11567 resultaten.
Spiegel der ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 wij kenden
de droomschrift
beelden die zich
op papier in kleine
veranderingen
van het normale
voor deden
de afwijkingen
werden gelezen
door een scanner
en in selecte
woordkeuze
aan het proza
toegevoegd
zo zou je dus een
positieve wind
kunnen laten waaien
over een negatieve
mening en de
lading van de
inhoud verminderen
zodat…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 Het kerkje is zo oud, zo oud
de zwarte dennen ruisen zacht,
de blanke gouden hagenvacht
murmelt stil en vertrouwd,
naar 't wit-verweerde slanke schip.
En hoog, oud en geslagen, zeer,
buigt het vermolmde hoofde neer
de toren, berstend rib en rib.…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…
wastobbe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 onder het afdak
hangt een oude wastobbe
met koolmeesnestje…
Moe
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.745 Ouden die moe zijn
Niets meer te zoeken hebben
Ze zijn gaan slapen…
Alias
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Ons oude leven
zou zich niet gaan herhalen
als cijfermatig…
[ Thee en bromgezang ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Thee en bromgezang
van oude Tibetanen --
voor ze opstijgen.…
[ De oude geit staart ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De oude geit staart
naar mij en ik besef dit --
is wat afscheid is.…
[ In de zitkamer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 In de zitkamer
woont de oude familie --
in pronkportretten.…
[ Goede oude tijd ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Goede oude tijd...
wat is er toch ongrijpbaar --
weinig van over.…
[ Een kind fantaseert ]
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
439 Een kind fantaseert
wel hoe dood zijn zou zijn, maar --
niet hoe oud zijn is.…
Fluisterend gras
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
730 Waarom vertel je al die oude verhalen
Niemand is daarin geïnteresseerd
Zo stelden de oude vergrijsde bomen
Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd
Wat moeten wij met al die oude verhalen
Gedragen door onze toppen in de wind
Geheimen ontrukt van onder de sneeuw
In een eindeloze zeurende schreeuw
En steeds weer bedekken wij het met lover…
Dodenherdenking
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 Meedragen,
tot weer een volgend jaar,
de zon weer even schijnt
op die oude wond.…
Wensen en 2011
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
583 Dag oud, welkom nieuw,
dag 2010- welkom 2011,
dag oude dagen, welkom nieuw begin,
dag geliefden die ik verloor,
welkom nieuwe vrienden,
afscheid doet vaak barstens zeer
’t went niet, geen enkele keer.
Afscheid van het oude jaar
bevestigd nu alleen nog maar:
dat we ook dit jaar
weer een jaartje ouder worden.…
Ongeluk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.011 De man was al oud.
Die man reed door rood,
dat had hij echt niet moeten doen.
Arm jochie, zijn licht stond op groen.
Een ernstig ongeluk,
De man zijn fout.
Het jochie dood.
De man was al oud.…
een jaar voorbij
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.146 waar oud verdwijnt
in nieuw begin
wensen vervuld
mij liefde gaven
hervonden geluk
gekregen dromen
hartsverlangen
schonk jij mij
oud blijft nieuw
jij bent mij
niets is anders
een jaar voorbij…
Einde Discussie
snelsonnet
1.5 met 71 stemmen
935 Het oude kaartspel is wel aardig, maar
Bevestigt veel te veel de oude orde,
De heer moet goud, de dame zilver worden,
Maar daarmee is het werk nog lang niet klaar:
Pas dán naakt het neutrale paradijs,
Met tweeënvijftig kaarten blanco grijs.…
GELUKKIG NIEUWJAAR
snelsonnet
3.8 met 11 stemmen
553 met elk nieuw jaar hoor ik het oude lied:
“we blijven optimistisch” (uiteraard!)
dat gaat met veel luidruchtigheid gepaard;
dat weinig kentert weten ze nog niet
het nieuwe jaar begint, het oude ging;
tweeduizenddrieëntwintig: bruis en swing!…
Zomertenen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.132 Je bent nooit te oud
om de zomer te plukken
of met de woorden te spreken
van geroezemoes:
de tuin vol hoofden
de bloesem de appel de vlinders
en de dansers in het gras
van vandaag.
We wiebelen van oud
naar jong en genieten; de zon
op volle kracht en de tenen in de lucht.…
Nog even samen met jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.708 Samen op de bank
begon ik te dromen over hoe het was
deed net of jij nooit weg bent geweest
alsof we nog altijd samen waren
Even zat je weer naast me
en wilde ik je stevig vasthouden
ruiken aan je zachte haren
je zoenen en de liefde verklaren
Ik zie je lach, jouw ogen stralen
mijn hart huilt vanbinnen over de pijn
ik had alles willen houden…
de wals
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.260 van ver uit de stad
beweegt een driekwartsmaat
over de huizen
door het open raam
de kamer in, voorbij de stoel
langs de tafel, zo in mijn bed
alwaar ik luister
naar de wals
de wals geeft een glimlach
en wat weemoed
een herinnering
en wat tranen op het gezicht
van een ouwe dwaas…
Verrassing
gedicht
3.2 met 35 stemmen
26.163 Een vrouw van zesenzestig
doet een draad door een naald.
D.w.z. probeert. Nu weer
wil de draad niet, buigt,
splitst zich, vervaagt,
dan weer lijkt er nauwelijks
een oog in de naald, (zo er al
een oog in zit dan is dat
erg smal en scheef)
als de naald beweegt,
beeft, alsof bang
voor die draad,
maar de draad is zelf
ook niet zo zeker -…
Buskruit
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.432 gouden regen staat in bloei
paarse papavers besprenkelen het groen
rood twinkelt geel vlamt blauw flitst
even de lente in mijn ogen
knallen moet het, tweeduizend twee is doei
Dat kunnen we nooit meer over doen
Die lijkzakken zijn voor altijd dicht geritst
En daar wordt dan kleurrijk over gelogen…
jaarwisseling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.577 Voorbij
Weer een jaar
Je deed weer van alles
Maar kwam het ook klaar. . .
Voorbij
Verdwijnt de agenda
Die zo dwingend was
Onder in een la . . .
Voorbij
De weg die je ging
Wat je wel of niet deed
Is nu herinnering . . .
Voor je
De lege agenda
Onbeschreven en blanco
De weg die ik ga . . .
Voorbij . . .
Dit nieuwe jaar dat aanving…
Gewond hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 Op het hoge ros gezeten
't lichaam star en recht
met koele waakzaamheid
immer berekend op gevecht
Benen omklemmen straf
de flanken van het paard
't vizier aldoor gesloten
in aanslag het puntig zwaard
Het harnas schuurt pijnlijk
dat wat diep geschonden is
doch nimmer is geheeld
bij gebrek aan vergiffenis
Wat zacht en kwetsbaar is…
Bijna nooit vergeten
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.702 Daar stond je weer
na alle vergeten jaren
ik weet het nog wel
wie wij ooit waren
Je blik, niets veranderd
even voel ik het weer
ik weet het nog precies
zoals iedere keer
Nog steeds ben je prachtig
lief, hoe kan ik je vergeten
zo mooi, alles wat jij bent
heb ik altijd al geweten
Al wilde ik je niet meer zien
steeds speelt het toeval…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 Dit zijn dus de foto's die ze
om ik weet niet welke reden
niet meer in een boek liet.
De meeste hebben de kwaliteit van industrieterrein -
niet bedoeld om er te zijn, als je er niet hoeft te zijn,
niet bedoeld om er te wandelen op zondag.
Juist daarom kom ik er zo graag.
Ik neem het kind dat ik niet heb
ermee naartoe.
Hier is de tijd…
Requiem voor Benjaminse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.081 De boer haalde net aan de honderd,
nu de hemel nog. Hij gaf de tienden,
hij hield knechten en dienstboden
en dankte met Maria Lichtmis
de minder validen af.
Liefde had hij voor “dienstknechten
in de wijngaard des HEEREN
die de bevinding des harten kennen”.
Hij liet in Brussel hun geschriften
binden in het allerfijnst velijn.
Als…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…
mijmering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.104 gisteren stond geborgenheid
in blokletters op de schoorsteenmantel
alsof de tijd geen naam mocht hebben
vandaag de laatste dag van het jaar
drinken bange mensen zich moed in
voor weerom een nieuwe ronde
om vijf voor twaalf schuift men alles
wat tegenzat terzijde...
straks knalt men voor even
de angst aan flarden…