3445 resultaten.
Angst trekt niet de morgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
431 Als de schoenen beginnen te knellen,
zoekt het hart steun waar het ruimte
vindt in het vooruitzicht dat het
vrolijk leven mag.…
Intens gevoel van zwanger zijn
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 Intens gevoel van zwanger zijn
gerommel en beweging
Geen armpje, voetje alleen pijn
gedwongen tot verpleging
Ischemie is hier de vader
blokkade van de levens stroom
Geen zuurstof in de ader
vrij-blijvend is een droom
Verlossing is de moeder
techniek van onze tijd
de smalte is het loeder
geen ruimte is een feit
De keuzes zijn…
Paradijsvogels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
576 Het hart dat geen ruimte meer had
voor een paradijs waar het in zou
kunnen groeien;
was verschrompeld,
omdat het onvoldoende liefde bezat,
om het paradijs in zijn perfectie
te zien bloeien.…
rust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Vergeet niet, je geest ruimte te geven,
om na te denken over het leven.
Geest en ziel worden één,
wanneer ze samensmelten tot een geheel.
Als de geest geen rust kent,
is het lichaam dat ook niet gewend.…
Zonder in pijnen te baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
471 we dansten een streep
met hoofdletter en punt
keurig net tussen de lijnen
zij zullen nooit verdwijnen
maar wij wilden meer
cirkels en lussen
draaien wenden en keren
alles in ruimte uitproberen
kiezen en voelen
met oog voor de juiste kleuren
harmonie en contrast
inspiratie vonkte op volle toeren
wij smeedden goud
volgens alchemistische…
Zonder schoenen in het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Jouw blote voeten onder wit satijnen jurk
de split gaf je benen bij elke stap de ruimte
waar je pirouettes in het spotlight cirkelde
om je euforie te etaleren in het maanlicht.…
nieuwe scheuten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
445 ze bracht in de ruimten
die mijn hart vulden met gemis
jonge nieuwe scheuten tot leven
met minuscule, ja bijna onzichtbare
prentjes uit haar zo fragiele album
of, het had ook haar dagboek kunnen zijn
ze bracht de leegte waarin ik me
telkens verstapte terug naar de vaat
waarvan het schuim worstelde met mijn vingers
naar een teil met water…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 aan haar hand
ben ik uitgetreden
samen voor even de
wereld vaarwel gezegd
natuurlijk is de
herinnering gebleven
wij hebben nog
geen enkele stap gezet
zitten naast elkaar
afstand te nemen er
wordt niets doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies…
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 Poëten zijn de nadenkende geslachten
Zij die op beredeneren wachten
Gaan met de tijd verloren voor
De poëzie die nacht en stilte door
Zicht baant de weg door ruimte en
Door grotten: bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van…
Valentijnsdag 2020
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Jij bevrijdde mij uit dat verstarde leven:
oh god, ik was ineens op mijzelf aangewezen,
maar jij hebt mij alle ruimte gegeven,
om mijn weg naar jouw armen te vinden.
Nu kan ik in jouw ogen eindelijk lezen,
dat wij veel meer zijn dan alleen vrinden.…
Stand houden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 Kompas loopt uit het verstand,
als de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
met de hakken in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verhaalt ,
de horizon eist de beeltenis…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 wij zijn
onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind…
Onderdukking
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
526 Geef jezelf de ruimte en leer
van álle momenten, telkens weer.…
Het donker ingetogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 lachte zacht
ik zag voor
het eerst de
binnenkant
van je ziel in
licht contrast
met de
werkelijkheid
waarvoor ik viel
het mystieke
karakter van
vorm en energie-
uitstraling was
leidraad in de
plaatsbepaling
die wij voorzichtig
samen dachten
te gaan delen
ik voelde
de herkenning
in je blik
toenemen en
in het elkaar
ruimte…
Hoewel het groen gewoon ontluikt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
414 sneeuw die voorjaar vieren
In shock nog zie ik eerder ze als gieren
Naar doden zoekend zoals vroeger toen
Het oorlog was en zeventig miljoen
Voor vrede dienst deden als offerdieren
Een blikvanger- ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren
De strijd woedt elders en ik moet ik het doen
Met weinig ruimte…
De boer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
628 niet de hele dag zijn vrouw beminnen
Ook al is ze nog zo vreselijk lief
Zijn liefde deelt hij met al zijn dieren
En zijn bedrijf is van vader op zoon gegaan
Hij heeft zijn hele leven niet anders gedaan
En hij wil niet nu al rentenieren
Dus laat de boer nu maar in zijn waarde
Want ja, het boeren zit nou eenmaal in zijn bloed
Geef hem de ruimte…
Intrinsieke schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 proberen
te begrijpen
hoe regelmaat
zoiets beeldschoons
zo fraai kan belijnen
op de
achtergrond
speelde magie
met licht en donker
tekende mystiek
de stippellijnen
tussen waan en
werkelijkheid van
ziel en realiteit
haar vluchtige
lichtvoetigheid was
een verademing
om te zien tussen
de structureel zware
gang van passanten die
ruimte…
Een terugtredende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 caleidoscopisch
kwamen de verhalen
en herinneringen
namen elkaar mee als
golven in de branding
van de zee
krulden emoties
sloegen wit om
in het schuim van
succes wij waren
meteen weer
helemaal bij de les
in het doorleven
wisten wij elkaar
alle ruimte en
support te geven
voor de inkleuring van
stemming en moment
wat resulteerde…
""lang leve de koning""
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 spiegel
en wist al heel
vroeg dat alles wat
hij zag gelogen was
van baby tot heden
is zijn verleden een
leugen waarin hij en
zijn omgeving gedwongen
autistisch hebben geleefd
in een protocol waarin
alles vastgelegd was vaak
al eeuwen geleden zonder
persoonlijk rekening te
houden met de mens
waar nog een stukje
persoonlijke ruimte…
Jouw schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 jouw licht
liet eindelijk
de contouren
verbleken waarin
jouw waarheid
gevangen zat
stukje bij
beetje werd
jouw schepping
begiftigd met
leven warmte
en liefde
op weg naar
een volmaakte
medemens
die zichzelf kent
en herkent
in anderen
ik dacht je
te boeien maar
vergat mee te
groeien nam
ruimte die niet
de mijne was
en toch…
Zwart goud
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
445 in de lage zon
klotste het zwarte
water zijn gouden
kuiven uitbundig in
blinkend bewegen
de donkere
afgronden zonder
taal of enig teken
van inhoudelijke
communicatie
het zwarte goud
gaf ruimte maar
vrat energie in de
niet aflatende
emotiespeelbal
slurpte aandacht
in afleiding van
macabere suïcidale
actievlagen om te
pogen…
Stadsbuurt
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
880 arme stad
deze stadsbuurt geniet bekendheid
vanwege de kakelende kippen
de donkerbruine schapen
en het gebouw dat op een schip lijkt
vroeger was hier een bruine kroeg
met een telefooncel op de hoek
en kroketten die je uit de muur
kon eten als je honger had
nu is er alleen maar april
en de maanden die vergleden zijn
in de donkere ruimte…
echo van de vlinder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
376 stijf bevroren sneeuw
krakend in ‘t gravenbos
onder warm gedragen harten
de wordingsgang
van verder leven
van hen die
na zijn heengaan bleven
in diepe
verbonden liefde
vol
overtuiging van zíjn
streven
al heerst de winter
ijs breekt
gezwind
de natuur
de echo van
de vlinder
wil aan eenieder
van ginder tot hier
alle ruimte…
De organist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
380 hij zit aan het orgel
stil en recht
geen schrift, geen noot
die hem iets zegt
hij draagt de toon
hij jaagt hem niet
gelijk men adem draagt
in een lied
zijn handen gaan
waar het hart zijn wil
zij maken luide dingen stil
de tijd vertraagt
de ruimte wijkt
en wat verdween
wordt weer bereikt
Reinaert ging door bos
en hof
met list, met schijn…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
OP ZICHZELF
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
203 Rododendron bloeit,
omringt het waterleven,
zondert het lieflijk
van de hele wereld af,
schept betoverde ruimte.
Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met zweefkunst gaan sieren.…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 Geen vrije tred
langs wegen en wind,
geen lichtvoetig volgen
van wat zich bevindt
Het ritme van rust en gemis
de maat van een dag,
die verdraaid en
geheel anders is
Een lichaam in stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
VERBOUWEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
17 De zalen in het museum van Drachten
verlangen meer kunstwerken te krijgen,
willen over hun ruimte niet zwijgen,
maar met wijze spraak op verruiming wachten.
Muren moeten beproeving betrachten,
storten in onder zwoegen, zwaar hijgen,
terwijl klanken van vernieling dreigen,
om groots te herrijzen vol nieuwe krachten.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 De stilte is binnen deze muren verankerd
en breidt zijn armen naar de ruimte uit.
Het leeg vertrek waarin ik woon
is het grondstation waarin ik troon,
en sterrenlicht uit voorbije aeonen
verzamel ik in dit brandend heden.…