2384 resultaten.
Een inktzwarte hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Als enige troost in een lege vallei.
Spontaan maar nooit voldaan.
Ach, bleef je maar hier bij mij.
Maar zoals zo vaak,
moest ook jij weer gaan.
De gedachte aan je lach, je geluid, je gezicht,
doet me bijna stikken.
Ik wou dat je hier was.
Ik stel me voor dat je naast me ligt.
Ik zie je voor me maar je bent er niet.…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 treffen
draag een helm mijn dochter als je dicht
je zou kunnen leren om te likken niet te bijten
iets dat ik jou nooit heb voorgedaan - bedenk
in ruil voor jouw lof kunnen zij lelijk zijn
leg je woorden in je wijnkelder, mijn dochter
laat ze rijpen, lees ze later
als je zelf gedichten nodig hebt
laat de tweezang van de vogels je tot troost…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Ik glimlach, gedragen door hun kracht, verlangend
niet naar samen, maar vervuld van rust, blijvend kijken, delend in deze warme troost.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Bomen bewegen
traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.
Zon verwarmt, maar haar licht
voelt een zachte storm, een aanraking die
iets wakker maakt in mijn kern. Ik laat mijn zorgen zakken
tussen wortels en aarde waar stilte ze omarmt en zonder vragen bewaart.…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Er was een meisje
dat de wereld leerde kennen
via angst, via handen die geen troost kenden,
via stemmen die te luid waren in de nacht.
Ze droeg stilte als een tweede huid,
ademde schaduw,
en leerde lopen met gebroken vleugels
Niemand zag
hoe ze elke dag
een beetje meer verdween
achter ogen die ooit zongen.…
Het Circus
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
197 overhand kreeg
en ook de jongleurs werden overmand
en lieten steeds alle ballen vallen
en uiteindelijk kregen zelfs de clowns
een mistroostig gevoel
De muziek voelde zich toen overbodig
en zonder noten en melodie
was er geen dans meer
en dus ook geen cadans meer
Alleen de dirigent was nog present
die zat ergens in een hoekje
z’n bakkie troost…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Het draaiende licht kust de rimpels van het water
en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht.
De wind fluistert oude verhalen in het rond,
van verre reizen en veilige thuiskomsten.
In de schaduw van dit monument van hoop
vindt de rusteloze geest een veilige haven.…
Zang (Leonoor, mijn lieve licht)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
4.346 Maar tot troost en komt er geen
Uit de ivoren slootjes*.
Houd uw eigen slaaf te râ*.…
Petri tranen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.271 Wat troost kon gij mij troosteloos verlenen?…
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 aan bast herkenbaar wit
het gebladerte ook in grijze lucht
lichtvoetig, te kwetsbaar
om de zon niet door te laten
de man die vocht met taal
totdat het speelgoed werd
dompteur van cijfers en wetten
als waren het zijn geliefde leeuwen
ik ken zijn gezicht niet, helder
hoor ik zijn stem, de klank
heb ik nooit vernomen
de gave van troost…
Laat maar,
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.477 Laat maar,
Je hebt me nimmer kunnen troosten,
Jij ging aan mijn gewonde ziel voorbij.
M'n tranen en pijnen waren het grootste.
Wat jij verwaarloosde,
Wilde je niet meer zien in mij.
Laat maar,
Het is nu niet meer nodig.
Ik heb op jou te lang gewacht.
Jij maakt je voor mij overbodig.
Ik huil nu niet meer,
Iedere nacht.…
telegram voor jou !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.016 totdat ze bezwijken
is niet ongewoon
eindelijk een doorbraak
beëindig de strijd
om te verhullen
wat je begrenst
passeer je grenzen
zonder legitimatie
verlies de controle
over dat mens
geen blauwe lichten
of sirenes alom
paniek is onnodig
vertel het gewoon
vrienden komen nader
vormen geen gevaar
zullen je troosten…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.397 O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen.
Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.
Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigeen een vreemdeling gebleven
en wie ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 een grasspriet
tegen een strak gebonden trommelvel
Je lach die bevrijdt, me gelukkig maakt
en mij doet lachen van de weeromstuit
Er blaft een hond, men haast zich naar huis
voor de regen, die harder klettert op de straten
in plassen komen belletjes omhoog
De kat miauwt, klinkt verontwaardigd
de poten in de draad verward, bijt zich los
troost…
Vroeger, nu, toekomst
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.126 en keken Swiebertje, Pipo en Mammaloe
verder deden we spelletjes samen
lazen prachtige boeken en puzzelden
en zondags gingen we naar opa toe
vroeger wachtte onze moeder
na schooltijd met koekjes en thee
vroeg hoe het op school was geweest
gaf raad waar nodig en troostte
was begaan met al ons wel en wee
nu zie ik zoveel dingen anders
'…
Prinsjesdag 2
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.286 Woorden vliegen over en weer, de één wil
nog beter en nog meer
een kopje thee, een bakkie troost een sms, naar
huis, want dat kun je in een berichtje wel
laten weten: hoe laat kom je thuis met eten?
Nu even niet schat, ik zit in een debat?!…
Beroerte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
4.593 Hoe troost je iemand
van wie de wereld is ingestort?
Zo iemand is ontroostbaar.
Ik sla mijn arm
om haar onverwacht smalle schouders,
streel haar grijze haar.
Haar verwarde geest
klampt zich aan me vast.
Ze is zichzelf kwijt,
het leven klopt niet meer.
Waar woonde ze vroeger?
Waar is ze nu?
Hoe heet iedereen?
En wie is iedereen?…
Vida triste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.112 Weer zocht tevergeefs aan jouw borst
Mijn gemartelde hart zijn rust,
Dat wil troost voor brandende dorst
En wordt niet gelest door lust.
En altijd lijden en boeten
Moet men voor iedere daad,
Tot de wellust der laatste zoete
Liefkozing in dood vergaat.…
DE OUDE BREVIER
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.862 o Weldaad wellustiger koelheid,
o schaduwomschietende troost,
als ‘t vier, en de onmachtige zwoelheid,
gestookt door de vijand, mij roost...
Dan zuchte... dan zitte ik allene;
dan biede ik de boze: 'Van hier!'
dan buige en dan bidde ik, en wene...
dan grijpe ik de oude brevier!…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 paartjes blauwzwarte kauwen,
bijeengegroept, verbonden door
een verbijsterend eeuwige trouw,
ondanks kille en kale takken,
biedt hun glanzendzwart silhouet,
een rustig en vertrouwd beeld,
vol stille troost aan deze stad
met hun eigen, puntig heldere tonen,
vertellen ze elk oud verhaal,
glimmend in glanzend zwarte veren,
vanaf een nest…
Verloren
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.648 Niemand die me geruststelt, me komt troosten.
Ik voel me verloren, schuldig
omdat ik niets kon doen om het te voorkomen.
Een deur gaat open, een vrouw komt binnen.
Haar ogen zijn vol medelijden op mij gericht.
Ik weet al wat ze me komt vertellen.
Woorden zijn overbodig, niets kan zoiets vreselijks uitdrukken.…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Ik buig mij neer; ik smeek noch kruis, noch troost;
Gij, doe naar uw ontfermend welbehagen!
Ja, wond of heel; verhef, of druk mij neer:
‘k Aanbid uw wil, hoe duister in mijn ogen:
Ik offer me op, en zwijg, en wens niet meer:
‘k Berust in U, ziedaar mijn enigst pogen!…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 Betrouw op God die heden slaat,
maar die uw troost en toeverlaat
zal zijn, in uwe druk, en morgen
voor vrouwe zal en kind'ren zorgen.
---------------------------------------------------
bij de dood van Karel-Joseph Claeys (1841-1896)
scheen - scheiden
miek - maakte
bij de werke - binnen bereik, volgens plicht
drift - bezieling
uitverkoren…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Dat ik daarom niet de enige ben
Is voor mij een schrale troost
De zon staat morgen weer aan de hemel
Herinnert mij opnieuw aan die vrouw
Hoe verliefd ze me aankijkt, stralend bloost
Een spiegelbeeld van een open wond
Het gevoel nog dagelijks
Brandend op de voorgrond...…
Tussen toen en nu
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.057 Het is om het even
Maar zo waardevol
Anders dan voorheen
Jouw pijn mijn pijn
Woorden onze woorden
Gedragen door de zee
Vervlogen langs baaien
Samen uren slenteren
Voeten vol met blaren
Maar het deert niet
Je schouder geeft troost
Veilig in jouw warmte
De golven die deinen
In het ritme van rust
We voelen ons goed
Samen met de stilte
Je…
Zullen we opnieuw beginnen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Zullen we opnieuw beginnen
elkaar de ruimte geven
voor een eigen leven
elkaar in mildheid
niet ontzien
elkaar van harte troosten
bij verdriet en pijn
zodat we beiden
kunnen worden
wie we zijn?…
Het laatste uur heeft nog niet geslagen
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
1.852 kwamen ze in mijn leven
de eerste pas de laatste eerder
ik zie ze niet graag gaan
hou vol verwerk het gif
dat helend werken moet in je bestaan
het is nog immer niet gedaan
laat hoop en moed je leven vullen
laat rustig tranen uit je ogen gaan
maar God ik hoop dat ze vloeien van blijdschap
omdat je weet dat je vechtend blijft bestaan
want troost…
Sterfgevallen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
819 Wachten vanzelfsprekend als troost op verdriet
tot de aarde begint te leven, te beven of afkoelt,
tot ook zij uitlopen als de mascara van een
vrouw, nu zonder kind of man. Geen regenbui
maakt haar nog zwaarmoediger.…
Hagedis met foute adem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.038 waren met die voorkennis de economen
als jullie dat zo duidelijk zagen aankomen
vindt Harm geen reden tot blaam of verwijt
Hij gaf nameljk als Goldman Sachs' adviseur
zoals hoort slechts raad in zijn specialiteit
toppers kunnen zo steeds door dezelfde deur
De bonussen die hij jaarlijks ontving
waren peanuts bij alles wat rond ging
troost…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 geschept met golven uit de
Noordzee en zingend graaft hij een gat in de tuin;
als er grondwater verschijnt holt hij in paniek bij
mij naar binnen en schreeuwt ‘we zinken’; terug
uit die kleine waanzin dekt hij de bodem af met
plastic en keien,
vult de vijver met zeewater uit de tank, tiert dat
de golven zijn ingestort; ‘het is windstil', troost…