3483 resultaten.
liefde op het eerste schrijven
gedicht
3.9 met 90 stemmen
39.203 woorden
in diep blauw inkt
waar zij nog altijd
in verdrinkt
-elke nacht-
en door de zinnen
die met tussenpozen
haar zachtjes,
strelend minnekozen
-vonkjes in haar hart-
raakt zij het spoor
volledig bijster
voelt zij zich
een oude schrijfster
-totaal verward-
en in zijn
latere gedichten
toont hij
zoveel gezichten
-maakt haar bang…
Dom...........
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.538 waar ik volgens jou naar verlang
het maakte jou bang
je trok je terug achter die vreselijke muur
en nu betaal ik dat erg duur........
de dupe van beider onbezonnen liefdesvlaag
maar ohw.....wat wilden wij beiden graag
ohw wat waren we uiterst naief........…
Een vriend
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.410 Hij is niet bang om jou kritiek te geven,
en zegt je ook wat hij in je waardeert.
Een vriend toont als een prisma alle kleuren,
je leven lijkt opeens veel minder grauw.
En wat er verder ook zal gaan gebeuren,
hij geeft het leven kleur, speciaal voor jou.…
Zoveel verdriet
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.364 Ik ben zo bang dat ik het niet ga overleven,
onmogelijk dat ik al mijn dromen moet prijsgeven.
Maar ik durf niet meer te vragen of te denken,
stel je voor dat ik je zou krenken?
Hoe kan ik ooit nog deze cirkel verlaten,
als ik niet eens meer hierover durf te praten?…
Ze bedoelt het positief
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
796 Laat precies een snuifje zout op een open wondje vallen
glimlacht als ik mijn gezicht van pijn even maar vertrekt
Tikt me badinerend, gekscherend op de ene, andere wang
zou willen knijpen maar bedoelt wees maar niet bang
Ze wil het beste uit mij halen, vergelijkt me vaak
met al die dode kunstenaars die het net niet haalden
en bleven steken in…
benidorm -en de wijnnachten-
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.870 wijnplukkers met een stijve rug
en een onderbetaalde timmerman
en wij die ze trachten te vergeten
het donker dat de felwitte dagen
achtervolgt
mannen raaskallend in hun glaasjes
tongen van gelieven klevend op elkaar
in de kracht van die momenten
leef ik nu
laverend en dansend
op een zielige muziek
want zielsveel
houd ik van dit alles
ben ik bang…
soms zijn ze stil daarboven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.828 er huilt iets op de gang
treden kraken gisteren
geritsel achter het behang
in hoeken hoor ik knisperen
ik ben niet bang en sluit
mijn ogen, wat hoorbaar
is moet stilte gaan beloven
want ze wonen hier allang
ik ken mijn vrienden al een tijd
soms zijn ze stil daarboven
af en toe komt haat en nijd
is er weer ruzie uitgebroken
dan schreeuwt…
ik moet je wat zeggen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.494 in donkere dagen is het zo koud en kil
niemand zegt wat tegen me, het is zo stil
ik voel me zo alleen, ook als er mensen langs me gaan
ik ben bang en verdrietig, niemand ziet me staan.....…
Carpe diem
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.938 Wees voor de nacht niet bang, die al omvangt
wat rees in ’t licht: der sterren helle koren
zingen U toe, die naar het Licht verlangt.…
Jij bent de ware....
hartenkreet
4.3 met 52 stemmen
5.040 dus wees niet bang,
doe je echt nooit pijn,
wil je heel
mijn wereld geven,
en zal er echt altijd
voor je zijn....
Is het geluk ons
goed gezind?
voel je die band, tussen
jou en mij?
is het échte liefde, dat
ons bindt,
of zijn mijn gedachten
hierin veel te vrij...
De allermooiste...
de allerliefste...…
De trein
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.187 grond
weg van het perron
ik pak mijn fiets
draai nog 1x om
een beeld van haar
in het licht
de lantaarns aan
zie haar gezicht
Ik denk na
En fantaseer
Vraag me af
Wanneer kom je weer
Thuis gekomen
Kruip ik in bed
Met de dekens
Tot over mijn nek
Een traan voor jou
Over mijn wang
Jij komt terug
Daarvoor ben ik niet bang…
Geniet van elke dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.012 Geniet van elke dag
Elke dag heeft een lach
Pluk elke bloem
Aan de dag die je ziet
...en geniet...laat de doornen staan
Geniet van elke dag
Zelfs als je huilt
Tot je bijna in je tranen stikt
Geniet en wees niet bang
Deel je angsten met mij
Ik wil je helpen,
Je de warmte bieden die je nodig hebt
En we zullen bloemen plukken
De doornen…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.
Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Vier schilferende muren; effen, bange
gordijnen, buitentijdse boekenrekken.
Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.
Er is een stoel, waar, waarin, voor de ander?
Op bed zitten zou privé-schending zijn.…
herinneringen
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.507 Altijd maar bang zijn,
gepest worden, zoals het heet.
Pesten, wat een stom woord,
kan het nou nooit eens vrede zijn?
Altijd maar weglopen,
verschuilen voor de pijn.
Angst, pijn en verdriet,
eens slaat de tijd om.
Alles lijkt zoveel mooier,
maar ook dat kan zo over zijn, waarom?…
DE HEMEL ZIEN!
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.542 Kijk niet alleen naar boven,
maar heel goed om je heen,
schenk anderen wat vreugde,
die bang zijn en alleen.
Dan straalt ook in hun nachten
het zonnelicht misschien
en kunnen zij door tranen
reeds hier de hemel zien!…
Happy end
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.394 Eensklaps is ze bang.
Ze valt heel naar. De bomen gaan al dicht.
D'r voet zit klem. Ze komt beslist niet vrij.
Een man snelt toe. De redder is nabij,
doch glijdt nu uit, waarna hij roerloos ligt.
Ontredderd is ze door 'n bananenschil.
Zo wordt ze niet ontzet. Ze is ontzet,
maar roept nog: 'Dank u voor uw goede wil!'…
Ode aan Swmyborszka
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
830 Verdronken was ik,
in drugs, drank en dromen,
bang en angstig, zo alleen.
En toen ben jij gekomen.
Wat een geduld heb je betoond,
toen je mij weer leerde spelen,
wat een liefde voor je vak.
Trots vertelde je me later
van Turina en Chopin,
over je Spaanse moeder,
en haar Poolse kolonel.…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan
een lichtpunt in ’t duister
de troost in bange…
Wie ik ken en wat ik weet en wat er is
gedicht
3.0 met 30 stemmen
15.474 Er is ook een meerval die misschien
een zanger is, maar dat gaat mis, ben ik bang,
want de winter komt eraan en ik heb nog
geen noot van hem gehoord,
maar boven dat alles ken ik een vrouw
die eigenlijk een perzik is, met een zoete mond,
fluwelen handen en ogen als meren vol sterren,
wimpers als vlinders en oren als hondjes of
poezen in mandjes…
Jij, nog steeds mijn liefste.
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.655 Liefste, zie de lach in mijn ogen
ik zie de traan op je wang,
het leven heeft ons niet bedrogen
wees vrolijk, ben nooit bang.
Wij lopen op een bed van rozen
voelen beiden de doornen niet,
zijn nog steeds verliefd en blozen
ons verdriet dat zien wij niet.…
Niet iedereen is tevreden met z'n werk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
666 De militair wordt in de oorlog bang.
Vertwijfeld denkt-ie: 'Doe ik hier wel goed aan?
- Want welbeschouwd besta ik van een bloedbaan!'
Hij werkt wel kort, maar tevens levenslang.
De imker is tevreden met z'n bijbaan.
De jager, machinist en skidocent
genieten van hun kogel-, spoor- en glijbaan.…
ik heb de beslissing genomen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.161 bedriegerij
je agressie en het schreeuwen
ik kan dit niet meer pikken
wat mij betreft is het voorbij
wat zal je me gaan missen
ontdek je hoeveel je eigenlijk van me hou
dat ik wel alles begrijp van het woordje trouw
en dan zeg ik nee tegen jou kussen
en smeekbedes
en wijs ik je resoluut af
maar dan is daar dat knagende gevoel
van bang…
Meibloesems II.
poëzie
3.0 met 14 stemmen
2.114 O lang en bang was Liefdes Lijdensweek
En droef haar dood aan Twijfels martelkruis!
Maar prachtvol rees de Paasdag, met geruis
Van engelvleuglen - en de schijndood week.
Ik kwam getogen uit mijn donker huis,
De lippen zwijgend en het aanschijn bleek,
En stond bij 't graf en weende... en zie!…
Meibloesems III.
poëzie
2.0 met 13 stemmen
1.603 Zie, dit is weelde: wandlen zij aan zij
In 't bloeiend Eden onzer liefde, loom
En stil van 't groot geluk, met teedre schroom
Ontvangen en gedragen, bang en blij.…
buikpijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.163 Of ben ik bang dat iedereen mij VERGEET en
probeer ik daarom de AANDACHT te TREKKEN?
Zou ik daarom STEKEN in mijn ZIJ krijgen en
is dat een reden dat ik LICHT in mijn HOOFD word?
Kan het ook zo zijn dat ik een HORMOONSVERANDERING onderga?
Waardoor er CYSTES ontstaan waar ik last van heb!?…
Witheet
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
696 gaat
Een aangetast hersenschors
zit er soms een draadje los
De psyche controlerend beheersend
woede onderdrukkend wederkerend
Achterwaarts gaand door de hitte
vecht mijn hart uit met het vurig witte
IJzer gehelmd en gemaskerd
geheimen geprikkeld afgerasterd
Uitend schrijvend met geslepen zwaard
spinnen hersens bloedkolkend geaard
Bang…
stipje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
775 ze een stukje van mij
Allemaal een beetje teveel ik was er zelf bij
Gevochten heb ik voor mijn kind
Gevochten zodat hij nu de juiste weg weer vindt
De rest van mij heb ik aan mijn werk en alle anderen gegeven
De rest van mij dat wat er over is gebleven
Een stipje zo voel ik mij nu, ik kan niet meer geven
Een stipje zo weinig is er over, bang…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Maar zo hadden ze het mij niet geleerd,
ik was een bang gemaakte jongeling, zij
ging verder met anderen, ik bleef waar ik
was, volgde mijn studie, vond moeder de
vrouw, het rijtjeshuis, de baan met pensioen
en avond aan avond
de dood in de pot.…
boomklevers blijven plakken
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
771 zangvogel
die eentonig tu-tu-tu zingt
bij opwinding trilt tirr
rap in loofbomen klimt
even snel op als neer
vast gekleefd aan stammen
men noemt ze echte holenbroeders
modder is hun metselspecie
in schors zoeken zij de spleetjes
voor nauwe broedse holletjes
dwangmatig in metseldrang
ze modderen al maar door
voor spechten zijn ze echter bang…