2392 resultaten.
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 -
verzwolg dit zo beminde land,
verloren onder hemelen hoog,
besloten tussen 't witte strand,
een bloeiend eiland waar het hart
moeizaam genas van d'oude waan,
een tuin waar veilig en vertrouwd
het leven is gegaan?…
MORGEN IN 'T VADERLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.160 en de woedende orkaan
Rafelde 't zeildoek, brak steng en bezaan,
Maakte d'ontredderde koopvaarder prijs,
Monsterde 't volk voor een andere reis -
Eindelijk was 't morgen; - de schoener gestrand;
Janmaat in 't vreemde, 't omnevelde land!…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Hun wijsheid logenstrafte d’ Ene God,
werd door de horde aan het vuur gegeven.
“Maar ’t ware woord krijgt niemand ooit kapot,
want elke waarheid heeft het eeuwige leven.”
III.
Aldus tracht zij haar angsten te bedwingen.
Helemaal afwezig is de rede
in de ogen van de woestelingen:
paladijnen van de goede zeden.…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 Blinkend, schittrend, alverbazend, breekt het vlammend Hemeloog
Door de donkre nevelstromen van den bruinbeschaâuwde boog:
Blaakrend, schroeiend, en verblindend, stijgt hij 't steile renpad op,
Meester van d' ontzetten hemel in zijn hoogstbereikbre top:
En nog, dalend, stort zijn aanschijn bij het blussen van die gloed,
Eerbied en ontzag in…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 haar uit Friesland, zij uit de Achterhoek en zij uit Rotterdam
haar Rotterdamse wangen bleven warm ondanks de kou op de Amsterdamse straat en vormden ‘red apples’
3 meiden, 3 vrouwen van onder de dertig, voor het roken op straat, voor de deur van een van hen met een bankje
met straks ook nog 2 mooie stoere stevige gulzige olijfbomen in pot d…
Vasco Nuñez de Balboa
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 gewezen
Op een wonderbaarlijk schoon
Nog niet in kaart gebrachte zone
Die, eeuwenlang vertrouwd voor hen,
Zo niet voor Nuñez de Balboa
Voortaan Isthmus zou gaan heten,
Landengte van Panama
Staande op een hoge rotspiek
Uitziend op het zilte zeevlak
In de eindeloze verte
Verder nog dan ogen reiken
Verder dan Columbus ooit
Was hij d…
Geheugenspoor
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
583 Deed hij de seinen weldra op groen springen
Daar gleed de D-trein spoorslags ter remise
Er was echt geen seconde te verliezen....
Halsoverkop stoof hij Den Haag-C binnen
...Daar stond Klaas Vaak, hij deed z'n oogjes dicht...…
We doen er zelf aan mee/Doen we er zelf aan mee?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 sloppen
tussen ‘t plastic, kind’ren zoekend
gieren vliegend
Na een paar een uur kregen we opnieuw eten dat verpakt
en in ‘t vliegtuig weer opnieuw
Nog steeds denk ik
aan de man van de bloemenstal:
we doen er zelf aan mee
Maar nee, ik wil het niet
en blijf het voor me zien
uit ‘ t raam
toen ‘k met die trein meeree
de meeste mensen d’…
Nieuwe grens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
602 Ja, wij gaan zo een wingding doen
een zomerzotheid ondergronds
een dug-out die mijn vader bouwde
voor als de roden drukken op de knop
we hebben proviand en liters bier
het sleutelwoord is overleven
op de nieuwe grens
Stel mij eens voor aan die blondine
ze heeft iets weg van Tuesday Weld
ze draagt ambush met een Frans tintje
ze maakt…
W E D E R W I J V E N
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.703 Hoe wijsterwaster vliegt de lucht
vol witte en lange stressen
van wolken, die ontvlochten zijn
lijk haar van toveressen.
‘t Zijn wederwijven, boos en fel,
die, kwaad van hande en vinger,
malkanderen te kere gaan
en vechten slag om slinger.
De wind zit in ‘k en weet niet welk
geweste, ‘t buist en bommelt
alhier,…
O n g e k u n s t e l d
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
909 Lieflijk en bevalligheid,
deze vertederende woorden
die mij blijven bekoren
raken wat in vergetelheid.
Zie het ontwapenend kind
dat bloemen zorgvuldig plukt
een waar stukje geluk
als ze de allermooiste vindt.
Bekoorlijk is zij in 't licht
van haar schoonheid niet bewust
straalt ze vol levenslust
een glimlach op haar gezicht.…
NIEUW LIEDEKE
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.954 De koning vol geweld*
Of d’ allergrootste prins
Van mogendheid en geld
Is nietig, blij en kinds*
Al schijnt hij verwoed
Of groots* van moed
Op zijn macht, op ’t gebiên,
Op zijn staf, op zijn staat,
Op zijn rijk, op zijn raad,
Op zijn deugd, op zijn daad,
Op zijn land, op zijn liên*.
Hij wordt gedwee door ’t vrouwenbeeld te zien.…
De Crisis onzer Dagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Veel hoofden vol confusie,
Veel harten vol van spijt:
Bij eeuwen-oude illusie
Weer d’ eeuwen-oude strijd.
’t Gewicht der wetenschappen
Door wonderen geleerd;
Na politieke klappen,
Fortuinen omgekeerd.
Beschaving en verlichting
Het wachtwoord van de dag;
Maar kruitdamp uit verplichting
En wierook op gezag.…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 eens de wetenschap aan ’t westen,
Haast durft d vreest de Zeeman niet, op de onafmeetbre waatren,
Het spoor te missen, schoon de donders om hem klaatren:
Ja! duizend mijlen ver verwijderd van het strand,
Ziet reeds zijn geest de reê, en kust zijn Vaderland.…
VAN DIEUWERTJES VRIJER
poëzie
3.7 met 18 stemmen
13.838 Want als ze naar z’n aanzicht ziet,
Zij kan d'r niet uitkomen;
Zij weet dan van zichzelve niet.
Zij staat, wanneer haar dat geschiedt,
Al waar zij opgenomen.
Maar, Dieuwertje, je hebt jouw reden,
Die jou daartoe aandrijven,
Je kijkt naar zijn volmaakte leden,
Die ik van boven tot beneden
Naar ’t leven zal beschrijven.…
Het gebarsten kannetje
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.707 't Was een gebarsten kannetje,
Hier pas op dit plekje verschenen
Toen d' oude en deftige melkkan
Van 't wereldtoneel was verdwenen.
Ze had, al deed ze haar arbeid nog puik,
Een barst en een scheur in haar kleine buik.…
Hollands
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.474 Wat mengelmoes van talen mag
Aan d'Amstel zich vermeien!
O Stad, waar 't hart van Holland lag,
Waar Vondel zong zijn reien!
Maison de Dit, Café au Dat
Hôtel de... wat?... Hollande!
Maar ben 'k hier in zijn land, zijn stad,
Zijn Amsterdam? - 't is schande.
O!…
Dorothea's doldwaze Dordtse dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
868 De Duitse D-trein denderde Dordtwaarts door de desolate Drechtstreek. Daar dropte de degelijke dubbeldekker de Dortmundse diëtiste Dorothea. Dordrecht! Drie doldwaze dagen doorleefde de doortastende dikke Duitse dame daar. Die deden Dorothea denken dat Dorothea droomde!
Dolhuis, Drievriendenhof, Dordtevaer. Daarna Drierivierenpunt.…
Lied van Gelderland.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.563 Kent gij dat land, vol heuvlen, lachend schoon,
En koele dalen, waar de reine toon
Des nachtegaals bij brongemurmel klinkt,
Als lentes zon aan d' avondhemel zinkt?
Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen -
Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen.…
DE CRISIS ONZER DAGEN.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.077 Veel hoofden vol confusie,
Veel harten vol van spijt:
Bij eeuwen-oude illusie
Weer d' eeuwen-oude strijd.
't Gewicht der wetenschappen
Door wonderen geleerd;
Na politieke klappen,
Fortuinen omgekeerd.
Beschaving en verlichting
Het wachtwoord van de dag;
Maar kruitdamp uit verplichting
En wierook op gezag.…
DE WARE KUS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.532 Dan vliegen, onbeschrijflijk teer,
De vlugge geesten heen en weer
Tot d'oorsprong van het leven:
Verdubblen, door hun zacht gewoel,
De schokken van het fijnst gevoel,
En doen de boezem beven.…
De slaap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
6.080 Maar die de tijd,
Aan 't werk gewijd,
Steeds doel- en nutteloos verslijt,
En d' avond ziet genaken,
Hij, wie verveling plaagt en pijnt,
Hij beeft zodra de dag verdwijnt,
En kan geen ruste smaken.…
Piet Lut
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.120 En die zeggen 'm aan z'n oor: "O, jou stoute blondje
Ieder kneepie kost een fooi, of je geeft een rondje"
Meneer Piet Lut z'n neus is rood, net zo rood als kroten
Als een vlieg d'r lang op zit, is 'ie aangeschoten
"Daar kan ik toch niks aan doen", hoor je hem steeds urmen
"Dat komt niet van de rooie wijn, ik heb last van wurmen"…
Tim is BOOS, maar GOD ook!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 lach-positief
Zo control-freak, zo het krediet verloren
Linda de Mol krijgt een ere plaats in de hemel
Aan de rechterhand van Mies Bouman
Ze bedankt ervoor, haar ogen zijn voorgoed geopend
Want Gods genade is te groot voor haar
Ziet ze eveneens aldaar haar Jeroen Rietbergen
Wegwezen denkt ze en wat ze denkt doet ze
Ze daalt weer af naar ‘d…
Meisjes van het gymnasium
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 Die vinden critici maar niets
Meisjes van het gymnasium
Kijken naar fraaie oude kunst
De kouroi en de korai uit de Oudheid
En de navolging daarvan
In de Renaissance
Zoals het werk van de grote Leonardo d...
-Nee aanbidt nou niet die jongen op de poster!…
Psalm 103
poëzie
4.1 met 24 stemmen
11.253 Maer also hoog' als d'hemels bouen d'eerde,
Verheuen staen, van sulcker hoogd' end' weerde,
Blijckt zijn ghenaed' aen elck die hem ontsiet.
12.
So wijt als Oost van Westen is verscheyden,
Soo verr' werpt hy ons' wederspannicheyden
Van hem: end' treedt met ons int oordeel niet.
13.…
M A A G D E N G R O E N
poëzie
3.8 met 20 stemmen
3.043 Virgineum decus
Niet lam en afgeleefd,
maar kroes, en in zijn' kreuken,
zo is het loof mij lief,
en ‘t groen, der groene beuken,
die in de zonne staan
en, hagewijs geleed,
de nieuwe pracht aandoen
nu van hun lentekleed.
Hoe zuiver is dat groen,
hoe nes, hoe ongenaakt,
met vlugge dons bezet,…
Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.697 ô Gij, uw groenend hoofd verheffend
Uit zilvren baren, heerlijk land!
Ras zullen Genuas banieren
In 't koeltje wappren van uw strand!
Maar neen! - in mijner Vadren streken
Werd ik met hoon en spot belaan;
Toen 'k daar van wisse hoop dorst spreken,
Daar hulp en bijstand af wou smeken,
Zag elk mij als een' dromer aan.…
VOL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Vol van het heerlijke eten
vol van het kerstkind
vol van hoop en verwachting
*'Hoe kan Herodes*, heden ten dage
getransformeerd in moordenaars
*’t licht verdragen*
Allah's naam te misbruiken
door gelovigen weg te vagen?
wie kan nog het bloed verdragen
vervloekt is de utopie
van zogenaamde helden
die als koppensnellers over volkeren…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Als ik de zwaluw zie geherbergd aan de gevel
van 't overlenend huis - o die van d' aardse nevel,
ontslagen, spreek ik dan, mocht nest'len waar 't gestarnt,
waar 't goud in 't blauw turkoois zo flonkerende barnt.
Gij weet het, goede God!…