Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

VISIOEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Links het duin: er langs een rose rand Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand: Rechts de zee: een altijd ruisend wonder. En als eens Joannes, de verkonder Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand, Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand, Onder roff'len en kanongedonder.…

- Stormen vormen de zee -

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 599
Volkomen weggevaagd, volkomen onverwacht als in een sterke zware storm beland op golvende zee, gedeprimeerd valt het sonore zware geluid, valt enkel mee..op zee.…

Een golvende intimiteit

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
je bent gekust door strand en land met een golvende intimiteit als rotsen jou blokkeren ondergraaf je hun granieten superioriteit vloeit in eb en vloedbeweging meegaand naar een eindeloze openheid waar water mist en wolken elkaar bevolken zonder onderscheid…

De zee, één water van vrijheid

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.787
De zee, één water van vrijheid, Dansend oneindig licht, De lucht, één ruimte van vrijheid Zonder gewicht Zij spelen de een met de âar, Vrijhede‘ ontmoetend elkaar.…

Valencia

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.326
Niet bij deze zee. Niet in deze stad. Want, wat is nou Valencia? Ongewoon, zo ver verlaten en niemand die zijn woorden nog verstaat. De uren en de dagen, die soms als maanden voelen in deze wereldse stad, ze dreunen als vuisten op deuren, als handen op trommels, als zon op water ook.…

Op drift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
Waar ben ik nu mijn leven stuurloos is nergens een boei of haven zelfs geen hand in zicht om te bereiken het land waarop ik ging verzonk de richting van het spoor wist ik waar en ik zou gaan tot morgen maar de nacht drijft me verloren…

Mijn liefde

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Mijn liefde is als de zee die 't al omgeeft, Met machtig aangedein van sterke baren, Mijn liefde wil de wereld ommewaren, En troostend lenigen waar weedom leeft.…

Nestelde wind een lentekind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
je zwaaide witte handen wierp me een rode glimlach toe uit je gebruind gezicht in je ogen danste zomerblauw een warme zon en in je haar nestelde wind een lentekind de branding kabbelde als toen sloeg in groene golfjes over spatte op het strand wit schuim nog op je hand…

duizend zonnen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
mijn veel te zoute zee werd heerlijk zoet water waarin ik zwemmend steeds natter werd door jouw overweldigende liefdesgolven die mij voldaan het warme strand op spoelden waar jouw stralen als meer dan duizend zonnen mijn traangordijnen voorgoed deden verdampen zomerblauw kleurde onze hemel…

eiland

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
wijde duingrond verleent weer toegang tot mijn plek de branding deelt met mij haar klank en resonantie de wind beproeft mijn levenskunst en weerbaarheid met huid en haar, aan zand en zout is geen gebrek…
Joke Bot21 april 2010Lees meer >

zeezicht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
ik zit graag op het duin helm beschermend, uit de wind ik volg de zon weerkaatsend de ondergang is kleurrijk gezwind dan wordt het langzaam donker en doe ik mijn ogen even dicht dat moment zie ik de zee het water, de golven, het wad ik draai om naar de lichten van de stad…
Fred22 april 2010Lees meer >

Scherend over lage golven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
er was niets anders dan het strand de lucht en zon in zee zij spiegelde en nam de meeuwen scherend over lage golven mee wij zochten lange schelpen in de branding legden elkaars naam een ronde steen omcirkelde in zand wat god gescheiden had met een groot hart er was niets anders dan je ogen hand en mond in een eindeloze kus die…

Die blauwe ogen geeft

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
in ogenschouw een lucht vol wolken meeuwen op hun vlucht het doorkomen van zon die blauwe ogen geeft oplost wat nog vorm heeft in schaduw zich op strand begeeft en in het wit van branding sterft stralend opent dan de dag onder gezag van zon en zee meeuwen deinen op de golven mee…

De Afrekening

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
kanalen Kanalen worden duinafslag De vloed neemt alle twee-benigen mee Kraaltjes kijken vredig in’t rond Nee, het duinkonijn houdt niet van zee…

Stadsmens

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 659
Lopend op het strand met de golven van de zee die bruisend aankomen rollen hoor ik het ruisen van het helmgras in de duinen de duinen die ons land moeten beschermen op blote voeten loop ik voort het zand kriebelt tussen mijn tenen met de krijsende meeuwen om me heen voel ik me vrij als een vogel als stadsmens kom ik graag aan zee de…

Aan wie ik liefheb...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
De zee ik heb 'r lief het ebben en de vloed nat zand onder m'n voeten Er is geen enkel moeten alleen de branding en de koele stroom En uit de zee verrijst m'n droom: een vrouw,meermin half vis Ik word verliefd word smoor hals-over-kop Ik weet sinds kort wat het is: geen enkel aquarium van groot formaat voor handen Is m'n…

kopje onder

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 723
het is niet erg te verdrinken in ogen die zich eindeloos laten lezen en gedichten vol liefde vertellen tot op de bodem van de zee van verlangens…

Oliezee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Een man staart, meewarig, in hetzelfde stukje zee, maar ziet nu regenboog na regenboog. Zijn blik al op de oppervlakte gevangen. De snorkel van de snorkelaar al voor het spuug en zilte water, in het vet gezet. De televisie ratelt door; Ik ga naar bed.…

slagaardelijke bloeding

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 652
oliegolven die de zee bedekken de zo zeewaardige en aardige vissen en vogels nekken land moeras en stranden vervuilen als aanklagende gedenkzuilen ondertussen blijft moeder aarde lekken in slagaardelijke bloeding haar levenssappen ter nagedachtenis hoe wij...…

Kokkelkorrels en pekelschuim

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.027
blaast de wind zijn misthoorn sluit dan de luiken en wees gewaar dat er wraak door fuiken raast witte wieven die bedreven zullen lonken met hun rokken van doorschijnend filigrein laverend tussen stam en takken leggen zij hun wil op aan de wind die stilvalt voor hun klaagzang en de dood in ‘t water vindt wee de zee, met het pekelschuim…
Hanny2 juni 2010Lees meer >

uitdagend

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.849
de warmte valt schijnend uit de nacht de ochtend daagt uit want de zon is er weer maar keer op keer struikelt zij over de drempel van de zee de kim stoomt haar klaar de dag is gedaan…
Fred17 juni 2010Lees meer >

Oostzee

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.485
Tegen de helling op baan twee verblind door blauw en rood uit Worpswedes schildersschool sloeg ik die morgen af naar zee. De grenzen waren weggedaan. In Wismar bladderde het binnenskamers nog. De verf is aan Hanze-gevels opgegaan. Op de rug van het landschap ligt het golfterrein zich naar de einder uit te rekken.…

Getij

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Misschien wanneer je op een avond langs het strand loopt mijmerend over de zee die steeds weer land verplaatst en wast nadat zij nieuwe golven vond in haar verzinken zul je begrijpen dat er ook een morgen komt al heeft de nacht mijn schaduw nu gedoofd…

De grote zeeën

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
In de grote zeeën staat zij trots. Hard en vast als een rots. De golven vreten haar aan. Maar zij blijft volhoudend staan. Koude en wind tergen haar lijf. Maar zij trotseert beiden stijf. Meeuwen bekladden haar dak. Zij blijft sterk en op haar gemak. De grote zeeën spreken tot haar. Ze zeggen: “Je loopt gevaar”. Vol hooghartigheid en moed…

Diffuus is het licht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
een hand in de golven de arm gebogen vingers gespreid een wenk zonder lichaam en ogen schuim tart het zicht diffuus is het licht onvoorspelbaar er zijn geen passanten die mijn angst kunnen delen ik spring wil die hand vingers gespreid duik tot mijn longen gaan barsten adem zee maar haar ben ik kwijt…

bij hoog en bij laag

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 696
tussen eb en vloed verdween je geruisloos in afstromend water heb nog vele dagen je naam geroepen en gezocht bij hoog en bij laag maar tevergeefs je wilde het tij niet meer keren…

het vergaan van schepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Praat me niet van het vergaan van schepen Praat me niet van zandbank,rif of klip Menig schepeling kent wel een dip het roer gaat om De zeilen bollen de verte lonkt en dat klinkt stom: Een schipper zal met de zee niet dwepen Elke golf z'n eigen hoogte daarna z'n eigen dal Er is een kerkhof in de diepste diepte want…

eenvoud

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
een groene dijk beklommen door een hek en zijn schaduw, scheve schapen de zee waar schepen elkaar lijken te ontmoeten het vlakke achterland met hier en daar een torenspits en een verstrooide molen de sloot zoekt een beetje warmte in het riet…
amstreeg31 augustus 2010Lees meer >

Op de valreep

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
zag je gezicht in de gepoetste roodkoperen olielamp je ogen van groot naar klein in de zwaai van de kajuit je lach deinde op de golven buitengaats voor de wind het zeegat uit maar op de valreep wendde je het steven jij zocht de ruimte niet het avontuurlijke van alles op te geven voor jou geen schippersvrouwverdriet…
wil melker5 september 2010Lees meer >