6661 resultaten.
ongeduldig waterballet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
952 het zwanenmeer verhult in weerspiegeling
naarstig nodig, het aasvisje
dobberend vanaf de oeverkant
wil ik inhaken in roofzuchtige kaken
vangen, ik wil vangen
niet oeverloos, eindeloos staren
naar opwellende bellen in
windgevorkte wateroppervlakkigheden
strijdend in bestaan
een dobber die moet onder gaan
de vis die voor zijn leven strijdt…
wonen heel even in dromen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
800 ik kleur je even
uit de saaiheid vandaag
je lach in de klas
was vol dromen
hun stemmen
ze gaan je niet aan
je plukt hun gedachten
praat als ze komen
ik streel je met woorden
laat kleuren je donkere
ogen opfleuren met leven
dat nooit zal bestaan
we hebben samen
een wereld gemaakt
zonder angst we wonen
voor nu heel even in dromen…
Het wegen van de dood
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.455 duizend ogen trillen in mijn hand
en ik schud
schud het verdriet
in dichtgeknepen vingers
afdrukken op een doordeweekse dag
in een grote cirkel van leven naar dood
een eindeloze rij van dood naar leven
strak starend naar mijn adem
verlies ik de zin tot bestaan
en ik zwijg
zwijg het antwoord
in de tranen op mijn jas
van duizend lelies…
Genealogica
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
871 mij huist eertijds
vrezen om levende
dood omgeven
welk dna asielt
veronderstelt moleculair
ooit om brood
het eigen bloed gelaten
naast huurling in mij en het
leger van zovele hanen
heeft het niet om Schots hoogland
en eigen volk gestreden
om de weeromstuit is
wat tot Pruis verworden
nu mijn onderhuids
allochtoon bestaan…
het leven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.648 De tsunamie van het leven
Overspoelde mijn persoon
De modder klitte zich vast,
aan mijn anders zo
gelukkig bestaan.
Het water baande zich een
weg in de eens zo mooie ogen.
Stukken hout werden als
pijlen door mijn hart gepriemd.
Lucht was er niet meer,
ondergedompeld
in de smerige ellende.…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.394 Helemaal alleen
In het donker van de nacht
Rillingen kruipen langs m’n rug
Alsof er iets op me wacht
Het licht van de wereld
Het lijkt vergaan
Alleen boze tongen van vuur
Schijnen te bestaan
De stilte van mijn angst
Valt samen met kreten uit de duisternis
Mijn hart hoopt alleen
Dat het licht weer snel terug is…
Sinterklaas bestaat als je dat wilt*
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
3.758 En of die wil bestaan?!
* Onder de titel ‘Sinterklaas bestaat als u dat wilt’
bundelde ik in 1993 een aantal columns over het sinterklaasfeest.…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Toch wil ik bestaan
aan de faliekant
van je huid
Toch wil ik zijn
in de twijgen
rondom
waar jij ademt
Vooral wil ik
zijn de goudval
tussen de takken,
vooral die…
Klein beetje kleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 Dat kleine beetje kleur in mijn bestaan
zal ik koesteren in al haar schoonheid
zonder haar wil ik niet verder gaan
met haar raak ik mijn angsten kwijt
Als een regenboog in mijn geest
verrijkt het mijn hart en ziel
wat donker en zwak is geweest
is nu helder licht en stabiel
Ik vraag helemaal niet zo veel
er zijn weinig dingen waar ik om…
Het Gedicht der Liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.385 Als onze handen teder strelen,
de gevormde lijnen van ons bestaan,
als onze lippen drinken, onverzadigbaar
van de bron van het wezenlijke zijn -
als onze woorden stilaan zwijgen
doch we spreken door het aanraken;
en twee harten zich begeven,
naar daar waar hun zielen leven.…
Vochtige grond
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
766 duistert in mijn hart
Verdwenen zijn alle dagen
Monotoon rijgt de tijd zich aaneen
Berustend zijn vele beelden
Roerloos vouw ik mijn handen
Ik leg me neer op mijn grafsteen
Ik strooi een bloemenkrans op
Mijn rouwende hart en kerf
Stil de letters van mijn naam
Een diepe stilte scheidt me
Vochtig van de grijze grond
Waar kan ik nog bestaan…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
Oermens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.029 Mijn dochter weet niet beter
dan dat ik altijd heb bestaan.
Geboren in een verre oertijd
en nooit meer doorgegaan.
Zij gaat met anderen parallel,
ze gaan van klein naar groot.
Zij weet niet beter dan dat ik
van altijd ga naar dood.…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
in schitterend bedrog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 zijn rechte lijnen
ons bestaan
abrupt beeindigd
door een verrre lucht
die ze beknot in verder gaan
een horizon die
rond de aarde spant
en cirkeldraaiend
met geen rechte lijnen
samenvalt in schitterend bedrog
geeft ons optiek
in het geniep van een
vaste voorstelling in zaken
is recht toch eigenlijk de cirkel
waar we nooit uit…
Geluk?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.674 Als dit "geluk" de reden is van mijn bestaan,
Dan wordt het moeilijk om "gelukkig" door te gaan.…
Wat het lijkt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
783 Aanraken
Voelt als een ontdekking van het bestaan
En niets is wat het lijkt
Liefde was een onbereikbaar antwoord
Op de vragen die ik 's nachts stelde
De dood was een stil geluid, onverstoord
Het geluid dat mij liefdevol kwelde
En niets is wat het lijkt
Nu de dood niet meer is dan een woord
Dat later nog zal komen van pas
Wat het dan te…
Krakers en het maagdenhuis
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
725 ze heien
stampen nieuwbouw
uit de grond waar
slechts één generatie
het bestaan in een
naoorlogs leven vond
ze groeiden
bloeiden in de tijd
van flower power
beattles en de rolling stones
krakers en het maagdenhuis
zijn nu een mooie droom
de huizen
zijn gesloopt waar eens
de muizen op de tafel
dansten bij vertrek
worden nu de duurste…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Tergend langzaam
is dit tafereel
loslaten van oud zeer
begrijpend lezen
het accepteren
van twee armen
die alles liefhebben
van dit bestaan.…
In je mooie zwarte ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.919 In je mooie zwarte ogen
stond het geschreven
Behoed had je ze,
gevoed, bestaan gegeven
In hoe je eruitzag
was je shock te zien
’t Kon je niks schelen, met
alle gevolgen van dien
In je zwijgen, je niet
bewegen, was het te horen
Je dartele jongen
voor altijd verloren
In je Strijd voor hun leven
tegen Roofdier met Klauwen
heb je hen…
Uitbanning
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.351 Ik zal niet langer om jouw vergeving smeken
Al mijn hoop is vergaan
Er zal geen jij en ik meer zijn
Te veel tijd is voorbij gegaan
Niets zal achterblijven als herinnering aan jou
Zelfs niet de ring die jij me schonk
Spoedig zal alles verdwenen zijn
Voor mij zal jij niet langer bestaan
Stop die ring in de doos, doe de doos weg
Doe het!…
troosteres
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.623 aanhoudende stroom langs
verweerde kusten
die ons bestaan overstijgt
in broosheid berusten leert
waar weemoed in het gaan
en keren schuilt bij een teer
gemis over weerzien droomt
onder weidse luchten lasten
minder drukken in wiegend
avondrood worden verlicht
waar een mensenkind zich
door de zee gedragen weet
hier aldoor…
Tristesse vuursteent
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
801 Het meisje doet haar kleedje uit
laat de woorden zien, die beroeren
lange nek en schouderbladhaartjes
de nerven van haar ruggengraat
Zij nodigen uit tot levenslang kussen
vederlicht strelen van het gemoed
Zo bestaan zij in de naaktheid
van ouderwetse dingen en tranen
om wie men liefhebt en vervolgens
met tanden in de onderlip tegenkomt…
Tien vogels in de lucht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.743 ik ben zoals ik ben
intussen ken
ik
de kronkels
in de paden van mijn geest
elke zijstraat afgeweest
eronderdoor
eroverheen
gelopen wegen
maar met waarden meten
is het niet gedaan
waarvan wil ik bestaan
kom mijzelf bij ontij tegen
griploos wadend in het waterland
**
waar is nog schapendroogte
wat houdt er deze tijden stand…
ik heb ingelogd in jouw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 ik heb ingelogd in jouw bestaan
je geloof veroordeelt aan de beeltenis
uit mijn verleden, de glans in je ogen
gedoofd met zaailingen die ooit
mijn handen hadden geoogst
toch wintert mijn bescheidenheid
in dunne laagjes wit
en lief ik zelfs jouw sporen in de sneeuw
die ik volg terwijl de ijzel
mijn lippen trachten te sluiten
om mijn woorden…
De geest van Amalthea
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.136 bewegen
voor wat goud onder de hemel
om te keren - om te legen
veel meer dan men er kon nemen
uit een pot welteverstaan
waaruit de geest van Amalthea
met de dood was opgestaan
Het was de waanzin die zij vulde
met vergulde ommewegen
van hun kardinale deugd
die uit erbarmen was ontstegen
voor zichzelf zonder aanzien
des persoons in hun bestaan…
Stuur me de wind.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
838 Ben jij gelukkig in het licht
nu je bent terug gegaan naar
de bron van ons bestaan
laat het me weten.
Stuur me de wind laat hem
zachtjes strelen mijn wang
dan ben ik niet meer bang
ik mis je nu al zo lang.…
"Rouwen Om Wat Wàs"
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.106 Ik ben aan 't bouwen
aan een nieuw bestaan.
Maar tóch rouw ik,
om jou,
om wie jij was
in mijn ogen
en in mijn hart...
Ik rouw.
Jij leeft je nieuwe leven.
In "mijn" oude thuis,
met onze kids.
Daarom huilt m'n ziel,
om mij,
om wie ik was
in jouw ogen
en in jouw hart...…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
Internet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 toch wordt het ons soms te veel
en blijven we erin hangen
Kunnen we nog wel zonder
dit fenomeen bestaan
of zijn we verdwaald
in een virtuele waan?…