3400 resultaten.
Tape
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.779 Alles kun je dichtmaken, fiksen, heel
houden, redden wat reddeloos, her-
stellen wat ontsteld tot op de kern
niet meer in orde wil. Niet opgelapt, behoed,
genezen.
Orde is maar een haar
waaraan je hangt, nagel geprikt in je kist,
vezeltje over been, houdt niks niet tegen.
Wat stuk is, koester het
niet langer dan het vraagt. Laat het alleen…
zoals alle mensen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.428 zoals alle mensen
heb ik de meeste prijzen op deze wereld
niet gewonnen
heb ik de meeste boeken niet gelezen
er nog minder van geschreven
heb ik de meeste kinderen niet gebaard
de meeste mensen nooit ontmoet
de meesten niet eens gekust
dat stelt mij voor vandaag gerust
-------------------------------
uit: 'Ik ben mogelijk', 2011.…
Salinitas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
422 het strand geeft eenzaam blijk
van een vloedverlaten zee,
zijn korrels zo talrijk
uit het zicht der eeuwigheid
is de zeevlinder onsterfelijk,
het tere lichaam ten spijt
kom, laten we gaan,
ergens wacht het ruisen
van de branding in mijn traan…
Park
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Het park ligt er niet meer onbevangen bij
langdurige regenval heeft de wandelpaden
onbegaanbaar gemaakt, net zoals onze liefde
die zo ver van de natuur verwilderde
door dromen van beschaving
in het holst van de nacht
regenplassen, als kind waren we er blij om
met onze laarzen aan sprongen we in stilstaand water
maar nu de tijd het getij in…
Dag en nacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
588 Ik krijg het hele jaar cadeautjes
Valentijn is slechts 1 dag
Het hele jaar vol met verwenning
Een streel, een kus, een lieve lach
Valentijn is er voor mensen
Die wachten op iets onverwacht
Mijn Valentijn
beleef ik anders
Als 1 groot feest
Het hele jaar
Dag en nacht…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan…
missen 2
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
661 Wat ik het mooiste vind bij Adriaan
is, naast de mooie vondsten in zijn versjes
en mopjes overal - als taart met kersjes -
zo ogenschijnlijk nonchalant ontstaan,
hoe steeds een ander mens wordt aangesproken:
met ‘Alleraardigste’ en dan diens naam.
Ontwapenend! Ook leuk hoe hij bekwaam
zijn commentaar in dichtvorm heeft gestoken.
Het meest…
Zelfacceptatie.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
625 Waarom zou je proberen
Te veranderen, na accepteren.
Je kunt toch jezelf zijn
Op de korte en lange termijn,
En daarvan profiteren.
Omdat jij de enige bent,
Die zichzelf, het beste kent.…
Gadget
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.248 Ze zei: je vangt wel eens wat op
b.v. dat je hebbedingetje zou zijn
een gebruiksvoorwerp, van hand tot hand
en ja, vaak voel ik mij doorgegeven
gelijkwaardig aan een of ander.
Mensen bedienen zich van elkaar
wisselen gegevens uit en raken zoek.
Wie hebben we daar? Ik ben je naam vergeten.
En zomaar, vanuit de coulissen, treedt een echtpaar…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 met de vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe…
schikken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 ik schik en herschik
wat ik schrijven moet
op een stuk papier
woorden karig als
een schraperig
geschilderd veld
met stramme hand
en stroeve pen
binnen weerbarstige lijnen
bangelijke woorden die
rondjes draaien binnen
perkjes van papier
onrustig wacht ik op de taal
die uit me zwermen zal
en het luchtruim vindt…
Victoria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik ben je haast
bijna je gelijke
Stuur flitsberichtjes
naar je
spiegel- | -legeips
beeld | dleeb
. in . morse .
Ik ben haast je gelijke
je naamgever:
een treinstation in Londen
De reden dat je altijd blijft
bEwEgEn
Ik voed
op je
verlangen
je droom meer ZUS dan ZO te zijn
Ik maak je ontevreden
(met het heden)
Ik ben…
Held voor een dag
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
513 Het hart heeft geen mening:
want ik weet dat onze liefde
over zakelijke kwesties
zal blijven zwijgen
ik heb je lief in het zand
van de zomer
wanneer
de wind keert
ben jij mijn stilte
en ik
held voor een dag
zwem als een dolfijn
om bij jou te zijn.…
3/8 – 23.07/
gedicht
2.5 met 2 stemmen
1.725 ik trad op
ik trad terug
hier en daar werd ik
daarna voor even
opgetild
voor even
in evenwicht
voorgoed verglijden
-----------------------------
uit: 'Blijven en verreizen,
gedichten 24/10 - 27/8', 2013.…
Dingen die niet vanzelf goed gingen
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.068 Er waren dingen die niet vanzelf goed gingen. Porren, er
moest gepord worden. Gesjouwd. Besproken. Geregeld.
Het nerveuze systeem ging ervan in een driedimensionale
versnelling. De geest ging in de kelder zitten rillen. Er
werden dingen gesjouwd, besproken, geregeld. Er begon-
nen dingen te gebeuren. Dingen die niet vanzelf goed
gingen. Deze…
Horizon zonder woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Zwaartekracht is liefde
ergens bij Abcoude
stil moment
in niet te vergeten bezwaren
om aan mijn zwijgen te tornen
jouw stilte te bevrijden
bemorste onschuld
droom van onzichtbaarheid
adem uit jouw liefdesbrief
horizon zonder woorden.…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 Het sintelschuttingpad is grauw,
Is ’t zon, is ’t regen?
Ik weet: het bord van Nelle’s tee
Ligt halverwege;
Voor fietsers is slechts tegenwond,
De zwarte stoet, die wegen vindt,
Om kwart voor negen.
De gloeipeer bungelt aan een touw,
Is ’t vandaag, is ’t morgen?
Het loon draait in de draaiboor mee:
Ik ben geborgen ;
En tussen het ratelend…
Brief in een nachtkastje gevonden
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.124 Het was een zomerdag, een slap begin
voor een gedicht dat me verwonden wil.
Maar niets zo onbedaarlijk als de spin
die in haar web zit. Dus ik houd me stil.
Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad
waarlangs je leven zich toen leiden liet
naar waar ik nooit meer op mezelf besta.
Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet.
Ik zou willen zeggen…
Nadoen was niet nodig
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
526 Je leefde in een verhaal
toen je een gedicht schreef
over het verdwaalde maanlicht
boven zinloze planeten
op het plafond van jouw geweten
en het gedicht was als een brief
niet aan mij of aan jezelf maar aan een vreemde
die je lief had en wist dat je het meende
onder het maanlicht van jouw gedicht
dat in de onderwereld geen noodzaak had…
Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Nog steeds
wil ik het leven proeven
met een vrouw
Een high tea in Liberty
Koffie in Metz
Met, uitzicht over Amsterdam
In vervoering raken van
North Sea Jazz
En Yes, Steely Dan
"Hey Bulldog", "Ases Tod"
En terug naar
Beacon Theatre of
The Dakota Building
Bergen beklimmen
en waden door een beek
Toskane ontdekken
Walvissen…
het diepste blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 roep tegen het
donker in de holte
van de nacht
eerder dan woorden
komt de gedachte
aan het diepste blauw
op de dag dat
de vogels komen
en ik zal gaan…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
Wilgen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag
een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had
wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Alvorens de cirkel te sluiten
keek hij nog één keer om zich heen
zag hoe de meeuw in de gevel verdween
stof het uitzicht smoorde
met een stormgordijn, de laatste steen
zich opmaakte om te verdrinken.
Onnavolgbaar ogenblik
waarin sterren hem te binnen schoten
en de uitgesleten drempel vonkte onder
zijn allereerste…
Mannen, vrouwen
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.775 Ik zag mannen, vrouwen die van iemand hielden,
kinderen die van iemand hielden,
onbekenden, ontheemden die van iemand hielden
ik zag niemand die niet van iemand hield
ik zag het aan hun ogen,
hun manier van lopen,
en ook hun onhandigheid
en hun telkens even, onverhoeds terugkerende, vlijmscherpe onzekerheid
ik ging naar huis en keek in…
Moeder
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
681 Puur,
was het meest intieme moment van mijn leven
en die intimiteit heb jij mij gegeven
je was erbij toen ik geboren werd
toen westenwind onder de balken joeg
en je met bed en al door de vloer zakte
een muurbloem ben ik altijd gebleven.…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 IK zag met pronk en kostbaarheden
en een hooghartig oogopslaan
een pauwenveer in de koraan;
de groen en rosse strengen gleden
over de tekst, het wuft verguld
had al de bladzij opgevuld
en midden in de soeren lag
de blauwe spiegel en zijn lonken
de strakke verzen overblonken
lichtzinnig spelend met de dag
en bont juweel en wulps azuur…
Zie! Het ijs ontdooit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Vriendelijk zijn
voor onvriendelijke mensen.
Aardig blijven,
voor wie chagrijnig is.
Glimlachend wakker schudden,
wie met het verkeerde been is opgestaan.
Verwonder je en zie
hoe ijs ontdooit!…
Met vallen en opstaan!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Wanneer een mens,
zijn zelfbeeld moet laten vallen,
dan zit hij bij de scherven neer.
Dan heeft hij zichzelf verloren.
Dan is hij pijnlijk ingestort.
Dan is hij niemand meer.
Wanneer een mens,
de gebroken illusies op durft ruimen,
dan ziet zij gesloten deuren opengaan.
Pas dan kan iemand,
vrij en van zich bewust,
op gaan stáán.…
Something has to get me started
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 Het kan niet ver weg zijn
Ergens tussen stapels
In chaotisch klemmende lades
Tussen bedorven nachtmaaltijden
De brieven herpakken, herschikken
Ik moet er nog aan beginnen, ooit
In een afgesloten kamer
Waar het licht van buiten nog broeit
Aanwezigheid nog nagloeit
Gefilterd, met schuchtere beetjes
Met kabbelende golfjes
Waarmee de…