9363 resultaten.
Pijnlijke stilte
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.486 't Was een spel
dat weet ik wel
maar het voelde zo echt
Had ik maar nooit gezegd
hoe ik me voelde
en wat ik bedoelde
Wilde je niet verliezen
ik had niets te kiezen
dat heb jij gedaan
door de deur dicht te slaan
Kom, het is nog niet te laat
mijn deur die altijd open staat
voor een vriend, dus ook voor jou
gewoon omdat ik van je hou…
Man in deur
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.195 Hij staat omdat het moet
in zijn altijd open deur,
geeft ieder uit verweer
een trage, droge hand.
Hoe gaat het, goed
met mij, volleerd souffleur,
en maakt zich telkens weer
volmaakt van kant.
Iets heb ik nu ontmoet
in zijn verwarde boze geur.
- En met u, mijnheer?…
ik mag
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.578 ik mag door alle blaadjes strelen
een vingerpuntje aan elk haar
en waar ’t zo-even groen nog was
begint haar lijf volop te leven
het roze wil zich vrij mij tonen
een zachte glans op malse vrucht
mijn mond ligt waar ik wil bewonen
en lippen openen zich.…
jij, mijn hart
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.069 in nevelen, zacht omsloten
dit verkilde hart
nog éénmaal stel ik het open
als het breken van de nacht
want niets zijn mijn dromen
die berusten in het lot
hun verwachting gaat verloren
in het zoeken naar geluk
met op hun weg de beklemming
van stille eenzaamheid
waar in nevelen doorbroken
mijn hart verschijnt…
waste of time?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
3.513 Open en eerlijk,
naar ik dacht
waardevol, uitgroeiend
tot een zeldzaam juweel
van kracht
Nu, geschonden
door invloeden
buiten onze macht.
Verkracht,
als blijkt dat
het gewogen woorden
en vermolmde beelden
waren, die we deelden.
Twijfel knaagt rafels
aan het mooiste geschenk :
Vriendschap…
schreeuw maar
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
970 je hebt de muren
weer hoog opgetrokken
het goud van tralies
slaat zwart uit
de open ruimte kan
je niet meer lokken
je cel weerkaatst
zelfs geen geluid
schreeuw maar
zonder woorden
jank je tranenloos
verdriet
alleen zijn pleegt
zijn eigen moorden
er is niemand
die het ziet…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
Nattevlak 4 uur pm
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.790 Het fietspad slingert rustig en ziet,
tussen bos en duinen door
ontmoet ik mij in een open veld.
Menselijk rumoer gaat hier teloor.
Genietend sta ik zo versteld
van de eindeloosheid en de rust.
Ik heb er al velen over verteld
en gezegd: ík heb God gekust.'
Ik was alleen en toch ook weer niet.…
Opluchting
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.099 Zwart in een kleine ruimte
Wazige vlakken door het raam
Druppels rollen langs mijn wangen
Het wordt te warm
Mijn ogen sluiten en openen
Adem in mij nek
Weg uit deze beklemming
Wapperende haren
Tranen rollen over mijn wangen
Van de harde wind
Uit het geopende raam…
Lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.130 Antwoorden
tijdelijk
de vraag
blijft bestaan
pijn zomaar
verdwenen
zoals sneeuw
voor de zon
uren versnellen
hun pas
bliksem flitst
aan de hemel
het regent
terwijl de zon schijnt
een nieuw begin
een open einde
lente
in mijn hart…
Toverlantaarn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 het zachtgele lamplicht
tekent een cirkel
rond haar vergrijsd gezicht
werpt lange schaduwen
over de tafel
waaraan zij zit
het boek der boeken open
lispelt ze gebeden
een hand onder haar hoofd
eenzaam maar geborgen
in het laatste uurtje schemeren
voor dan toch
de nacht begint…
kroelend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 wormvormig aanhangsel
bengelt door mijn denken
steekt de kop op
en ik hák het in stukken
't kruipt onder mijn huid
vreet aan mij
en mijn verlangen
maakt tot bloedens toe
wonden open
beukt, als ik mijn kop weer dichtspijker
opgesloten verdwaal ik
en verblijft het
daar waar zij mij niet meer
kunnen vinden…
Onnatuurlijk breekbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.160 zoals je daar nu ligt
onnatuurlijk breekbaar
tussen de witte lakens
zou ik van je kunnen houden
je kijkt me aan
zonder iets los te laten
maar laat eindelijk
wat houvast zien
ik beantwoord je blik
in stille aanvaarding
toen ik wegging
bleef de deur open
jij kon hem niet meer sluiten
en ik heb dat nooit gewild…
Verwarring
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.724 Tijd waait door het
open raam naar binnen,
wervelt om de
sputterende kaarsen
en vlijt zich neer
voor de smeulende sintels
in de haard.
De onberispelijk geklede man
in de lederen fauteuil
haalt een hand
door zijn grijze haar
en knijpt zijn ogen toe
in een poging om
nu en verleden te ontwarren.…
suites voor Annemieke LII -kasteel chemo-
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
586 een antichambre
de butler brengt een asbak
en niets dan wachten
een kasteelroman
in de eetzaal loopt de film
mijn prinses en ik
de kasteelvrouwe
kookt voor de open haard
en voor ons twee -
viva in de pols
weer voldoende aderen
voor de bloedprik
een blauwe bloedbank
haar lichtgeraakte ader
aan lager wal -…
De dageraad
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.427 De dageraad begint te blinken,
De roosjes zijn aan 't open gaan;
De nucht're zon komt peerlen drinken,
De zuidenwind speelt met de blaân:
Het nachtegaaltje fluit,
En 't schaapje scheert het kruid;
Hoe zoet
Is een gemoed,
Met zulk een vreugd gevoed!…
Verschroeide aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
478 in het stralend licht
op de rots
zie ik mensen
zonder een gezicht
in het verleden en heden
moe gestreden
wachten in slierten van mist
omgeven door
ijlende schimmen
met open opgeheven handen
omhoog kijken naar
de hemel
hopen op regen die de
verschroeide aarde
bevochtigen zal…
Rauwe rijp
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.123 als rauwe rijp het denken schut
voor kou die ’t hart zou krenken
met een schrapend kille wind
waarin open bijten verstillen
kan bekoeling bloed betijen
worden verijsde gedachten verhoed
en vermeien zich verdriet en pijn
in het ijskleed dat de winter liet…
De kleine jongen die ik was
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 De kleine jongen die ik was
Staat opeens
Helder mij voor ogen.
Hé, ventje met je step!
Kom bij deze oude man.
Ik druk je aan mijn hart.
Voor jou ben ik een vreemde.
Aan mij heb je nooit gedacht.
Maar dromen deed je wel
Over wat komen moest.
En ik ken ze, al je dromen.
Ze liggen in mijn hart.…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.740 Als je naar me lacht,
Gaat m’n hart open
Als een soort klokje dat slaat,
Maar dan beetje harder
Als je naar me kijkt,
Voel ik je warme blik
Als een soort vlinder die landt,
Vlak op m’n schouder
En terwijl je lacht en kijkt
Hoop ik dat je in me ogen leest
Wat ik denk..…
Op slot
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.105 Er zit een poortje in mijn hart
Het zal nooit open gaan
Op slot, vergrendeld en daarachter,
Alles zelf doorstaan.
Maar niemand zal dat weten
Ik ga het nooit vertellen
Want wat erachter schuilt,
zal toch niet meer herstellen.…
Het klein contact
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
664 ik raak je aan
je schrikt
vindt dit nu het
verkeerde ogenblik
maar klein contact
van huid op huid
intiem zonder geluid
kent geen beperkingen
het is verstaan
met elkaar gaan
het warme tonen
van welgevalligheid
in openheid
zonder geboden
de wereld laten zien
dat wij elkander mogen…
Levenskracht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
484 Compost
Turfmolm
Vermiculiet
Het witte boontje
In nog geen week
het vliesje
als cocon afgelegd
De plant
fier rechtop
Twee helften
knalden open
In 'no time'
gigantische bladeren
Alsof ze er
altijd al waren
De wortels
een wegennet
van kabels
Dit plantje symbool
voor de wil
om te leven!…
OP HET DROGE
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 het eeuwig verlangen
naar water
vis in open water
Het zwemmen in vrijheid
in scholen te zwemmen
van klein tot groot
en omgekeerd
Visnet en hengel
te mijden
zelfs het leefnet
waarin gespartel in onmacht.…
memorabel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de eerste steen
het eerste licht
de schemering
het duister
we vergeten snel
omdat het moet
zijn het nu blauwe
bruine of groene ogen
ontwaken
sluimeren
in eeuwigheid
aan de horizon
gloort een regenboog
geurig in kleurrijkheid
bereikbaar met open handen
op blote voeten
zoals het was…
Maar knakten in leven
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 heb bloemen gegeven
die in ontvangende handen
niet willen bloeien
zij konden niet groeien
ondanks een open hart
bleven de knoppen gesloten
zijn met zorg
en liefde begoten
maar knakten in leven
we hebben gepraat
zijn elkaar tegemoet gekomen
toch kunnen wij samen niet dromen…
Zielsverwant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
534 Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur
De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur
Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst
Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst
Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand
Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…
Opmerkzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
467 De bal rolt:
de dag zwart wit aan onze voeten
we schoppen er tegenaan of we rapen hem op, we
zien vogels:
vogels die te pletter vliegen tegen glas,
krassen woorden open die blijven hangen:
aan de galg een gouden strop…
Gods lof in tongentaal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
538 De kerkdeur zwaait open,
vreugde kleurt de stoet.
Onder het klokgelui
van de immense toren
stijgen luchtballonnen
als vurig rode tongen met
handgeschreven vlammen
de hemel tegemoet.
Gedreven door de wind
vertolken vlammentongen
Gods lof door ons bezongen
ademend pinkstergloed.…
iemand
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
690 voorzichtig steek ik mijn voelhorens uit
open mijn oren voor een ongehoord geluid
het is de schreeuw om aandacht die klinkt en
waar menig individu in verdrinkt, in verzinkt
de eenzaamheid is te triest, ongeschreven
blijven kleine mensjes toch maar leven
totdat iemand zegt dat ze iemand zijn
het rijmt niet meer,
maar ik ben het er wel mee…