7715 resultaten.
Spelen met de tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 jij ziet wolken
maar het weer
kun je niet duiden
bos kent voor jou
geen bomen meer
je kon ze allemaal dromen
zit te spelen met de tijd
terwijl vandaag
al door je vingers glijdt
nog ben je vriendelijk
maar de achtergrond
donkert onzekerheid
wij zijn vrienden
ook al weet je onze namen niet
blijven bij je voor altijd…
de lange straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 vertel
niets nog
te vergeten
en verloren
gaan
in de cirkel die
ons beweegt
of juist soms
stil te laten
staan
dit besef je vroeg
maar meestal veel
te laat
donker je ogen
donker dit huis
donker bestaan
zo verdwijnt
blad na blad
onderuit
een instrument
een straat
iemand riep een naam…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
mag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 je kwam ze tegen
in een club
of een bar
in
regen plukken
van stukken
en nooit echt
bekend
nu gaat het beter
de oerknal sust
de boel
een beetje
was ik maar
een vlinder
zo een die vliegt
van steen tot steen
maar m`n naam was
vergeten
en de regen
knipte plukken
haar uit dit
plan
was je maar
een vlinder
zo een
die alles…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
zwijgplicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 ongesproken blijven ze
vooruit gerold in namen, één voor één
en geen verlies
aan zeggingskracht
toch verdwijnend, naar een niemandsland
hun band voor eeuwig stil
geloken in de ogen van verraad
het kwaad was al geschied
nog voor dat men het noemde rond de uitbraak
van vandaag
ik had het zo graag anders gewild
maar weet nu dan mijn…
Spoorslag
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
686 De Fyra Amsterdam blijft dapper rijden
Maar doet dat straks voorzien van nieuwe naam
NS beklaagt zich luid ‘Abject! Infaam!’
En gaat voor geld en oplossingen strijden
De praatpaal wordt straks van zijn taak ontlast
Ik weet wel een traject waar-ie nog past…
Ongewis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 de sporen in het zand
die ik gisteren zette
zijn vannacht verwaaid
zou ik ze willen zoeken
de wind die nam ze mee
de vloedlijn kruipt omhoog
als ik langs het strand loop
ik weet van de getijden
die mij nog steeds verrassen
als onvoorziene golven
mij meesleuren
hoe kan ik weten
of ik aan het einde van de de dag
de Avondster begroeten…
Naar daar waar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Ik hang aan de lippen van
't tij dat van geen wijken
wilde weten
we stroomden heen en weer
totdat ik me ontdeed van dat
wat mij weerhield
om vers geboren vleugels
uit te slaan, me te laten vervoeren
naar daar waar het leven
nog puur en onaangeroerd was
langzaam op zou gaan in het prille
dat nog geen naam mocht hebben…
Brieven uit niemandsland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Zangerig komen
Je klanken naar
Me toe, het
Refrein is mooi
En innemend,
Promises from
No man's land
Kan ik woordelijk
Verstaan - het doet
Me denken aan
De brieven die
Ik kreeg, zonder
Naam, zonder adres
Van hem die ze
Verzonden had -
Brieven uit
Niemandsland
Kreeg ik,
Met formidabele
Ondertoon, ze
Waren het…
Witte poes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
760 Als ik haar naam noem
Miauwt zij en kijkt naar mij.
Na een uitgebreid maal
Gaat ze voldaan naar buiten.
Een wit licht
In de donkere nacht.…
E-bo-la
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
745 Die naam afkomstig van rivier
heerlijk meanderend
huidig Congo, voorheen Zaïer
levens veranderend…
Schittering
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.498 Door afwezigheid
schittert hij even
Dan kiest hij opnieuw zijn naam
en stelt zich handenschuddend voor.
----------------------------
uit: 'Winterwegen', 1983.…
liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
678 ze gaat weg
een beetje boos
boos op mij
om niks eigenlijk
als je mij vraagt
vraag haar
en ze is boos
en dan belt ze niet
en ik ben haast misselijk
dat ik niets van haar hoor
tot het moment dat ze weer belt
in mijn huis overal
haar haren op mijn kussen
en ik verlies
bijna mijn naam
om haar, haar stem
haar ogen, haar omhelzing…
kanker
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 we noemen het bij de naam
het monogame in de klank
heeft werelden verwoest, zon
op schemerlicht doen
lijken
links en rechts
komt het verhaal van die- en die
maar hier betreft het jou
en ons in alle staten
elke dag ja
is er één, de tweede kijkt naar
morgen
waarheen je gaat
ik weet het niet
ik kan slechts voor je zorgen…
Val van de eclips
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
736 De horizon nam haar getekende glimlach
en zegende haar in het opkomende zonlicht
haar brede mondhoeken typeerde haar groet
en vertrok in de corona met een verguldde blik.…
uit rots gehouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 over knerpend grind
wandel ik hand in hand
met zachte woorden
naar het kerkhof
ik houd ervan om naar jou
te gaan te voet alleen
in een onophoudelijke regen
doordesemd van aardse kleuren
als een opgewaaide rode duin
in de woestijn een wiegelied
van zachte woorden
uit rots gehouwen je naam…
Van een deugzaam man.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.452 Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom.
Ik bidde (op zo goed weerom)
Dat men mij daarmee niet en kwel.
Het zwijgen past de doden wel.
-----------------------------------
mijns moeders schoot - moeder aarde
op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…
Handschrift
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
446 we verdronken water uit
een vluchtig slapen
verdrongen bewolking
uit onverwachte hoek
we werkten, tot verder
voorbij, tot werkbaar
lieten namen achter in
beschreven tijd sindsdien
aangetekend, zodat onze
brieven niet verjaarden
in woorden, met handen
gemaakt, onbesproken…
Anoniem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Jij die om een naam roept
voor status en leven
in vitale spelonken
die ons wildernis geven
die met zaad strooit
langs velden en wegen
het vreemde hart ontdooit
niets dan liefde zal je geven
die moordt maar liefheeft
tedere voeling van smart
zal altijd anoniem blijven
dat is het noodlot dat jou tart.…
Als droom ontwaakt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
756 Steeds weer dat raam, zijn stoel, haar naam
het trage rood van de rozenhaag die roze oogt
een nooit gesnoeide kersenboom
nog steeds niet uitgebloeid
zolang haar wangen bloesems dragen
ook deze winter zomert zij nog na
hij plukt haar uit zijn dromen zodat
met het uitzicht op voorbije dagen
dit venster zich niet sluit…
in villa Johanna
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
898 Daar moet het gebeurd zijn,
ten oosten van de poort naar Brussel
langs de trage waterweg
waarin die gekke stadsgids
zich nog verzoop
De dichter die worstelde met woorden
en nooit kon winnen van zijn vrouw
de kinderen die daar van kwamen
en nog later de melancholie
die hen met één lenige sprong
voorgoed te grazen nam....…
Nabij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ze zakte in de bank van het café
Hij nam de verse jus d' orange mee.
Grote glazen had hij voor hen genomen.
Haar geïrriteerde blik had hij niet voorkomen.
Ze pakte haar telefoon in de hand.
Hij schoof op zijn stoel aan de andere kant.
Ik als toeschouwer, het einde was nabij.
Zelfs de taartjes lagen er ongemakkelijk bij.…
IV -villa nuova-
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 een oude villa
de naam overwoekerd
door 't weer
een oude villa
verbouwd tot uitgeverij
van het stadscentrum
een oude villa
opgevreten door vooruitgang
onkruid overal
een oude villa
het gezin wordt kaartenhuis
met russische thee –
een oude villa
en jonge kinderen
vervuld van dromen…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
Nieuw stralend leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
420 hij gaf zijn broeder
weg voor brood; beleg met
vette spijzen
haar gezicht kwam voorbij; geen
korreltje bleef over
de rover
nam het mee
ze rilde en beefde;
in de geplunderde boom
kwam ze tevoorschijn
als de late rozen
uitgebloeid;
haar takken gesnoeid;
in een
nieuw stralend leven…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Ik heb je gezocht
in de supermarkt
bij de bakker
in de ruggen van mensen
mijn roep tevergeefs
nu in stilte gedompeld
ronddolend in een
verstard geraakt lijf
in fluisteringen
je naam gespeld
alsmaar en alsmaar
tot ketting geweven
ik heb je gezocht
in het parkje om de hoek
bij de slager en in
het verhaal van een boek
en ik zoek…
middernachtskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
428 in jezelf gonst het van gedachten
bij elke naam die je vergeten bent en
ieders gezicht dat je ermee verwart
elke maan is een glazen bol in de nacht
de nagalm van diepte, de rek in reikwijdte
of de houdbaarheid van een moment
en je neemt afscheid van het kind
kort nadat de ochtend is neergedaald…
Veilig Eten
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
742 Als ’s ochtends vroeg de schooldag ging beginnen,
Nam ik altijd twee boterhammen mee,
Om één uur dronk ik nog een kopje thee,
Zo kreeg ik slechts gezonde dingen binnen.
Maar ’s avonds blowden we en zonder schroom,
Beminden wij elkaar zonder condoom.…
MIJN PERSPECTIEF IRT MENSEN MET MOEITE TOT HOMO'S
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Het staat in de Bijbel geschreven
“Waar 2 of 3 in mijn naam bijeen zijn, ben ik in uw midden”
Maar bij mij staat in mijn geheugen gegrift
“Waar 2 of 3, zelfs in een groot moeiteloos gezelschap, moeite, frustratie hebben met mij en mijn here(n), dan ben ik vertrokken”
En die heren zijn breed en diep en van zo verschillende pluimage.…