5107 resultaten.
Witte bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door 't licht ons laten dopen.…
Éénheid van zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Als je leeft
in de éénheid
van zijn
waar geldt:
ik en de ander
Als je
geen angst hebt
om te geven kun je
volledig ontvangen
en kom je nooit te kort
Als je
bang bent
om te geven
kun je
niet
open staan
om te ontvangen
Maar:
Als je
in waarheid bent
zal je vrijheid
om het leven
te bieden
wat je bent
je verrijken
en…
ongekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
558 wie ben jij als je
je wonden likt
je angsten als
moedermelk drinkt?
tel jij de dagen
meet je het leed
kleur je de macht
vervorm je de vragen?
wie ben jij als je
de deuren sluit
de lasten als
een ezel draagt?
vang jij de vlinders
ontdooi jij de beelden
boetseer jij de liefde
blijf jij het raadsel?…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
Gegrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Gegrepen tussen dood en leven
Tussenin daar waar licht en duister spelen Zij zijn eenzelfde rol aan het uitvoeren
Samen, dansend om ons heen
De een waar een angst voor aanwezig is
De ander die gewenst is
Eenieder die ze verwisseld
Een ander die ze wenst te wisselen
Lichaam bewegend
Dansend op het oerritme
Laat het zich begeleiden
Zoals…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
2025
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 Geven en nemen
Presenteren en ontvangen
Plezier en droefenis
Dapper en bang
Eenheid en polarisatie
Liefde en angst
Blij en zwaarmoedig
Hoop en wanhoop
Gezond en ziek
Licht en donker
Liefhebben en haten
Verlangen en afkeer
Positief of negatief
Het is lachen of huilen
Ik hoop op veel lachrimpels
En weinig tranen in 2025…
Verwend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
313 De angst van de minderheid -
de jood, de intellectueel...
De wanhoop van de verjaagde -
de nonconformist, de immigrant...
De dood van de aangevallene -
de vrouw, de vreemde...
wil niet, kan niet, mag niet
anders benoemd worden
dan mijn vrijheid -
mijn vrije tijd, mijn hoop
mijn thuis, mijn veiligheid...…
Haspengouwse bloesems
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
220 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Betrouwbaarste Vriend
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
152 Hoe groot of klein het ook is
Een ieder hond is
Voor de mens vertrouwd
Het kijkt je aan
Geeft je een lik
Kruipt dicht tegen je aan
Zo laat ie weten dat
Ie van je houdt
Een hond voelt jouw
Angsten zorgen en pijn
Een hond zal je nooit veroordelen
Een hond groot of klein
Zal zonder enige twijfel
De betrouwbaarste vriend van de mens zijn…
alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.357 alleen
alleen
alleen
alleen
Links rechts
alles valt
mijn keel verstopt
ik slik
en krijg die prop niet weg
ik voel me echt alleen
tranen dringen
alles wordt klein
en krap
en donker
alleen
de angst komt snel
raast door mijn hoofd
raast door mijn lichaam heen
alleen
alleen
alleen
jij komt weer terug
maar bent nu…
Leun op mij
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
2.479 Dag mooi meisje vol met zorgen
Zet je gedachten eventjes opzij
morgen is er weer een nieuwe morgen
geef je angst voor één moment aan mij
ik wil de zorgen met je delen
Maakt dat je niet een beetje blij?…
Innerlijke strijd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
668 De angst voor al wat komen ging
dreigde haar te verlammen
gisteren liet ze toe
dat haar voeten als het ware
vast werden gezogen
in drijfzand
haar hoofd bonkte
zweetpareltjes
op haar klamme huid
en voorhoofd
haar adem stokkend ……..…
Binnen
gedicht
3.2 met 28 stemmen
19.491 Die wachtte was te goed in doodverzinnen.
Weghelften weg, begroeide grond verschoven,
meren gezwollen, als bij wie ver, met
tijdelijke namen, in de slaap verrast.
Die wachtte dacht een strand, had zich
in zand verpakt, nat zand dat plakte,
hoofd eruit, een hand om plat te slaan,
dat elke vrouw beschreven in een mal.
Pak dit maar uit. Stel…
Het Bestand van Water
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
962 het water
waarin zij na afloop
nog hun handen wasten
dacht daar anders over
Niets
rechtvaardigde de gedachte
voor een onsje minder te willen sterven
ook niet voor iets meer
Niets
zou het water
donkerder kleuren
dan vermeende onschuld
Het water was van iedereen
al proefde men pas na jaren
de ingedikte bitterheid
van verloren angst…
Nooit meer stilte.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
859 Glazig kijkt ze uit het raam,
Waar de landschappen aan haar voorbij zoeven.
Amper bewust van haar omgeving.
Amper bewust van zichzelf.
Duizenden gedachten,
Vliegen door haar hoofd.
Daar waar het voorheen zo veilig was,
Is nu een plek van onheil.
Ze durft er niet meer te zijn.
Ze durft niet meer te zijn.
Duizenden gedachten,…
Bobjijofbobik?
snelsonnet
2.8 met 12 stemmen
1.751 Ons bobsleeteam komt heelhuids weer retour,
Want onze helden in de viermansbob
Gaven de strijd vlak voor de start al op -
Maar er is een probleem met hun vervoer:
Hun terugreis gaat waarschijnlijk nu per boot,
Want ook hun vliegangst blijkt opeens te groot.…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 Ongrijpbaar
als veel te grote reus
zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen
over opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter…
Geboorte II
gedicht
2.9 met 22 stemmen
21.349 Ik ben opeens gebaard;
een hand houdt mij bij de enkels,
ik hang met het hoofd naar mijn buik,
ik ben uit mijn schoot gejaagd.
Licht botst tegen mij aan,
geluiden vallen op mij.
ik schreeuw; ik kan niet terug.
Plotseling ben ik te groot,
hang ik aan leven bloot.
--------------------------------------------------------
uit…
Vaardigheden in de tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.037 Angst dominerend mijn horizon
In de jaren door de tijd
Te bang, te laat,
En daarna weer te veel spijt
Om het weerloos treffen
Jegens andermans chagrijn en nijd
Vaardigheden hier omtrent
Ontbraken in het geheel
Leren om niet bang te zijn
Voor het volwassen zandbakgedrag
Is een vaardigheid die
Voor mij maar heel langzaam went…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Slechte reis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Te lang bleef hij stuiteren
door een klein wit pilletje
met een eigen willetje
hoort nu stemmen fluisteren
in talen die hij niet verstaat
behalve dan die ene
zijn eigen stem, die vraagt:
hoe kom ik hier weer uit?…
Geen woord
gedicht
4.8 met 6 stemmen
5.473 Er is geen woord voor missen, hoewel
ik het hoor in de merel die zingt
in de tuin waar jij niet bent. Geen woord
voor het mankeren van de dagelijkse
dingen; het snijden van brood, de zoete
stroop van simpele zinnen. Geen woord
voor de te ontberen belofte
dat er een eeuwig zal zijn. Dat jij
de enige zal zijn, dat ik een woord
vind waarin liefde…
zonder enig voorbehoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 hier jacht en jaagt
het leven om mijn oren
zonder enig voorbehoud
loopt het in mij verloren
hals over mijn kop
volgt t overvolle hoofd
rondtollende ogen
van zuiver zicht beroofd
hol ik voor de tuinman uit
ik wil zo graag nog even
niet nagezeten door de dood
uit volle borst het leven
leven…
Denk zelf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 <3
voor
het jaar
dat nu komt
ga eens uit je bol
spring en zing en dans
heb grenzeloos en uitzinnig lief
<3
en ga
vaak en heel veel
onbevreesd buiten begaande paden
heb lak aan leugenachtige conventies
denk uitvoerig - veel en ver out of the box en
laat geld nooit uitgangspunt zijn voor een oplossing
<3
denk zelf
denk zelf
denk zelf…
ontroering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 ontroer(ing)
zonder mij dacht ze, ze is mijn
hart dat me beweegt, me complimenteert,
me laat verdwijnen als de massa waakzaam
scharrelt langs hun eigen inbreng
ze dwingt aan op mijn vertrek, legt
een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert
mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen
steeds harder slaat haar betoog in het ritme
waarmee…
het jeugdig schrijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 de vulpen gedoopt in
blauwe inkt, aap noot
mies en de stilte in de klas
het vloeipapier sprekend aanwezig
of ik zou willen of
het nog net zo was, het
uitzicht op de vijver met eenden
en een toevoeging van
verbeeldende gedachten
doch, het heden is als
een lente die het voorjaar
ontwijkt in een collectief
doch eenzaam verhaal
het speerpunt…
gierig virus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 onzichtbaar reist
sneller dan razendsnel
wat ieder infecteren kan
tot ademloos de longen
ons het leven laten laten
grommend wild spugend
met wilde de holle ogen
vreet met ontblote tanden
het beest zich in ons leven
dat het gierig van ons neemt
het gekroonde virus slaat
de wereld in en om het hart
met angstige achterdocht
voor dicht…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
dekmantelen wij ons aanzien
met een schijn van veiligheid
tot gezichten zonder mond
met daarin ogen van paniek
die bang de afstand blikken
waaraan wij nu gehouden zijn
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst…
Klopt Het
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 ter verduidelijking
vertelde de boodschapper
dat er werd gejaagd
op alles en ieder die
het kloppen niet wilde horen
een geweer werd
onderwijl geladen
de man begreep het
rende met een van angst
kloppend hart voor z’n leven
de klopjacht begon…