3749 resultaten.
- Afstand in je hart -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.608 Afstand in je hart,
die geloof ik niet,
het is de eerlijkheid
die dichter brengt.…
Emotie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 Ik geloof in God, ik geloof dat ik van Hem uitga en naar Hem terugkeer.
Want steeds vaker overvalt mij het gevoel dat ik hier niet vandaan kom.
Waar dat gevoel vandaan komt weet ik niet,
maar het woont overduidelijk in mij.
Ik voel mij verdeeld in deze wereld.
Rusteloosheid ervaar ik.…
Soms moeten we vechten voor om iemand zijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Hun geloof in de liefde hebben ze verloren, je moet eerst door iemand zijn muur heen zien te komen.
Soms moeten we niet te snel opgeven, maar iemand een goede reden geven om die muur rustig af te breken.
Mensen bouwen geen muur zonder reden, die is opgebouwd door slechte ervaringen uit het verleden.…
Opzoek naar God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Ach, nu weet ik het wel te benoemen
hoop, geloof en liefde en soms ‘klankbord’
hoewel het met de paplepel is ingegeven
is het moeilijk loslaten van eerdere namen
God, vader, Zoon en Heilige Geest
Jezus zal een mens blijven zoals hij was
ik bleef met recht opzoek naar God
en ben beland bij de drie waarvan ook
een hugenoten kruisje rond mijn…
mijnwerker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
883 herinnering had
zie ik toch heel vaak
wat ik nimmer vergeet
de zwarte, de handen
gezichten
van vrienden, de banden
de helpers in nood
van Kompels die streden
desnoods tot de dood
en al weet ik mijn jeugd
diep vergaan in de mijn
toch zou ik soms vaak
weer een mijnwerker zijn
omdat het zo mooi was
na duister en pijn
weer thuis en geborgen…
Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.111 Neen, laat ze rusten en de hoofdjes vlijen,
In veiligheid geborgen aan de borst
Der moeder, die ze weer in slaap wil schreien,
Opdat ze tastend niet, in blindheid, breken
Het hoogste, dat mijn ziel bezitten dorst...
Ik weet niet, of ik zwijgen zal - of spreken.
---------------------------------------
uit: Nieuwe verzen (1909)…
Geen bioscoopgedoe
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
8.934 Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen
Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen.
Ondanks huidige welstand is veel nu kunstmatig
De zaken gecompliceerd, erg plechtstatig.
Vele toestanden zijn nu één bioscoopgedoe
Veel stress en wat zijn we toch...moe!…
een eigen rol
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.076 Hoe mooi is het leven als het begint,
zo gezellig, geborgen.
iedereen die je nog bemint.
dan word je groter
en al wat drukker soms.
je speelt met je brood en de boter,
je bent een ongehoorzaam kind.
Je snapt nog niets van alles om je heen,
maar ach wat geeft het tijdens spelen
Dat weet vast iedereen.
tenslotte zijn er velen.…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 In de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen.
Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid,
zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid
Poedersneeuw verzoet de kou,
drift spelend in een strakkend blauw.
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas.
Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.…
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.297 De bomen schrijven nu gedichten
waarin de woorden niet meer op muziek
te zetten zijn;
ze jammeren en klagen over 't leven
dat ergens diep geborgen nu moet onderduiken
tot weer een nieuwe lente komt
die alles juichend doet verrijzen...
Wie kan de treurnis meten?
Een groet aan de zomer die nu wordt vergeten.…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
Mijn schoot de zee
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.256 ogen die dan zacht
weer sterren deden lichten
Als mijn kus de zon kon zijn
een zon voor bange nachten
dan kuste ik mijn leven lang
zodat je niet meer langer bang
tot ochtendlicht moest wachten
Als mijn schoot de zee zou zijn
een zee voor al jouw zorgen
dan golfde ik langzaam met je mee
ving tranen van jou in mijn zee
en kalmde je geborgen…
handen die me koesterden
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
4.622 je kijkt me aan
je ogen op de foto
zien me weer staan
volwassen en verlegen
met al de liefde die je me
zo graag had willen geven
ik zie je handen
die me koesterden in pijn
die nooit jouw schuld had
had mogen zijn, maar die
jij in geweten op je nam
de bommen vielen iets te lang
ik vond in tonen van
je stem geborgenheid
als jij kinderen…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Vlieg uit en vlieg in
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
739 vleugels wijd gespreid
hoog boven in de lucht
ergens verder ligt zijn nest
waar hij zich veilig voelt
vandaar uit maakt hij
lange tochten zwevend
over moeder aarde
tussen de wolken door
doe hetzelfde
klinkt de fluister
sla je vleugels uit
maar keer steeds weer
terug in je eigen veilige haven
je huis, je thuis
in de warme geborgenheid…
Operatie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 Al dagen is zij druk aan het werk geweest
schoon gemaakt en al doende onbevreesd
met vertrouwen de operatie dag ingegaan
op thee en beschuit, koffie niet meegedaan
op afdeling de tas uitgepakt, vanmorgen
haar spullen op stapels in de kast geborgen
in bed bij het raam op de gemengde kamer
dat ging snel, de rest van de dag langzamer
bij…
Spijt...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.350 Ooit komt 'n moment, waarin jij
zult verlangen,
naar mijn momenten van warmte en
geborgenheid...
je voelt je nu in
mijn web gevangen,
maar mijn liefde en aandacht,
raak je steeds meer kwijt...
Ooit kom je vast wel weer
bij zinnen,
en zul je merken, dat
het verlangen niet overgaat...…
OERsprong
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
938 Oergevoel bekruipt mijn gemoed, weg met alle veiligheid,
geborgenheid en modernismen, terug naar berenvel,
mammoethaar en vuistbijl, vuursteenvuur, jagersinstinct,
rauwe onontwikkelde liefde in plaggenhutten, op hunebedden
en onder dierenvellententen.…
Donkere dagen voor Kerst
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.145 Toch mogen we elkaar het goede wensen
Want ondanks alle verdriet en zorgen
Ben ook jij bij God, onze Heer geborgen
Hij is op aarde gekomen voor alle mensen.…
Gaan?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
896 Dat grote en tedere bed werd een folterplaats
't Geborgen nest werd een droeve kuil, ondermaats.
De bios, een puik etentje, een drankje bij kaarslicht
Nu brult de TV, je kleeft aan je PC, je hart is dicht.
Mijn inzet was totaal, mijn geduld kende geen limiet
Nu opteer ik voor rust en schoonheid, vinden of niet.…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Je bent nu voor altijd geborgen,
Geluk heb je in overvloed.
Verdwenen zijn je zorgen.
Ik moet berusten....zo is het goed.
En zeker als na enige tijd
Wij sámen gaan delen, die Eeuwigheid.…
In de spiegel van de dood
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.026 waarin geen leven meer te smeden valt
en verzoent zijn laatste adem
zich met het oneindige
De “ vrije wil “ heeft zich vastgeklemd
aan een dovend licht
dat aan de kim verschijnt
De stilte hecht zich steeds inniger
aan droomloze gedachten
die het leven zonder omzien verlaten
In de spiegeling van de dood
wenst het leven zich geborgen…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Geborgen ligt in eenzaamheid
het eiland onder de hemelboog.
Onttrokken aan de horizon,
bijna verloren voor het oog.
Door zeewind voortgedreven,
wuiven stralend witte wolken
het eiland toe, dat zich slechts
door zonderlingen laat bevolken.
Alle golven zijn gesmoord
die in de branding breken.…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Haardvuurgeknetter, geurende oven
gaven de boerderij geborgenheid,
brachten verzonken sprookjes weer boven.
Heel het gezin was huiverig verblijd:
verhalen mochten zich om vlammen stoven,
riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
WOUDEN EN WIJDTE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 Dansend schudt hij zich, naar de zon gedraaid,
wil strijden tegen oneindig verweer,
ziet ook op de golvende bosrand neer,
die klanken van hechte geborgenheid zaait.
Woelige wensen verzwakken met de wind.…
Prima Ballerina
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 Waarom ligt er een prima ballerina
op een dikke Duitser
Is de dikke Duister rijk, nee
Is hij een machtig man, nee
Is hij woest aantrekkelijk, nee
Kan hij haar muze zijn, nee
Waarom ligt er dan een prima ballerina
op een dikke Duitser
Heeft ze een afwijking
Wordt ze gedwongen, gechanteerd
Zoekt ze rijpheid en geborgenheid
Of wordt ze…
Juich voor God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Hij zal voor Zijn schepselen zorgen
Want wij zijn en blijven van Hem
Laten we luisteren naar Zijn stem
Bij de Heer zijn wij wel geborgen.
God blijft trouw aan alle generaties
Laten we Zijn naam loven en prijzen
En Hem alle hulde en eer bewijzen
Heel de wereld, alle volken en naties.
(Uit Psalm 100)…
Dertig april
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Hij wil geborgenheid, verdwijnt bedeesd.
Alexander geniet achter de ramen,
deint lustig in moeder Beatrix' armen,
die, hossend op slagmuziek, omvamen.
Het klein prille hart mag zich warmen
aan 't gebom van trommels en stappen samen,
dat nooit vaderlandsliefde laat verarmen.…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…