4766 resultaten.
Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 Zij kijkt nu op mijn rug
ik zwaai met gedachten
zie op naar beelden
die hier woorden dichten.…
Silentium aeternum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
692 ontdaan van elke katholieke franje,
geen goud of zilver, geen marmer,
zuiver geloof in ruwe, stugge stof,
omsloten door ruw sisal koord
geen paus of priester, kardinaal,
geen beeld, reliek of kathedraal,
maar slechts dat pure, zuivere woord
wijn en brood en in stil gebed
luisteren naar heldere klokken,
tijdens de daagse ommegang,
door…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen het beeld van de monnik
met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…
Die ene dag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
912 Alles werd anders
die ene dag
Als een nachtmerrie binnengeslopen
toen hij even niet keek
Met open ogen geslapen
Zwarte beelden opgenomen
geluiden bevroren tot negatief
werd onwerkelijkheid waar
Gebroken woorden zwierven
zinloos door zijn hoofd
kronkelden rond als slangen
Ontregeld, gifspuwend venijnig
werd de eens zo rappe tong
het zwijgen…
Disques simultanés
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
2.632 Une nuit de Mai
zong je in
te verleidelijke kristallen
van mauve
En rood scheurde jij mij
Als een der wellustige Mainaden
in scherven uiteen
als een weerloos
bloot
in een bloedig bed
van bederf
Ik spatte uiteen
in abstracte lusten
zoog beelden
die ik enkel kende uit
een vage
en sneeuwwitte droom
Het kostte je
geen drank…
Houd Mij niet vast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
727 Houd Mij niet vast, laat tekens spreken
zonder dat je beelden hebt,
zonder dat mijn aanwezigheid je sluit
voor telkens nieuwe aanrakingen,
nieuwe dromen, ander perspectief.
Houd Mij niet vast, ga en verkondig
dat leven niet te stuiten is,
dat dood een doorgang is, een niet,
een opening, een hergeboorte.…
BEREIKT
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
616 Het wezen kijkt mij vriendelijk aan
Ik overhandig mijn bestaan
In boekvorm en het neemt het zacht
In handen, transparant als glas
Om dan met bovenaardse pen
Te glijden langs wie ik echt ben
Buiten al wat ik schreef en las
Ik liet een prachtig oeuvre na
Nu worden al mijn woorden beelden
Die nooit worden gepubliceerd
In onaardse grammatica…
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.
Dat’s om te wenen, want de mijmering
Over een ding, is teerder dan het ding.
----------------------------------------
uit: Meiboek II fragment (1889)…
levendige waterlelies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
645 op de rails stilstaand tussen den haag en leiden
kreeg ik witte waterlelies in beeld
vast omlijnd wat voor exacte opname danig scheelt
ze schieten voorbij aan treinen die nog rijden
zonder gelegenheid ze te ruiken
hoorde ik geen libellen gonzen
en zag al evenmin kikkers duiken
om van leliebladen af te plonzen
ik dacht sta je hier met fiets…
Net...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Net geen stilte
Zacht gesnik
Op de achtergrond
Van mijn huilen
Net geen traan meer
Want ik ben zo op
Zo op van dit
Dit alles
Net geen kus
Alleen op het voorhoofd
Omdat de twijfel
Zo groot was
Net geen knuffel
Omdat het allemaal
Mijn eigen schuld
Zou moeten zijn
Net geen honger
Beelden maken
Me zo verliefd
En daarom zo misselijk…
In een donker hoekje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
565 Een versje simpel klinkend
Alsof de beelden dromen
Totdat woorden hinkepinkend
Op hun plek aankomen
‘t Ritme wil weer heerlijk snakken
Naar een tel steeds in de maat
Zodat combi’s klipklaar knakken en
Elk weer op een ander slaat
Elk vers is simpel, hoor en luister
Meestal zit er wel een nis
Achter licht en in het duister
Wacht iets…
Wie zij is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
715 Haar beeld ontgroeid
en nog het meest in haar gedachten
zoekt zij bij twijfel
naar de vertrouwde blik
maar de jonge fotograaf van 3
kijkt even snel
voordat hij achteloos op camera
vastlegt wie zij is
zij is de koele hand
op 't warme voorhoofd
en de knuffel
die hem kust
zij lacht met hem
verzonnen woorden
en hoort hem in zijn drift…
Venster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.131 dagen
schenkt fluisterdunne lichten
luchten, wrang en jachtig
waaien onheilsberichten
tegen de heldere ruiten
beslagen blijven mijn gedachten
traag trek ik tekens van toen
door het brakke vocht
op het glas van vandaag
waarop het vergezicht stokt
druppels aan het vingerschrift
zoeken een bedding
naar een onbekende bodem
matglazen beelden…
Mijn liefste
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.915 sneeuwvogel
Zag je het,
toen het broze blauw
van de zomerluchten brak
in de scharlaken stilte
van de valavond
Ik droomde je naam,
betoverd door de klank
van zijn wondere lied
Toen verdween hij
in de ijle nevels,
ver achter de heuvels
van stille hoop
In het schrijn van mijn hart
rust de gouden ster
die hij mij bracht
Zij draagt het beeld…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
STEEDS WEER OPNIEUW
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.221 Steeds komen die beelden terug
zie ik hoe het is begonnen
al die nare dingen
en zo heel erg onbezonnen.
Er is geen goed antwoord
op al mijn vele vragen
want ik zal toch altijd
mijn verleden mee moeten dragen…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
wie ben ik
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.883 Dus wat ze zien is maar een beeld,
ver weg van de werkelijkheid..
Wat ze zien
is slechts het kleinste deel,
van wat er binnen speelt..
De chaos zal er altijd zijn,
en groeit,
zolang ook ik mezelf niet ken..
Misschien valt alles op z,n plaats,
als ik weet wie ik ben..…
nacht van verlangen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 al zou je willen slapen
de nacht is niet donker
het verlangen dat in je kruipt
kriebelt diep van binnen
ogen sluiten zich
maar daar is het beeld van mij
ik kan er niets aan doen
maar jij verlangt naar mij
de nacht die grinnikt
en dat geluid verwart
je dromen zijn nu zacht
maar je kan niet echt slapen
want de sterren twinkelen
en dansen…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 ze tekende mijn beeld
op haar verweerd behang
dat vertederde mij onverdeeld
plots was ik niet meer bindensbang
wij werden vrienden voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu…
Ongedwongen leesvoer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
975 Ik zie gedachten in jouw hoofd
ze komen er niet uit
onvoorspelbaar, het gedrag van mij,
tekenend trek ik de lijn door
zwart op wit, ongekleurd
gemerkt met mijn naam
de beelden die het oproept
zijn van jou en voor jouw rekening.…
je bloemt weer in verkleurde foto's
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
648 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Resten in mijn hoofd de beelden,
eer zij toen woorden, zinnen werden
onuitwisbaar ingeprent.
Al blijft van deze oude tekst
ook als ik die zou herschrijven
de eerste versie onbekend.…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…
Mijmering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.132 Denkend aan hoe 't was vandaag
terugkerende beelden
als in een film, heel traag.
Bezoekje aan Jens en Lien
oma dit... oma dat...
waren die blij mij te zien !…
Nostalgie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
756 De geur was onmiskenbaar
Een nooit te vergeten reuk
Van armoede vreugde en lijden
De reuk van vervlogen tijden
Het was de geur van haar persoonlijk
Roept bij mij beelden op van weleer
Dat lang gebloemde jasschort
Dat bruine plaatje van onze lieve Heer
En soms wanneer ik dat aroma opsnuif
Hoor ik in gedachten weer mijn Oma
Vragend of…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 uit duinen waar ik zonnewandel
verzweeft mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad…
Plantje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
664 Ooit gezaaid als een plantje
liefdeloos neergezet in de vensterbank
met te veel water om droog te staan
en te weinig om volwaardig plant te zijn
is haar beeld getekend
met een kunstig cracquelé
gebarsten door de weerstanden
die ze ondervond
als ze anders groeide
dan gewenst
Haar bladeren scheefgegroeid
in haar dagelijkse zoektocht…
Gegrinde herinnering
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
524 met beroerende baren
brengt herinnering
telkens weer dezelfde stenen boven
roterend in de reproductie
slijten scherpe kanten af
het verzachten van beelden
uit het rudimentaire verleden
bevestigt een tendens
naar afronding in de mens
verstrooid en gepolijst
valt elke heugenis uiteindelijk
als gewassen grind op zijn plaats
in een laatste…