Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

Herinnering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Woorden komen uit mijn mond, maar ze verdwijnen ergens tussen lucht en grond. Ik probeer te tonen wat ik voor je voel, Maar je begrijpt niet wat ik bedoel. Zelf op papier Vind ik niet de juiste manier. Je kijkt me aan Maar je zal me nooit echt zien staan. Ooit zal je slechts een herinnering zijn, Maar alleen al die gedachte doet me pijn.…
aurelie13 maart 2021Lees meer >

Snel-sonnet getiteld LANGZAAM in LEED VOORT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
In kleine passen, gezicht naar de grond Langzaam in leed voort langs vele graven Een tocht die slechts oproept vele vragen Verzet en verraad sloten geenszins bond Verlinken en juist vechten voor vrijheid Bron van ellende dood, wereld bevrijd…

de messen van het woord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
regen voedt de akkers waar restanten van wat ooit zocht naar herkenning toen de messen van het woord nog niet waren geslepen en elke stap verzonk in drassige grond die de zinnen en de zin van wanhoop en hoop gulzig absorbeerde terwiijl de zwarte vogel de dromen voerde naar niet gekende verten…
Kees Visser29 november 2021Lees meer >

Ogen dicht

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 776
kun je even het stil afvlakken de avond verpakken in geheugenverlies ik raapte mijn tranen van de grond en plakte ze op mijn wangen zodat niemand ze meer kon vangen zodat niemand ze meer vond doe maar snel, doe maar gauw voordat de ochtend op me valt voordat ik mezelf bedelven zal morgen…

Loskomen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
Kijk, we kleven vast aan de grond Dat leerden we door de zwaartekracht terwijl we altijd willen vluchten van alles wat ons niet bevalt. Misschien worden we onsterfelijke vogels die door de ruimte zweven en komen we los van ons vleselijke lijf. We houden ook niet rafelige randjes en van kwetsbaarheid…
J.Bakx23 oktober 2022Lees meer >

Beuken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Het taaie beukenhout, weerbarstig door regen en de wind geworteld in donkere grond in het park waar de reiger wandelt een droom over jou en mij en de snel zwemmende vissen omdat het zwijgen onder water lijkt en beuken beginnen te bladeren voor het dorp dat in de lade ligt een brief zo ongeschreven blijft.…
Bjarne Gosse24 februari 2024Lees meer >

simply the best

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
uit de grond van haar hart…

DECEMBERDAGEN

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 551
dagen van december gaan onstuimig rond dagen van december doelloos op de grond als nagelaten bladeren waaruit de ziel verdween ze kunnen niet verbloemen dat ik een beetje ween de dagen die verstrijken komen echt nooit weer en je mag best weten het doet behoorlijk zeer...…

Zwerven tussen letters

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 325
Geen grond, geen grens, slechts gewichtloos zijn; veilig verborgen in een gouden lijn. Ik ben niet hier, ik ben niet daar. Ik droom tussen woorden, vloeibaar en klaar.…
Pitsikato5 februari 2026Lees meer >

GOD, DOEK DAN DIE AARDE VAN U MAAR OP!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 153
God, er is chaos in mijn hoofd om de chaos in Gaza ik noem maar een plek op Uw aarde waar geruimd moet worden de kwade maar niet de goede dus niet een heel volk dat is genocide dat is onmensen meer dan onmenselijk duivels monsterlijk, gemeen doe wat God en anders bid ik u uit de grond van mijn bestaan GOD, DOEK DAN…

Open wond

snelsonnet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 50
We staan weer met de beentjes op de grond, We hebben weer een nieuwe open wond.…
Wim Overweg19 november 2026Lees meer >

nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
en als dan plotseling de nacht valt als een tapijt van sneeuw en toedekt wat gebleven is en de duur vervaagt tot stilte dan voelt de koude tot op het bot lacht geen vogel geen bloem, geen wuivend gras een kraai krast geritsel, stilte de koude wind neemt de plaats in - reeds lang voor hem bestemd - nu grijpt hij zijn kans geen…

IK BEN ER NOG

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.526
Mijn borst voelde koud, erg koud, het tintelde in mijn linkerarm. Thuisgekomen zakte het wat weg, 'k voelde me weer goed en warm. Toen de nacht en die fatale ochtend, (9 februari 2006, 07.00 u) ik ben als ware aan de dood ontsnapt. Na een dodenrit met gillende sirenes heeft een kundig arts mij weer opgelapt.…

somber.

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 995
daar gaat het leven aan je voorbij in sneltreinvaart een automobiel, en alles wat je zegt verstomt in de regen daar sta je met je paraplu het water tikt op de dunne stof en de wind die snijdt in je ziel en je wil naar huis toe een boterham eten, dat gaat wel, dat gaat goed, al is het koud in jou, is het koud in je bloed je wil wel doorgaan…

De dood

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.491
Zo zal ik ook, wanneer de koude hand des doods, mijn boezem drukt, een lichte schrik gevoelen in mijn ziel doch, die verdwijnen zal, In Jezus onze vriend.…

The lark ascending

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.948
haar kapotte nagels vandaan was jij de zoom uit haar rok, ze trilt maar staat as een standbeeldje in deze schitterbare lucht in deze laag is het moeilijk ademhalen ze zoekt het verdwijnen terug en waar het verschijnen begon precies hier precies in de rapsodische vlucht van de soloviool heeft een man het in zijn goddelijke verstand stervens koud…

STAPPEN TOT DE DOOD

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.393
mij tot de laatste straat Winter heerst er in mijn hart als ik van ver de drempel zie Dan ineens vervaagt ‘t zwart en wijzigt zich in acceptatie Vrede beheerst nu mijn hart koud en guur, zij stierven af Licht fonkelt over het zwart van ‘t onbewoond aards graf…
Ton Rijkers11 februari 2012Lees meer >

De regenachtige dag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
De dag is koud, en donker, en somber; Het regent, en de wind is nooit moe; De wijnstok klampt zich vast aan de beschimmelde muur, maar bij elke windvlaag vallen de dode bladeren, en de dag is donker en somber.…

Laat de goedheid van St. Maarten spreken.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Maarten spreken, wanneer de herfst een koude depressie zaait in menig mensenhart. Zo velen lijken nu al weer reeds vergeten; dat de natuur in hun leven nog maar zo kort geleden ook zijn royale kanten had. Laat de goedheid van St. Maarten spreken, wanneer de herfst de de koude met een dik bladerdek afschermt.…

noorderlicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
als ik naar de koude trek duizenden, ja duizend kilometers in een bijna eeuwige tijd haast tot slapends toe in de verveling en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd zonder maar iemand te zien, geen enkeling langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen met die eeuwige witte lijn in het midden wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…

Mijn droom

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Door verdriet vermoeid had vechten geen zin met het sluiten van m'n ogen stapte ik een andere wereld in We keken elkaar aan als aan de grond genageld bleef ik staan jouw ontwapende lach in zich de blijdschap van een zonnige dag ik keek van je af ineenkrimpend....laf Als sneeuw voor de zon gleed de grond onder mij vandaan mijn hand grijpend…
Job25 december 2003Lees meer >

Onaf hankelijk

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.300
gekleed is ze innerlijk in vlucht donkere ogen in haar vaalbleke gezichtje mat en zonder lichtje Een jonge vrouw al 22 zegt ze met haar ouders uit haar verscheurde land gevlucht halverwege haar hechting te vroeg van haar geboortegrond gerukt Haar man gevolgd zoals het hoort zorgt ze, studeert ze presteert ze nu in Zeeuwse gronden…
Magali30 september 2008Lees meer >

Aggy.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.747
En vlinders daartussen, En grappige mussen, 't Kopje op de grond of zij grond willen kussen. Zij - in àl kijken en wondren er vóór. Heel hoog òp nu haar hoofdje klein; Beweeg der voetjes..... Een àlverblij'n Waarheen die gaan langs het licht gelover; Gans haar slank gestaltetje over Tover Van lenteschijn.…

Gods vleugels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
alles is mogelijk daar vermenging maakt onzichtbaar Zodat je er grenzeloos van wordt los van de grond, verstomd en verward de vogels verdampen in een laatste vlucht en verdwijnen langs ongeziene lijnen alsof ze er nooit zijn geweest om dan onverhoeds weer te verschijnen in rollende golven zwart.…

SLECHTE FUNDERINGEN, 'tikkende tijdbom'

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Veel zijn dat abjecten maar ook objecten doorgaans ondergronds zoals Amsterdam, de GrachtenGordel Amsterdam dat is gebouwd op palen het is een wonder boven wonder dat die palen palen bleven, want zoals het AD kopt op de voorpagina van donderdag 27 maart 2025: SLECHTE FUNDERINGEN 'TIKKENDE TIJDBOM' Maar het probleem ligt niet onder de grond…

Uilenvlucht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 246
Door de nacht, waar de grond geen last meer draagt. Alleen de wind draagt me, tot het hart klopt in het ritme van vrijheid.…
Nathan23 april 2026Lees meer >

HALF APRIL

poëzie
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.355
Gij blauwgekaakte wolken daar, halfwit, omtrent uw boorden, die gruwzaam in de hemel moêrt, en grimt in ‘t gramme noorden: hoe lange speelt gij, koud en kil, de baas nog hier? ‘t Is half april!…

Vrouw en Kind

gedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.310
"Hoezo heb je het koud. Last van mijn blik? Koud om je hart? Koud als je valt? Jij was hier nog niet eerder, wel. Went het een beetje onderhand. Heb je het naar je zin of niet. Vind je dit land geen land voor jou misschien, geen land van melk en honing.…
Bart Moeyaert5 september 2017Lees meer >

Kom Binnen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 355
Met veren die missen op de plekken waar ik het koud heb gekregen. Met geplukte vleugels die niet meer kunnen spreiden zonder pijn. Ze zijn zo koud. Nog steeds. En toch — ze waren ooit warm genoeg om te delen.…

De lus

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Het touw gerafeld de tak is dik en sterk het mos zacht als jouw handen de dag zal het licht niet teruggeven oogluikend glanst zij schijnbaar tot aan de warme maaltijd, waar met mes en vork wordt gegeten ik doe de gordijnen maar dicht, het toetje is koud…
metha20 februari 2005Lees meer >