7923 resultaten.
Toon me je vleugels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 mag ik
je ontvangen
zacht in mijn handen
waar vlinders
nog spelen met de
wolken in je hoofd
die jagen
de storm uitdagen
als rust is beloofd
strijk maar neer
toon me je vleugels
ben trots op de kleuren
ja je bent thuis in
de muis van mijn hand
geland in ons bedje van geuren…
In herfstig rijpen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 mag ik je
een bloem geven
gewoon een bloem
waarin het groen
ook nog kan leven
ze bloeit nog
in mijn geuren
maar jij bepaalt
hoe zij jouw dagen
in gaat kleuren
we wachten
samen op het zaad
van zomers dromen
in herfstig rijpen
zal onze liefde blijken…
Overal zoek ik jou
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
4.292 in de bladeren van de bomen
in een zucht van de wind
in de vorm van de wolken
in de ogen van een kind
in de kleuren van bloemen
in de pracht van 'n regenboog
in het blauw van het heelal
in duizend sterren hemelshoog
in de nachten die mij ontvoeren
in de morgen met haar dauw
in de spiegels van mijn dromen
overal zoek ik jou…
wat ik zag, zonder
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
900 niets beweegt voort
in je gezicht, niet de kleur
van mijn zakdoek of die van
jouw mond
je haar is grijs en vol
met regen, uitverteld
nog niet over de rand
van herhaling
en hoe je klein mijn woorden
wegveegt, haastig en zonder
omarming, tot as
verschroeid
met ogen, stil in tijd,
woon ik nergens
ook al hoor ik
bij dit…
Portret
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
970 Ontelbare kleuren die mijn ogen
blijven bewerken, haast uit
lijken te breken door lagen verf;
het zichtbare ontward.
Er is geen begrensde ruimte meer
alleen licht
dat graag door vensters gluurt.…
alles hernieuwt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 doorheen de vertedering
in woorden van troost
weerklinkt verzuchting
schuilt nog de hoop
dat alles hernieuwt
als een zee van rozen
buigzaam in leven
vol kleuren vergaat
om nooit te verdwijnen
naar dromen toe
jouw stem nog heel even
een zucht laat gaan…
vannacht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.839 ik voer je mee
langs vrijgevochten luchten
het bed
een geheime plek voor twee
achter gesloten ogen
kleur ik je vurig
rood als bloed dat
bonkt in borst en buik
warmte laat stromen
vannacht
wil ik jou voor mij alleen
in het donker
van mijn dromen…
rode draad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
887 door de wolken stof
dans ik in de vergetenheid
suikerspinnen kleuren
de zoetigheid van wonden
stoplichten zijn enkel rood
een teken om eens stil te staan
het web te overdenken
en een rode draad te vinden
de wegen in de woestijn
onvindbaar door de storm
en denk je het te zien
dan leek het even zo te zijn…
Tijdelijk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.503 De tijd is de stilte
die slaapt
in de kleuren
en momenten die
niemand zoekt
waar eenzame gedachten
wachten op
een winter
die verandert.…
naamloos
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.738 daar waar bomen langzaam sterven
stikkend gras van kleur verschiet
zal de mensheid onkruid erven
omdat het zaad geen wortel schiet
daar waar mensen eenzaam sterven
stikkend in hun eigen leed
zal men zwarte kruisen verven
omdat niemand dan nog namen weet…
schreven stilte in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 vogelsporen
schreven stilte
in de sneeuw
ik was haar uit
het oog verloren
door de drukte
om me heen
uitgelaten waren
mezen bezig
met hun spel
van tak tot tak
en namen
zo mijn stilte
fluitend op de hak
ik zag hun
kleuren buitelen
het duikelen
in levenslust
dat bracht
de rust terug die
ik zo nodig had…
VIJVER VAN GELUK
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
5.286 over het groene gras
bij de brug
waar ik jouw schittering las
zittend rondom jouw bloeiende weelde
kleuren mijn gedachten
waar je mij een wijze les leerde
groen gras niet langer bruin
vijver van geluk
achter in mijn eigen tuin…
De Gum
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.392 Je geeft mijn leven kleur
Gum het zwarte uit voor mij...…
Kunst kust
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Wanneer kunst haar ogen kust
traag lijnen tekent in beleven
kleuren laat spreken
hoger tilt dan
verlangen
wanneer beelden
haar onmachtig
naar adem laten snakken
streelt zij duizelig verloren
de laatste lijn
hoe mooi
kun je zijn…
Verleidelijk lekker
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.147 lig niet zo te gluren
kijk mij niet zo aan
oh wat lijk je mij toch heerlijk
kan de verleiding niet weerstaan
de kleur van liefde is
degene die jij draagt
verleidt mij schaamteloos
zo heerlijk ongevraagd
geef me aan je over
kom ik langzaam dichterbij
kan je geur al ruiken
jij overheerlijk verse aardbei…
hibiscus
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.008 bij het ochtendgloren
dippen je lippen
mijn ogen hibiscusrood
het daglicht kriekt
met witte woorden
je glimlach open
teder schuift de geur
van oleander en jasmijn
door het halfopen raam
onhoorbaar plooit
het lippenrood zich open
op je mond
mijn vingertoppen speuren
de kleur van stuifmeel
in je haar.…
Waarom niet ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.083 het moet toch
moog'lijk zijn
die pijn
heel zacht te kleuren?
De adem
van de wind
verstrooit snel
mijn gedachten,
maar ik blijf ze
koesteren hoor,
totdat ze mij toelachen.…
Eeen blauw ogenblik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
539 raakte de hemel
in een blauw ogenblik
jij sprak als zon
zoals god dat nooit kon
draalde om warmte te halen
uit jouw veelvoud van stralen
hoorde je stem en geloof
in erkennen de waarheid herkennen
de moed heb mezelf
te kleuren in eerlijk gebeuren…
Lilalicht venijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
889 zie de kleuren
kolken tot wolken
lilalicht venijn
paars en geel
verlengen pijn in
zwart van onderdanig zijn
toch is er symbiose
met de ronde vormen
die jij hebt gekozen
in warm rood pulseert
jouw bloed het leven wij
hebben elkaar alles nog te geven…
Spelen geel violen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
657 heb de contrasten
afgetast in kleur
het donker overheerste
penseelde toch
in wit met muziek
die niet kon komen
weg met het
winterse palet mijn
orkest speelt lentetonen
de krokus preludeert
narcissen spelen
geel violen
in strijk en zet
wordt zo ons muzikale
voorjaar op noten ingezet…
Onwetend zijn we allen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
987 Wat noemt mijn mond mij
aan woorden die bestraffend
zijn en rozen laten sterven
en jij, niet weet waar de
zomer nog voor dient
geknakt en overvleugeld
zijn je schreden
de weg staat haaks op
de regenboog en in haar
ontelbaarheid van kleuren
spreekt ze boekdelen
ze begrijpt de mensen
niet met hun
ontelbare redenen…
Een ware Broer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.024 Zij zag
de kleur van zijn ogen...
Zij rook
de geur van zijn kleed...
En voelde
hoe het was...
van broer tot zus.
Drie jaartjes later begreep zij
"WIE" die Jezus was...
Een WARE BROER
voor... ZIJN ZUS...…
Rijpen in de schaduw
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
758 hier ben ik weer
terug
van weggeweest
was spelend op zoek
naar een andere sfeer
bad mijn muze
opnieuw
kleur te bekennen
of op zijn minst
rijmloze ingevingen
zo te schikken
dat ik mijn inborst
mocht herkennen
de bloesem
was niet inferieur;
van mindere kwaliteit
maar het zaad
bleef ik zelf
het heeft niet
tot…
Er was eens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
551 Nog slaperig haar wangen rozig
lippenrood
de nacht bracht ze niet
dus laat ze maar komen
dagdromen
vol geur en kleur en warme wolligheid
aan romantiek
handen wrijven over armen
langs gesloten ogen
rekken strekken
de fluister glimlacht
begint bij het begin
er was eens ……..…
Je ademde pastel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 je ademde pastel
gaf zwarte streken
weer een lichte kleur
diepte schaduw
uit met wit en
vloeibaar transparant
zo dat de zonnekant
weer straalde en
de zomer echt vertaalde
waar ik de fundamenten aard
maakt jouw pastelpalet
het leven meer dan waard…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Het zijn jouw bloemen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.270 in je handen
groeit liefde
tot geschenken
voor hen die
jou dierbaar zijn
bloeit dankbaarheid
in linten en kleur
door het geven
voor wat zij in jouw
leven hebben gedaan
kleine attenties
een lach en een traan
het zijn jouw bloemen die
bij het weggaan zo liefdevol
op de tafel mogen blijven staan…
Hun eerste lentegroeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
651 mag ik je
winterslapend storen
de somberheid van korte
dagen kan mij niet bekoren
wil de witte vlokken
voor je vangen
ze draperen op
je warmrode wangen
laat het licht
maar breken in het
smeltend ijs haar kleuren
verschieten uit het grijs
om in het ontluiken
van de zon je
ogen te ontmoeten met
hun eerste lentegroeten…
Natuurgetrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
652 Het is niet moeilijk om een plant een boom te tekenen
Nerven en een bladerkroon echte kleuren te schilderen.
Hoe huwen we met duizenden vaders in ons hoofd.
©…
verwachting
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
593 heel zachtjes kus ik mijn gedachten
schilder ik jou in alle kleuren tegelijk
lopen wij samen over zeeën
bedwingen wij bergen zo hoog
als eerder nooit gezien
vrijen we tot aan het ochtendgloren
vliegen wij vogels naar de zon…