inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 60082):

Vandaag rouw ik

Ooit zullen we allen moeten rouwen,
hetgeen niemand kan vermijden.
Straks worden we verteerd door spijt.

Hedenmiddag probeer ik me te verplaatsen,
naar de nacht waarin ik eenzaam achterblijf.
Vanavond zal ik weer naar ons heden reizen,
om daar geluk te vinden bij mijn levend lijf.

Sneeuw valt nu in onze wintertuin.
Onze oude kater slaapt.
Ik zie mijn lief stil aan tafel zitten.
We vieren koffie met een stukje taart.

Zal rouw straks ons geluk komen verteren?
Beiden doen en hebben ons best gedaan.
Spijt zal ons niet kunnen berouwen.
Alles hebben we te danken aan vandaag.

... Geschreven na lezing van een groot klein boek van C.S. Lewis: A Grief Observed (1961). ...

Illustratie: Vijftien jaar leeft hij al zorgeloos...Schrijver: Albert C M Weijman, 14 feb. 2016


Geplaatst in de categorie: spijt

4,8 met 4 stemmen 266



Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Marije Hendrikx
Datum:19 feb. 2016
Bericht:mooi gedicht vergezelt hem op zijn overtocht.

Naam:Dianah
Datum:15 feb. 2016
Bericht:Ontroerend!

Naam:Bert Weggemans
Datum:14 feb. 2016
Bericht:Alles hebben we te danken aan vandaag. Zo is het, Albert. Mooi, die bron van de grote C.S. Lewis, verplichte kost bij ons op de opleiding anglistiek.

Naam:Marije Geerts
Datum:14 feb. 2016
Bericht:Prachtig gedicht...erg mooi en roerend.

Naam:Hildegard
Datum:14 feb. 2016
Bericht:Lieve Krummel,
Wat heeft hij toch een fijne uitkijk op het leven...
vandaag is voor vandaag,
morgen komt vanzelf.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)