5397 resultaten.
Oogsten zonder oogst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
671 Nog schraalt mijn oogst
het onrijpe koren
en staan schoven ongehuwd
tegen de wind te leunen
het kraken spreekt van
ergernis in een tijd die nooit
meer heelt, en zonden zonder
bouwwerk als los zand
zich ruwen in mijn stem
nog spreek ik volle dagen
en serveer mijn koele blik
in ogen die me vragen
waarom ik…
veni vidi vici
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 jij leert mij nu al
om te kijken
naar de andere kant
te kijken naar de waarheid
noord scoort zuid
samen vooruit
jij geeft mij nu de hoop
de kogel
in de loop
lach naar mij
overtuigd
dan schrijf ik in vuur
vooruit…
de Nacht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
775 De nacht zij kan zo wreed en kil zijn,
zo eenzaam en verlaten.
De nacht zij kan zo mooi en stil zijn,
zo fijn om wat te praten.
De nacht zij kan zo koud en lang zijn
als mensen moeten lijden.
De nacht zij kan vol melodie en zang zijn,
als men elkander kan verblijden.
In zo'n nacht kan ook een moment zijn
waarin levens eindigen of juist ontstaan…
De geur van de schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
556 Waar woont de geur van de schaduw,
waar is het huis van de klank?
Kinderen weten de wegen,
kort is het geheugen van de trouw.
Waar tuimelen de geluiden,
waar schildert de zon?
Vannacht droomde ik zonder beweging,
zonder noten, maar vol muziek.
Tederheid kent geen verleden,
geen ressentiment, enkel sluiers
die openbaren en toedekken,
avond…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
916 nieuwsgierig is ‘n gevoel
een ingeschapen drang
te willen weten hoe de
wereld in elkaar steekt
er op te anticiperen om
niet verrast te worden
door onbekende gevaren
achter verre horizonten
kracht achter wetenschap
die ons jaagt in het atoom
dwars door het universum
de nooit eindigende poging
de wereld te doorgronden
controle…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Toch zijn we allen één!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
992 Het leven gaat aan ons voorbij
Niets hoeven we ervoor te doen
Zij is gevuld met dierbare momenten
Soms veel,
Soms met minder
Elke dag is een bijzondere
Er is er slechts één van
Ook vandaag
Want vandaag is morgen gisteren
Het leven is soms hard
Lang niet alles is eerlijk verdeeld
Waarom heerst er daar honger?
Waarom zijn er hier te dikke…
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
638 Als jeugd zien we nauwelijks
onze omwereld veranderen
in die illusoire wereld leven
we gevoelsmatig eeuwig en
zijn geprogrammeerd om
in de toekomst te investeren
Technologie beïnvloed ons
denken; de omwenteling in
de telecommunicatie maakt
verandering in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel…
Wijze ziel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
976 Een kind,geboren met een wijze ziel
staat voor een poort van goud
Zwicht ze ooit voor schittering
geeft ze op van wie ze houdt?
Kiest ze voor eigen gewin
of denkt ze aan de smart
die ze brengt aan anderen
Volgt ze alleen haar eigen hart?
De oude wijze ziel in haar geeft raad
maar ZELF neemt ze het besluit
De poort van goud gaat ze niet…
Mooi
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
534 “Vuur aan bakboord”,
Schreeuwde de matroos;
Nog niet bekend met vuur en vlam.
Zijn kapitein brengt hem advies:
“Bestier en laat beklijven.
Vergeet de vlammen en kies het ruime sop.”
Een stilte met de adempauze,
Maar hij vervolgt met zijn ‘wear sunscreen’:
“Soms brandt alles om je heen,
dat kun je niet vermijden,
maar laat dan desalniettemin…
Hopen
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.054 Mijn hoop vervliegt
in vluchtig denken
in gedachten die vliegen
over evenaar of pool
en ik denk
aan hoop bij de einder
waar gedachten samen smelten
in één hoop.
Een hoop die nooit vervliegt.…
O Olympus
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
548 O Olympus
droom van extatische vervoering
roes van mythos
een wereld zoals die was
O Olympus
aangetaste eenheid
door een bewogen logos
van vervallen rust en evenwicht
O Olympus
een tragedie is geboren…
Ouwe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 Feilloos drapeer ik tranen op de grond
ze moeten zichtbaar zijn
want ik wil iets duidelijk maken
want nee, ik ben niet blij of gelukkig
kijk me aan schat, je bent nu nog van mij
wil je me laten gaan
of voel je mij en hou je me
tot aan grijze krulspelden aan toe?
Het is godvergeten
dat ik je moet vragen
of je nog van me houdt
en of je me…
Fictie
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
666 Fictie heeft zich opgedrongen,
tijd draait tegenwijzerzin,
't ouder worden is bedwongen
want van man word ik terug jongen
tegen de natuurwet in.
Haren worden gladgestreken,
de riem stevig aangesjord
want 't is duidelijk gebleken
dat meer naar mij wordt gekeken
naarmate ik jonger word.
Eelt verdwijnt weer van m'n handen,
'k ga weer blozen…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zie, eeuwig rustloos, als het golfgeklots,
de zee der mensheid om de wereld varen,
soms schijnbaar kalm, met gladde spiegelbaren,
maar dra vervoerd in woedend stormgebots.
Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots,
en schijnt in eigen grootheid te bedaren,
maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren,
weer 't dreunend strand, àl naar de…
ochtendlicht
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.043 een lichte streling
als een
vluchtige kus
het ochtendlicht
nog jong
raakt me
aan
fluistert zacht
kom
kom
ontwaak
sta op
en dans
dans
het leven
met mij…
apart
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
614 uiteindelijk moet er één verhuizen
want* de eik en de cypres
groeien niet
in elkanders schaduw*
maar zo diep de wortels ingegroeid
hoe zal het scheiden
verlopen
wie overleeft
de snoeier draagt een zwarte toga
merkt met een groot wit kruis
de stam
verdwijnt
=========================
*kahlil gibran "de profeet"…
De drie hoofden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
402 een nar met drie hoofden
fluit een tijdloos liedje
nipt zijn frambozenlikeur
wolken lopen op twee benen
mensen drijven boven hen
weg, naar landen zonder grens
tijd en ruimte glippen weg
door een achterafsteeg
wat een opluchting…
Mens zonder naam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
494 Een vreemdeling werd kaal
geboren, de huid en broek
zaten hem te wijd, de riem te
strak, het gewei van corruptie
stak tussen beide oren, liep
voorop in een verloren strijd,
achtervolgde de balans van alle
ongeboren stemmen, die de wereld
in bezit namen, dat kon de
gedachten niet remmen, respect
is niet te temmen, gevat in het
eelt…
Niets meer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Niets meer dan zich in een handpalm bevindt
Is de band met het kind die kalm verbindt
Door diep besef van volmaakt oncomplex niets
Schiep zich het lef van ontwaakt alom expliciets
Geluk en liefde zijn volmaakt
Als de innerlijk verliefde is geraakt
Niets meer dan de kracht van een ademstoot
Is de macht om te zijn zonder ademsnood
Door diep…
Aards gerief
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
551 Verre gedachten verlopen in een
orde en hun gemeten pas en
tempo die niet zinloos zijn,
slechts herinneringen die voorbij
gaan in een intrinsieke schijn
als vervallen aards gerief, dat
wanneer het oude stierf nooit
meer z’n originele lijst verwierf
in de galerij van bedoelde wensen
wat naar andere gebieden leidt,
waar duidelijk de hand…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 Niets
Knal
Heelal
Speelbal in de ruimte
Veelal
Bal buiten spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de…
librije
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
617 in de tussenruimte van woorden
celebreert bewustzijn
in productielijnen
tijd geen houvast
in gelatenheid van boeken
rugzijdes trots gespannen
lezers ploeteren weetgraag
in de aroma van dialoog
elk volume in verhevenheid
in deze positie stijgt
het gewicht in gevoel…
Socrates
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
690 Socrates sloopt naar Agora
Speelt elenchus apiora
Preekt vragen als geloof
Defineert een filosoof
Vooraf zijn helden gekken
Wijzend door bestaande hekken
Idolaat in avontuur
Borst beklemd op dodenkuur
Gewoon is de duivel van de logica
Woordelijke vorm bij esthetica
Volgers zingen hun geweten
Het is moeilijk niet te weten
Ik schop Nietzsche…
Waar is het spontane gebleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 hij was er
zij was er
ze waren er samen
onwetend
van elkaar
zij zocht
hij zocht
ze vonden niet
wat ze zochten
onbewust
van elkaars aanwezig zijn
hij thuis
zij thuis
elk een straat verder
voor de computer
zich inschrijvend
op relatie planet
zijn oog valt op haar
haar glimlach
zoekt zijn foto
gevonden
fluistert de wind
wat…
ondertussen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
584 terwijl ik zoek
hoe je pijn verwoordt
heb ik wel
tien muggen vermoord
gestolen bloed
inkt voor dit lied
wie een ander zeer doet
voelt het niet…
hogerhand
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
613 hogerhand
mist, zeg nu niets
veel is opzij gelegd
in spaarzaam veel
nauwelijks beweegt
het woord zo goed als
in de wind
die nergens is
zeg nu niets
borstel niets uit
in het teruggetrokken vlak
van de avond waartegen
nauwelijks en nergens
het bestaan van
hogerhand uitbreekt.…
veeg
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
919 veeg ales aan de kant
en begin
opnieuw…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Kwijnend
Verdwijnt ’n oude
Passieve ik
Vertikt ‘t
Om nog te zijn
Het vergeelde boek
Dat geheel
Niemand
Nog leest
Opnieuw geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 al smeult het as en is vuur als de dood
waakt er toch een vlaag van puur purperrood
over verspreide paden door onzichtbaarheid
opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe…