6882 resultaten.
De zesde dag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.408 Het was zo na de zesde dag
en na het scheppen van de vrouw
dat Hij met vergulde lach
nagenoot van wat hij zag
en nog staande in de kou
een heel klein luchtje scheppen wou
Het paradijs leek nu echt af
en niemand die Hem iets verweet
tot de duivel -echt heel laf-
aangesneld kwam in een draf
en nog steels in God zijn zweet
twee muggen bij…
Spreeuw
gedicht
2.2 met 27 stemmen
10.301 Cortéz onder de vogels; ik kwam hem
in Central Park bij honderdtallen tegen.
Wat zou het dat hij alles onderpoept?
Witkalk bij tonnen vol geloosd op heren, auto's, stoepen.
Heeft schijt aan ons en geef hem eens ongelijk.…
Tover nooit uit dozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
732 heb niet
met magie gespeeld
tover nooit uit dozen
ben ooit een
goochelaar geweest
blijf in mystiek geloven
alle sprookjes
kwamen boven van
goede fee tot boze geest
samen hebben we genoten
aan de rand van het bos de
oude vos is er nog steeds
steelt in plots bewegen
de magie van het ogenblik helaas
onze mystiek wordt niet gegeten…
primeur met voyeur
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.044 het eerst met Nieuwjaar
kwam van Vroege Vogels
een foto bericht
van twee minnende kikkers
die het gewoon met elkaar deden
zonder duidelijke reden
zowat in mijn gezicht
later in de week
benauwde mij het gevoel
dat iemand met zeker doel
schaamteloos meekeek
en ja hoor
na veel turen
op de rug
van het mannetje
zag ik me daar een mug…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
Vol lieve lust
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
945 je sneed door het water
kliefde de golven
vol lieve lust
patrijspoorten open
de zon was geen sloper
roodkoper heeft je gekust
bruinde met vrienden
op het spierwitte dek
feestte de avond niets was te gek
maar in rustiger tij
kwam je altijd bij mij
benieuwd naar mijn dromen
ik vertel je geen sprookjes
maar realiteit en godzijdank…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
Zwaar
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.330 Er kwam
van vriend Bart een gelukstelegram
met: 'Met mij gaat het goed.
Kan niet beter. Gegroet.'
Al een jaar woonde Bart bij Geerts vlam.
Een baksteen met brief stuurde Geert:
'Toen je mij had getelegrafeerd,
dat het goed ging, m'n Bart,
viel een steen van m'n hart.
Kijk, hier is-ie.' 't Was ongefrankeerd.…
weervrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
851 je sprak van hardnekkig grijs
te veel stofdeeltjes in de lucht
kwam naast me zitten op de zetel
kroop dicht tegen me aan
handen en voeten zo koud
zelfs door de wollen sokken heen
jouw hele leven trok als een flits
voorbij in het verhaal van een meisje
gevangen in een volwassen vrouw
hoe je het kijken van mij had gezien
dat je er nu…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 dichterbij was hoorbaar hoe
zorgvuldig partituur bewoog
verderop kwam zij uit het zand
in rood gewaad om zich heen
haar blote voeten verborgen
zich beurtelings in de zeewind
het zwarte haar spartelde hoog
boven het klavier, ik luisterde
samen met het ritme van golven
naar een verwaaide polonaise…
Allerlaatst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.696 Toen de dauw nog sprankelde
Op de wankele broze takken
Was ik het, die wankelde
Eindelijk weg van de pijnloze ongemakken
Toen de mist eindelijk verdween
Kwam je langzaam naar me toe
En jouw oneindige lach verscheen
In mijn allerlaatste beetje moe
Het licht kaatste in duizenden stukjes
Echo's van de laatste regenbogen
Duizelend van al deze…
Een vismaat
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.882 Hij was een visser en leuk metgezel
Overal naar welke stek ik ook ging
Vroeg of laat kwam hij of was er wel
Een aardappel als neus en zijn visueel gebrek
Met zijn grijze baard en enorme kale kop
Was het keer op keer als ik beet had haalde hij op
De jaren verstreken gelijdelijk aan werd ik bang
Om hem ooit te zullen moeten missen
Een moordmaat…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
9 september
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.047 Hoe hij
ook begon, elke keer kwam hij niet
verder dan die zondagmiddag.
Zij zaten samen in het parkje,
twee blokken naar rechts om de hoek.
Picknick en veel lachen. Praten over
koetjes, kalfjes, schapen, een herder.
Alles was zo vredig, alles was zo hier
en nu. Zij zei: ‘Er bestaat een hemel,
een groene eeuwigheid. Een God.’…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
Très Marias and a looser
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.539 als ik miljoenen bezat
dan had jij jouw wereld
en dompelde je mij onder
zinnen met lege woorden
zal haar kruistocht evenaren
de geur van darmen trotseren
met in mijn knapzak een pop
voor de troosteloze uurtjes
dus jij kwam toch langs
op een drafje, amazone
jouw houding gaf genot
en brak het verzet in mij
-------------------------…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Angst voor dementie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.147 Dat ik neergelaten in jouw wei
aan het gras de geur herkende
als dat van mij en sporen ver voor
gisteren die in verbeelding
nog van liefde spraken
en dat ik niet jouw liefdesheuvel
herkende uit die ontelbare
piramides die ik had bemind
toch ontleedde jij
mijn woordspelingen
en dichtte mij terug
naar daar vanwaar ik kwam
maar desondanks…
Zijn flamboyante spel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
545 met gulle hand
gaf hij de kaart
geluk nog in de ogen
zijn flamboyante spel
had met zijn maten
totaal geen mededogen
hij heerste over troef
en blufte slagen binnen
ontmoette toen de schoppenvrouw
de kentering kwam snel
onthutst ontblote hij de billen
zij kaalde hem tot op het vel
zwier en grootspraak
zijn verdwenen nu aast hij op…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of…
middernacht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.269 Ik weet nog dat ik kwam
31 december 2008
en uitgleed op je stoep
om bijna middernacht.
Dwars door vuurwerk heen
zo graag was ik daar.
Ik brak haast mijn benen.
En nu dezelfde dag
een jaar later
wil ik weer ik vliegen, rennen
om bij jou te zijn.
Me nestelen in jou,
nooit meer loslaten,
voor altijd samen!
Ik hou zoveel van jou.…
Eindelijk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 Toen ik jou tegen kwam wist ik het meteen,
Zoals jij is er geen één, zo liefdevol, zo teder, zo zacht,
Hier heb ik heel mijn leven opgewacht.
De tijd van onrust in mijn lijf is voorbij, want die rust
Dat ben jíj!…
Ik schrijf
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
919 Dank dat u even langs kwam.…
MIJN ROZENPRIEELTJE...
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.204 Toen kwam U Elena
raakte me aan
en alle angst verdween...
Ik dankte U zoveel ik kon
met betraande ogen...
De lucht blauwde stralend open
Het omhelzende morgenlicht
deelde onze grenzeloze vreugde...
Toen riep ik onbevreesd
"ELENA"...
Kom mee naar buiten
en zie...
waar "Jehovah" is!…
Vijverbos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
524 Het sprookje
was een metafoor voor mijn illusie
er kwamen dieren in voor
en een fijne prinses
soms gingen we
op zaterdag naar de markt
hier in de buurt
lagen prachtige vissen
op een tafel
met vlaggetjes in hun ruggen
beeldde ik mij
ijzeren palen bomen
bomen van ijzer
als beton in de wind
en alles wat ik vasthield
liet ik weer los…
Boze fuut
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
637 Nee schrik maar niet, word maar niet boos
ik stond hier al een hele poos
en kwam alleen iets dichterbij
om jou in deze waterpartij
in al je gratie te fotograferen
en beslist niet om je te irriteren
Maar naar mijn “sorry” heb jij geen oren,
en terecht, want ik had je nooit mogen storen
Na een haastige klik met mijn camera
toeter je mij dan ook…
daar vind ik jou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
596 Waar mijn hart het huilen bezong,
En ik barstte maar niet brak,
Liet ik me gaan en kwam jij terug,
Maakte kracht me nog niet zwak.
Maar zelfs gebroken en verwond,
Blijft mijn hart je teder trouw,
Want in die waanzin van herinnering,
In die gekte, vind ik jou.…
Een mooie herfstdag
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
823 Maar plots kwam de zon
wazig door de bomen...
Er was weer een mooie
herfstdag gekomen...
Ik ga er weer
van genieten.
Zulke mooie dagen
zullen er voorlopig
wel niet meer komen.
Laat me nog maar
even dromen....
van die zomerse
zonnige dagen...
Want de herfst
zal ze verjagen!…