5577 resultaten.
Zinnen en zonnen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
979 Kleine kinderen kruipen sluipen
door het gelukzalig groen
nemen de kortste route
door de tovertuin.
Ik flirt met de zon
begraaf mijn hoofd in haar
en denk aan helemaal niets.…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Paradijs verloren
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.129 er waart een sterk gerucht
door de immer groene tuin
over een groot, ros konijn
dat met hondsdolheid is besmet
het dier eet liefst vers vlees
in plaats van blad of gras
sluipt langs struik en plas
waanzin huist in het beest
in de tuin schuilt pijn en leed
een merel breekt laf
met een doodskreet
zijn laatste liedje af…
Zonnekind
netgedicht
4.4 met 102 stemmen
3.657 tussen tierende woekertongen
met zwarte gal doorspekt
kiemt soms het reinste zaad
van onweerstaanbaar pretgewas
opgewekt gaat dit een lichter pad
weet waar het omarmt en vat
teloorgaande kelken te binden
in een veelkleurig veldboeket
nu maar hopen dat de hovenier
dit warme groen op waarde schat
mocht hij zo’n mirakel vinden
en het…
ALS ER NOOIT GEEN WOLK ZOU WEZEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
957 Als er nooit geen wolk zou wezen
die geen regen meer bevat
ja, dan zou ik biddend vrezen
want al het groene ligt dan plat...
Als de mens eens zou bedenken
hoe de natuur toch helemaal klopt
als het regent, niet doemdenken
alles is in de natuur verstopt…
MIJN EIGEN DROOM
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.105 Ik droomde mij een droom
met bloeiende sterren
en stralende bloemen
het hemels groene gras
en vissen die zoemen.
Ik droomde mij een droom
met dagelijkse maneschijn
en nachtelijke zonnestralen
waar de bezige bijen
nectar uit de wolken halen.…
Smeltpunt
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
818 een grauwe waterplas
waar ooit in sprookjeskou
de mooiste sneeuwpop was
stenen ogen op besmeurde grond
een kromme, vieze wortelneus
te strak gevouwen takkenmond
rode koontjes vragen zacht
of hij nu soms
met opa in de sterren lacht
en prompt liggen op het groene gras
wortel, stenen, takken klaar
voor als het straks weer sneeuwen mocht…
Passiebloem
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.016 Slingerend door rijen
coniferen en
takken als noten-
balk begeren
ziet haar knop ont-
sluiten
plotseling blauwviolette,
pracht
speelse, steeltjes rond
haar hart
laat zich niet be-
plukken
los te rukken
gekruld fijn groene dra-
den aan takken coni-
feren begeren, eren
blauwviolette pracht
passievolle macht…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Piet ziet het anders
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.300 de leraar cursus
'weids de samenhang
zo slaagt
de ondernemer'
droeg op
verbeeld je
bent een helicopter
doet een view
voor het verband
daar benêe
sprak er zo waar
de cursist Piet
uit Uithuizermeede
ik zie
lange einders koeien de dijk
groen huizen bietenblad
nog zo wat
maar er zitten
geen verbanden tussen
het staat gewoon
als…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.249 Kijk ik in haar groene ogen
omringd door bloemenpracht
dan kan ik slechts gaan dromen
van dingen die ik nooit te nimmer had verwacht
Van wilde hartstocht
en van tederheid
van peilloos diepe dalen
waarin ik word bevrijd
Van slanke witte vormen
van inhalen van al zo
lang vervlogen tijd
Haar glimlach is verscholen
Zie ik in het gezicht…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Haar Ogen
hartenkreet
2.5 met 41 stemmen
1.937 sinaasappelgaard
gloeiend in het oranje eerbetoon
overgebracht door de wolken
boven een veel te hoge horizon
Ergens daarachter een dansende Medusa
Vurige slangen, wijds uitgewaaierd,
hun veelstemmig gebed diep galmend
hun honger verzadigd of vergeten
Het blinkend schild blijft achter
op weg naar haar beeldentuin
ondanks de belofte
van vochtig groen…
Als ik de lucht zou zijn..
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.027 Als ik de lucht zou zijn,
Dan zou de dood mij als vijand zien,
Zou ik de wereld goed bekijken,
Alle zeeën, alle rijken…
Als ik de lucht zou zijn,
Dan zou ik kaarsen stiekem uitblazen,
Over de groene velden razen,
En het steeds maar overdoen…
Muisdagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
637 gezeten op zijn geliefde muurtje
schudt hij de muisdagen van zich af
zoals een hond de neten
wolken verjaagt hij spelenderwijs
ademt klanken langs zijn lippen
daagt het leven voor zich uit
tieren zal hij, zoals groene mossen
zich niet voegen naar de stenen
maar groeien in wildverband
hij stopt zijn wereld in de binnenzak
stroopt de mouwen…
De kerstboom van jaar nul
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.656 wij hebben
hem gevonden
de kerstboom
van jaar nul
naar hedendaagse
maatstaven met
slingers en wat ballen
een onverkoopbaar prul
een kant door
de stal gekaald
de koude winter had
pril groen vervaald
hij heeft de ezel
en de os zien staan
de kribbe en het wonder
van geboorte langs zien gaan
is uitgegroeid tot
het symbool van kerst…
schilderij in vele teinten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
961 gloeiend hete zon
op gekrijte kassen
diefjes af te rukken
tomaten hangend
in gekleurde trossen
aan ijzerdraden
met touwtjes
opgebonden planten
langs de paden
nu vader nog
met vele jaren
in vaal groen
uitgeslagen alpino
op het hoofd
die kwam de tuin
niet meer uit
flessen thee
aan touwtjes
in de koele sloot
schilderijen
in vele…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
Carpe diem
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.806 bevangen met het oog
en de soepelheid van kleuren zien
schoonheid proeven de mens ontroeren
lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is
nog zoveel meer nog zoveel meer te doen
mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren
terug wat een hart tentoon spreidde
de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen
kreukels in de zomer is geborgenheid van groen…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
Huisje nummer zeven
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
689 de geur van vers gemaaid gras
verbloemd het dorre leven
in dit hof, dat nimmer groen was
zoek ik huisje nummer zeven
een bord geeft wat weg is aan
Lindeplein slechts een gegeven
ik zie geen linde staan
maar wel huisje nummer zeven
daar versteend meneer van Lem
hij was wat achter gebleven
de gemeente metselde hem
in huisje nummer zeven…
geluk zo dichtbij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 voordat ik ontzield
me achter wit en blauw
schijnvleugelig beweeg
wees ik graag
vandaag en morgen
in mijn immer groene streek
met zicht op wei
restheuvels eroderend vrij
veldbloemen langs holle wegen
glinsterend blauwgroene beken
in ’t bos kabouter spelend
en zelfs ben ik
de speeltijd voorbij
er is altijd geluk zo dichtbij
je…
Worldisme
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
990 Glob' is van ons allemaal
Bedenk dit nou toch eens een keer
Gun elkaar
Licht en gun elkaar
Ruimte met heel veel groen
't Is mog'lijk
't Moet kunnen…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…