5637 resultaten.
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 verenigd in één blik
de zwaluw en de arend
boven bergen, in een waterval
van woorden gaf de zon
haar warmte weg
de wolken legden boorden
rond de hoogste top, een witte
waas vol stil verdriet
vergeet me niet!
ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 De nacht overheerst het blauwe uur
dikke druppels overspoelen mijn gezicht
een zwarte wolk vol tranen van verdriet
verdrijft haar unieke laatste stralende licht.
Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
krassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 rumoer
blijft de oude tijd
meer alleen over
sommige tijd blijft
altijd vandaag
intact maar gehavend
voelen we zoveel dieper
het diffuse zonlicht
dat zich aan ons hecht
op niet gemeten dagen
aan de grond geklonken
badend in het licht
het vage krassen
van voorbijgaande trams
op de achtergrond
de bergtoppen onzichtbaar
in wolken…
Keerzijde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
477 Aan de blauwe zomerhemel
tekenen zich grauwgrijze wolken af
binnenkort worden zij zwart
en valt de regen weer hard
op de verdroogde grond
en verkwikt de bloemen weer
regen is soms gezond
alles heeft een keerzijde
de zon, de regen
somber, vrolijk
en zo verkeert alles en iedereen wel eens
in een droevige staat
totdat het in blijdschap…
Dat sierlijk rankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 ik ken
het breekpunt
van glas dat
sierlijk rankt
op slanke voet
maar meer nog
de verleiding
van warme schijn
het vloeibare geluk
maakt alles stuk
want verlangen
heeft een dorst
die nooit te lessen is
ook als het ach en wee
al moeizaam wordt geslist
aangeschoten zijn
herbergt groot venijn
juist op de roze wolk
knapt het glas…
Twinkeling
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 De nacht bloedt dood
in zijn allerzieligste vorm
als je me niet langer bemint
doodt de maan borstverheffend
de vegetatie op het zielenvlees
als je me niet langer liefhebt
verteren baardige wolken
het leven en geloof
tot diepe stugge velden
Toon me in jouw ogen
spiegelbeeld en evenbeeld
het wonder van de lichterlaaie
de dageraad…
Gedreven door de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Leven zoals wolken jagen.
Gedreven door de wind.…
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
In kerend tij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 ik streek
heel even
tegen de vleug
probeerde
de sporen
nog te wissen
maar mijn
handdruk was
niet te missen
zag wolken
groeien tot
een felle bui
in ogen die
al stormden
in kerend tij
waar ooit
liefde en geluk
balanceerden
brak nu de hel
in wisselend
snel weerlichten
later vonkte
weer je blik
samen jij en ik…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 ze is heengegaan...mijn liefste,
haar ziel huist nu tussen wolken.
mijn hart huilt en treurt.
het afscheid te laat... het was gebeurd.
heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.…
Morgenlied
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
559 Het eerste licht is aan de kim verschenen
de rust van deze nacht, het heeft mij wel gedaan
en weldra siert het zonnelicht
een nieuwe dag waarop wij ons verheugden
van samen zijn en op de wolken staan
tot de avond valt en stilte van de nacht
ons weer omsluit, waarin wij dromend rusten
totdat het licht weer aan de kim ontluikt.…
Lieftallig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
444 als lopen
lieftallig
bewegen wordt
breekt zon
door de wolken
om met de lach
op aarde
een dialoog
aan te gaan
als toeschouwer
of volger ben
ik blij zo dichtbij
dit geweldig
wondertje te
staan dat uit
niets geboren
toch alles van
de schepping wist
zij zwaaide
toen ik in diep
bewonderen
haar zonnig
silhouet in alle
elegantie…
Bankje in de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Spontane gedachten zien komen,
en als wolken voorbij zien drijven
langs een wolkenloze hemelweg.
Zaliger kan ons leven niet worden,
dan mijmeren en weer vergeten.
Dan ophouden met weten
zonder vergeetachtig te zijn.
Zitten op een bankje in de zon.
Eenvoudigweg aanwezig zijn.
Niet meer dan dat, niet minder.…
De jaren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
619 gisteren
zag ik
jaren
alle jaren vleugels krijgen
hoger
dan de
hoogste
allerhoogste wolken stijgen
vandaag
staan ze
heel even
op de grote aarde
stil
ze zijn voor nu
bereikbaar
niet meer buiten
onze wil
en morgen
doen we
onze
onze warme handen open
de jaren zullen vliegen
en wat rest aan ons
is hopen…
heden gij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
615 de leunstoel
kraakt klaaglijk
de sprei
verspreidt een
urinegeur
de brillenglazen
bieden een
morsig
perspectief
hij zucht
ongrijpbare
aaneengeregen
dagen van
samengepakte
wolken
in een spaarzaam
moment van
klaarte zegt hij
Hodi mihi
cras tibi
heden ik morgen
gij vertaal ik
hij schudt nee
nee heden gij
morgen ik…
zover je kunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 een
grasspriet of halve
onvertaalbare woorden
wie is het kleine kind dat
even om de deur kijkt
zich terugtrekt en nooit
meer wordt gezien
wie is de schipper van het
stuurloze wrak heen en
weer door de storm gejaagd
naar het zeemansgraf
wat is beter of minder goed
dan een mens die met het
het gezicht omhoog het
geluk boven de wolken…
De aloude uitgelezen wijngaarden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Verfijnde wijn
met een
klinkende naam
gerijpt onder de
zonovergoten
wolken
och pittige geur
sprankelende warmte
robijnrood gekleurd
van uitgelezen
aloude wijngaarden
‘t zoete
licht van glanzende serafijnen
schommelt in ‘t kristal
verwarmt in ‘t diepe dal
waar zij
aan de groeve
opgesteld
haar portret schilderde…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Persephone
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 boven het voorjaar
schemert een zwarte
wolk waarachter Hades
op zijn Persephone wacht
na het groei- en bloeiseizoen
trekt hij heerser van het
dodenrijk haar zijn
onderwereld in
niemand hoort
haar schreeuw als
ze in de duisternis
verdwijnt
niemand hoort
haar als ze
praat over dingen
die niemand ziet
niemand hoort
haar…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Fatalisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zacht speelde
lucht met
de laatste vlucht
witte wolken
raasde schaduw
in contrast met
grote snelheid
langs de aarde
zonder te
vertragen
alleen door
donker te dragen
mensen waren niet
bang hadden door
fatalisme al een
hang naar destructie
er was al teveel
gebeurd dat
onverklaarbaar
was gebleken
nog nooit hadden
zij…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Nachtkleuren (1)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
541 Terwijl donkere wolken
voor de maan schuiven
houdt het duister
een man gevangen
Tussen talmen en vergelden
verliest hij zichzelf
in diepgewortelde pijn
twijfel en wraak woelen
Tussen nacht en
ochtendlicht drijft droefenis
hem tot waanzin
rouw is angstaanjagend
Zozeer onbuigzamer
dan razernij
sterft hij of kijkt hij
het…
Zomerrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
224 Hoog in de wolken vliegt
De rode wouw zijn rondjes rond,
Het briesje blaast de zomer,
Het koren wuift in de zomergloed.
De trekker ploegt over d’akker,
De leeuwerik zingt het zomerlied.…
help ons stranden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 help ons stranden
aan deze kust zonder goden
als tijddodende verzanding
als ebgolven aanspoelen
als weekdieren wegzakken
in zanderige banken
in een tent op het strand
laat ons het zout zoet smaken
helmgrassen de wind bedaren
als opklarende mantelmeeuwen
als voor scheidende wolken
als met steile duiken omlijsten
stook de branding…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 logica
zet een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens…
Ongehoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
218 Zon al tijden niet gezien,
wolken drijven over en weer,
dat wil ik echt niet meer.
Mijn wil blijft ongehoord,
geloof me op mijn woord,
geen weergod die het hoort,
laat staan zich er aan stoort.
Ik kruip diep weg in mijn kraag.
Is toch niet veel wat ik vraag?
Nu valt ook regen heel gestaag,
toch reden genoeg dat ik klaag!…