3310 resultaten.
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 schijnbaar onbekommerd
wuiven windsels van dromen
uren van de torenklok
zo ook de gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed…
EEN MAAN VOL LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
823 Nu vannacht de maan vol liefde zit
kan ik je schoonheid niet weerstaan
Je zalige lijf, je benen en je haarsnit
wel overal komen mijn handen aan
Nu die maan door ’t dakraam licht
landt hij op je prachtig blanke huid
En ziet ’t tedere dat ik daar verricht
in het schemer door ’t dakraamruit
Nu die maan op je lichaam straalt
raak ik nòg heviger…
de mijne
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
927 heftig, bedwelmt me,
hij versnelt
de slagen van mijn onstuimig hart,
ik streel zijn zachte huid, ik kus,
gek van verlangen, zijn zachte mond,
ja, gek word ik van elke sensatie
die ik proef, monden, zijn mond,
mijn tong, zijn tong, tongen,
hij laat niets merken, maar ik,
ik ben niet gek, adem versnelt,
zijn lichaam trilt met mijn lijf…
CHOLESTEROL.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.007 De knappe bontjas is verhuisd naar de zolder
Aan mijn lijf nooit meer kolder.
De dieren zijn mijn schattige vriendjes
Doe mij maar gevarieerde groenten en knapperige frietjes.
Een mooi huppelend paardje in mijn potten, ben je mal
Je hond of poes met een lekker sausje, wie lust dit maal?…
Hoort allen: KOMRIJ IS DOOD!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
820 De nacht zo zwoel dat mij het slapen benam
lakens gekronkeld en vast aan het lijf geplakt
draaiend, woelend, elk half uur naar de klok kijkend
en smekend om het morgenrood
de tuin een vijver na een verwoestende storm
de lavendel, gisteren nog zo rijk en vol bloeiend,
nu neergesabeld en gegeseld door woeste regen
zou er nog meer te gebeuren…
Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.751 Zon op jouw warm lijf
met een schaduw van verdriet
verenigt, verbindt.…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten
Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, -
Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt
Wiens teêre streling alles zal verzachten.
Mijn peinzen zwijgt, - heb ik dan niets gewonnen
Bij 't rustloos zwerven langs des levens kusten
Dat niet verbrak, dat niet tot niets verging?…
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten
waarin verjaarde namen
nogmaals de revue passeren
Deze ochtend masseert
als een koude douche
en met een zomerse hitte
van voorbije liefdes
droogt zij haar lijf…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 vast aan een koord danst ze
in tijd en ruimte
het tengere tedere lijf gestrekt
tot het uiterste botst ze
- net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord remt haar
behoedend bijna, af
het verliest enkel zijn tegendraadsheid
als ze stil liggend
zittend of staand het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande…
AUTOMUTILATIE VERSLAAFD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 zelfbedrog
de pijn is je graadmeter
Snij maar, snij nu maar
je houdt ’t toch niet uit
Snijd, je hebt het zwaar
tot het bloed eruit spuit
Bezeer je toch terstond
later geeft ’t meer zeer
Maak nu maar je wond
automutilatie wint weer
_______
Een poging om de strijd
weer te geven van hen
die verslaafd zijn aan 't
beschadigen van hun lijf…
ADAM EN EVA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 Steevast als de maan op ons licht
wil ik jou in de liefde laten zweven
Dan streel ik zacht je mooi gezicht
en ga ik je duizend kusjes geven
Altijd als ik jou in de armen houd
springt mij het hart haast uit ’t lijf
En tja dan word ik een beetje stout
zo wordt een deel van mij nog stijf
Telkens als ik jou weer kussen ga
gaat mijn bloed woest…
mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 één van vijf
met één van vier stemmen
spanning giert door je lijf
geheim koord laat zich niet temmen
het grote septiem akkoord
niet overmatig en de regen
tikken door ongestoord
het zangkoor bezingt het leven
de deuren tussen twee tonen
laat kaarsen branden zelfs nog
bij bevroren lonen
en hoe moet het dan nog
maar medereiziger
blijf…
Het naakte kleden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
643 aan je frêle lijf, rondom
zijn bladeren geplakt
zij hechten aan de huid
het is vel dat pakt
of van binnenuit
jouw geur die snuift
of de wind
zomaar van zelve
en woordeloos
in jouw richting wuift
om je borsten
te kleden met
gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Daar slaapt de onrust van
de vrede als waakhond
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt het lijf en
brein naar de moederschoot,
wat na de geboorte slechts
een masker was tot een dorstig
woord mij weer wakker kust.…
UIT DE GOOT GEHAALD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Ik heb je net uit de goot gehaald
je lijf zag dof van het straatzwart
’t Scheen mij of je was verdwaald
Gelukkig ontdekte jou, mijn hart
Ik heb je juist uit de goot getild
net passeerde een bejaarde snol
Ze zei, mogelijk had ik je gewild
maar ach je bent niet waardevol
Ik heb je juist uit de goot gered
Je huilde en je lichaam zag vies…
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Terwijl Spinoza eens de Waarheid zag
Gelijk een driehoek, snel en scherp omlijnd,
Zoude ik haar liever zien als een glimlach,
De glimlach, die ook rust op Boeddha’s trekken,
Die naar ik hoop op mijn gelaat verschijnt,
Als ik het moede lijf voorgoed zal strekken.…
Alzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.093 Wanneer mijn gelukzaligheid
gespiegeld wordt op mijn gelaat,
laat mij dan mijn belevend zijn in beleving,
het is het enige wat ik "NU" nog heb
en mijn oude lijf,
in mijn ziek zijn,
toe laat...…
Eigen evolutie ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
van hun kwetsbaarheid, ik omgord het
zwaard van woorden als laatste
middel, waarmee ik het vege lijf
wil redden, in eigen vooroordeel.…
Te druk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
755 Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit
Van mijn veilige plek gegaan
Ik zoek een veilige haven
Ik moet naar een veilige plek
Breng me waar ik in mezelf kan kruipen
Ik word knettergek
Ik wou dat ik een slak was
Met een huisje op mijn rug
Een plek om altijd in te kruipen
In mijn eigen thuis terug
Mijn thuis is overal en nergens
Mijn lijf…
Verwondering en verbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
738 ik geen afstand genomen had
kon horen zien en voelen zonder onderscheid
het leek wel op gedachten lezen
was ineens op alle plaatsen tegelijkertijd
mijn gevoelens waren transparant en licht
in energieën vol verwondering en verbazing
zag complete chaos en ontsteltenis op hun gezicht
ik was nog helemaal niet klaar om te gaan
maar mijn lijf…
Vlieg in het gevoel van zinken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.727 Je lijf
Je zinnelijke, zondige lichaam
Ben met mij
Zie met mij
Raak mij
aan
Overal staan wij tot elkaars beschikking
En tussen de lakens worden wij opnieuw verliefd
Je ogen open of gesloten even mooi
Gevoel
van eenwording in onze armen
Kijk me aan
of niet
ben er in het zinkende gevoel van ons bestaan
Verdrink
in het gevoel…
De vrije teugel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Ik ben nog niet geheel besmet al denk ik af en toe temet
dat ik ben afgestompt
en slechts nog veertien zinnen schrijf heel keurig bij elkaar
gestoken in een knellend lijf gehouden aan het metrum vijf;
nou nee, vergeet het maar.
Soms spring ik wel eens uit de band en heb aan regels schijt.…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief,
Voel, hoe mijn lippen verlangend branden…
O, ik wil alles zijn u ten gerief…
Ik wil uw levensbanen bloem-omranden…
O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde,
Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief..…
waaiende kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 De horizontale stroming
in de dampkringlucht
vult oorverdovend mijn
strak gespannen lijf.
Strijdend, vechtend wil ik
mijn kleur behouden.
Ik zou hem aan flarden rijden
Ik bons tegen mijn doek,
maar hij wijkt geen centimeter
Ik moet het met lege ogen aanzien
hoe hij me mengt met rood
blauw of geel.…
angst
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
707 Als zelfs de meest getalenteerde,
de meest gezagvolle man van het land
niet de moeite neemt
of het lef heeft om die angst te lijf te gaan.
Wie zal het dan wel doen.
Waarom is er niemand die zijn talent gebruikt
om die bange mens gerust te stellen
en de verongelijkte tot rede te brengen.…
Vandaag rouw ik
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
751 Vanavond zal ik weer naar ons heden reizen,
om daar geluk te vinden bij mijn levend lijf.
Sneeuw valt nu in onze wintertuin.
Onze oude kater slaapt.
Ik zie mijn lief stil aan tafel zitten.
We vieren koffie met een stukje taart.
Zal rouw straks ons geluk komen verteren?
Beiden doen en hebben ons best gedaan.…
Vergeet
gedicht
4.2 met 6 stemmen
5.105 ontbrak en weer samenveegt
als een hand de kruimels van de tafel
maak me weer onmisbaar, geen leven
zonder en de wetenschap dat alles blijft
zoals het voorbijgaat, nauwelijks nog
aanraakbaar en spaar met je vinger
op mijn lippen de woorden die je wil
horen, besta mij opnieuw op de stoep
die ons tekent tussen stad en tijd
loop me tegen het lijf…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
ben je onbevangen in mijn dromen
een nieuwe minnaar, een ongetemd dier
jij wilt geen geheimen
meer verbergen
voor de nevel in Amsterdam
want het is dorstig in de stad
vol dwaas dansende letters
die zingen in jouw rillend lijf…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…
alligator
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
527 van nature ben ik lui
zoek een plaatsje in de zon
laat mijn lompe lijf verwarmen
opdat snelheid komen zou
duik dan in het water diep
laat mij zakken tot mijn ogen
blijf lekker drijven roerloos stil
en heb ik alles in de gaten
met mijn huid goed aangepast
aan de kleuren van het water
ben dan moeilijk op te merken
speur ik naar de oever…