4186 resultaten.
In haar uppie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in mist en regen
kwam ik vandaag
onverwachts schoonheid tegen
in zon van gisteren
lichten voorzichtig
haar ogen en lach even op
pril groen gelokt
staat zij daar
in haar uppie te stralen
in het ongerept witte hart
prijkt het warme geel van dromen
die in de zomer uit zullen komen…
De laatste sluiers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 warm wenkte de zon
maar wolken kromden zich
vasthoudend om de aarde
lieten haar niet
vrijuit stralen met
het lang ontbeerde licht
pas na de middag
lossen laatste sluiers op
reikt voorjaar naar zijn top
om in een lange schemering
met onomkeerbaar uitproberen
zijn lentekleuren nog te presenteren…
Spatjes lenteregen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 pak puntjes gras
om het groen te strelen
te voelen hoe het was
met kleine vingers spelen
die madeliefjes regen
als ketting weg te geven
wolken en wat zon
kleine spatjes lenteregen
dagen uit een hemels kinderleven…
Het pluisje veer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 het danste
hipte nipte
van het koele vocht
vloog
dubbel draaiend
kraaiend door de bocht
omhoog
in steile klim
buitelend als zwarte schim
het pluisje veer
is weer geland
en hipt en danst…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
Het lang warm gras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 wij naderden
lieten glinsteringen los
vonkten in het donker
dauwden
in ochtendschemering de wei
langs bosrand met zonnesluiers
kozen
wilde bloemenkleuren
lopend in het lang warm gras
zaten
avonds uit te rusten
op het strandje bij de plas
een rode zon
in langzaam ondergaan
haar vonkenregen moedigde ons aan…
Kou en ongemak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 er is geen lied
dat lente biedt
tonen stromen in
druppels van de bomen
het groen is pril
van kou en ongemak
te weinig zon
verwarmt het kleine blad
eens zullen stromen lucht
in pure willekeur weer
uit de goede richting komen
op hun niet te kennen vlucht
dan zal de zomer
ons eindelijk verwennen
met een warmte die wij
al jaren…
De Kwaakvos
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 Het pad was geëffend
samen dobberen is zo zalig zottig
meer dan gedachten alleen,
niet langer dralen, maar blij zijn samen!
onbenulligheden zonder bedenkingen
in de sloot lozen van vandaag..
nochtans drukt morgen nog wat zwaar
wat zoveel betekent.. uitkijken voor gevaar!
we doen voorzichtig aan,
samen dobberen,
jij en ik.. dicht bij elkaar…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 Teveel verdriet om te huilen
Teveel woede om boos te zijn
Te leeg voor de stilte
En te donker voor de warmte van de zon
Maar na de droge tranen en de grijze stilte
Klinkt er muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
Paarse hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 De lentehemel is eenzaam
als de kalme zee.
Op slome golven
drijft de enige zwaluw mee,
die bij afgaand tij
de avond trotseert.
Want een hemel is zo kalm,
als hij elk geruis ontbeert.
De vroege avond
houdt de adem in schijnbaar.
Tot de nacht verblindt,
in de kleur van glanzend haar.…
zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.679 hagel en sneeuw
onweer wind en regen
deren ons niet
wij kunnen er wel tegen
lach er maar om
en stap er flink doorheen
't is pech
maar zeg
als nou de zon eens scheen
èèn ding staat vast
morren helpt geen steek
want als de zon
eens door de wolken keek
en jou daar ziet
al met een droef gezicht
dan blijft het niet lang licht
maak er wat…
C. MONET, DE JAPANSE BRUG
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.511 Een lentemiddag. Ik heb rondgereden
en kom zo onbedoeld terecht in Zeist:
nog steeds een dorp door dartel loof omlijst,
net zoals drieëntwintig jaar geleden.
Wanneer zij lachend opendoet herrijst
mijn jeugd in mij en wat wij samen deden.
Er is, terwijl wij wederwaardigheden
bespreken, niets dat op vervreemding wijst.
En bij het heengaan…
Verweesd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 verweesd
verdwalen kale takken
in de ijle lucht
het feest
van lommerrijke lange dagen
is al geweest
langzaam
stromen sappen
door de winterklare bast
die wacht en rust
in regen sneeuw en kou trotseren
tot het tij alles zal keren…
Het stille lied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.806 Doch niet meer een roes is thans de Lente die van mij gaat,
niet meer het zwak geloof: dit is zich geven.…
Een lentedag in januari
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Een frisse bries tegen mijn vingertoppen.
Rondom fluiten vogels hun victorie.
De bloesems schitteren hun kleur.
Het is een lentedag in januari.
Onder een uitgestrekte grijze deken.
Denken mijn gedachten in euforie
Geen uitglijders in deze winter.
Het is een lentedag in januari.
Een zonsondergang tijdens het diner.
Dat verlicht de onhebbelijke…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 langs lentegroene stroken lopen
waar jij van zegt tegen mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente in perken
van prille voorjaarsbloemen
ik krokus…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
Een pijnlijk raken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 zacht wiegen
de boompjes dicht
naast jouw stam
jij hebt ze
jarenlang
luwte gegeven
jonge spruiten
markeren de liefde
van samen leven
toch schuurt
af en toe nog hun bast
in een pijnlijk raken
is het licht
even zoek dat hen
gelukkig moet maken
hopelijk kan jouw steun
hun lente doen groeien
naar een warm zomers bloeien…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Ons kouwe kankerlandje
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
845 De vroege warmte pleegt ons blij te maken
Maar als het met die zon zo door blijft gaan
Dan zullen we dat zeker wijten aan
De aardkorst en daarmee verwante zaken
Genot en achterdocht gaan hand in hand
Zo is het D.N.A. van Nederland…
PAS ONTLOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 We spreken van bloei;
op de pianotoetsen
valt een tulpenblad.
Deftig, fier pronkend
wandelt de fazant door stank
van het uienveld.
Tussen dorre beuken
geurt allerlei jonge bloei.…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 je ademt bloemen
terwijl het groent en
plotseling hoog grast
het heeft
mijn schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 Hoe jij je tanden wit houdt
ondanks het roken, mij oproept
verlangend jou te kussen en dan
heel voorzichtig tussen wimpers
kijken of je nieuwe blaadjes
krijgt op onverwachte plekken.
Je hand pakken en die strelen
tot je blos van kruin naar beneden gaat
weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten
Bloot het verhaal van de aarde vertellen
de…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Van duizend madelieven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 ieder jaar weer
word ik verliefd
op jouw lentemuziek
die klinkt in je stem
waarvan de kristallen tonen
verwaaien in warme wind
speels fonkelt
de melodie van je ogen
in kleuren die alles beloven
zacht dirigeert lichaamstaal
het bloeien van onze bloemen
naar de voorjaarsfinale
weer luidt het geel wit
van duizend madelieven
jou in…
LENTEMENU
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 cocktail met zeevruchten
heldere kervelsoep
Texelse lamslapjes
au naturel
luciferaardappels
super-de-luxe-sla
raapsteeltjes worteltjes
crème caramel…
Raadselden een lente lang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
450 zacht vallen
als druppels in mei
gedachten op hun plaats
zij raadselden een lente lang
de puzzel in mij
tot de regen kwam
droogte verwees
naar een lager plan en
eindelijk de bloesem deed komen
in dromen was jij al
voorbij het diepst van mijn ziel
de bloemenkoningin waar ik voor viel
de kleur van zon
op je fluweelzachte lach
is…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Nu juichen de vogels met vrolijk gefluit
Om het lentewonder,
En boven de bomen, met donker geluid,
Gromt de verre donder.
Ik ruik al seringen - een geitje blaat
En de dromers dolen.
Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.
De bomen verroeren hun twijgen…