Alle inzendingen over lijf

3310 resultaten.

Sorteren op:

schijnbaar onbekommerd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 780
schijnbaar onbekommerd wuiven windsels van dromen uren van de torenklok zo ook de gulden haan van elke tijd verlost zich zonder vroeg gekraai de hennen van het lijf houdt wegen wolken schier eindeloos elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij de morgen komt niet zeg je zoals de nacht niet was of eerder voor de maan geen avondvloed…
kornelis20 augustus 2011Lees meer >

EEN MAAN VOL LIEFDE

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 823
Nu vannacht de maan vol liefde zit kan ik je schoonheid niet weerstaan Je zalige lijf, je benen en je haarsnit wel overal komen mijn handen aan Nu die maan door ’t dakraam licht landt hij op je prachtig blanke huid En ziet ’t tedere dat ik daar verricht in het schemer door ’t dakraamruit Nu die maan op je lichaam straalt raak ik nòg heviger…
Ton Rijkers5 september 2011Lees meer >

de mijne

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
heftig, bedwelmt me, hij versnelt de slagen van mijn onstuimig hart, ik streel zijn zachte huid, ik kus, gek van verlangen, zijn zachte mond, ja, gek word ik van elke sensatie die ik proef, monden, zijn mond, mijn tong, zijn tong, tongen, hij laat niets merken, maar ik, ik ben niet gek, adem versnelt, zijn lichaam trilt met mijn lijf…
Tjoke9 september 2011Lees meer >

CHOLESTEROL.

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.007
De knappe bontjas is verhuisd naar de zolder Aan mijn lijf nooit meer kolder. De dieren zijn mijn schattige vriendjes Doe mij maar gevarieerde groenten en knapperige frietjes. Een mooi huppelend paardje in mijn potten, ben je mal Je hond of poes met een lekker sausje, wie lust dit maal?…
sweetje10 november 2011Lees meer >

Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend en smekend om het morgenrood de tuin een vijver na een verwoestende storm de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend, nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen zou er nog meer te gebeuren…

Vuur

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.751
Zon op jouw warm lijf met een schaduw van verdriet verenigt, verbindt.…

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.829
Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, - Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt Wiens teêre streling alles zal verzachten. Mijn peinzen zwijgt, - heb ik dan niets gewonnen Bij 't rustloos zwerven langs des levens kusten Dat niet verbrak, dat niet tot niets verging?…

Met de souplesse van gerimpeld fruit

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
op beslagen ruiten en in een oogwenk bonst het hart de nacht vaarwel Voorbij zijn ook de late uurtjes de ontkurkte flessen het eindige naspel De dagen raken versleten waarin verjaarde namen nogmaals de revue passeren Deze ochtend masseert als een koude douche en met een zomerse hitte van voorbije liefdes droogt zij haar lijf…

dans, dans! voor Pina.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
vast aan een koord danst ze in tijd en ruimte het tengere tedere lijf gestrekt tot het uiterste botst ze - net niet - tegen de raamloze wanden het weerbarstige koord remt haar behoedend bijna, af het verliest enkel zijn tegendraadsheid als ze stil liggend zittend of staand het midden kiest de zon zendt haar warme licht door de openstaande…
J.bakx23 maart 2013Lees meer >

AUTOMUTILATIE VERSLAAFD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
zelfbedrog de pijn is je graadmeter Snij maar, snij nu maar je houdt ’t toch niet uit Snijd, je hebt het zwaar tot het bloed eruit spuit Bezeer je toch terstond later geeft ’t meer zeer Maak nu maar je wond automutilatie wint weer _______ Een poging om de strijd weer te geven van hen die verslaafd zijn aan 't beschadigen van hun lijf…

ADAM EN EVA

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Steevast als de maan op ons licht wil ik jou in de liefde laten zweven Dan streel ik zacht je mooi gezicht en ga ik je duizend kusjes geven Altijd als ik jou in de armen houd springt mij het hart haast uit ’t lijf En tja dan word ik een beetje stout zo wordt een deel van mij nog stijf Telkens als ik jou weer kussen ga gaat mijn bloed woest…

mist

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
één van vijf met één van vier stemmen spanning giert door je lijf geheim koord laat zich niet temmen het grote septiem akkoord niet overmatig en de regen tikken door ongestoord het zangkoor bezingt het leven de deuren tussen twee tonen laat kaarsen branden zelfs nog bij bevroren lonen en hoe moet het dan nog maar medereiziger blijf…

Het naakte kleden

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 643
aan je frêle lijf, rondom zijn bladeren geplakt zij hechten aan de huid het is vel dat pakt of van binnenuit jouw geur die snuift of de wind zomaar van zelve en woordeloos in jouw richting wuift om je borsten te kleden met gevallen groen of een kleur aanbiedt al verder dan rood dat je lippen doet krullen wachtend op een stille zoen…

Dorstig ?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
Daar slaapt de onrust van de vrede als waakhond in mij vereend, het snakt naar lucht, stuwt het lijf en brein naar de moederschoot, wat na de geboorte slechts een masker was tot een dorstig woord mij weer wakker kust.…
Pama29 november 2013Lees meer >

UIT DE GOOT GEHAALD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Ik heb je net uit de goot gehaald je lijf zag dof van het straatzwart ’t Scheen mij of je was verdwaald Gelukkig ontdekte jou, mijn hart Ik heb je juist uit de goot getild net passeerde een bejaarde snol Ze zei, mogelijk had ik je gewild maar ach je bent niet waardevol Ik heb je juist uit de goot gered Je huilde en je lichaam zag vies…

Een landman strijkt met forse streek de zeis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 973
Terwijl Spinoza eens de Waarheid zag Gelijk een driehoek, snel en scherp omlijnd, Zoude ik haar liever zien als een glimlach, De glimlach, die ook rust op Boeddha’s trekken, Die naar ik hoop op mijn gelaat verschijnt, Als ik het moede lijf voorgoed zal strekken.…

Alzheimer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Wanneer mijn gelukzaligheid gespiegeld wordt op mijn gelaat, laat mij dan mijn belevend zijn in beleving, het is het enige wat ik "NU" nog heb en mijn oude lijf, in mijn ziek zijn, toe laat...…

Eigen evolutie ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Geef mij de schubben van het gulden vlies, deken van visionairs, meer onzichtbaar dan voorheen, vooruit te lopen in de schreden van hun kwetsbaarheid, ik omgord het zwaard van woorden als laatste middel, waarmee ik het vege lijf wil redden, in eigen vooroordeel.…
Pama23 oktober 2014Lees meer >

Te druk

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 755
Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit Van mijn veilige plek gegaan Ik zoek een veilige haven Ik moet naar een veilige plek Breng me waar ik in mezelf kan kruipen Ik word knettergek Ik wou dat ik een slak was Met een huisje op mijn rug Een plek om altijd in te kruipen In mijn eigen thuis terug Mijn thuis is overal en nergens Mijn lijf…

Verwondering en verbazing

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
ik geen afstand genomen had kon horen zien en voelen zonder onderscheid het leek wel op gedachten lezen was ineens op alle plaatsen tegelijkertijd mijn gevoelens waren transparant en licht in energieën vol verwondering en verbazing zag complete chaos en ontsteltenis op hun gezicht ik was nog helemaal niet klaar om te gaan maar mijn lijf…
wil melker4 december 2014Lees meer >

Vlieg in het gevoel van zinken

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.727
Je lijf Je zinnelijke, zondige lichaam Ben met mij Zie met mij Raak mij aan Overal staan wij tot elkaars beschikking En tussen de lakens worden wij opnieuw verliefd Je ogen open of gesloten even mooi Gevoel van eenwording in onze armen Kijk me aan of niet ben er in het zinkende gevoel van ons bestaan Verdrink in het gevoel…
Robance28 februari 2015Lees meer >

De vrije teugel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Ik ben nog niet geheel besmet al denk ik af en toe temet dat ik ben afgestompt en slechts nog veertien zinnen schrijf heel keurig bij elkaar gestoken in een knellend lijf gehouden aan het metrum vijf; nou nee, vergeet het maar. Soms spring ik wel eens uit de band en heb aan regels schijt.…

Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief, Voel, hoe mijn lippen verlangend branden… O, ik wil alles zijn u ten gerief… Ik wil uw levensbanen bloem-omranden… O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde, Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief..…

waaiende kleuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
De horizontale stroming in de dampkringlucht vult oorverdovend mijn strak gespannen lijf. Strijdend, vechtend wil ik mijn kleur behouden. Ik zou hem aan flarden rijden Ik bons tegen mijn doek, maar hij wijkt geen centimeter Ik moet het met lege ogen aanzien hoe hij me mengt met rood blauw of geel.…

angst

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Als zelfs de meest getalenteerde, de meest gezagvolle man van het land niet de moeite neemt of het lef heeft om die angst te lijf te gaan. Wie zal het dan wel doen. Waarom is er niemand die zijn talent gebruikt om die bange mens gerust te stellen en de verongelijkte tot rede te brengen.…

Vandaag rouw ik

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 751
Vanavond zal ik weer naar ons heden reizen, om daar geluk te vinden bij mijn levend lijf. Sneeuw valt nu in onze wintertuin. Onze oude kater slaapt. Ik zie mijn lief stil aan tafel zitten. We vieren koffie met een stukje taart. Zal rouw straks ons geluk komen verteren? Beiden doen en hebben ons best gedaan.…

Vergeet

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.105
ontbrak en weer samenveegt als een hand de kruimels van de tafel maak me weer onmisbaar, geen leven zonder en de wetenschap dat alles blijft zoals het voorbijgaat, nauwelijks nog aanraakbaar en spaar met je vinger op mijn lippen de woorden die je wil horen, besta mij opnieuw op de stoep die ons tekent tussen stad en tijd loop me tegen het lijf…

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 731
de ochtend regen het verse brood bij het kanaal een woordenzwerver op het taaleiland voltooid in eigen zinnen ben je onbevangen in mijn dromen een nieuwe minnaar, een ongetemd dier jij wilt geen geheimen meer verbergen voor de nevel in Amsterdam want het is dorstig in de stad vol dwaas dansende letters die zingen in jouw rillend lijf…
mobar30 oktober 2016Lees meer >

Natuur ik luister naar uw wil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Natuur ik luister naar uw wil, ik ben Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt Planten en dieren, ijzer, giftig kruid Het zout der zee, en van der bomen hars Van Orion de lichtweg en het beeld, En van de zon het goud en goot het uit En mong het kostelijk, en maakte bloed En huid en spieren tot dit opgaand lijf Waarin de wind jaagt van uw…

alligator

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
van nature ben ik lui zoek een plaatsje in de zon laat mijn lompe lijf verwarmen opdat snelheid komen zou duik dan in het water diep laat mij zakken tot mijn ogen blijf lekker drijven roerloos stil en heb ik alles in de gaten met mijn huid goed aangepast aan de kleuren van het water ben dan moeilijk op te merken speur ik naar de oever…
jonhy donovan24 december 2016Lees meer >