7765 resultaten.
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 je wees
ik keek langs
je blik over zee
zag en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 we dansten op
schaduwmuziek
van een wolkende
zon die oplichtte
in het blauw van
je ogen door
een dromerige
wit krullende zee
wind vlaagde
in haar dat
zich speels
met warme
zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend…
Lippen iets geopend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 het zit niet
alleen in je ogen
maar de standvastigheid
straalt uit je gezicht
dat toch communicatief
helemaal open blijft
lippen iets geopend
in de beginnende krul
van lach gevat in
subtiele fijngevoeligheid
het neusje iets in
ondeugd opgekropen
je konen ronden in
een lichaamswarme
kleur op een matte
foundation die fraai
contrasteert…
Je overschaduwde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 je overschaduwde
het blond waarin
zon en wind hun
zomers speelden
in de krullen
van onze haren en
het wit van golven
het blonde open
waar wij vroeger
zo vaak hadden
gelopen werd
parkeren in beton
duinen verdwenen
voor recreatie rondom
de vette baklucht
van patat en snelle hap
maakte het strand nog
viezer dan ooit gedacht…
Een opgefrist watergolfje
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
505 ongekend ludiek
speelde wind
met het irritante
zand en jou
op het zomers
warme strand
een lichte
drijfwind nauwelijks
merkbaar stoof
de licht losse
materie in je
warm blonde haar
waar het in
de luwte van
een opgefrist
watergolfje
zijn voorlopige
rustplaats vond
als alles op strand
zijn vaste rustplaats
had gevonden
begon…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
OVER ZICH HEEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 In een schelp leven
als bewegingloos weekdier;
soms de zon voelen,
dan dat verkwikkende schuim:
wensloos tevreden bestaan!…
[ De bulderzee schuimt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 De bulderzee schuimt,
ik rust, de zon droogt mij af --
met zijn zachtste hand.…
Diep in mij
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
518 Ode aan de zee
waarin ik mijn dank betuig
Golven van leven.
Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van
water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende
klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten
zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
STORING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Twee vlinders vrijen
op het duin; dan drijft zeewind
hen snel landinwaarts.…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
Het wit is weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 stil legde zij
zich neer
ze krulde
niet meer
na een golvend
leven van
geven en nemen
nog schuimde
zij de oogst
van alle
bezigheden
maar dat is
verleden tijd
het wit is weg
nu spiegelt
ze zon in
rimpelloos
weerkaatsen
pas als er kinderen
komen zullen zij
weer golfjes maken…
Golven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
692 z’n gedachten
zijn niet altijd
meer te volgen
ga er maar niet in mee
want als je goed kijkt zijn
het onnavolgbare golven
die allemaal behoren
tot de in hem gevormde zee…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
Storm op komst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 We hebben al een tijd niets gezegd
het is stil, het zeil staat strak
Zeedeining, niets aan de hand
een heldere dag, lichtblauw
zo ver ik kijken kan
En toch staren we allemaal
naar de belboei, alarmerend
verwaait het geluid
Geen vogels, windveren
Storm op komst
De oorlog lijkt ver weg
Er zijn vage berichten
over mobilisatie
Zal het ieder…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Een rondje van boven
naar de vuurtoren kijken
en luisteren naar de golven
die verhalen vertellen
van de zee?…
Golvend samengaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 neem me mee
naar de ruimte
van de zee en
hun zilte luchten
waarin wind en
water in golvend
samengaan hun
bestaan uitrollen
jouw helder
verenwit
geeft een
schitterend
tegenlicht als
jij scheert over
opspattend schuim
en ik verborgen zit
wij raken aan
water en duinenrand
waar stukjes strand
met riet en groene
helm zijn beplant…
Thuiskomen op Schiermonnikoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Ik proef het zout weer op de lippen,
de heldere lucht die mij omarmt,
het strand herkent de afdruk van mijn voeten,
de zon, die strelend mij verwarmt.
Schelpen voelen aan als vroeger,
hogerop het hete zand dat stuift,
de vloedlijn nog op dezelfde plaats,
het helmgras dat geestdriftig wuift.
Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen,
de…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust,
die met wijde blik naar alle kanten tuurt,
bemoedigingen over de zee stuurt,
het eigen strand maakt tot een oord vol lust.
De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.
Alles vloeide zo onophoudelijk door,
ik liet mij maar drijven, dobberde mee,
belandde als wrakhout op het strand,
werd dan weer meegezogen door de zee.…
Anderdaags spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 voorzichtig
slipperden wij
over de hete
stenen van
het trottoir
beneden
glinsterde
het lichte zand
tegen de robuuste
rots boulevard
de vormen
van het spel
anderdaags
leverden een
fantasierijk strand
om zo op
te duiken toch
moesten wij eerst
tot een mooie
plaats besluiten
moeders had
hoogte gekozen
een goed zicht op
het…
Sluiers fijn zand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag dat
wit krullende
branding
in formatie
haar sluiers
fijn zand te
drogen hingen
in vlaagjes wind
nog gleden
ze niet meteen
van de top
naar beneden
omdat cohesie
door vocht
daar geen bocht
kon nemen
de belletjes wit
in hun opstandige
fase krulden met
zon schitterende
kleuren in het
omslaan en over
de kop gaan in
het ruime…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 hun blikken
opstandig
handen nerveus
nog zijn de
vonken niet
overgeslagen
heeft de
overheid
enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 geheim
aan de hemel
met de regen
daalde het geheim
neer op de aarde
de aarde gaf het aan een bloem
de bloem gaf het aan de mens
de mens ontving het geheim
liefde en respect voor alles wat leeft
de mens verloor het geheim
vond het terug
hield het even vast
en gooide het weg
het geheim kwam
weer terug in de zee
de zee…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Wel of Niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Die planeet bestaat voor twee derde uit zee!
OK, laten wij daar dan eens gaan kijken!
Misschien hebben ze wel behoefte aan dijken…
Oh, ze hebben ze al, zelfs kunstmatige eilanden!
Is er nog wel reden om te landen?
Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren…
Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 Gezichten en namen verdwijnen
Gedichten en boeken gaan mee
Zacht laten de sterren licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen…