inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 60796):

Wilgen

Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag

een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had

wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede

omdat ik geen woord voor het schrift had
en wilgen willekeurig begonnen te wenen.

Schrijver: Bjarne Gosse, 20 apr. 2016


Geplaatst in de categorie: individu

4,5 met 2 stemmen 120



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)