5616 resultaten.
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige gras
de belofte onder de leegte
blauw…
Het meisje dat op haar gevoel zong
gedicht
2.3 met 58 stemmen
23.792 Er was eens een meisje,
dat zong een liedje,
een heel mooi liedje,
een heel mooi wijsje,
een liedje met bloemetjes d'r in,
een liedje met zon in de lucht,
een liedje als een blauwe zee
en als een zeemeeuw in z'n vlucht.…
Terwijl de obers vliegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 gehavend
klotst de zee bedaard
langs de gestutte boten
het luikenblauw
viert hoogtij
in de rode avondzon
kades met terrassen vol
meeuwen schreeuwend dol
terwijl de obers vliegen
het water wast
ongedurig kolkt de
spiegel tot diepzwart
dat blauw verdonkert tot
de nacht terwijl de kades feesten
overspoeld door de bretonse lach…
les
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
774 bossen
vol bladeren
met olijfgroene ogen
kijken en zien
zeeën vol water
met blauwe tranen
van geluk
koesteren
zonnen vol warmte
omarmen
harten vol liefde
ontmoeten
een ziel alleen
omringen
met warmte
en tranen
stromen terug
op weg
naar later
later lief
later…
kom ik terug…
Waar is?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Maar nu ik weer zie de zon en blauwe wolken
voel ik dat dit alles, eens herinnering zal zijn.…
DE MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 De meeuwen zijn nu eindelijk vrij
ze zweven in het rond
gevangen vissen vliegen van bek naar bek
het krijsen houdt niet op
wat eens een geestrijk ideaal weergaf
verging in scherven vensterglas
die in de zee verdwenen
maar door de blauwe golven heen
bleef schittering bestaan
de toverkracht van het zonnelicht
brengt iedere dag
een jubelend…
Winter
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
681 De aarde is met een
dikke deken van sneeuw bekleed
waarop de bomen in
witte winterstilte
roerloos staan
en de blauwe hemel,
de winterse zon
aan alles
betovering geeft
maakt het
sprookje compleet
maar...…
Omdat leven leven is
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
741 ik vraag van jou niet meer woorden
van lieveheersbeestjes
als klein gekriebel op mijn armen
toen jij me aardig vond
blauwe vogels
klapwieken nu heen en weer
met mijn transparantheid
en stilte
misschien was daar het wachten op
dat ik de juiste stappen zet
in de pas van ademhalen
omdat leven leven is
in duizend anderen dingen
wat ik…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…
Kanker (2)
gedicht
2.3 met 294 stemmen
38.638 De zuster duwt het bed door lange
Stille gangen naar de OK, haar kleppers
Piepen op de vloer, patiënt
Ligt in een blauwe schort
Patiënt ben ik, en aan 't plafond
Zoeven tl-buizen voorbij, de weg
Gaat naar het licht, om niet
Te zeggen dat ik steeds dichter
Bij de waarheid kom,
Grote duisternis
-----------------------------------…
Euskadi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Je taal bekoort
klanken zo eigen-zinnig
als heksenkinderen
Je groene en rode luiken
staren me aan
vanuit witgekalkte huizen
Rode baretten
vertellen je verhaal
terwijl ezels zwijgen
en hier en daar een hond
de schapen drijft
Zoals de zon de schaduw
van bittere jaren verjaagt
en blauwe hortensia's
de vrede verklaren
aan wie jouw ziel…
rudiment
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Een ufo aan mijn zolderraam
zijn krans kleurt in neon blauw
mijn dagen
zwarte stralen omringen
beep beep signalen
bespringen mijn wangen,
betasten mijn oren
en maken mij tot was
Mijn slaap willen ze wissen
en alle beelden in mijn hoofd
gedaantes uit het verleden
en het reeds gekiemde zaad
maar vooral mijn zondes
en de afdruk van jouw…
Zwaluwen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 In het thuisland van de heimwee
tijdens verregende
al lang vergeten zomers
bij het verdwijnen
van mijn zonderlinge gedachten
om van mijn innerlijke rust te genieten
kijk ik naar zwaluwen in de lucht
om mijn bewustzijn te verbazen
zie ik ze vliegen
ik zie ze vliegen
zo dat de zon voorgoed
voor God kan spelen
strak in blauwe onmetelijke…
Een palet van...
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
434 Verglijdt
-W-I-N-T-E-R-
Kracht van winter
'n Witte deken
Over rood, geel, blauw
Kleurenpalet van
Het nakend voorjaar
Helsinki, oktober 1998…
Strak kleurde bloesem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 ik zag de zon
jij de halo en wist
van de komende regen
strak kleurde bloesem
tegen het heldere blauw
jij voorspelde die nacht vorstige kou
ik schreef mijn woorden
jij zong de tekst op een melodie
die ieder bekoorde
wij gaven elkaar onze liefde
zagen hoe mijn ziel wonderwel
met de jouwe naadloos samenviel…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”…
Herboren.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 eenzaamheid
nu ik in jouw leven leef
er is geen schaduw de
duisternis is verdwenen
het ongelukkig zijn is
uit mijn lichaam verdwenen
ik volg de weg die voor
ons bestemd is om tot
een hogere niveau te komen
het verleden vaart weg
zoals de dood in de nacht
leven is elke dag
een nieuwe start
de lucht is weer schitterend
blauw…
Doorkijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Ik denk dat ik nooit meer
zomaar een traan
kan laten ontsnappen
zonder het koele blauw
van jou, de glinstering
van licht en levendigheid.
Over dit papier
ligt meer dan ik dragen kan
een belofte tussen zwart
en wit.
Onder mijn aandacht
verwelkt jouw bloem
nooit.…
van u naar a
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 zelden
laag voor laag
stroomt luchtig denken
de ketting vast aan je zaag
je zal winnen en verliezen
bolwerk volgepompt met soul
klootzakken gooit men voor
de kiezen. hard gelach, en door
blauw saffier leent
tijdlijn in een mijn
diep gelegen gespeend
tis nie van zijn
en de inbreker
weet zeker
drink uit
glas en beker…
Tot twee maal toe in augustus twee duizend twaalf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het is een blauwe maan-dag.…
Lavendelmeisje
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.880 ik aanschouw een lavendelmeisje
zij zingt een geheel eigen wijsje
zelfs de zon gaat hierdoor schijnen
waardoor haar schoonheid zal verfijnen
blauwe kijkers 'n glimlach rond haar mond
witte strikken in vlechten, o zo blond
zingt ze de mooiste liederen achter elkaar
doet zelfs de lente 'n boekje open over haar…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
Check check dubbelcheck
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 inchecken uitchecken
bevestiging middels gepiep
het gesprek over gebakken
lucht gaat onverstoorbaar verder
terwijl zij haltes verraadt
tikken of getikt worden
cijfers of letters
boek met blauwe kaft
intrigeert, houdt haar gefocust
beltoon neemt telefoon
op in vreemde taal
deuren piepen open
deuren sluiten
en verder hobbelt hij
maar…
Adriaan Viruly vliegt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 In de blauwe lucht zie ik een rafelige baan.
Is het een oude Douglas?
Is de Raaf weer op weg naar Batavia gegaan?
Zingt Adriaan Viruly nog steeds zijn lied?
Nee, dat is onmogelijk.
Begraven vliegers vliegen niet.
Maar voor mij is Adriaan nooit begraven.
Wanneer ik naar Bristol vlieg vliegt hij.
Dromen doe ik al vanaf mijn kinderjaren.…
Goud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.886 Een grauwe sloot,
maar hier blauw
en vol goud riet
de wilg door 't zonlicht goud
en alles in het kreupelhout
is goud beschenen,
dit is de plek,
de koepel
hierin ben 'k vaak verdwenen
met dichte ogen zit ik dan
geniet nog na
van alle kleuren
en van alles wat er zomaar kan gebeuren
tot er niets is
meer, geen lust, geen must,
wel bewust…
In een glimlach met dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 woorden stokten
gevoelens wrokten
langzaam van binnenuit
stemmen kleurden
naar een hoger timbre
met een blikkerig geluid
de zon scheen vaal
warmte leek met een
wolkende wind te verdwijnen
door mistige flarden
jankte het blauw gele licht
in een plotseling verschijnen
de schreeuw is gekomen
een genadige spuit gaf
rust in een glimlach…
Credo
gedicht
1.2 met 46 stemmen
9.134 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
paas en
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 ik heb witte eieren geraapt
ze glansden in het gras, dat dronken van
een lauwe dauw nog lichtgebogen was
in ochtendkriekend grauw
en blauw
lag er de morgenstond heel stil
voor alles uit te glanzen, wilde ganzen
vlogen hoog en ver, ze gingen herwaarts
naar die ene ster
die hoog en waardevol door niets meer
dan een rijk gewelf, oogverdovend…
Dichter bij jou
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
735 de dagen dat ik jonger word
en mijn verlangen ouder,
dat ijsheiligen verdwijnen,
een langzame zon mijn terras vertedert,
een lijster mijn tuin vol zomer zingt,
een blauwe lucht op het groene land ligt,
mijn lome lijf weer zwichten zal
voor een nonchalante ligstoel
in markieslinnenlijntjesstof
én schoonheid liefde wordt,
die dagen…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…