is het verleden ?
De trein die ons brengt waar we
niet vergeten ?
Is Auschwitz
en naam, een vloek die van hem is
en die ik alleen herken ?…
Plaats, waar
gedicht
3.1 met 41 stemmen
17.597 Maar waar?
Op het strand
laat ik mij deze eenmalige zomer
niet zien,
zelfs anoniem niet,
gewend als ik ben.
Het onweer blijft uit.
Maar waar? Net als.
Was ik maar weer
plaatselijk verdoofd!
Scherpe honden slaan aan
in bruine mist.…
ware liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.568 ogen op het plafond gericht
handen bijeen op je rug
een boze meid vertelt
jij en je komokoffers
gaan naar moeder terug
het is een koddig gezicht
ma's afgeladen fiat panda
een rondje rond de kerk…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 Haar stem is koud als
een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt…
Waar rook is...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.009 Als het menselijke wezen
Door gewoonte wordt geleid
En haar diepste verlangen
Voor haar zonden pleit
En als dat diepste verlangen
Door verleiding wordt gevoed
En verleiding door de zonde
En gevolgen wordt beboet
Als telkens wordt vergeten
Dat de oorzaak van genot
Niet smeult in onze mond
En niet ligt op het schavot
Dan is het ook misschien…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
Waar ik leef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.377 Den Haag, kankerstad
Groen geparkt, zwarte kaden
Boom en mens sterven.…