Alle inzendingen over afscheid

Zo ontzield geef jij het antwoord op de laatste levensvraag de trekken op je mond gesmoord in de stilte die ik draag de blik vergleden in het licht van het eeuwig schaduwrijk spiegelt de zon in het gezicht waarin ik mijn dood aankijk.…

Als ik je ogen lachend in de lens van de liefde zie lonken vallen de schellen van mijn ogen die zich vullen met opwellende tranen. Het afscheid zal ondraaglijk zijn. Het zo eerlijk liegende beeld, gevangen door mijn roze bril, vernedert wreed mijn tere wereld. Gelaten heb ik je laten gaan. Je hebt me zoveel pijn gedaan.…

Ik ben 53 en dus een beetje oud Marrie, jij bent 82 en zweeft over golven waar ik nog op moet klimmen kijk mee en geef soms een knipoog ik kan het niet alleen zonder jouw ogen jouw oren dag…

Onze baas mag het nu weten, ons werken was aangenaam Bijkletsen en lachen, onze pret had vaak geen naam. Onze job, deden we prima, we vulden elkaar goed aan Bij het ontwaken dacht ik, yep, naar mijn baan! Daar vond ik jou en onze dag was compleet en goed gevuld We deden alles samen, met liefde en geduld. Zijn de dossiers aangevuld en alle…

Wij nemen altoos afscheid van al wat dierbaar is en schikken ons met spijt in het gemeen gemis leven in herinnering aan alles wat ik zag sterven in de hunkering als mens van alledag.…

Diep in de nacht blaft een hond huilt naar de sikkelvormige maan Er is weer een bekende overgegaan een band van zijden draad doorsneden Misschien is het slechts een droom van de hond, de maan en van mij…

Ik ga weg. ver weg, van hier van alles, zeg jij: ik ga weg van jou! Ik heb je gedragen onder mijn hart jouw bloed, is mijn bloed met duizend onzichtbare draden, ben ik met je verbonden, en dat zal altijd zo blijven. Ik respecteer je beslissing. Lief kind, waar je bent en wat je doet altijd ben ik, en blijf ik je moeder…

Je kreupelt al een week zonder een kik te geven het leven laat je in de steek ik moet je zeilen reven tussen het hoge gras kijk je naar de reigers het wordt nooit meer wat het was mijn kerk staat in de steigers Je ogen tarten mijn geloof in het goede van de mens er gaapt een catastrofale kloof in jouw allerlaatste wens ik gooi een…

De Wereld Jij en Ik New York Samen in Central Park Bretagne Uren aan zee Den Haag Ons laven Arnhem Wat eindeloos leek; Sonsbeek Slangenburgklooster Nog nooit zo close de hoofden tegen elkaar In de villa Zoveel afstand en meer... Een kamer in de Spijkerlaan Intiem tot in elke vezel en meer... In Nijmegen Zie ik je in…

Zo maar gelaten kamer, gordijnen dicht, strepen zon in een leegte waar jouw beeld en motieven in verbleken, een door- schenen put, wind uitgeput de laatste adem tegen ramen baart, aan de halsband rukt van bekentenissen die we vermeden in een monoloog van pijn.…

ik kijk naar buiten de vlokken wit plakken tegen de ruiten ik peins en zit zal het ooit voorjaar zijn? zal het nooit die witte wereld zijn ik kijk naar buiten en geeuw mijn ogen sluiten ik zie enkel de zwarte sneeuw.…

Mama mag ik je wat vragen? Waar ben je nu heen? Ik kan het niet verdragen ik voel me zo alleen Ik kan je niet meer zien Is er iets daar boven? Kan je een teken geven misschien? Ik wil het zo graag geloven want als er iets is na de dood dan doet me dat goed want dan is de kans heel groot dat ik je daar weer ontmoet.…

Twaalf jaar geleden gevonden in het bos. Eenzaam en klein achtergelaten door godweetwie. Thuis wacht een vrouw op haar metgezel. Een trouwe makker is hij voor haar. Voor altijd. Het zieke meisje toen vond troost bij hem en hij bij haar. Niets liever wil hij dan leven. Maar de tijd is op. Zijn hart is zwak en op poten stram…

Het is vroeg in de ochtend als zij aan de dood vraagt nog heel even te wachten bijna ademloos spreekt zij zijn taal vermoeid ritst hij de laatste dag ruimschoots open en bijna gekuild verschijnt helder een open gezicht als was in handen van moeder aarde sneeuw noch ijs deert deze vorst al jaagt hij in zijn nadagen menigeen de stuipen…

Einde aan onzekerheid Over het enige zekere Begin van een heldere nacht Of eeuwige afwezigheid De nazorg van ‘n geboren begin Zijnde Het pad naar De waarborg van ‘n dovend einde Bij het laatste bewustzijn ’n Late overpeinzing ’n Finale retorische vraag: Met hoeveel Tederheid Liefde En levenszin Besteedden we De kostbaar opgebaarde…

Ik zet mijn dromen in de uitverkoop ze zijn mooier dan een spiegeling in de lucht fijner dan de puurste zijde smaakvoller dan de lekkerste wijn kostbaarder dan een geslepen diamant sterker dan de wind onbereikbaar dichtbij als je wil zijn ze van jou…

Woorden als glas, als licht, als schaduw, ze wiegen op wolken, ze drijven naar zee; wat brengt een mens naar dit leven mee: een glimlach, wat goedheid, een lach en een traan, maar voor we het weten is alles gedaan en blijft van dit leven - het duurt maar heel even - slechts liefde bestaan.…

het is op het is gedaan wij rijmden woorden onder de maan mischien komt het ooit terug zomaar een dag tot dan mijn zus een knipoog met een lach dag…

schrei mijn allerlaatste groet het was veel te vroeg voor het divergeren van onze wegen onbillijk de gevoerde strijd die je uiteindelijk verloor loop nu leeg en verdwaasd in de wereld die leven heet koester onze herinneringen terwijl het nevelt voor mijn ogen ~* Voor Patty die haar beste vriendin verloor *~…

Een trage stoet van aangedane eenden glijdt zwijgend voorbij. Een bleke reiger staart, stokstijf, kaarsrecht. Breeduit verheft zich een aalscholver op een hoge kale stam. Beneden verstommen de meerkoeten. In de wade van het water twee zwanen.…

Maandag is een boom geveld en het regende. De lokkende takken vroegen uitstel Het was een heldere dag een donkere wereld En toch verlichtte zon het schaduwrijke. Zag ik de laatste knoppen van haar takken Het Tiroolse kostuum kinderen haar hondje Nog voor het voorjaar is geworden Ook vandaag krokussen en sneeuwklokjes. Vanuit een slechtzittende…

Waarom doe je dit Zijn wij verkeerd Waarom ga je dan Waarom is het beter bij hem dan bij ons Waarom kom je niet terug Waarom blijf je niet Waarom is het verkeerd gegaan Waarom laat je ons in de steek Waarom luister je niet Waarom ben je er niet eerder mee gekomen Waarom loopt het zo Waarom ging het zo Waarom moet het zo Waarom ben…

Dag Ben je er weer? Hoe lang is het nu geleden? Dat ik je weer heb gezien? Dag, ik ben er weer Ik ben hier iedere dag Te kijken en te wachten Tot ik je weer zie Dag, Ben je er weer? Ik vraag me af hoe het met je is Waar je zoal bent geweest En waar je nog van droomt Dag, ik ben er weer Ik wil wel met je praten Maar ik weet niet…

Er ligt een sloot van nat en vies waardoor ik op mijn knieen ben gekropen. Een zurig dek van bladeren, dat bijtend tegen armen rust en met slijm en schimmel mijn wangen streelt tot ieders ongenoegen. Kreukels in mijn dekens. Zweetplekken precies daar waar ooit een vrouwenlichaam heeft gelegen.…

iemand die weet dat ik je nooit vergeet ziet mijn diepe verdriet dat ik niet weet waarom ik je niet vergeet en vol verdriet verliet vertel ik niemand…

Adieu, gedichten punt en el! Elf weken lang, als ik goed tel, stond ik bij jullie op de stoep, te vaak onthaald op boegeroep, te vaak onwelkom, onbegrepen. Daar stond ik met mijn lettergrepen. Schrap mij! Ik wil mij niet veranderen en maak ruim baan voor duizend anderen!…

drieënvijftig lentes waren je gegeven in het leven hier op aard klaverjassen in de Baskuul met vette blow deden we zo groot de lol bulderend lachen kon je goed gaf men moed in bange dagen met jongeren werken daar lag je hart morgen 'n nieuwe start maar zonder jou je bent begonnen aan jouw reis op jouw manier eigenwijs…

De laatste woorden zijn gezegd. De laatste foto is verscheurd. De laatste tranen onderdrukt. De laatste kans voorgoed mislukt. De laatste sprankel hoop verbeurd. De laatste bladzij omgelegd. Een mooie droom uiteen gespat, de mooiste droom die hij ooit had. Nooit is hij zo bedroefd geweest. Nooit eerder voelde hij zo'n pijn. Nooit heeft…

wat hier dartelt wentelt en wemelt in zelfbeklag en zie mij eens gaan muziekman is gestopt dat doet mij verdriet…

Ik wacht op de dag, Dat ik weet dat dit het was, De merel zou het mij toezingen. Dan pak ik mijn fiets, En met een lach, Zwaai ik naar familie en vrienden, Die dag is de dag. De uiterwaarden aan mijn rechterzij, De wind suist langs mijn oren, Gedachten vliegen met haar mee. Ik stop aan het begin van de berg, Neem de trap omhoog. Het…