8933 resultaten.
Dromen van toen, dromen van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
654 Blote voeten in het zand
opgerolde broekspijpen
het koude zilte zeewater
veroorzaakt gilletjes
brrrr verfrissend
ogen vol van weemoed
dromen van toen
dromen van nu
met in de hand
wat opgeraapte schelpjes
haren in de wind
kind, vrouw, kind…
Jouw gedachten
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.494 Waar je nu ook met je gedachten bent
't raakt me, hoe je ogen zo kunnen zijn
koud,net alsof de winter er zit aan te komen
in die tijd dat ik je dan maar kort heb gekend
deden woorden, onbewust gezegd toch wel pijn
je ogen spreken en zeggen me meer hoe je bent!…
Verloren
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.219 Verhard door de hardheid van de wereld
Ontzield en ijzig koud
Bedwelmd door een giftige atmosfeer
Verstikt door het gebrek aan emotionele zuurstof
Gevangen door een zelfgebouwde muur
Vertwijfeld over wat is en wat was
Verdwaald in een doolhof van gevoelens
Verbannen van het liefdes licht
Verloren, maar niet onbegrensd.…
WEG
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.263 er is iets weg
ik weet niet meer wat
of waar of wanneer
maar de lente laat mij koud
ik overwinter weer alleen
buiten al mijn zinnen
wie is binnen
en wie wint niet ?
ik ben een stuk verdriet
een lied zonder veren
te oud om het geluk
af te leren
alles was wonder
alles is wonde
alles voorbij
alles : zij…
Toch pluist het zwart
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
470 te snel legt
prunus roze tapijt
op straatse kinderkopjes
een schrale zon beschijnt
ontluikende seringen de koude
wind verhindert nog het geuren
toch pluist het zwart
in warme vogelnesten daar
fluit de lente weer zijn prilste lied…
Nog nat van tranen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 hij schiep
een handvol wolken
in de lucht
gevat door wind
ontplooiden zij in wit
onderkanten zwart gevlakt
met schaduwen
nog nat van tranen
raakten zij het droge land
ik ben geen regenmaker
zei de zon maar warm slechts
lucht tot aan het koud plafond…
Ik ben een zuster van Ayaan
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.234 aarden wil ik in dit jonge land
van koeien en klei
de rode regen vergeten
stollend op koude kinderlijven
leer mij spreken met uw tong
talen naar nieuwe klanken
lees mijn droeve lied
en de poëzie van K’naan
maar snijd, nee snijd mij niet…
stramme verzen
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
876 het is eind oktober
en ik heb weer
koude vingers
die mijn verzen
stroef laten lopen
als veteranen
in blessuretijd
maar niets belet mij
mijn handen te warmen
aan jouw warme lichaam
ook al lijkt 't op het oog
niets om het lijf te hebben
tóch mag dit wel eens
worden vermeld...…
Femke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Net middenin de moeder aller buien
Deelt Femke plotseling mee dat ze vertrekt
Dat paarse kabinet heeft haar genekt
Ze miste net die échte portefeuille
En koud doet ze de deur achter zich dicht
Of Nederland is al totaal ontwricht.…
Winterse nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 de nachtelijke weidsheid
neemt haar plaats
geen maan
geen sterren
koud
iets van de Noordpool
hangt in de lucht
net als vlokken zeeschuim
in de mist
denkstreepjes flitsen
voorbij mijn ogen
tot de morgen
de wolken opengeeuwt
al blijft de mist der stilte
nog wat hangen…
Een nieuw begin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 harde, primaire kleuren
spiegel van de werkelijkheid
ik verlies mezelf aan de koude spijt
in deze trillende leegte
tegenovergestelde,
nieuwe gezichten
asymmetrie in mijn leven, ik zoek verder
een manier om je mijn hart te geven
maar niks is goed genoeg voor jou…
Als het kon.
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.336 Als het kon zou ik de zon
voor jou laten schijnen
je hart verwarmen zodat
het niet meer koud zal zijn.
Als het kon zou ik de zorgen
voor altijd laten verdwijnen
kan ze alleen met je delen
het verdriet helpen dragen.…
Zinloos ~ Voor Alphen a/d Rijn ~
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
758 koud en kil
de gang des doods
gedachten van
het waarom vermoord
ontnam je hen
die het leven liefhadden
het licht in de ogen
zij die daar waren
niet wetend
dat dat hun laatste
minuut zou zijn
sijpelde het leven
zinloos uit hen
even stond de tijd stil…
Kaap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
745 Nog één keer wil ik nu
de toren van Cape Byron zien
voordat ik naar het koude zuiden zwem.…
Wintersilhouet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 Misschien zag ik wel
de schaduw die je aantrok
als een zware jas
zo een die je slechts draagt
in barre winters
schuifelend over gesteven lakens
in een wereld zonder kleur
op weg naar huis
maar besefte het pas
toen de thee
waarmee ik op je wachtte
koud geworden was…
ommekeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
827 (verandering)
zoals men kut gebruikt
om er weerzin
mee uit te drukken
zo moet het ergens
ooit zijn misgegaan
op een plek
in het recent verleden
zijn de knoppen omgegaan
de tederheid bestreden
met het begrip banaal
zijn wij ver afgegleden
naar 't koude digitaal…
sinistere verborgenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 ze voelt zich naakt en koud
de ongebroken duisternis vertrekt
geen spier
waar scheuren in het hout
wat hars laten geuren
druipt deemoedig nog
een laatste zucht
de lucht is stil
haar lichaam kromt
kortzichtig rond haar oude kleuren…
Haar zoektocht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Haar handen voelen koud en haar
lippen lijken bevroren.
Leed zie ik, maar ook wilskracht.
Iets dat haar staande houdt.
Immer op zoek naar het onvervulbare,
een droom.
Een zoektocht vol vragen is haar leven
waarop zij geen antwoord kan geven.…
In de verte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
611 misschien zijn het warmtelijnen
die koude doorkruisen
of stille omgangsvormen
aan het oog onttrokken
door stadia van afstand
op pijlers van de overkant
door kromming van aarde
in verbogen ruimte
in mate van vaagheid
onoverbrugbaar
onoverkomelijk
zal ik toegelaten worden
tot de plek van mijn afwezigheid
ik weet het niet
niet bij benadering…
De grot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Mijn ziel is gevangen in een duistere grot
In het labyrint zoek ik een uitweg
Maar ik dol maar rond
Ik zie het licht en voel de warmte
Een innerlijke stem wijst mij de weg
Maar ik wil niets zien, ik wil niet luisteren
En ik blijf maar dwalen
In die koude, eenzame, donkere grot…
Rijzende melodie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 Lente is hier
al lang niet meer
zo licht en
zonnig neergedaald
zó vrij nu
ontspannen speels
lustig en vrolijk
fladdert ze in 't rond
jaagt warm de koude weg
ver van oranje violen
en zacht
beroert ze snaren
zo pril..…
pauken (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 met vernauwde blik
snellen we voorbij de
plekken des onheils
haasten ons over de
struikelstenen boven
de gedolven graven
vergewis je van de
koude diepe hemel
hoor de naamlozen die
met beukende pauken
roffelen op de hardleerse
huid van de aarde…
Verpissen
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
669 Manneken Pis is al vier eeuwen oud
Hij staat de hele dag maar door te zeiken
Horden toeristen komen naar hem kijken
En schijnbaar laat dat hem volkomen koud
Maar woensdag zeek hij zomaar op de straat
Heel oud...maar nog geen last van zijn prostaat…
Maart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
448 Hij roert
z'n staart
'n zonnig begin
met volle terrassen
Halverwege
een pijnlijk verrassen
wind niet in toom
en koud de stroom
uit 'het Hoge Noorden'
Vorst....
laat z'n baard
....weer staan.…
Terugblik
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
869 en nu in deze dagen de zon
hoog aan de koude hemel staat
blikt een man in de spiegel
in de ogen van een jongen
in houtje-touwtje jas
een zachte wereldredder
een lange-afstandzwijger
hij was zo graag de held
met statements geweest
het mannetje van de wereld
maar toen begon het leven…
niemand die je vond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 met ingehouden
adem wankelt hij
tussen rotswand
en ravijn
zijn flux de paroles
vliegt angstig weg op
het nauwe koude pad
kraaien lachen
zoveel zwarter is
de leegte in zijn borst
de stille weg naar een
plek van diepe pijn…
ALASKA
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
502 Zal het gebeuren in het hoge noorden
Gaat Poetin eindelijk eens overstag
Of blijft het enkel bij "ik kwam ik zag"
En strandt "ik overwon" in mooie woorden
Gaat de Nobelprijs mee naar 't Witte Huis
Of komt hij van een koude kermis thuis…
Kap
gedicht
4.2 met 64 stemmen
10.069 Ze braken het bos
af: boom voor boom
gingen ze tegen de grond,
de dennen.
Zo klein als ik was
keek ik plotseling
doodgewoon over hen heen.
In het nieuwe licht rezen
wijken op, wegen kwamen
en gingen overal naar toe.
Die sloeg ik dan ook in.
De bomen achterna.
-------------------------------
uit: 'Weg, wegen', 1985.…
Buurvrouw
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.479 Afscheid genomen van een oude buur
hoe mager en dood vijfentachtig jaar
de familie gecondoleerd, aangehoord
hoe zeer ik op mijn vader lijk
van uiterlijk
Afijn vanmiddag dus
wordt ze begraven, weer wat draden
doorgeknipt, ik verlang naar zweven
naar bevrijding van de vaste grond
als ochtendmist opgaan in de lucht…
Gevecht
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.305 Niet de vele knopen
tellen de afstand
noch de mijlen
over zee
onzichtbare draden
worden verweven
en hechten aan
het tikken
van vervlogen tijd
daar waar het landen
vaste grond geeft
in geloof
zal het hartenbloed weer
stromen, twee handen
leggen leven
in een omarming
van liefde…