3808 resultaten.
de vader
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.220 ze is nu twaalf, ik zie mijn dochter groeien
en met haar groeit mijn angst voor eenzaamheid
nog even en ik ben die dame kwijt
soms kun je wijzers van de klok verfoeien
ze wil nog wel eens met haar vader stoeien
maar dat is weldra ook verleden tijd
het pad heb ik met liefde geplaveid
ik mag mij met haar stappen niet bemoeien
zo onvermijdbaar…
Ik houd van je
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.562 Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger,
alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.
Daarom wil ik je klimmen
en dat gevoel ontstond al toen ik je voor het eerst zag.
Ik mis je en 'alles' wat me aan je lief is
en tijdens het klimmen
besef ik me dat zo van je houd en je voor altijd, ja voor altijd wil ik beminnen!…
De kolonel preekt teamgeest
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.074 U wordt geacht
Omdat u wacht
Op de gerichte blik
Die uitstraalt u en ik
Blikken die elkaar vinden
Handen die elkaar voelen
Ogen die bedoelen
Begrip dat groeit
In een verbinding die bloeit
En blijft groeien en boeien
Niet slechts met eigen riemen roeien
Maar op betere wijze bemoeien
Oh Heren het is u en ik
En wat minder uw genitale tik…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 De schoonheid van de natuur
zo mooi, zo echt, zo puur
Laat zij haar mooiste bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
987 Als 's morgens in de vroegte
de nevel nog boven de landerijen ligt
en ik mijn eigen adem zie
m'n warme handen tegen mijn gezicht
dan voel ik weer het leven stromen
begint het warm in mij te gloeien
de frisse geuren van het buiten
doen mij als mens steeds meer groeien
zo'n dag vol frisheid, winterweer
dat kan en mag een mens bekoren
walmende…
De mond met scherpe tong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 je uitlokt met mijn lach
ik zie dat hoofd
de semi woeste krullen
de mond met scherpe tong
dat irritante likken
de spiegel kijkt me aan
dwingt me te verleiden
ik ben altijd bescheiden
nu laat ik me gaan
het zijn geen poses die je ziet
de welving van mijn heupen
ze vragen om te neuken
mijn tepels liegen niet
ik daag je uit te groeien…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen geven
groeien…
Drempelloos is de entree
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
622 ik heb het huis gebouwd
gefundeerd op onze liefde
mag ik je rondleiden mijn bruid
drempelloos is de entree
overweldigend het licht in
ruimte om te groeien voor ons twee
ik heb je hand gepakt
samen op de trap naar boven
woordloos straalden zacht je ogen
het uitzicht bracht
de wereld dichterbij opende
meer vrijheid tussen jou en mij…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 woorden
zijn er, soms
onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
Een balanceren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 overschrijden
respecteer ze om een crisis te vermijden
natuurlijk raak ik in verkennen
het gevoelige gebied lichaamstaal volstaat
zorgt dat er niets geschiedt
een lach en afleiden
zijn de gebaande wegen
toch komen wij elkaar vaak tegen
het is als dansen
op het slappe koord een balanceren
wat nu wel of niet bij liefde hoort
zo groeien…
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 De dichter stierf al vele malen
Maar bleef bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn educatie is voorbij
Het karmisch groeien is volbracht…
gekweekte vormen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 (binnen de bunkers van een koude dag
rusten broze levens)
heel zacht
licht er het kunstmatig weten
in de afgemeten norm van diens balans
een vormendans versiert voorwaar
wat strakke stropakketten
thans gefermenteerd
tot groei
als vervormde bruidsboeketten
geven ze in volle bloei
hun beste tijd aan lekker eten
rond van geur verkleurt…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig
volg ik de koude pluisjes
het groeien…
Voorjaarsgeluid
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
642 Gapend van de winterslaap
reiken ze naar het licht,
buigend in tegenwicht
roepen ze lokkend:
Groei en zweef,
stuif en geef,
spring uit je bast,
bloei en verras,
verspreid je geur
en leef!…
Op je handen zitten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Toen ik als onschuldig
Kind van nog maar net
Elf jaar op een
Onbewaakt moment
Op mijn handen zat,
Vond jij dat vies,
Zei jij, een vies
Jongetje dat op zijn
Handen zat, en ik
Voelde de schaamte
Groeien op mijn wangen,
Nu ik tegen de zestig
Loop hoor ik pas het
Echte verhaal, Christa
Vertelt het vol
Mededogen - om dit…
wat een bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 desillusies groeien meters hoog - als klimop
het zijn wanen van je geest
't is niet echt, je prent 't je in
je fantasie gaat tekeer als een beest
je beleeft een soort passieve vorm
van wat een psychiater een psychose noemt
alleen is deze wel schadeloos
of heb je dat ook al verbloemd?…
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu
de cyclus volgend van verlies
gevolgd door nieuwe groei…
moedergezang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.074 beschut in haar schoot
reizen je ongeboren oren
naar het lied dat zij daar
buiten voor je zingt
boven je kleine hoofd
hoor je het kloppen
van haar hart en het
reizen van het bloed
haar hoofd buigt zich
naar jou daar binnen
je gespitste oortjes zoeken
haar melodie daar buiten
zij en jij groeien samen
een wonderlijke reis lang
samen…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Haar blauwe gasten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 jij raakt de bloem
die zich in vorm en kleur
geurend aan jou overgeeft
koestert haar
met warmte en liefde
terwijl zij wiegend bloeit
een samenspel
zonder afhankelijkheid
in woordloos groeien
jij weet het koren
zonder uitgesproken woorden
tot grote hoogte te bewegen
brengt zelfs
haar blauwe gasten
in het geel tot hemels leven…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Bernard van Beurden beurde mij steeds op!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Ouder worden komt met gebreken
maar dat geldt doorgaans het fysieke
het geestelijke kan blijven groeien
van Beurden's lichaam brokkelde af
maar zijn geest beurde steeds weer op
tot bloeiend ogende muziekcomposities
zijn geest bleef uitkijken naar uitdaging
vernieuwing, verjonging, conceptueel
verrassend als een frisse jonge man
zijn…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Met de verwondering van de verbijzondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Over dat het wonder van gisteren
dat de kracht zal zijn van morgen;
die mensen doet groeien in
zijn aangezicht.…
Thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Een doorlopend pad
een beweging die wij allemaal maken
en onze groei laat doorgaan.
Het is niet bedoeld voor ons
om op de dagen lang stil te blijven staan.
Niet bedoeld om dagelijks
alleen onze eventuele
grijze haren te tellen
wel om de wijsheid van leven
steeds te drinken,je te laven aan de tijd.…
Onvoorstelbaar dankbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Stellen we ons voor,
dat toeval nooit kans zou krijgen,
om uit te groeien tot bedoeling.
Zo stel ik me onvoorstelbaar voor,
dat het levenswerk van een Mozart,
nooit zou zijn gemaakt.
Stellen we ons levendig voor,
dat het mysterie van de liefde,
ons nooit zou hebben aangeraakt.…