5637 resultaten.
Redeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Het regent
weer
druppels glijden stromend
langs de ruwheid
van mijn ruit
de wereld huilt
en kent
geen mededogen
-
stemmig
oordeelt
iedereen
wat voorheen
met woorden ging
is provocerend
meer een ding
van oorlog
en geweld
-
het regent
grijs
wolken striemen
ook mijn stemming
tot de diepte
van die oeverloze…
Terugblik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 boven het water dreven
donkerblauwe wolken
een wit schip lag voor anker
muziek danste uit openstaande
ramen en deuren
de dagen waren lang
woelende levens sleten
weekten zich los van elkaar
vielen langzaam uiteen
een meeuw schreeuwt uit volle borst
landt zwijgend op de kop
van een verweerde stenen held…
MOEDER VAN VER AL 3.
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.196 Ik wou de achterkant zien van de wolken
de wind in zijn begin, horen vertellen
hoe lelies overwinteren en libellen.
Sinds mocht ik veel vernemen nopens volken
verovering verval, maar weinig over
de dingen die mij toen hebben betoverd.…
In warme hunkering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 ik heb de wolken gezien
het rood van luchten
in warme hunkering
om nog even te blijven
niet te vluchten maar
hun kleur te verdiepen
in genieten ga ik mee
duik in het donkerrood van
zee om de nacht te ontlopen
het is een hopen
want het zwart heeft
mij slechts spoken gebracht
waar licht leven geeft heeft
donker tijd en stilte…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Wolken verspreiden zich.
Een zomerjurk hangt lusteloos aan de wasdraad.
Verregend in een allerlaatste dans. Alsof jij al weg bent.
Vandaag is er niets te doen. Misschien ga ik naar zee en probeer
daar de lente. Opnieuw. Ik zal je herkennen aan het wijnglas
en de ondergaande zon. Aan de golven. De golven in mijn buik.…
Een hallo in tegenlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 de puzzel bewolkt
die wind en wolken
hadden verzonnen
is niet gelegd vandaag
compact scheren
de stukjes langs blauw
maar zon brandt al gauw
zijn opklarende gaten
lost de volumen op
het enige dat blijft
is het warme vocht als
een hallo in tegenlicht
die langzaam verdwijnt
in een rode zonsondergang
als de wassende maan in een
kraakheldere…
Snoezelden warmte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik liep voorzichtig
op rondjes kleur
was helemaal
in de wolken van
hun heerlijke geur
licht speelde
zachte muziek
wij mochten rusten
als de vriendelijke
zuster ons riep
lachten samen
naar het blauw
in de lucht
vogels van angst
waren gevlucht
snoezelden warmte
ontspannen en vrij
proefden geluk
voelden de hemel
al dromend dichtbij…
Van de Graafse brug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 wolken
als snelle paarden
....logge olifanten?
Maar ik hoor...
m'n pijlers en schutten
hardop zuchten
kreunen van pijn
De lijn....
met gele ballen
door de schipper
niet gezien
door dichte mist
misschien?
het botsen en vallen
ramptoeristen aan beide kanten.…
Homo ludens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een enorme
blauwe bal
zwiert over
het hek om te
stranden in een
bloeiende sierkers
een wolk
bloesemblaadjes
schudt zich los
uit de boom
Sniej! roept het
kind verrukt
ja, sneeuw!…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 En schijnt niet iedere dag de zon
Er zijn ook mindere dagen
Herinner mij die dat ik zingen kon
En wij door de wolken ’t licht nog zagen.…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
Stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 De stad ligt in een kuil
maar jij laat het niet los
de wolken, regendruppels
de hemel, alle sterren
maar jij laat het niet los
armoede, verdriet en pijn
het laat je niet gaan
de stad schuilt in een droom
je kan niet meer ontsnappen
de bomen, de lucht
alles ademt jouw stilte
je bent een vreemde
op de vlucht
er droomt een schaduw…
Kus de regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 zij schrijft zinnen in de wolken
in alle kleuren net zo lang
niet dat iemand ze kan lezen
gaan woorden geruisloos over in gezang
zo vervreemd zijn van het daar
kust zij de regen in de zoektocht
naar hetgeen zij ontbeert
hopend dat zij vinden zal wat ze zocht
springend tegen vuurrode muren
vliegt ze met hoge snelheid door ’t geluid
tot…
parabolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 ik blijf hoopvol gestemd
en sla mijn kreten bewust
in voorbije dagen is mijn
wolk blijven hangen
na versnelling volgt
korte gewichtloosheid
dat past bij stukjes
kaas en late avonden
laten we geleidelijk in
gewoontes terugvallen
daartoe zijn onze riemen
reeds vastgemaakt
kom, blijf gewoon dezelfde
voordat alles wijzigt…
het pad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 al het kruid dat verschoten
de ruimte beheerst die we
eens hadden gevlochten
tot een samenzwering in
liefde en cadans
nu grijpen we naar de eens
gezochte paden en trachten
de balans te ervaren waarin
we liefde delen, samen
maar ook in paren
lief, jouw pad is mijn
struikeldraad, want hoe kan
ik houden van wanneer
er wolken zijn die lager…
cirkel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
492 het doet mijn verwachten verzachten
in een fluwelen droom, zwevend
door alles heen, zonder enige rem
het is mijn hart dat verrukt is
op geluk achter de wolken
aanraakbaar, zo dichtbij voor mij
en voelt als een roepend baken,
alhoewel, ik voel 'n opkomend kolken
doch daar roept de dag naar mij
weg ben je en ik, ongevraagd, vrij…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
Hemels vergezicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
540 jullie overleden
zusje heeft
in de
kinderhemel gouden
kaarsjes branden
voor ieder
elk
sierlijk prijkt
het op
hun tafeltje
het houdertje
in een
diamanten kelk
zij wacht
geduldig op
jullie omringd
door de
beschermengel met
het goddelijk
Licht
met een
stralende glimlach
vanuit de
zachte wolken
kijkt zij
op haar
prachtig…
avond bij Holte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 in een fel
licht-donker contrast
van ondergaande zon
leveren de wolken
aan de horizon
een veldslag
zo reusachtig
dat het verrast
het land ligt rustig
het wassende graan
zwaluwen scheren lustig
af en aan
ik was nog druk
reed over de wegen
maar de sfeer, het land
houdt me tegen
maakt die
overweldigende indruk
lang kijk ik
en stil
dit…
ZONDER DENKEN ZIET HET OOG
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
549 een huis is een rechthoek om de ruimte
het lichaam omkadert zichzelf
jouw leven een blauw stipje op het canvas
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken
en de zon en de vijver worden zich
schenken zich uit, vullen
alle mogelijke werelden
zonder moeite is alles, wat het is:
de precisie van de werkelijkheid
degene die…
Jouw stoet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag je
met gevolg
door de wolken
zwieren
licht spatte in
duizend kleuren
uiteen die
regenbogen
vierden
jouw ogen
horizonden
de flauw gebogen
verten toen
jij de teugels even
flink liet vieren
slechts een
vage mist
wist waar jij
gebleven was
toen jouw stoet
eenmaal gas
gegeven had…
Het lijkt zo eenvoudig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
531 in de sporen van de traagheid
lijkt het zo eenvoudig:
een tuin met een uil
zwanen op het zwarte water
tekens in het zand
wind in ritselende struiken
een vogel met langzame slag
wolken van witte watten
schelpengeruis onder voeten
tijdloze stappen
een rollende knikker over de stoep
volg de sporen van de traagheid
het lijkt…
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
Droombeeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 Er hangt een lage grauwe wolk
boven de kale kruinen
van de wuivende bomen
in de getroffen straat
het is nu herfst
in mijn gedachten
Even ben je terug
in diepste kern
van mijn gevoelens
en ik koester je
in stille bewondering
droombeeld van liefde
ik koester je
Bescherm mijn zoet verlangen
laat nu geen regen vallen
het is al…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 een witte wolk sprak en zei
kijk naar het blauw dat ik bedek
dat vele gedachten in de lucht houdt
.
de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht
.
ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
Jouw Vlaamse tongval
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 doet anemonen blozen in het jonge lentelicht
waar staartmeesjes juffers vangen voor ontbijt
is de bonte specht niet voor één gat te vangen
lacht een groene je vierkant uit
met bloemen beschilderde hemel reikt een hand
niet te lang, thuis huist zij allerminst
maar kabbelt voort op herboren wolken
waar zij in besloten mijmeringen rust…
Goddelijk zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
407 Vuurwerk van extatisch genot,
Naar euforische hemelse hoogten,
In roze wolken van liefdesrituelen,
Culminerend, uiteenspattend
In een dans van symbiotisch
Versmeltende eenheid,
Waar het ik verdwijnt in wij,
Van twee geliefden, die zich
Hecht verbinden,
Tot een goddelijk eeuwig zijn.…
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
409 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
Euforische verbinding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
140 Jij bent mijn droomkoningin,
Die mij elke nacht bezoekt,
In steeds andere gedaanten,
Steeds met ’t zelfde zalige
Lijf en zacht strelende handen,
Die mij voeren in wolken
Van heerlijk geurende parfums
Onder klanken van violen
In een orkestrale symfonie
Van betoverende melodieën,
Die ik niet weerstond en
Mij stuwden naar hemelhoge
Euforische…
dragen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
122 ik draag jou en mij
naar het dak van de wereld
schaduw van verdriet
ons tweezijn berg ik
in verwilderde heuvels
onder de wolken
ik leg mijn hand op
de geboorte van liefde
het roerloos sterven
de lange schaduw
het gevecht dat niemand ziet
liefde die verdween
het oog dat niet leest
op verwilderde heuvels
van gestold verdriet
tot…