6892 resultaten.
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
De laatste ruzie
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.280 alsjeblieft zet de
tijd in z'n achteruit
doe de deur maar weer open
pak je koffers maar weer uit
laten we dat gesprek
nog een keer overdoen
en dan niet schreeuwen
en slaan zoals toen
waardoor jij
van binnen bent gebroken
de deur slaat, de laatste keer
dat wij elkaar hebben gesproken…
onder de luifel aan de overkant van de straat
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.240 onder de luifel aan de overkant van de straat
staan kinderen met rode jassen verwelkt
kleven krullen op hun hoofd
in de tuintjes wacht alles nat
er hangen lakens aan een waslijn
waar iemand niet thuis is
om ze binnen te halen
of waar iemand wel thuis is
maar achter het raam staat en kijkt
hoe de wind ze tot zwaaipoppen blaast
-------…
Zonsondergang in de morgen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.558 veelbelovend scheen je
de dag tot leven te wekken
maar je ging al vroeg onder
door rinkelende wolken
een stem druppelde binnen
ritmisch als neerslag
parelend zweet
vormde een zandloper
onderweg naar op tijd
gekleurde mist
dauwde doorzichtig
ineengestrengelde handen
tot warm en koud
zich vermengden
tot lauw
nu
regent het
harder…
verbondenheid
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
915 in de onderlinge verbondenheid
druppel ik naar binnen
door de poriën van je zwoele lichaam
in de meren van je ogen
weerspiegelt nog het levensverhaal
en in de schelpen van je oren
ruist nog donkere verwarring
maar innig onder je wuivende haren
bloeien wij op
de liefdevolle woorden vanuit mijn mond
strooiend over onze handen
gevoelens…
Pijngrens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 ik zou zo graag
u overweldigen
onder uw protest
met luid lawaai
zoeken naar uw glanzen
dat straks mij zal omvatten
kneden tot de grens van pijn
uw handen leid ik naar mijn kruis
dat ik zal dragen als een man
uw zilte geuren zal ik ademen
uw mond en tempel vullen
tot u de adem mist om door te gaan
dan leidt u mij naar binnen…
Vogelvlucht
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.827 Zouden de meeuwen
Met hun kleine oogjes
Al hebben geweten
Dat wij de boot genomen
Vakantie gevierd
Op de boot terug
Foto's genomen
Poster gemaakt
Op de deur geplakt
En telkens vele oogjes
Die kijken hoe wij naar binnen gaan
En weer naar buiten
Weten dat jij snel dood gaat…
Mijn glazen bol
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 ik was alleen
en veilig door
een horizon met bergen
ik toverde
mijn beelden overal
ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel van binnen
mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou beminnen…
De moord
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 Naar binnen was toch
geen probleem
vloog op 't bed af,
naar de slapende man.
Die werd wakker,
schreeuwde 'ga heen'
en met een klap,
was ie verdwenen!
een kort leven
voor een mug!…
zacht diep gehuil
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.990 Mijn tranen dropen binnen
Mijn gedachten kwamen boven
Mijn hart zat vol emoties
Wat begon met een ontmoeting
Begon te vallen als een bloem,
Want de vriendschap was voorbij
Korte mooie dagen
Veranderden in regenachtige maanden,
Want jouw leven was bij ons weggerukt
En tijden veranderden snel
Maar het gemis niet
En gedachten bleven…
emotionele woede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.457 Zijn gedachten nog bij geluk
Zijn emoties voor na de wedstrijd
Zijn hartslag nog bij het verlies
Wat begon met een diepe buiging
Propte zich op tot een rode ballon
Die hem zijn kwaadheid liet uiten
De winnende tijden
Veranderden in verloren jaren
Die hem van binnen kapot maakten door de drank
Gedachten bij zijn alles
Maakten emoties…
Na jaren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
711 helen herfstdagen weer
waar bruin langzaam verrot
raakt hij het laatste groen
al mijmerend nog even aan
het was in die dagen dat
lachen verboden leek en
luiken gesloten werden
licht heeft geen gordijnen
wanneer een pen lange dagen
van de kalender streept
en ogen verlegen lachend door
het venster naar binnen kijken…
Vannacht was de daad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Er is geen ontkomen meer aan: het
zaad dat ik naar binnen spoot, bracht
geen nieuw leven, maar de dood.…
Schoonmaakbeurt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
612 Ruimtelijkheid komt geen stap verder
ze liggen daar al een tijdje,
sterk vervuild geraakte herinneringen
naast de overvolle afvalbakken
lege handen reinigen en poetsen en
opgebouwde struikelblokken soppen,
in het bekende excuus,
sommige rotzooi mag blijven liggen,
geleefd hebben is binnen
een paar tellen opgeruimd
en verwerkt.…
Honingparfum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
557 in mijn keel
rommelt een honingvlam
hmm, van nabij
hoe langer, hoe liever
hoe beter
(dan denk ik)
dobber de dobber maar verder
diep binnen in mij
als vlammende wegwijzers
van licht & liefde
waar het hartchakra
op groen staat van aard, als ik
waar niets beklijft
stroomt liefde & vreugde
over verse wegen van
't nieuwe jaar……
Duisternis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
501 In een dal van duisternis
ploeter ik mijn bewustzijn voort
ik zucht en ploeg verder
pijn behoeft geen woorden
aanraking verstikt mijn gevoelens
en klap dicht door te veel liefde
die ik nooit eerder kreeg
als je niet kunt kijken
voorbij jezelf
en ik de woorden zwijg
die ik had moeten zeggen
_toen de duisternis mijn ziel binnen…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Boom en vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Boom en vrouw
De boom bood met dank
schaduw voor de oude vrouw
op de bank
Er was rust in haar gezicht
en in het late najaarslicht
was ze zo mooi
als de herfsttooi
van de boom
In de laatste zoom
hoefden ze niet zo nodig meer
Daardoor was er in hun binnen en buiten
plaats voor echte pracht
En zie: groeven in handen en gelaat
waren eender…
Luisteren (slot)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
721 het is nog vroeg
in het seizoen, de wintersneeuw
al ver, maar nog in zicht voor
gretige vakantiegangers
staalblauw de lucht, verrassend
hartverwarmend stilt de zon
zacht als de beek mijn zenuwen
de buitenlucht maakt vrij
ik ga languit
mijn oren staan nu helemaal open
laat de muziek via de MP3
als puur geluk naar binnen komen…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Het was een woordeloos zwijgen
tot ik plots warmte in mijn hart
naar binnen voelde stromen er
werd overspoeld met mijn emotie
die zich nu eindelijk bevrijden mocht.…
GROOTHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Achter geheime heelalnevels
waar de lens
van de machtigste sterrenkijker
zich vragend _ onwetend naar richt
ziet Gods oog genoeglijk rond
in de kleine vertrouwde ruimte
Zijn handen verzorgen
met nauwkeurige liefde
de mateloze nietigheid
onder het beste vergrootglas
Hij
die 't oneindige bestiert
eert het leven binnen kruimels.…
Binnenskamers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Ik hou van
letters,
woorden,
daden,
hoe ik lijd, ik zoek, ik zwoeg
honger dwingt me
zinnen wringen,
kamers binnen.…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
de lucht was blauw
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
660 de tamtam slaat
zoveel hij dragen kan
totdat een man uit zijn mond kruipt
hij laat het regenen
om naar gisteren te kunnen kijken
het raam hangt zich op aan
zijn schaduw, de vlag halfstok
ik kijk naar binnen
en naar verloren liefdes
terwijl hij zijn hoed van stro opeet
hij geeft haar een naam
die hij vergeten zal en vaart verder
op…
Ik, zei de gek van Tiengemeten.
gedicht
3.3 met 43 stemmen
8.176 Ik heb de kat aan de boom genaaid,
ik heb de wurm in een knoop gedraaid,
ik heb in het afval een vuurtje gestookt,
toen alles fikte kindje gekookt,
toen alles gaar was, smakelijk eten,
pan bij de buren naar binnen gesmeten.
Wie heeft dat gedaan? Wie heeft dat gedaan?
Ik, zei de gek.…
Laat me gaan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
794 Als ik de wind moet volgen
omdat binnen in me een
storm waait, wil jij me dan
even laten gaan?
Als ik huil om alles en niets
mezelf niet meer ken een
antwoord zoek op vragen
zeg jij dan niets.
De wind zachtjes tegen me
fluistert omdat hij kent
mijn onmacht, weet dat
niemand me helpen kan.…
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ‘t licht zich nestelt
ja vrijuit naar binnen en buiten…
Sterrenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Ik kijk naar je
zie je stralende sterrenziel
Het verre licht
knalt uit je gezicht
Je ogen fonkelen me tegemoet
Bevruchten me
veróntrusten me
Jij en jij en jij en jij
jullie allemaal kom ik nu tegen
zie ik
ineens dringen jullie binnen
voeden mijn bodem van verlangen
Belicht en verlicht
dat
En misschien
meer
En soms gewoon…
lilac wine
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 de zon trilt al in de fonkelingen
van wat zoete levenswijn
de binnenplaatsen van de lente
geven stilaan tijd voor warm genoegen
want vroeger, toen het kouder was
liep grijs aan beide handen
maar nu alles lichter wordt
belanden bloesems in de sloot
en drinkt geluk een kleine teug
vol tastbaar lichte dood
en van dat
wat we van binnen…