5051 resultaten.
’t ontbrak ons de moed
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.970 wij waagden het niet
ons te ontbladeren
naar elkaar te luisteren
in de ogen te kijken
al waren wij goed gekleed
daaronder droegen wij oude lompen
kwamen woorden nooit uit het hart
keken ons aan
maar herkenden ons niet
wij waagden het niet
ons te geven
uit angst niet genomen te worden
verloren ons weer
kwamen niet samen
maar aan elkaar…
God
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.768 Vragen, onzekerheden, angsten,
twijfels, irritaties, verdachtmakingen
en bewonderingen bleven bestaan:
wat is de hooiberg en wat is de speld?…
Een nietig mens
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.678 mens
moet niet verlangen naar ziekte
en ongemak
er valt wel eens
een koude vogel naar binnen
die ik ruimen moet,
hoewel op advies
van mijn dokter de gordijnen
gesloten blijven -
ik wil natuur voelen
te Camperduin, een sigaret doven
in de branding
geen diepe gedachten
over het sterven,
in de gang van alledag
zit al zoveel angst…
Engelbewaarder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.024 Er is geen angst in mij...
Dat ik er niet alleen voor sta,
maakt mij ontzettend blij...
Wie ben ik, dat ik dit ervaar
dat engelen met mij gaan,
vanaf mijn allervroegste jeugd
tot het eind van mijn bestaan.…
Onzichtbare energie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Ergens tussen angst en hoop
verbergt zich helder licht
iets wat ooit naar binnen sloop
en wat er nu nóg ligt
Het laat zich graag ontwaken
door jouw eigen wil
het zal je zachtjes raken
al voelt het nu nog kil
Alleen jij hebt de macht
weg met de depressie
het groeit elke nacht
de onzichtbare energie…
geur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
770 Het geurt nog steeds
In de verzamelmap
Van de gedichten
Die ik schreef
Het geurt nog wel maar
Minder dan in de mouwen
Van mijn trui toen
Er is verkleurde inkt
Er is vergeeld blad
Ik weet je zult nooit meer worden
De ruit met uitzicht onverwacht
Het telefoongesprek met angst
Het sms dat ongelezen zijn moest
Het geurt nog steeds…
Chaos om te overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 het echte
was te rauw
te weinig mensen
en ik vrouw
je moest
een sprookje blijven
een verre lach
de dag voorbij
ik had mijn angst
jij de sterke handen
je mocht niet branden
aan de pijn in mij
dromen barsten
uit mijn hoofd
de vaagheid van
gebroken wezens
ik chaos
om te overleven
mijn oude wereld is kapot
het…
De grens verkennen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
527 ik wil je ogen zien
drinken van het koele water
dat je hart verkilt
dieper in je ziel
zal ik me overgeven
tot de bodem gaan
samen zullen we
de grens verkennen
verleggen als een wens
bang voor weidsheid
angst om te verdwalen
reikend naar een nieuwe tijd
want ik wil jou in
een apart begrijpen en
kijken wat er komen gaat…
DICHTBIJ
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
726 Al weet je niet waarom, je bent
er altijd naar op zoek
en het zoekt jou
het kent je twijfels al te goed
het deelt je angst en toont zich pas
wanneer je roerloos
durft te blijven kijken
het is al lang en breed verdwenen
vóór je dacht
te kunnen zeggen wat het is
het is zo stil, zo klein
zo echt en het
gebeurt zo vreselijk dichtbij
het…
Bij leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
701 Een dag kan somber zijn
en een nacht zo droef
gekweld door angst en pijn
herinnering die men begroef.
Niet alleen schijn die bleef
van vreugde en geluk
maar ook woorden die je schreef
maakten zoveel stuk.
Ook niet de dag dat je heenging
ligt voor mij moeilijk en droef
’t is die ene herinnering
dat jij voorgoed m’n naam begroef.…
Soms
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 Soms was er een schaduw
om mij heen, klein stukje
onverwerkt verleden er
was twijfel en ook angst.
Huilen in stilte van de nacht
het was mijn innerlijke strijd
ik hield het goed verborgen
maar jij las het in mijn ogen.
Jouw liefde verdreef de pijn
gaf mijn leven weer kleur
zal het nooit vergeten maar
het heeft een plaatsje gekregen…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 Onder een grijze massa
zinspeelt een roerloosheid
van welbehagen
vluchtend naar de velden
huilend van angst
verwilderd van verwachting
snakkend naar verlichting
verreweg hangt een droom
dansend op de asem
van de zon
lost op in het niets
hij huilt
de regen kwam
in veelheid van overvloed
en voedt het glooiend land
verkoelt zijn aangezicht…
Ik wens
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.229 Ik wens
Geen jaar zonder zorgen
Zonder angst, zonder traan
Want zo zal het niet gaan
Ik wens
Geen jaar zonder vragen
Zonder zucht of verdriet
Geen jaar zonder twijfels
Want zo is het leven niet
Ik wens
Een bron om uit te putten
Als de zon of de wind
Een woord of een lied
Of de lach van een kind
Wat moed en vertrouwen
Voor het…
verborgen verdriet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.333 verborgen verdriet
er is niemand die het ziet
niemand ziet je angst
niemand ziet je pijn
niemand ziet die ene traan
niemand is met je begaan
moet het alleen dragen
aan niemand wat vragen
verborgen verdriet
dat door je ziel heen schiet
en je hoopt in het verschiet
dat iemand die ene traan van verdriet wel ziet…
Een plek waar iedereen zich thuis voelt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Voor iedereen toegankelijk, geen
angsten, vrees, noch pijn.
Men baadt in het zuiverste water
en alles voelt zacht als satijn.…
Dwangarbeid in de zoutmijnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 ADELE
Mens die puur
Theater bracht, zoals
Het hoort, die als
Geen ander het applaus
Kon laten klinken
Na weer een lied
Dat snoeihard bij ons
Binnen kwam - en toch
Een kwetsbaar mens met
Een ongekende podiumvrees,
Die ondanks je bulderende lach
Van pure angst zat te
Sidderen voor je op moest,
En je podiumwerk als dwangarbeid…
In dwars gebogen koppen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 kilte beet onbegrip
in zongekleurde sluiers
rafelde verwachting tot angst
gebed ontwarde
geen knopen met
het vouwen van de handen
gezang weerkaatste demonisch
de vervalste melodie van
naastenliefde en toegewijd zijn
toch daalde
voortvarendheid
in dwars gebogen koppen
hun tongen spraken
de talen van elkaar
in het opgaan van de…
MIJN DROOMPLEK....2
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.438 Verlangen naar een stukje rust
geheel alleen je eigen plek
voor elk mens een ware must
dromen van een mooie stek
een waar je geheel jezelf kunt zijn
die rust waar je zo naar verlangt
in tijden van angst, verdriet, of pijn
'n plek waar je je hart graag mee behangt.…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Verdrongen angsten van vroeger.
Vastgeroeste gedachten.
Onaangepast aan onze leeftijd.
Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker.…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
635 Ik was
mijn fiets
aan de plas
aan het stallen
Je stond er
-zelfbewust-
zonder 'n spoortje angst
op je waterski's
Je maakte
sprongen
fratsen
haalde je uit
Je viel
geen enkele keer
in
het water
Jaren later
zag ik
je
geen schim meer
van 't meisje-van-vroeger
daar
op je ski's
op die waterplas
Al je plannen…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
Geenszins
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 nimmer zal ik jou meer vangen
of in slaap sussen wellicht
noch jouw tranen drogen
zorgen strelen uit jouw gezicht
gevangen in ‘n web vol leugens
reilde ik op hoop jij op angst
nooit zouden wij dichter geraken
want jij bleek het aller bangst…
Het altruïstische zijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
464 hoe kon het
zo vreselijk misgaan
met het altruïstische zijn
wij gingen voor hebben
nog meer bezitten
behouden in angst en pijn
dat binnenhalen bleek
een groteske vergissing
het meerdere was valse schijn
allen hadden samen
moeten zijn in delen
niet ik steeds beter dan jij
respect en om elkaar geven
zonder macht en geld
gewoon…
Dik vet fake.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
639 Een mega vrouw koop je nooit
Met geen geld ter wereld
Halfnaakte - dames - zo botox geïndoctrineerd
Armoe troef
Ware Valentijners ik tel ze net niet op één hand
Less is more
Taalkundig onderlegden
Enkelingen die nog weet hebben van de unieke klassieker
Ik doe wat binnen mijn vermogen ligt maar
..... wat een angst ...…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Van alle moeders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Het is mijn lieve moeder,
die op aarde niet meer beeft,
van angst.
Het is mijn sterke vrouw,
die niet op mijn moeder lijkt,
maar waarin moeder is blijven leven.
Van haar, van hen, hou ik,
met héél mijn hart.
Het hart van alle moeders.…
April 2020
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Op Goede Vrijdag- ik mijn eigen kruis
Gemaakt van angst en van onwetendheid
Raak ik mijn aardse leven nu al kwijt
Het voertuig van de geest, zolang mijn thuis?
Rondom mij zweven wezens; fel hun licht
Rolt een van hen de steen weg van mijn hart?
Ik voel me bang, gespannen en verward
Herrijs ik of rust ik in dit gedicht?…
LX relativiteit
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 buiten elke tijd
's morgens wakker worden
gebonk bij de buren
gapend tegenlicht
een engel voor mijn angsten
het voorhang gezicht
weer strooien ze brood
meeuwen ruziën om meer
natuurlijk tango
in bodystocking
met een klein kanonnetje
naar de wolkyshop
een sloep naar vroeger
einstein aan de overkant
stelt de dekschuit vol…