Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

De driftende wind

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
het zand schreef je naam op een stormachtig strand zon en de wind wisselden kleuren we speelden als kind sprongen van duinen struinden langs dennen koelden ons voeten in spaarzame vennen voelden het noeste zagen de knoesten ruwweg geknot door zeewind en tijd ook jouw naam blijft trotseert eb en vloed de driftende wind tekent…

voorbij bijna

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.618
hij zit in het verstarde zand de grot rond staart leeg het duurt niet lang meer voor het tij alweer bezit zal nemen van haar versteende ingewanden in de korte tijdsspanne daarna het wonder van de vruchtbaarheid kleine kiemen tot gras gezouten kruid tot was plankton op het land het gebulder der golven zwelt stilaan aan tot het geluid…

stormachtige koopvaardij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
het schip rolt van schots naar scheef de destabilisator geplaagd door een virus, legt het aan met de middeleeuwen en haar houten barken de rotsen onverstoorbaar vlakbij kijken niet naar een eeuw meer of minder evolutie heeft hen slechts bijgebracht dat ze er nog steeds als de klippen bij kunnen zijn in morse en andere code de noodkreten…

Windvogel

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 693
zweeft ijl in de lucht scheert boven water volgt alle winden tot waar wolken smelten in zee onzichtbaar voor het land…
Gerardo6 januari 2008Lees meer >

Voetstappen op het strand

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Voetstappen op het strand kabbelende golven hand in hand lopen met jou we kussen, lachen, babbelen kijken naar de ondergaande zon de gloed ervan weerkaatsend in jouw ogen de wereld is van ons en zo de zee…

Mijn laatste duik

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 922
heb de koralen weer gezien nee geen groot barrière rif maar dichterbij ze kleurden leven maar al stromend kwam ook voor hen het dodende beschavingstij zag restanten van de oude steden schepen die hun aards bestaan al eeuwen onder water leden moest omhoog zag zonlicht breken in de kleuren van de regenboog en wist dit is mijn…
wil melker11 januari 2008Lees meer >

Zuidzee Godin

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.051
De wind blies hem van koers verloren naar volle eenzaamheid op de Zuidzee waar doodsangst strijdt met waanidee en de schreeuwen zich in stilte boren Het dorsten drijft in knagende nood de wijdte knelt als claustrofobie en golven beuken hun tirannie tegen de kleine ranke vissersboot De jonge man huilt en bidt zacht: och mijn Goden…
biba5 april 2004Lees meer >

Polder gedicht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Ik heb de waterkruik niet laten vallen hoor maar laat soms graag de scherven bloeien mijn zinnen laat ik met het water stoeien dat ik op de trappen heb gemorst dan wandel ik op blote voeten op de stenen boorden langs de dijken van de polder langs de rand van de grijze zee de blauwe lucht de groene weegbree waar…
Verdano16 april 2004Lees meer >

Mediterraan geluk

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 815
Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd terwijl de wind in zachte plooien waait en de zee kruivend naar mijn benen graait sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd Het hemd dat wabberig mij de armen streelt zo aaien golven mij hun zilte geur maar hoeveel zaliger is hier de kleur van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt Soms…

Gevecht tegen het water

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.426
ze worden uitgedund door de vijand: de zee, die triomfeert in deze arena. hand in hand vecht men voor het land, om ‘t te behoeden voor een drama. maar niets is tegen de natuur bestand en wat rest is een treurig panorama. de waterstrijders bieden geen tegenstand en krijgen een ijsje van mama, op het Bloemendaalse strand.…

Herinnering

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
De zee ruist, bruist. Golven spatten uiteen, bedekken mijn gezicht. De zilte smaak, van tranen, van water. Herinneren mij later, van wat eens was geweest.…
JJ Mol23 juni 2004Lees meer >

Zeemansgroet

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.618
Ik vertrek zonder een kus geen hand slechts tot ziens als afscheidsgroet Maar rust dan even later mijn oog op Neer’lands kust ben ik me van de kolkende zee in mijn ziel bewust golft de branding woest haar slagen ritmisch door het hart waarin de pijn verstart als ik … mijn landje zie vervagen en toch … wend ik de steven vertrek…

Verlamde Vogel

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.233
- meeuwen cirkelen in jouw ogen terwijl je zand op mijn lippen strooit - ik loop blootsvoets door jouw strand - zoek schelpen met jouw naam erop en eet als een verlamde vogel uit jouw hand.…

Zwarte doos

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 974
Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos En werp ze in het midden van de oceaan Geen enkele zee is ondiep of bodemloos Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht De tijd houdt de sleutel…

ALS GOLVEN STUKSLAAN

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
Als levensloop ten einde keert en winden liggen, het tij weer keert dan heb ik een ding echt geleerd Het leven is toch niet verkeerd Als golven stukslaan aan de vloedlijn mijn voeten natten van de zee het water opspat aan de reê en nemen mijn gedachten mee vind ik het allemaal oke…

Hij krijgt de tijd

gedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.816
Hij kreeg maar liefst de zee net niet verzwolgen door de zee. ------------------------------------------------------------- uit 'Op de Hoge' (2003)…

Dood tij

gedicht
4.2 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.490
Leeg - de brede lege stilte van het strand. Kriskras ontspoorde vogeltred verspoelt in golfslag de zilte zandloper dicteert opnieuw, opnieuw en eindeloos tot plotseling als laatste ademtocht een vogel opwiekt naar het land terwijl het tij zich keert.…

Dromen zijn bedrog

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Links rechts je mond en dan de zee de zon als een paal boven water de zonde nevelslierten regenvlagen zeezout striemend zand het kerend tij en een meermin die zich heeft laten kussen.…

Sporen in het zand.

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Sporen in het zand vervagend naar de zee, met jouw hand in de mijne want ik liep met je mee. De golven van het water zij kwamen dichterbij overspoelden onze voeten van jou en ook van mij. De wind wordt sterker wakkert langzaam aan, we kunnen niet meer verder en blijven even staan.…
moeke17 februari 2004Lees meer >

Een laatste vaarwel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
De vogels vliegen verder ze nemen mijn zomer mee ik zie ze in de verte verdwijnen vervagen over de zee ik zwaai ze na en zucht heel diep ze komen vast wel weerom tot het einde van mijn winter zijn hun stemmen hier nu stom De wolken drijven verder met hun donkergrijze last ik duik dieper weg in mijn jas en hou je stevig vast de schelpen…

San Pedro

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.269
ik wist van de zee niet meer dan de golfjes op het strand maar ik kuste mijn moeder en verliet het vaste land waar de zee zich bewoog daar ging ik heen en weer en we aten spaghetti of we aten spaghetti en vervloekten Scarlettie* en de haven van Venetië nog meer in San Pedro zijn de nachten warmer dan aan boord op de vraag naar wat liefde…
erik24 januari 2006Lees meer >

IJsvogel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
zachtjes in teder beminnen waar de wind zoute letters rondstrooit en tonen ruisend weerklinken aan de rand van het avondrood hoopvolle woorden versterven naast begraven gedachten nog voor het geschonden duister roepen zij allen haar naam…
Channanja29 januari 2006Lees meer >

Viswedstrijd

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 774
De visser haalt zijn hengel op staat op het punt weer uit te gooien hij is te laat, de vis zwemt weg de sluis door, naar de open zee…

Schaduwtuin

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
sporen lopen door het zand in korrelige lijnen van links naar rechts en omgekeerd tot zee ze laat verdwijnen toch klopt ze op de open poort storm laat haar lang wachten tot ooit de vloed weer liggen gaat verdwenen in gedachten de beklijving van het hemellichaam loopt ze beslist eens bijster want geborduurde vlinderlijfjes bedekken…
Channanja31 januari 2006Lees meer >

Quasi una Fantasia

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
zijn sprankelende tonen weerklonken in het zingen van de zee tot we stilstonden en zelfs het water zweeg nee, zei hij de maan verdween in tintelende golven droegen tere loopjes ons zwevend in de sterrennacht er was een droom…
Channanja5 februari 2006Lees meer >

Waar?

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.056
Leeg is het strand de laatste golven opgerold ingepakt door vroege schemer stil is het land waar het morgenlicht samensmolt met jouw kleuren en ik neem er iets van mee waar is de zee?…
Kees Keizer7 februari 2006Lees meer >

kijken hemels naar elkaar

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
ik steel zon om samen in het paradijs te zijn creëer een strand wat palmen bij de hand die wuiven naar de zee in het dansen door de golven neem ik zomer zon en jou weer uitgelaten mee we kijken hemels naar elkaar vergeten uren in ontmoeten Adam wil zijn Eva als een paar zo droom ik jou in ultraviolet mijn lijf ligt…
wil melker16 februari 2006Lees meer >

GEOLOGIE

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.174
dat het lood zinkt dat het lood zoekt dat het zinkend zoekt en zinkt zoekend zoekend zijn eigen zoeken en al maar door zinkt en al maar door zoekt diepe zeeën blauwe zeeën diepe blauwe zeeën diepblauwe zeeën zinken zoeken naar de omgekeerde sterren tweemaal blauw en tweemaal bodemloos Wanneer vindt het blauwe lood in de blauwe zee…

voeten kleien in het vasteland

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
je droogt niet op in zout als je mij met golven streelt klooft mijn plooien niet maar deelt je rolt en overkuift spat schuim tegen mijn lijf als ik je wil trotseren en loopt terug in wederom proberen maar ik duik in je onder en verwonder me over je soepele tegenstand mijn voeten kleien in het vasteland we drogen op…

belooft het zachte wiegen

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 674
ik houd me vast aan duinen voeten stevig in het zand zoek voorbij het grijze einde vloed rolt golven op het strand de zee is wit opdringerig het water somber koud branding laat het donker zingen de melodie is stervensoud ze belooft het zachte wiegen rust en stilte in de dood verlossing van het vele liegen een ontsnapping uit de…