3341 resultaten.
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 ‘Hoe vreemd dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimrend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat.’
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is mijn droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’…
Du a Khalil Aswad
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
671 Du'a Khalil Aswad
zij, de verliefde Yezidische
hij, de Islamitische verleider
van een bijzonder vreemd hart
hem zo graag geschonken met
wat heet een liefdesbekering
in het geheugen de moord
op een aan flarden geschoten brug
van een jongen en een meisje
ergens in een oorlogs Kosovo
waar onbegrip loden kogels braakte
de jeugd kapotgekust…
buikpijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.163 Of dat mijn partner VREEMD GAAT?
Heb ik daarom meer STRESS?
Ga ik daarom HYPERVENTILEREN, STOTTEREN en
begin ik daarom te TRILLEN?
Of ben ik bang dat iedereen mij VERGEET en
probeer ik daarom de AANDACHT te TREKKEN?…
herenafspraak afgeschaft
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.436 hoe het met de heren
innerlijk is gesteld
blijkt op het voetbalveld
lag tot voor kort
een speler neer gestort
vreemd roerloos hevig kermend
in de kramp uitgeteld of niet
men trapte sportief subiet
het leder buiten de lijnen
heden gebeurt dat wat later
laat heerlijk liggen men slaat munt
heilig de tactiek scoren nu je kunt
het is…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
Verandering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.292 Vreemd..
dat ik het al vaker heb meegemaakt,
maar toch voor dit beschreven persoon koos van in plaats voor mijzelf,
dat ik de gevolgen al door mijn hoofd zag kruipen,
maar toch zelf heb meegewerkt aan deze verandering.…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 Wij mensen kennen vreemde begrippen
de bekendste daarvan is geheid de tijd
we staan erop maar zijn ‘m steeds kwijt
jagen hem na om te laten ontglippen
Bij afspraken wijst hij op zijn strepen
wij draaien verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
MELODIE
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.669 Wonderlijke melodieën bespelen mijn gedachten
ze zijn als vreemde klanken die vals noch zuiver zijn
harde noten worden gekraakt in de nachten
en als het dag is klinken ze door in refrein
Een samenspel van witte en zwarte toetsen
kruisen de zwarte mollen in mijn hoofd
proberen de zuiverheid weg te poetsen
waardoor de melodieën worden geroofd…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 wolken kruipen door de straten
delen de wereld in twee
mijn benen zijn plotseling kwijt
en de hond, die was ook mee
vreemde dingen onder die deken
ik zie ze niet maar voel ze wel
hoor het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
De gouden schaatsers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 Zij twee zijn nu
In 'n frivole bui
Vreemd
Normaal dansen ze
Alleen maar zo
Muziek stak 's nachts hun vlam
Na vier jaar weer aan en
Vuurde hen de piste op
Voor 'n schijnbare
gezondheidskür
Temperament smolt
Hun verlangen om
Tot 't ticket voor
De wereld van opluchting
In volle bloei
Daar aangekomen
Blijkt hun roes vrij uniek…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 Ik kan de vreemde tekenen niet lezen.
Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward.
Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.
Wat ik vermoed, klinkt zéker in mijn hart.
Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter
Is dit getij van wanhoop en van schroom.
Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter
De kraaien op, en hang ik in de boom.…
ZIEKTE-VERZEN
poëzie
2.9 met 17 stemmen
4.731 III-1 Voor Okke
Hij zat gemaklijk op de rand van 't bed,
En sprak van school en leuke jongensspelen,
En hoe de vreemde talen hem vervelen,
En van de vrije Zaterdagse pret.
Ik luisterde gelukkig, want het was
Of 't leven aan mijn leger kwinkeleerde.
Kwellende koorts, die mij verdervend deerde,
Verdoofde, tot de felle pijn genas.…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 het is nog steeds
zo vreemd
mijzelf in de spiegel
te aanschouwen
wil wel kijken
maar ook weer niet
doet het mij goed
of wellicht berouwen
je weet wel wat ik bedoel
zal ik op die kop lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 en licht
van oude dagen, men kende nog elkaar
Bijnamen vaak en bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde
stemmen van jeugd in vreemde…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
de bungelaar vraagt
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
9.598 vrouwe sprak de man
ik bungel nu al zo lang
doe d'r 'ns wat an
nou ja
zei de vrouw
spreek niet zo vreemd
je bent toch van hier en nu
verre van ontheemd
het is ook jou bekend
niets staat vast
behalve de dood
aan het end
de rest kan beslist opgeschort
hoort bij leven in het kort
onzekerheid kan geeen kwaad
voor de innerlijke groei…
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 Oma gaat ons vandaag verrassen
ze vertrekt vroeg naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter haar gezicht verdwijnt
Opa zegt dat ’t ding naar hem hapt
en slaapt ’s nachts op de sofa
een angstig kleinkind wil vreemde…
Het
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
780 Margreet
is geland op een vreemde planeet
en ze zoekt er gedreven
naar tekens van leven.
Algauw komt ze iets aan de weet.
Ja, daarop zijn d'r zinnen gezet.
Ze ziet wezens als mensen, maar met
- wat je niet zou verwachten -
een drietal geslachten:
een 'hij' en een 'zij' en een 'het'!…
nicx
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
714 vergist
dan is het niet meer als
wat ooit is geweest
wat achter ons ligt
het is vervelend
die vlinders willen niet weg gaan
waarom zijn ze hier
vlieg maar
en laat je gaan
ooit zullen we het begrijpen
waar ga je heen
waar kom je vandaan
daar loop ik weer
onder een volle maan
alleen op weg
zoeken naar wat mist
lopen
van laan
tot deze vreemde…
Die ster
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.993 Eeuwen her, hoog en ver,
zagen zij als lichtend baken,
en volgden zonder moe te raken,
die vreemde wonderbare ster
Op kamelen zochten zij daaronder
een koningskind, liefdeslicht,
Gods zoon die vrede sticht,
en vonden het grote wonder
Mirre, wierook en goud
Weg…waar zijn de gulle gaven?…
Carnaval
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
2.131 De een pakt buurvrouws borsten stevig beet
Een ander neemt een vreemde vrouw te grazen.
Maar na die dagen durende extase
Als ieder weer zijn roes heeft uitgezweet
Zal men om wat gebeurd is zich verbazen
En doen of men het nu al niet meer weet.
Ze worden weer gewone houten klazen
En voelen zich een jaar lang incompleet.…
De lent verschijnt
poëzie
2.2 met 10 stemmen
3.309 Ik weet niet wat ik zeg of doe,
Ik smelt van weemoed benen:
Ik ben zo naar, zo vreemd te moe,
En kon van vreugde wenen!…
Bermtoeriste
gedicht
3.2 met 21 stemmen
12.426 Men houdt het oog steeds op de weg gericht
niet op de berm waarin ik ooit bij toeval werd
gedropt en nu verwijl als vreemde
deftigheid. Ik sta hier in een soort
verlatenheid en niemand in de weg, men
sjeest langs mij, ik word niet opgemerkt.…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt,
En welig gras, voortwoekrend, ongestoord,
In groene lijst de grauwe keien vat,
Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde…
jasmiin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.330 Even, heel even
Vreemd leven
Mochten ze ruiken
Aan de zoet en zwoele bruidsruiker
Voordat de bruidsbloem in een boeket
Weggesmeten en aan de kant werd gezet
Verlepte de jasmijn
Die wondermooie vrouw zong heel fijn
Diep in mij
De sterke zwoele jasmijn verwelkte door verdriet
En verbloemde haar alleenzijn door haar lied
Met een wondermooie…
Lijvenland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Nu is dit alles voor mij wat vreemd
Het leven hier zo bloot en bont
Een noordeling loopt in een zuidelijk sprookje rond
en raak wat van mijzelf ontheemd
De zeewind heeft in dit dubbelbed mijn dromen
zachtjes in de wacht gezet…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…