5695 resultaten.
Appelkind
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.096 Als zij groot is, tekent ze
stijve puberpoppen met trutjurken
Niet als deze jongen, die verf kapt,
zwart uit rood haalt
tubes opensnijdt om de inhoud
te bekijken en tegen het doek
te kwakken, krult, kamt
en weer door de war gooit
Die jongen die een bloem zag
en zei: Af!
Daar blijf ik met mijn poten van af.…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
Nachtwacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Droom tenslotte,
uit jouw denkraam
verzenman van de droomdans
in het zwijgen toegeluisterd
begrijp de billen van de dames
en fluister hen een droom toe,
voor het ontwaken in de ochtend
waar enkel schoonheid
met de vraag wankelt
tussen toedienen en niet te verstaan
slapen de nachten, bloemen
aan wilde zee, vertrouwde walmen.…
Diep van binnen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 Gevoed door de bron
schijnt de zon nog feller
geuren de bloemen dieper
kloppen onzeren harten sneller
Onze twee-éénheid
die geleidelijk is ontstaan
groeit iedere dag dieper
dat kan niemand zijn ontgaan
Vol verlangen
heel diep en intens
was het jij die mij riep
mijn allergrootste wens
*…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
Momenten van vergetelheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 ze kent nog de namen
van bloemen
herinnert zich veel
van de glans
van de dag
van toen
maar op het vuur
staan de eieren te ontploffen
is de rijst vaak
zwart geblakerd
in de pan
het doet haar pijn
de momenten van
pas nog kwijt te raken
een stille traan
als ze zich weer eens vergist
of vergeet
dan kan zelfs
de wind niet meer…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
738 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De klok klinkt door de duinen
de vlam die eeuwig brandt
voetstappen op de paden
een bloem in een hand...
De vlag wappert in de duinen
als teken van die strijd
gefluister, dan de stilte
even terug in de tijd...
De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
Hunkering
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.118 Marktkoopman in wijze woorden
de spullen zijn je toch de baas
het gebed dat wij verhoorden
zet weinig bloemen in de vaas
verscholen in een regenjas
hou je de hunkering tegen
al jouw gedichten die ik las
zijn aan ons niveau ontstegen
wie het pensioen nakend ziet
verkoopt alle volle kramen
tegen het geestelijk failliet
van de meesters zonder…
Allerzielen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
728 Daar gaan ze weer: de velen die
de doden gaan bezoeken
met licht en bloemen,
met herinneringen
en droefheid
groots en teder.
Maar wat is dood zijn: leven
in een ander zijn, een niet
meer uit te leggen verband,
een geheim
dat aanhoudt
groots en teder.…
Oude schoenen in de sneeuw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.079 Het rouwproces voltooide zich in zwijgen
en een onvoltooide brief, vond een weg
in dromen die je niet kon beschrijven
het graf was stil met de bloemen
een kind van jouw liefde zong een lied
zo blij was je in het liefdeshart gekomen
dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen
zonder zelfs het minste spoor van verdriet
in een andere taal…
Ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
598 Schrijf over de zon die de aarde kust
de bloemen, die weer open bloeien
Van vogels, die hun vleugels uit slaan
over het lachen door tranen heen.
Als mijn gedicht zal worden gelezen ik
een glimlach bij de lezers zie verschijnen
dan weet ik dat mijn woorden en dromen
worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…
Het is jouw magie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 jij bent
geen pluisje
in de wind
of speelbal
van de tijd jij hebt
alles in de hand
denkt altijd
de mooiste bloemen
aan de overkant
maar het is
jouw magie
die ogen trekt
woordloos wordt
de liefde in je
schoot gelegd
jij bent
een sterke vrouw in
het aan anderen geven
maar vergeet
vaak ook het recht
op eigen leven…
Alles ademt zon
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.080 Zij draagt het voorjaar
in een hart dat zingt
van zomer, zoals vogels,
klein en kwetsbaar,
zoals sneeuw smelt in haar
handen, uit liefde
voor het leven
dat aan kracht en kleur
gaat winnen, strooit zij
woorden als bloemen,
tovert zachte zinnen,
laat het lied van lente
opnieuw beginnen
en alles ademt ZON!…
waar water eindigt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
535 er rolt leven naar het droge zand
ze krult rond golven in haar zilte spoed
te willen zingen uit een dode schelp
hoger, boven witte duinen, struint een meeuw
de toppen tot verwaaide dromen
in mijn hand een lieve bloem
ik noem de wereld kleiner dan mijn eindeloze
schreeuw
om dichterbij te komen…
Lied voor onderweg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
741 roza, roza, bloemen, za, za.
Foto: Jolie Hakkert…
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 Dieren, planten, bomen
bloemen in hun schoonheid
’t kleinste mos
de grootste bomen
een mug, een klein insect
de grootste olifanten
gras en struiken,
ze leven.
Hoe?
De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
Tot ooit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
857 we hebben je uitgeleide gedaan
te rusten gelegd, omringd door
een zee van bloemen
die straalden zoals jij
jij die midden in het leven stond
begaan met alle mensen om je heen
jouw prachtzonen leken
ontroostbaar evenals de hemel
waar naar jij onderweg bent
goede reis Marion.…
de zonnebloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 In de verte zie ik jou schijnen
Alleen in de nacht zal jij verdwijnen
Jouw licht geeft me energie en kracht
Als een zon die me toe lacht
Het zijn de gele stralen
Die je uit een dipje halen
Ook zijn er velden vol van deze bloemen
De bijen kun je er horen zoemen
Zo eenvoudig maar krachtig
De zonnebloemen ik vind ze prachtig…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Haar lach bloeide op
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 haar handen
hebben bloemen gegeven
vaak nog in de knop
na het ontluiken
kon je de geuren ruiken
haar lach bloeide op
soms was de hulde
een antwoord op morele schulden
die wij niet hadden ingelost
zij heeft ons grootgebracht
met alle liefde en kracht
die zij in het kleine lichaam had
te snel is zij gegaan
maar haar ogen zullen…
In koude nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 nog staan ze
te dromen op het veld
de bloemen van de zomer
het blad verdroogd
de kleur verschoten
en de zaden uitgeteld
een vlinder wiekt
wat loom op zoek
naar al vergeten geuren
de bij loopt sloom
zoekt met laatste krachten
de restjes nectar die nog wachten
de zomer is voorbij
in koude nachten
komt de herfst al langszij…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast.
----------------------
uit: 'Vallen', 2012.…
In mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.080 Er hing een waas rond haar
een bloem van verlangen
uit de mooiste droom ontsproten
De wind voerde haar geur mee
haar glimlach
haar welluidende verlokking
En zij kwam naar me toe
een engel uit Edens hof
lieflijker dan de liefde zelf
Mijn hart sloot haar in...…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 zij draagt haar naam naar de bekentenis
dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars
en witte tonen
nu nog wonen er twee luiken
in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht
totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft
aan zwak beschenen kieren
eerst dan -kunnen we vieren
dat er ooit
ook leven was…
als de regendruppels
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 Ik geef jou douwdruppels
Van mooie bloemen
Word jij misschien moe?
Dan geeft ik jou vleugels van een engel
Mis jij me misschien?
Dan stuur ik een brief met mijn kus
Wil jij misschien terug bij me komen?
Wanneer het veld naar mij ruikt
Dan kom ik als regendruppels bij jou…