4787 resultaten.
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Wimpers
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.514 Wimpers als schaduwen
op je wang
Neergeslagen ogen
halen weg 't licht
Verlegen knipperend
soms uitdagend
glurende ogen
ontnemen 't zicht
Knipogend tegen zon
Knipperend bij verdriet
Beschermend tegen wind
storm en regen
Wimpers gesloten
als luikjes
bij 't beluisteren
van muziek
Wimpers,
doen ogen écht leven ...…
die knippert met zijn licht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
898 zomaar bij je zijn
in een flits
zonder schaduw
in een auto
die knippert
met zijn licht
in wolken die
regen dragen
vlakkend langs
de hemel jagen
in de laatste zin
van een gedicht
zacht je
lippen kussen
daar het rode
leven zien
speels je tong
er even tussen
zomaar in je
ogen duiken
alle luiken sluiten
en versmelten
in…
ik zag de stukjes leven
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.165 ik zag de stukjes leven
het laken en de nattigheid
regen heeft je niets te geven
met zon was je nu alles kwijt
ik zag het speelgoed
en je tranen op een beer
grijs was ook je kleding
je was toen niemand meer
je jeugd droomt van een
nieuw bestaan, je spellen
zie ik door je handen gaan
met ogen vol herinnering
je verkleumde door het…
Windvlaag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
781 Want de schoten vuur van regen
houden plots zijn woorden tegen.
Zou hij me ooit nog uit gaan leggen
wat hij me nu had willen zeggen?…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Als adem van de regen,
in wolken en in nevel
beheerst ze zelf de meeuwen.
Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
Wat letters en woorden en heel veel wit...
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
666 Wat letters en woorden
en heel veel wit
dat hier of daar
er misschien tussen zit,
dat maakt de ontmoeting,
dat maakt het verschil,
en of jij of ik
dat nu wel of niet wil,
de taal gaat haar gangen,
het denken zijn weg,
het leven stroomt verder,
weet heg soms noch steg
maar laat ons maar dulden
wat ons overkomt,
de zon en de regen,…
Ik was bij de een
gedicht
3.3 met 57 stemmen
19.050 Lik mijn oor
Kus mijn schouder
Wees plat wees vloers
Bijt mijn hart
heb ik met potlood
in jouw oksels
gefluisterd
Maar je was blind
voor de regen
in mijn zon-
negedicht
Elke zin
is een traan die
het dansen
heeft gemist
-------------------------------------------------
uit: 'Liefde is soms lastig, liefste', 2002.…
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 op het strand
het dode strand
luister ik naar regen
naar beminnen
dat door stilte stuk slaat
op te broze schelpen
harde rotsen breken
mijn gedicht, ik kan de woorden
niet meer verdragen
omlaag, waar
vissen vallen in de nacht
en meedrijven met
de aarde
de schaduwen
druk ik aan mijn
borst, zilt
als steentjes
op het strand…
mooi meisje van achttien
gedicht
2.5 met 20 stemmen
10.426 Als de regen niet nu
op je lichaam valt,
als de keelpijn niet nu
op je ranke nek klopt,
als de wind niet nu
je krullende haren streelt,
wanneer dan wel?
---------------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
blauw
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
883 soms zoek ik
naar de wereld om los
te raken
van het raam
en de hond die luid blaft
wanneer ik de dag vergeet
ook het spreken
met de maan, verdroogd
op mijn knieën, zoals de bomen
die in mijn slaap
sterven
omdat de wind niet durft
te dromen en regen
begraaft
diep onder mijn kamer;
halfdonker en dicht
soms zoek ik…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
een leven verder
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
794 ringloze vingers krabben
de weggedroomde uren
van mijn mager gebeente
wanneer ik mezelf zie
langs dode bomen en
het vergezicht nog verder
dan het veld
dat doodstil ademhaalt
of later, de regen
hol door het lachen
van gebroken tijd
tot de avond komt
en zijn tocht voltooien moet
op mijn kromgebogen rug
voor een nacht vol stormen…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 ik sta
buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds
met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken
naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je
huid niet en vingers
vingers blijken te zacht
voor je gezicht
--------------------…
Regendans
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
888 Laten we maar gaan dansen
spetteren in de regen
je houdt toch niets tegen
misschien
moet alles schoongespoeld
het scherp uit de ogen
opdat we beter zien
alles rustig kunnen laten overstromen
dansend samen vlotten bouwen
elkaar ontmoeten
flora fauna mee
natuurlijk langs wolkenkrabbers drijven
obstakels verdwijnen
en
hoogreizend het…
Gids
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.560 Vanzelfsprekende natte wang
bij een plotseling geopende deur,
draagt een levensbagage
van ongelijke kleur,
De oude glinstering
bij het einde van de wandeling,
aanschouwt een nieuwe herinnering
bij het begin van een verovering,
de wind verdoezelt het ogenblik,
de regen verborg de gevallen tranenblik,
in de avond als antwoord...vandaag…
laat mij gaan
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.151 Ik wil slapen nu
rust, ronken, laat
mij gaan nu, slapen
wieg, wieg, schapen
regen Knotst KLETTerend
op mijn daken
bom in glASSS
scherven rInkelen
waarom KErft die vreemde
onrust door mijn hermetische
bovenkamer, gelijk door boter
tegenstelling, geKRas
krIIIIIIIIIpt ten einde
laat mij slapen, ik wil
slapen, laat mij gaan
SLAPEN!…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 Water kent haar grenzen niet
krachtige en woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
crescendo
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 neem me mezelf niet af
wat rest er dan nog
van de nachtelijke regen
die zich langzaam kleurt
met het morgenrood
van de treurende nachtegaal
hoe zal hij weten dat
zelfs de schaduwen trillen
in de open fluisterende
vleugels van zijn verenkleed
wanneer de lucht geluidloos valt
in de plassen en het puin
ik loop er door, ben onderweg…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
In Exsilium
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
707 Meestal is de lucht hier
gevuld met zinderend stof
behalve wanneer er een
westelijke zeewind waait
dan kan de verte
pijnlijk helder zijn
de zon schijnt hier
van kleur te veranderen
met het wisselen
van de jaargetijden
en de toevallige regen
ruikt naar mos en paddestoelen
ik wandel veel
door het rotsachtige bergland
me verbazend over…
Over en uit
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
774 de bloemen daar gelaten
zoeven banden
monotoon door natte straten
de radio gonst geluid
steeds vaster klemt het stuur
in zwart geschoende handen
de skyline slinkt achter mij
woesj, woesj, zingen bomen
op gepaste afstand langszij
het vlakke leven schijnt
gestreept in ochtendlicht
ruitenwissers zwiepen
regen op mijn gezicht…
De wereld in onzijn
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
871 Zie op tv de wereld aan
mensen die daarginds creperen
aarde-schokkend tenten-kampend
hoe zij naast hun huis kamperen
regen-schuilend leed-verkrampend
wachtend op een nieuwe zon
zich aan sprankjes hoop vastklampend
waar een reddingsploeg begon
kon hun leven toch weer verder gaan
op zoek naar iets dat laat hanteren
of hun geliefden veilig…
vals spel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
850 zich uiten
In de kou van de natuur
Komt mijn verjaardag
In verse en schrale kuur
En waarom ben ik het
Die in deze tijden
Moet liggen op mijn bed
Waarin ik lang lig uit te zieken
Voor een ijzige open deur
Waarin ik mij ontfutsel
Met pijn en veel gezeur
Over hoofdpijn en kou
Die mijn controverse vormt
Bij de dagen die ik tel
Voor regen…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 het bos
heeft mij verlaten
ik boom in stilte door
na het ontluiken
onder struiken groeiden
wij naar ongekende ruimte
om later toch
te fluisteren met kruinen
samen te luisteren naar de wind
regen loogde grond
en storm velde de reuzen
waar ik bescherming vond
nog wortel ik maar
aan de rand zie ik
de wei en open lucht
het bos…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
581 Naar dit veld leiden de wegen
die wij lijdzaam moeten gaan
aan het einde wacht de zegen
voor ons kommervol bestaan
Heel ons leven kruist de degen
met de dood als Partizaan
wil mijn as tot molshoop vegen
als ik voorgoed heb afgedaan
Blind van woede zal ik sneven
waar de liefde is vergaan
Doof mijn sintels in de regen
verstrooide ziel,…
Eizinnen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
511 Ergens aarzelt het begin
met twijfels, droef geaard
en het woord dat ik bemin
klinkt nogal laf, misschien bedaard
keer ik mijn rug tot eizinnen
als de ochtend in regen valt
‘t paskonijn ontbijt verknalt
vertel ik chocolade dat ik
zelf in draf gesmolten raak
’t kruis verandert in een draak
eigenlijk aarzelt ook het einde
maar dat…